Główny
Przyczyny

Co musisz wiedzieć o ropni sterczowej

Określenie "ropień gruczołu krokowego" definiuje chorobę o charakterze zakaźno-zapalnym, przeciw której występuje tworzenie zamkniętej wnęki wypełnionej patogenną treścią oraz martwicze uszkodzenie tkanek śluzowych gruczołu krokowego. Patologia może być zarówno pierwotna, w przypadkach, gdy choroba rozwija się na tle braku dodatkowych przyczyn, jak i wtórnych. W tej sytuacji ropień rozwija się w wyniku zakaźnych zmian gruczołu krokowego.

Obraz kliniczny

W zdecydowanej większości przypadków ropień gruczołu krokowego występuje na tle dość wyraźnego obrazu klinicznego. Symptomatologia, charakterystyczna dla choroby, może różnić się nieco w zależności od pierwotnej przyczyny, która służyła rozwojowi procesów chorobotwórczych. Również objawy mogą być nieznacznie zmodyfikowane zgodnie z pewnym stadium rozwoju choroby. Tak więc na etapie infiltracji przeważają następujące objawy:

  • wysoka gorączka, często związana z pojawieniem się dreszczy i silnego pocenia;
  • ostry, pulsujący, z niemal nieprzerwanym bólem w dolnej części otrzewnej, narządów płciowych;
  • trudności w popełnieniu czynności wypróżniania i oddawania moczu;
  • stan gorączkowy;
  • dość często pacjent może być w stanie delirium, dezorientacji w czasie i przestrzeni.

Wobec braku w porę środków zaradczych i pod warunkiem ich dostępności, początkowy etap choroby w większości przypadków wpływa do tkanki wtórnej, którą charakteryzuje się destrukcją ropną. Jak sama nazwa wskazuje, to właśnie na tym etapie nazwa "ropień prostaty" w pełni uzasadnia się. W gruczole prostaty pacjenta powstaje pustka wypełniona martwiczą zawartością i obserwuje się proces ropnej stratyfikacji tkanki.

Obraz kliniczny na początku drugiego etapu jest nieco mniej wyraźny. Nie oznacza to jednak, że schorzenie rezygnuje z zajmowanych stanowisk. To na tym etapie istnieje najbardziej prawdopodobne ryzyko powstania pustych przestrzeni w tkankach wypełnionych treścią martwiczą, co stanowi poważne zagrożenie nie tylko dla zdrowia pacjenta, ale także dla jego życia.

Główne powody

Biorąc pod uwagę, że istnieją dwa warianty choroby: pierwotny i wtórny, przyczyny, które mogą dać impuls do ich rozwoju, są również różne. Pierwotny ropień charakteryzuje się infekcją tkanki gruczołu krokowego przez przepływ krwi. Źródłem zakażenia w tym przypadku może być inny narząd dotknięty chorobotwórczymi mikroorganizmami. Jednym z niezbędnych warunków w tym przypadku jest obniżona bariera immunologiczna organizmu.

Ze względu na specyficzny charakter wyżej wymienionego typu choroby, ropień wtórny gruczołu krokowego występuje znacznie częściej. Przyczyna rozwoju tej patologii może służyć jako różnorodność chorób urologicznych, a także nieukończenie leczenia tych dolegliwości lub zastosowanie nieprawidłowo wybranego zestawu terapii. Obecność kamieni w gruczole krokowym, lub inna wersja dysfunkcji przewodów, odgrywa jedną z wiodących ról w tej sytuacji, przyczyniając się do powstawania ognisk chorobotwórczych.

Wtórne prostaty ropień określa wygląd małych ognisk ropa, która, wraz z rozwojem procesów patogennych, które tworzą pojedynczą kapsułkę napełnioną całkowicie martwicze zawartość.

Najpoważniejszym powikłaniem choroby jest przełom ropnia wraz z późniejszym wniknięciem patogennych treści do krwioobiegu, który jest obarczony rozwojem sepsy. Możliwe jest również tworzenie przetok w przypadku, gdy ropa wchodzi w rejon pęcherza lub, z innym rozwojem zdarzeń, odbytnicy.

Leczenie ropnia gruczołu krokowego

Ropień gruczołu krokowego należy leczyć już po pojawieniu się pierwszych objawów, w przeciwnym razie ryzyko dostania się ropnej treści do obszaru narządów wewnętrznych i przepływu krwi jest wysokie. Istnieją trzy główne metody leczenia, z których każda jest prowadzona zgodnie z pewnym stadium choroby:

  • lekarski;
  • operacyjna interwencja;
  • metoda obmacywania.

Metodę leku, która obejmuje przyjmowanie antybiotyków, a także badanie dotykowe, co bezpośrednio wpływa na prostatę, stosuje się tylko w przypadkach, gdy ropny ropień znajduje się we wczesnym stadium rozwoju. Oznacza to, że usuwanie treści martwiczych bez otwierania kapsułki jest dopuszczalne tylko w przypadkach, gdy ropnie są małe i są zdyspergowane na powierzchni tkanek śluzowych i podśluzówkowych.

Ropień gruczołu krokowego w późniejszych stadiach charakteryzuje się tworzeniem pojedynczej wnęki wypełnionej treścią martwiczą. Usunięcie tej patologii jest możliwe tylko poprzez otwarcie kapsułki.

Całkowite odzyskanie funkcji rozrodczej i moczowej w rozwoju ropni jest możliwe tylko pod warunkiem zapewnienia szybkiego leczenia. Przy dłuższym przebiegu choroby, na tle braku niezbędnej terapii, istnieje prawdopodobieństwo impotencji, a także niepłodności.

Aby zapobiec rozwojowi choroby należy zwrócić uwagę na środki zapobiegawcze. Ogólnie rzecz biorąc, konieczne jest wykluczenie możliwości stagnacji zjawisk w narządach płciowych, a ponadto systemów wydzielniczych, które mogą dobrze prowokować rozwój dolegliwości urologicznych.

Mowa na wideo dotyczy resekcji przezcewkowej prostaty:

Ropień gruczołu krokowego

Ropień gruczołu krokowego jest nagromadzeniem ropy w tkance prostaty o ograniczonym charakterze. Choroba rozwija się na tle już istniejącego zapalenia gruczołu krokowego i procesu zakaźnego, zlokalizowanego pozagenitalnego. Objawy choroby, objawiające się ostrym bólem w kroczu lub odbytnicy, a także dreszcze, gorączka i trudne oddawanie moczu, jest to poważna choroba wymagająca natychmiastowej interwencji. Ból z reguły będzie pulsujący.

Rozpoznanie ropnia obejmuje badanie palca prostaty, wykonanie punkcji ropnia i TRUS. W przypadku ropnia gruczołu krokowego przeprowadza się sekcję zwłok przez odbytnicę lub krocze, zostanie przepisana dalsza terapia antybakteryjna lub detoksykacyjna. Czas spędzony na leczeniu pomoże uniknąć możliwego rozwoju niepłodności.

Wiadomo, że choroba może być pierwotna (rozwijać się jako osobna patologia) lub wtórna (w następstwie ostrego zapalenia gruczołu krokowego). Choroba ta jest poważnym odchyleniem również dlatego, że jest nieodłącznie związana z topnieniem tkanek gruczołów pod wpływem ropy z dalszym tworzeniem zamkniętego typu ropnia. Jeśli przebieg choroby jest niekorzystny, powikłaniem może być przebicie ropy w jamie moszny, cewki moczowej lub krocza. Pus może również dotykać małej tkanki miednicy, jamy brzusznej lub przedniej ściany brzucha.

Głównym zagrożeniem przedwczesnego wykrycia i leczenia ropnia gruczołu krokowego jest prawdopodobny rozwój zapalenia otrzewnej lub sepsy. Krytyczny wynik choroby kończy się tylko w 15% przypadków.

Przyczyny ropnia gruczołu krokowego

Z reguły tworzenie się ropnia obserwuje się tylko u 5-7% osób z rozpoznanym ostrym zapaleniem gruczołu krokowego. Ta ostatnia jest wytłumaczeniem niedostatecznej terapii już istniejącej choroby lub niewłaściwej interwencji za pomocą przezcewkowej metody instrumentalnej.

W wielu przypadkach nagromadzenie ropy tylko komplikuje operacje na pęcherzu i gruczole krokowym. W przypadku ropnia, przezcewkowa resekcja lub procedura TUR pęcherza jest trudna do wykonania.

Jednym z prawdopodobnych przyczyn ropień prostaty zatkaniem przewodów wydalniczych prostaty w związku z wcześniej uformowanych skał, które często mogą przewlekłego zapalenia cewki moczowej, zapalenia gruczołu krokowego i gruczolaka gruczołu krokowego.

Przyczyny wtórnego ropnia gruczołu krokowego

Jeśli mówimy o wtórnym ropniu gruczołu krokowego, powstaje on w wyniku wcześniejszej krwiakowatej infekcji. Zasadą jest rozprzestrzenianie się takiej infekcji na zewnątrzoponowe, jeśli pacjent cierpi na furunculosis, dławicę piersiową, zapalenie hydradenitis, zapalenie szpiku lub przewlekłe zapalenie migdałków. Głównymi czynnikami etiologicznymi w tym przypadku będą tak zwane mikroorganizmy gram-dodatnie.

Na rozwój ropnia gruczołu krokowego wpływa osłabiona odporność, zarówno miejscowa, jak i ogólna, a także hipotermia, przekrwienie żylne w okolicy miednicy, współistniejące choroby, nieregularne życie seksualne, a nawet palenie.

Objawy ropnia

W rozwoju tej choroby wyróżnia się dwa etapy: infiltracyjny i ropotwórczy. Jaśniejsze niż wszystkie objawy są wyrażone w pierwszym, naciekającym, etapie.

Jak wiadomo, głównym objawem ropnia gruczołu krokowego jest odurzenie, podwyższona temperatura ciała w gorączkowym typie z objawami dreszczy, podwyższonego pocenia i tachykardii.

Bolesne odczucia z ropniem

Ból w ropie gruczołu krokowego jest zwykle jednostronny i odpowiada temu udziałowi prostaty, która została uszkodzona. Można również zauważyć nasilenie bólu w kroczu lub odbytnicy. Natura bólu pulsuje i jest gwałtowna. Charakter ruchów jelit i zwykłe oddawanie moczu są trudne i bolesne. Zdarza się, że rozwija się ostra retencja stolca lub moczu, jak również niemożność wydostania się gazów.

Znaki drugiego etapu

Drugi etap wyróżnia się stanem polepszonym ze względu na wynikającą delimitację ropnej jamy. W drugim etapie temperatura ciała spada, a ból ustępuje. Niektórzy pacjenci uważają, że są leczeni, chociaż tak nie jest. Wiadomo, że uprzednio uformowany ropień może włamać się do jamy tkanki okołotworowej, a także do przestrzeni bliskiej pęcherzyka z dalszym tworzeniem ropniaka. Jeśli odkryjesz ropnie, zwykle pojawia się ropomocz, a mocz staje się mętny z możliwymi zanieczyszczeniami ropy, które mają bardzo nieprzyjemny zapach.

Jeśli ropień gruczołu krokowego zostanie otwarty, przetoka odbytnicza zaczyna tworzyć się w odbytnicy, co wskazuje na obecność śluzu i treści ropnej w kale. Jednak całkowite opróżnienie w przypadku pęknięcia ropnia nie występuje, co wskazuje na możliwość powtórnego ropienia gruczołu krokowego. Najpoważniejszym powikłaniem choroby jest zapalenie otrzewnej lub sepsa.

Diagnostyka

Rozpoznanie ropnia gruczołu krokowego w urologii ustalono na podstawie wielu przejawionych objawów klinicznych, a także z uwzględnieniem badań laboratoryjnych i instrumentalnych, biopsji gruczołu krokowego.

Testy laboratoryjne

We krwi można znaleźć takie nawykowe objawy zapalenia, jak zwiększona liczba leukocytów. Należy przeanalizować szybkość wytrącania erytrocytów, w analizie moczu można wykryć leukocyturię lub białkomocz. Podczas analizy bakteriologicznej moczu lub wymazu z obszaru cewki moczowej można określić patogenną mikroflorę.

Badanie palpacyjne

Podczas badania palpacyjnego gruczołu krokowego można zidentyfikować zaokrąglony wystający guz, którego obecność może być zauważalna ze względu na obecność płynnej zawartości ropnia. Często sam gruczoł krokowy jest powiększony, może być napięty i może stać się bolesny. Badanie podniebienne metodą palca w tym przypadku przeprowadza się bardzo ostrożnie ze względu na niebezpieczeństwo rozwoju szoku bakteryjnego.

TRUZI

Dzięki wykonywanemu zabiegowi prostaty TRUS można stwierdzić powiększenie lub obrzęk prostaty, w tym hipoechogeniczne ognisko o kształcie owalnym lub okrągłym. Za pomocą ultradźwięków można zidentyfikować ropień, a także określić jego wielkość i lokalizację, sprawdzić działanie nakłucia ropnia gruczołu krokowego. Zbieranie treści w celu identyfikacji patogenu jest kolejną możliwą metodą diagnozy.

Dodatkowe metody badawcze

W przypadku podejrzenia rozwoju przetoki, cystoskopii, anoskopii, uretroskopii, USG pęcherza i zalecić konsultację z proktologiem.

Choroba ta powinna być zróżnicowana z ostrym zapaleniem gruczołu krokowego i zapaleniem najądrza.

Leczenie prostaty

Wybrana metoda leczenia ropnia gruczołu krokowego zależy od stadium rozwoju choroby. Jeśli mówimy o stadium nacieku, wówczas należy stosować antybiotykoterapię (najczęściej cefalosporyna, aminoglikozyd, fluorochinolon). Można zastosować wlew roztworów podawanych dożylnie w celu uzyskania detoksykacji, jak również w terapii immunostymulującej. W celu zatrzymania zespołu bólowego należy wykonać presakralnye lub blokadę paraprostatyczną.

Uzyskane dane dotyczące badania palpacyjnego i ultrasonograficznego mogą determinować powstały ropień gruczołu krokowego, powodując otwarcie oka lub krocza. Aby zapobiec nieprawidłowościom w cewce moczowej, zwykle wszczepia się ją w bougie metalowe, co powoduje bougie cewki moczowej. Najczęściej preferuje się technikę dostępu kroczowego, która pozwala na otwieranie ropnia, unikając infekcji i przetok w odbytnicy. Jeśli chodzi o okres po operacji, przepisuje się terapię antybakteryjną, a także metody detoksykacji.

Prognozy i zapobieganie

Czas spędzony na leczeniu ropnia gruczołu krokowego pozwala liczyć na korzystne rokowanie przy zachowaniu funkcji rozrodczej. Urabialność z reguły traci się tylko w okresie choroby.

Jeśli jest to nierozpoznany ropień gruczołu krokowego, ten rodzaj prowadzi do uogólnienia infekcji i dalszej urosepsy. Profilaktyka ropnia gruczołu krokowego obejmuje przede wszystkim profilaktykę zapalenia gruczołu krokowego, zwłaszcza jeśli jest on w zaniedbanej formie. Takie zapobieganie obejmuje ćwiczenia fizyczne, unikanie hipotermii, normalne życie seksualne, terminowe leczenie chorób przewlekłych i chorób urologicznych. Jeśli pojawiają się tylko początkowe objawy ropnia gruczołu krokowego, należy skonsultować się z urologiem.

Zastosowane procedury
z chorobą Ropień gruczołu krokowego

Ropień gruczołu krokowego

Ropień gruczołu krokowego - Ograniczone nagromadzenie ropy w tkankach prostaty, rozwijające się na tle zapalenia gruczołu krokowego lub zakaźnego ropnego procesu lokalizacji pozagenitalnej. Objawia się ostrym, pulsującym bólem w kroczu i odbytnicy, zatruciem, dreszczami, gorączką, trudnościami z oddawaniem moczu i defekacją. Rozpoznanie ropnia stercza obejmuje badanie palca prostaty na odbytnicę, TRUS, przebicie ropnia. Gdy ropień gruczołu krokowego zostanie wykonany poprzez otwarcie go przez krocze lub odbytnicę, należy przepisać terapię antybakteryjną i detoksykacyjną. Terminowe leczenie ropni zapobiega rozwojowi niepłodności.

Ropień gruczołu krokowego

Ropień gruczołu krokowego może rozwijać się głównie (jako niezależna patologia) lub wtórna (w wyniku ostrego zapalenia gruczołu krokowego). ropień prostaty - poważne choroby zakaźne, zapalne charakteryzują ropne fuzji tkanek z utworzeniem zamkniętego ropnia gruczołu. Gdy niekorzystnego prostaty ropień może być utrudnione ze względu na przełom ropy w moszny, krocza, cewki moczowej, tkanki miednicy na przedniej ściany jamy brzusznej lub do jamy brzusznej. Ryzyko opóźnionego rozpoznania ropnia gruczołu krokowego jest prawdopodobieństwo zapalenia otrzewnej lub posocznicy. Śmiertelność z ropniem gruczołu krokowego rejestruje się w 3-16% przypadków.

Przyczyny ropnia gruczołu krokowego

Tworzenie się ropnia gruczołu krokowego występuje u 5% pacjentów z ostrym zapaleniem gruczołu krokowego. Jest to ułatwione przez niewystarczającą terapię zapalenia gruczołu krokowego lub nieostrożne wykonywanie przezcewkowej interwencji instrumentalnej. W niektórych przypadkach ropień prostaty komplikuje operację gruczołu krokowego i pęcherza moczowego (przezcewkowa resekcja prostaty, TUR pęcherza, itp.). Przyczyną ropienia gruczołu krokowego może być niedrożność przewodów wydalniczych gruczołu utworzonego z kamieni, który często występuje w przewlekłym zapaleniu gruczołu krokowego, gruczolaku prostaty, zapaleniu cewki moczowej itp.

Wtórne prostaty ropień wynika z transferu krwiopochodnej ognisk zakażenia Extragenital lokalizacji, na przykład, hidradenitis, otarcia, zapalenie szpiku, dusznicy bolesnej, przewlekłe zapalenie migdałków i wsp. Czynniki etiologiczne w tym przypadku Gram-dodatnie mikroorganizmy. Przez wytworzenie ropnia gruczołu krokowego predysponuje osłabienie odporności lokalnego i ogólnego, hipotermii indukowanej żylne zatorów w miednicy, choroby współistniejące, palenie, aktywności seksualnej z naruszeniem regularnością.

Objawy ropnia stercza

W rozwoju ropnia gruczoł krokowy wydziela naciekową i ropną destrukcję. Objawy kliniczne są najbardziej widoczne na etapie nacieku. Ropień gruczołu krokowego charakteryzuje się objawami septycznymi poważnych chorób: ciężkiego upojenia i wysokiej temperaturze, gorączkowych dreszcze, pocenie się, tachykardia, zaburzenia świadomości, a czasem delirium.

Ból w ropni gruczołu krokowego z reguły ma jednostronną lokalizację, odpowiadającą chorobie gruczołu krokowego. Występuje napromieniowanie bólu w kroczu i odbytnicy; charakter bólu - ostry, pulsujący. Defekacja i oddawanie moczu są trudne i niezwykle bolesne; Czasami dochodzi do ostrego zatrzymania moczu i kału, a nie pojawienia się gazów.

W drugim etapie, w wyniku delimitacji ropnej jamy, poprawia się stan: bóle ustępują, temperatura spada. Jednak nie oznacza to, że choroba minęła - w tym okresie powstały ropień gruczołu krokowego może przebić się do tkanki okołotorowej lub przestrzeni bliskiej z rozwojem ropowicy. Kiedy ropień się otwiera, w cewce moczowej pojawia się ropomocz, mocz staje się mętny, z domieszką ropy, nieprzyjemnym, ostrym zapachem. W przypadku otwarcia ropnia gruczołu krokowego w odbycie powstaje przetoka odbytnicza, o czym świadczy domieszka śluzu i ropy w kale. Jednak całkowite opróżnienie ropnego jamy nie występuje podczas przełomu ropnia, co oznacza, że ​​możliwy jest nawrót ropnia gruczołu krokowego.

Największe komplikacje związane z ropniem gruczołu krokowego to zapalenie otrzewnej i sepsa.

Rozpoznanie ropnia stercza

W urologii i andrologii diagnozę ropnia stercza ustala się na podstawie kombinacji objawów klinicznych, badań laboratoryjnych i instrumentalnych, operacji diagnostycznych (biopsji ropnia gruczołu krokowego). We krwi określa się typowe objawy ostrego zapalenia: wzrost liczby leukocytów i szybkość wytrącania czerwonych krwinek; w ogólnej analizie moczu - leukocyturia, białkomocz. W badaniach bakteriologicznych moczu lub wymazu z cewki moczowej ujawnia się patogenna mikroflora.

W badaniu obmacywania prostaty przez odbyt wyznacza się zaokrągloną, wystającą formację, odczuwane są wahania z uwagi na płynną zawartość ropnia; Gruczoł krokowy jest powiększony, napięty i niezwykle bolesny. Palecowe badanie doodbytnicze gruczołu krokowego z ropniem gruczołu krokowego wykonuje się bardzo ostrożnie ze względu na niebezpieczeństwo rozwoju wstrząsu bakteryjnego.

Gruczoł krokowy TRUZI ujawnia się na tle powiększonego i spuchniętego hipoechogenicznego ogniska prostaty o okrągłym lub owalnym kształcie. USG pomaga nie tylko w celu identyfikacji ropień, ale także, aby określić jego rozmiar, położenie, monitorować realizację nakłucie ropnia gruczołu krokowego i zawartości ogrodzenia do identyfikacji czynnika sprawczego.

Jeśli podejrzewa się przetokę, wykonuje się uretroskopię, cystoskopię, USG pęcherza, anoskopię, konsultację proktologa. Ropień gruczołu krokowego różni się ostrym zapaleniem gruczołu krokowego, odmiedniczkowym zapaleniem nerek, zapaleniem najądrza.

Leczenie ropnia stercza

Taktyka ropni stercza zależy od jej stadium. Na etapie infiltracyjnym stosuje się antybiotykoterapię cefalosporynami, fluorochinolonami, aminoglikozydami; roztwory do infuzji dożylnej w celu detoksykacji, terapia immunostymulująca. Blokady konserwujące i paraprostatyczne są wykonywane w celu złagodzenia syndromu ostrego bólu.

Jeśli, zgodnie z badaniem palpacyjnym i ultradźwiękiem, zostanie ustalony ropień gruczołu krokowego, wykonano jego kroczowe lub przezodbytnicze otwarcie i drenaż. Aby zapobiec uszkodzeniu cewki moczowej, wprowadza się do niej metalowy bougie, tj. Cewka moczowa jest wstępnie wygięta. W większości przypadków preferuje się dostęp do krocza, który umożliwia szerokie otwarcie ropnia, unikając wtórnej infekcji i tworzenia przetoki odbytniczo-cewkowej. W okresie pooperacyjnym jest zalecana terapia przeciwbakteryjna i detoksykacyjna.

Rokowanie i zapobieganie ropomoczu gruczołu krokowego

Terminowe leczenie ropnia gruczołu krokowego sprzyja korzystnemu rokowaniu dla życia i zachowaniu funkcji rozrodczych. Niepełnosprawność jest tracona tylko na czas trwania choroby. Nierozpoznany ropień gruczołu krokowego z reguły prowadzi do uogólnienia infekcji i urosepsis.

Profilaktyka ropnia gruczołu krokowego to przede wszystkim profilaktyka ostrego zapalenia gruczołu krokowego. Obejmuje aktywność fizyczną, eliminację hipotermii, normalizację rytmu aktywności seksualnej, leczenie przewlekłych ognisk infekcji i chorób urologicznych. Przy początkowych objawach ropnia gruczołu krokowego konieczna jest natychmiastowa konsultacja z urologiem i lekarzem.

Ropień gruczołu krokowego

Ropień gruczołu krokowego jest chorobą zakaźną i zapalną, która występuje w prostacie i towarzyszy mu ropne wytapianie tkanki gruczołu krokowego, a także powstawanie ropni. Ropień gruczołu krokowego objawia się silnym pulsującym bólem w odbytnicy i kroczu, dreszczami, zatruciem, trudnościami z wypróżnianiem i oddawaniem moczu. Przy niekorzystnym przebiegu choroby i niewystarczającej terapii może być ona utrudniona przez przełom w jamie brzusznej, mosznie, cewce moczowej, kroczu. Czasami przedwczesne rozpoznanie ropnia gruczołu krokowego może prowadzić do zapalenia otrzewnej, sepsy, a nawet śmierci.

Rokowanie i zapobieganie ropomoczu gruczołu krokowego

Jeśli leczenie ropnia gruczołu krokowego odbywa się w odpowiednim czasie, to najkorzystniejsze jest rokowanie na całe życie i zachowanie funkcji rozrodczej. Pacjent traci zdolność do pracy tylko przez okres choroby. Jako powikłanie ostrego zapalenia gruczołu krokowego, nierozpoznanego w czasie, ropień gruczołu krokowego lub jego niewystarczająca terapia może prowadzić do powikłań. Najstraszniejszą rzeczą, jaka czeka pacjenta, jest przełom kapsuły i wnikanie ropy do krwi, co z kolei prowadzi do rozwoju septikopemii. Tendencja ta pozwala przypisać ropień śmiertelnym chorobom, a śmiertelność wynosi 6-13%. Innym nieprzyjemnym powikłaniem jest powstawanie przetok.

Aby wykluczyć pojawienie się lub odnowienie tej choroby, konieczne jest zaangażowanie się w zapobieganie ropomoczowi.

Ponieważ ropień gruczołu krokowego często występuje na tle ostrego zapalenia gruczołu krokowego, jego zapobieganie polega przede wszystkim na zapobieganiu ostrego zapalenia gruczołu krokowego. Zakłada aktywność fizyczną, normalny rytm życia seksualnego, eliminację hipotermii, terminowe leczenie chorób urologicznych i inne ogniska zakażeń. Przy początkowych objawach ropnia gruczołu krokowego konieczna jest pilna konsultacja urologa.

Przyczyny ropnia gruczołu krokowego

Ze względu na swój wygląd ropień gruczołu krokowego może być pierwotny i wtórny. Pierwotny ropień prostaty jest niezależną chorobą. Istnieje taki proces w wyniku przeniesienia bakterii z ogniska zakażenia do prostaty przez krwioobieg. Dzieje się tak na przykład z przewlekłym zapaleniem migdałków lub migdałków. Takie przypadki są niezwykle rzadkie, najczęściej występuje wtórny ropień gruczołu krokowego. W tym przypadku jego rozwój następuje na tle ostrego lub przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego. Wspiera to nieadekwatne leczenie zapalenia gruczołu krokowego lub nieostrożne prowadzenie interwencji instrumentalnych. Zapalenie się przedłuża, prowadzi do zastoju i obrzęku, gromadzenia się produktów przemiany materii w prostacie, co powoduje jego uszkodzenie.

Najpierw powstają małe ropnie w gruczole krokowym, następnie następuje ich rozwój, a ropnie łączą się w większe, a te w jeden ogromny. To jest ropień gruczołu krokowego. W niektórych przypadkach ropień gruczołu krokowego występuje jako powikłanie po operacji na pęcherzu lub prostacie. Przyczyną ropnia może być niedrożność przewodów wydalniczych gruczołu prostaty utworzonego przez kamienie.

Czynnikami predysponującymi do rozwoju ropnia gruczołu krokowego są osłabienie odporności spowodowane hipotermią, zatorami w miednicy, paleniem tytoniu, naruszeniem prawidłowości życia seksualnego.

Objawy ropnia stercza

W rozwoju ropnia gruczołu krokowego wyróżnia się dwa etapy: naciekowy i ropny - niszczący. To w stadium infiltracyjnym ropień gruczołu krokowego ma wyraźniejsze objawy. Należą do nich: wysoka gorączka, dreszcze, pocenie się, tachykardia, upośledzenie świadomości, zatrucie. Ból w ropni gruczołu krokowego jest z reguły zlokalizowany z jednej strony, w zależności od dotkniętego płata prostaty. Ból jest ostry, pulsujący i może dać krocze i odbytnicę. Proces defekacji i oddawania moczu jest niezwykle trudny, czasami z ropniem gruczołu krokowego może wystąpić nagły zatrzymanie stolca i moczu, nie występowanie gazów.

W drugim etapie ropnia gruczołu krokowego poprawia się stan pacjenta: temperatura spada, ból ustępuje. Ale to nie oznacza, że ​​choroba ustąpiła, ponieważ ropień gruczołu krokowego może się w każdej chwili złamać. Kiedy ropień gruczołu krokowego otwiera się do cewki moczowej, mocz staje się mętny, z nieprzyjemnym zapachem i domieszką ropy. W przypadku otwarcia ropnia gruczołu krokowego w odbytnicy następuje tworzenie się przetoki, a na stolku pojawia się nieczystość ropy i śluzu. Ale nawet z ropniem przełomowym całkowite opróżnienie ropnej jamy nie występuje, co oznacza, że ​​możliwe jest ponowne ropienie gruczołu krokowego. Zwykle ropień gruczołu krokowego rozwija się bardzo szybko. Nieco ponad tydzień przechodzi od pierwszych objawów do pojawienia się wrzodów. Dlatego ważne jest, aby nie przegapić początku rozwoju ropnia gruczołu krokowego, aby przeprowadzić leczenie zachowawcze w pierwszym etapie, nie pozwalając na interwencję chirurgiczną.

Rozpoznanie ropnia stercza

Diagnozę ropnia gruczołu krokowego można oprzeć na objawach klinicznych, badaniach instrumentalnych i laboratoryjnych. Wraz z ropniem gruczołu krokowego we krwi określa się takie objawy zapalenia, jak wzrost ESR i liczba leukocytów, oraz w analizie moczu - leukocyturię. Z ropniem gruczołu krokowego, bakteriologicznym badaniem moczu, a także wymazem z cewki moczowej, ujawnia się obecność patogennej mikroflory.

W badaniu palpacyjnym gruczołu krokowego przez odbytnicę lekarz odkrywa wybitną formację o zaokrąglonym kształcie i doświadcza fluktuacji spowodowanej płynną zawartością ropnia. Sama prostata jest powiększona, napięta i bardzo bolesna. Aby przeprowadzić badanie palca z ropniem gruczołu krokowego należy zachować szczególną ostrożność, aby nie spowodować wstrząsu bakteryjnego.

Aby zdiagnozować ropień gruczołu krokowego i odróżnić go od ostrego zapalenia gruczołu krokowego lub odmiedniczkowego zapalenia nerek, zaleca się USG. Badanie to pozwala zidentyfikować na tle obrzęk powiększonej prostaty owalny lub okrągły środek. Za pomocą ultradźwięków określ wielkość ropnia, jego lokalizację, a także kontroluj działanie nakłucia ropnia gruczołu krokowego. Przebicie ropnia gruczołu krokowego wykonuje się w celu zidentyfikowania czynnika sprawczego, który spowodował ostre zapalenie gruczołu krokowego i ropień gruczołu krokowego, a także w celu opróżnienia zawartości ropnia.

Identyfikacja patogenu w przyszłości umożliwi wyznaczenie niezbędnej antybiotykoterapii. Pomimo tego, że procedura ta jest bardzo przydatna, jest rzadko wykonywana, ponieważ jest bardzo traumatyczna i może prowadzić do zakażenia zdrowych tkanek. Jeśli podejrzewa się rozwój przetoki podczas ropienia gruczołu krokowego, wykonuje się dodatkowo USG pęcherza moczowego, uretroskopię, anoskopię.

Leczenie ropnia stercza

Leczenie ropnia gruczołu krokowego zależy od stadium choroby. W stadium infiltracyjnym antybiotyki stosowane są w leczeniu ropnia gruczołu krokowego, wykonuje się terapię immunostymulującą. W celu złagodzenia bólu ostrego, wytwarzane są paraprostatyczne i presakalne blokady, a do detoksykacji wprowadza się roztwory dożylne.

Jeśli badanie palpacyjne gruczołu krokowego przez odbytnicę lub ultradźwięki wykazuje powstały ropień, wykonuje się autopsję i drenaż. Aby zapobiec uszkodzeniu cewki moczowej, wykonuje się wstępny bougie, to znaczy metalowy bougie wkłada się do cewki moczowej. Najczęściej przeprowadza się autopsję w okolicy krocza. Umożliwia to szerokie otwarcie ropnia gruczołu krokowego i uniknięcie ponownego zakażenia lub tworzenia przetok. Po operacji pacjentowi przepisano detoksykację i terapię antybakteryjną.

Ropień gruczołu krokowego

Ropień gruczołu krokowego należy uznać za powikłanie ostrego parenchymatycznego zapalenia gruczołu krokowego. Powstaniu ropnia towarzyszy wzrost bólu w kroczu, regularny wzrost temperatury ciała wieczorem do 39-40 ° C, zaburzenia dyzuryczne do ostrego opóźnienia w oddawaniu moczu.

Przy nagłym zatrzymaniu oddawania moczu u pacjentów z ostrym zapaleniem gruczołu krokowego dopuszczalne jest cewnikowanie pęcherza za pomocą cienkiego cewnika, jeśli ta procedura nie zostanie wykonana, wykonuje się przebycie kapilary pęcherza moczowego.

Ropień gruczołu krokowego u większości pacjentów znajduje się w jego bocznych płatach.

Etapy

Ryc. 6.3 Ropień gruczołu krokowego

Podczas ropni gruczołu krokowego, które są powikłaniem ostrego zapalenia gruczołu krokowego, możemy wyróżnić dwa etapy:

I - tworzenie ropnia na tle jasnych objawów klinicznych ostrego zapalenia gruczołu krokowego (silny ból w kroczu, odbyt, wysoka temperatura ciała, dreszcze, ciężkie zaburzenia dysuryczne, nagłe zatrzymanie oddawania moczu);

II - polepszenie stanu z powodu delimitacji ropnej jamy przez wałek granulacyjny (temperatura ciała spada do podnogi, ból maleje, oddawanie moczu staje się łatwiejsze, stolec znormalizowany), ale zmiany w charakterze zapalnym w badaniu krwi pozostają.

Czasami ropień stercza spontanicznie otwiera się do układu moczowego lub do odbytnicy. Ogólny stan pacjenta ulega poprawie. Jeśli ropień zostanie otwarty na paraprostatyczne włókno, rozwinie się ropne paraprostatitis.

Bez odpływu ropy proces zapalny rozprzestrzenia się na małej tkance miednicy, rozwija się obrzęk miednicy i rozwija się sepsa.

Możliwe lokalizacje ropni w gruczole krokowym, szlaki rozprzestrzeniania się ropy podczas spontanicznej selekcji ropnia przedstawiono na ryc. 6.3.

Diagnostyka

W oparciu o ocenę dolegliwości pacjenta, historii choroby na cyfrowych badań odbytnicy obrazowania prostaty i narządów wewnętrznych (USG, CT, MRI).

Gdy badanie palca gruczołu krokowego oznaczało ostry ból, wzrost pojedynczego (lub obu płatów). Gruczoł krokowy jest gęsty na początku powstawania ropnia, ponieważ postępuje palpacja, możliwe jest określenie strefy wahań.

Analiza klinicznych objawów choroby, a także fizycznych wyników badań prostaty ropień może skutecznie podejrzana przypadku: 1) asymetrii gruczołu krokowego (prostaty obecności wypustu, a zwłaszcza wahań w strefie badania odbytnicy); 2) ból w odbycie; 3) zaburzenia dyzuryczne.

Jednak najwięcej informacji na temat stanu prostaty można uzyskać wykonując USG przezodbytnicze, RKT lub MRI.

Jeśli zauważysz oznaki ropnia zgodnie z USG, RCT lub MRI, pacjent jest nakłuty przez ten fokus. Podczas pobierania ropnej diagnozy "ropnia stercza" jest potwierdzona.

Leczenie

Tradycyjną metodą leczenia pacjentów z ropniem gruczołu krokowego jest otwieranie ropnia przez dostęp kroczowy. Jednocześnie dane literackie i własne doświadczenia wskazują, że małe ropnie (5-6 ml ropy), które nie wychodzą poza kapsułę gruczołu, można leczyć metodą nakłucia.

Technika nakłucia diagnostycznego lub terapeutycznego z ropniami prostaty. Pacjent umieszcza się na stole operacyjnym w pozycji do operacji na kroczu. Przeprowadzić znieczulenie miejscowe lub ogólne. Odbytnica lewej ręki zostaje wprowadzona do odbytnicy i ustala się obszar przekłucia prostaty. 2-3 cm nad odbytem po lewej lub prawej stronie szwu rozdzielającego znajduje się nakłucie z długą igłą. Ruch igły do ​​prostaty kontrolowany jest przez palec wprowadzony do odbytu (ryc. 6.5).

Ryc. 6.5 Przebicie jelitowe ropnia gruczołu krokowego

Wprowadzenie igły do ​​prostaty wymaga pewnego wysiłku ze względu na gęstość tkanki gruczołu krokowego. Odnalezienie igły w świetle ropnia potwierdzono przez pobranie ropy w strzykawce podczas wyciągania tłoka. Zaleca się przebicie gruczołu krokowego pod kontrolą USG (skanowanie zewnętrzne wykonuje się przez przednią ścianę jamy brzusznej).

Wnękę ropnia należy dokładnie przepłukać, aby całkowicie opróżnić zawartość ropną. W tym celu nakłuć jamę ropną drugą igłą o większej średnicy. Cienką ciecz wstrzykuje się do wnęki, ciecz myjącą wstrzykuje się, wypłukanie jamy ropnej przeprowadza się w celu oczyszczenia wody myjącej. Stopień opróżnienia ropnia i jego wypełnienia cieczą myjącą kontroluje się za pomocą ultradźwięków.

Po całkowitym opróżnieniu zawartości ropnia do jego jamy wprowadza się 1,0 g kanamycyny, a procedura kończy się w tym miejscu.

Jeśli ropień zawiera 8 ml ropy i więcej lub w przypadku rozwoju ropnej paraprostatitis, konieczna jest otwarta interwencja chirurgiczna - otwarcie ropnia przez dostęp do krocza.

Pozycja pacjenta jest taka sama jak podana powyżej. Znieczulenie ogólne. Pod kontrolą palca włożonego do odbytu nakłuj ropień. Po uzyskaniu ropie, bez wyjmowania igły dochodzi do łukowego nacięcia skóry i włókna pomiędzy guzami kulszowymi a wypukłością do moszny. Za górną ścianą tępej ścieżki igły wnikają do jamy ropnia. Ropa jest opróżniana, jama ropnia jest leczona roztworem antyseptycznym, przegrody tkanki łącznej są niszczone przez palec, a wnęka jest opróżniana przez rurkę lub tampon.

Aby zapobiec uszkodzeniu cewki moczowej na otwarcie ropnia gruczołu krokowego, dostęp do niej powinien być przeprowadzona w prawo lub w lewo o szwie dzielącym, a ponadto niektórzy eksperci zalecają, aby wejść do cewki moczowej do tarczy metalowej Bougie.

Drenaż pozostaje w jamie ropnia przez 48-72 h. Ropień gruczołu krokowego można otworzyć przez odbytnicę, jeśli proces ten jest skomplikowany z powodu ropnego paraprostatitis. Pozycja pacjenta i znieczulenie są takie same jak w przypadku dostępu do krocza. Tylne przejście jest poszerzone przez odbytowo-mięśniowe lustro. Gruba igła przebija najbardziej miękki punkt w prostacie przez ścianę odbytnicy. Po pobraniu ropie obok igły wykonuje się nacięcie podłużne o długości 2-3 cm i wnika w jamę ropnia.

Przeprowadza się audyt palca w jamie ropnia, mosty tkanki łącznej są niszczone, aby utworzyć pojedyncze wgłębienie. Rurkę drenażową wprowadza się do jamy ropnia (ryc. 6.6) i pozostawia w jamie ropnej na 2-3 dni.

Ryc. 6.6. Schemat otwarcia ropnia gruczołu krokowego przez dostęp krocza: a - dostęp do tylnej powierzchni prostaty; b - rura jest wprowadzana do jamy ropnia

Nowoczesny sprzęt endoskopowy umożliwia otwieranie ropnia gruczołu krokowego i cewki moczowej.

W znieczuleniu ogólnym w pęcherzu moczowym stosuje się resektoskop na cewkę moczową. Po zbadaniu pęcherza moczowego, szyi i obszaru wewnętrznego otworu cewki moczowej, dystalna część resektoskopu zostaje usunięta do sekcji sterczowej cewki moczowej. Często dochodzi do deformacji części sterczowej cewki moczowej z powodu depresji od strony ropnia, w tym miejscu występuje przekrwienie błony śluzowej cewki moczowej.

Odcinki ściany cewki moczowej wykonuje się w strefie lokalizacji owrzodzenia. Pojawienie się ropy z obszaru wykonanej resekcji wskazuje na penetrację w jamie ropnia. Otwór rozszerza się, jamę ropnia bada się i dokładnie myje.

Pęcherza moczowego wprowadza się cewnik z Foley dodatkowy boczny otwór położony proksymalnie do opróżniania balonu oraz obszar odsłoniętego wrzód.

Spóźniona diagnoza ropnia gruczołu krokowego może prowadzić do przełomu w ropie w odbycie, cewce moczowej, włóknie paraprostatycznym, pęcherzu moczowym, jamie brzusznej. Po spontanicznym przejściu ropnia do cewki moczowej powstaje wgłębienie, które łączy się z cewką moczową wąskim korytarzem, który nie zapewnia odpowiedniego drenażu. Powstaje przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego i fałszywy uchyłek cewki moczowej.

Jeśli ropień przebił się przez odbytnicę, może dojść do przetoki moczowodowej lub prostaty. Leczenie tych przetok wiąże się z poważnymi trudnościami technicznymi.

Samodzielne otwieranie ropnia gruczołu krokowego prowadzi do szybkiej poprawy stanu pacjenta. Jednak całkowite samoleczenie nie występuje, proces nabiera przewlekłego przebiegu.

Gdy ropień włamie się do paraprostatycznego włókna, może rozwinąć się paraprostatyczny phlegmon. Stan pacjenta w tym przypadku jest ciężki, pojawiają się oznaki charakterystyczne dla paraproctitis lub phlegmon miednicy.

Na tym etapie proces ropny nie ulega odwróceniu, a przy braku odpowiedniego leczenia pacjent umiera.

Rozprzestrzenianie się ropnego procesu na dnie miednicy może prowadzić do rozwoju ostrego zakrzepowego zapalenia żył i zakrzepicy żył miednicy. W diagnozie tego powikłania może pomóc zbadanie poziomu D-dimerów w surowicy. Zwiększenie D-dimerów we ostrego zapalenia gruczołu krokowego więcej niż 0,5 mg / l pozwala stwierdzić z dużym prawdopodobieństwem przystąpienia do ostrego zapalenia gruczołu krokowego, jak i ostrych zakrzepowe zapalenie żył biodrowych.

Ostra zakrzepica żył miednicy jest klinicznie objawia się bólem brzucha, uczucie ciężkości w odbycie, tachykardia, objawy podrażnienia otrzewnej, obrzęk nóg.

Prognoza niekorzystna

Prognozy dotyczące ropnia gruczołu krokowego do wyzdrowienia są wątpliwe. Młodzi mężczyźni mogą rozwinąć impotencję, bezpłodność. Często po leczeniu proces przechodzi do postaci przewlekłej z okresami zaostrzenia i remisji.

Ropień gruczołu krokowego - przyczyny, objawy, leczenie

Ropień gruczołu krokowego jest procesem zapalnym w gruczole krokowym, któremu towarzyszą ropne formacje. Występuje ropienie tkanki gruczołowej i tworzy się zamknięty ropień. Z biegiem czasu ropa może gromadzić się w genitaliach.

Z racji swojej manifestacji ropień jest pierwotny i wtórny.

Pierwotny ropień jest niezależną chorobą. Rozwija się dzięki przeniesieniu bakterii przez krwioobieg do prostaty z innego centrum infekcji.

Częściej występuje ropień wtórny, którego rozwój wiąże się z niewłaściwym leczeniem chorób zapalnych lub powikłaniami pooperacyjnymi. Sytuacja może być skomplikowana przez obecność w gruczołach kamieni, co uniemożliwia normalne działanie kanałów odpływowych.

Ważne! W 10% przypadków choroba kończy się śmiercią.

Powstałe małe ropnie stopniowo łączą się i tworzą duży okrągły lub owalny wrzód z wyraźnymi granicami.

Objawy ropnia stercza

Istnieją dwa etapy rozwoju ropnia:

Infiltrative stage objawia się następującymi objawami:

  • wysoka temperatura;
  • gorączka, dreszcze;
  • tachykardia;
  • delirium i zaburzenia świadomości;
  • pocenie;
  • pulsowanie silnych bólów w dole brzucha, oddawanie do odbytnicy;
  • problemy z oddawaniem moczu i defekacją.

W stadium ropnej destruk- cji objawy są osłabione. Jednak nie oznacza to, że nadchodzi powrót do zdrowia. Przeciwnie, zwiększa się ryzyko pęknięcia ropnia.

Przełom w przestrzeni okołouretalnej celulozy lub przestrzeni bliskiej pęcherzykowi prowadzi do rozwoju ropowicy (ostrego zapalenia w tkance tłuszczowej).

Jeśli ropa wejdzie do cewki moczowej, powstaje ropnia. Mocz może zawierać zanieczyszczenia ropy. Staje się mętny, ma ostry zapach.

Przełomowa ropa w jelitach doprowadzi do powstania przetoki odbytniczej, która przejawia się w obecności ropy w kale.

Uwaga, proszę! Po przebiciu ropnia jego dezynfekcja nie występuje, co prowadzi do nawrotu.

Przyczyny ropnia gruczołu krokowego

Pierwotny ropień gruczołu krokowego może rozwinąć się później w takich chorobach, jak przewlekłe zapalenie migdałków, zapalenie migdałków, fiołek lub inne ropne zapalenie. Krew przenosi cząstki ropy i bakterii do gruczołu krokowego, gdzie zaczyna się stan zapalny. Ten proces nazywany jest septikoptotycznością. W takim przypadku ropień rozwija się w absolutnie zdrowym ciele.

Przyczyny mogą się pojawić:

  • osłabienie odporności;
  • siedzący tryb życia;
  • złe nawyki;
  • hipotermia narządów miednicy i innych.

Pierwotny ropień występuje niezwykle rzadko.

Znacznie bardziej powszechne są wtórne ropnie. Może rozwinąć się na tle już istniejącej choroby zapalnej, takiej jak ostre przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego. Przyczyną może być również niepoprawnie wyselekcjonowane leczenie lub interwencja chirurgiczna. Przy niewłaściwym leczeniu powstaje zastój krwi, który powoduje obrzęk. Brak dostępu do świeżej krwi prowadzi do powstania procesu zapalnego. Na początku występuje niewiele widocznych ropni, które stopniowo łączą się w duży, dobrze zdefiniowany ropień.

Diagnoza choroby

Nowoczesne metody diagnostyczne pozwalają na łatwe wykrycie choroby i postawienie właściwej diagnozy.

W tym celu przydzielono szereg badań:

  • przebicie zawartości ropnia;
  • USG;
  • ogólna analiza moczu i krwi;
  • TRUZI;
  • badanie prostaty palcem.

Analizując krew wykrywa się wzrost poziomu leukocytów, a także zwiększa się szybkość wytrącania czerwonych krwinek.

W analizie moczu wykryto wysoki poziom leukocytów i białka. Ponadto znaleziono chorobotwórczą mikroflorę.

Duże znaczenie w diagnozie ma badanie palcem z odbytnicy, w którym lekarz może wykryć wybrzuszenie zawierające płyn. Procedura jest bardzo ostrożna, ponieważ możliwe jest uszkodzenie ropnia, co doprowadzi do jego przełomu. Sama prostata jest powiększona i napięta.

Przy pomocy TRUS można określić dokładną lokalizację owrzodzenia, a także oszacować jego wielkość i przepisać właściwe leczenie. Ta metoda służy do kontroli podczas nakłuwania.

Aby określić rodzaj patogenu, wykonuje się przebicie, aby wybrać skuteczną terapię i środki zapobiegawcze w przypadku nawrotów.

Jeśli istnieje podejrzenie obecności przetok, lekarz zleca dodatkowe badania: uretroskopię, anoskopię, ultradźwięki pęcherza moczowego, cystoskopię. W takim przypadku zaleca się skonsultowanie się z proktologiem.

Metody leczenia ropnia gruczołu krokowego

W zależności od stadium choroby, należy przepisać leczenie zachowawcze lub interwencję chirurgiczną.

W przypadku naciekowego ropnia kuracja przeciwbakteryjna jest zalecana przy użyciu antybiotyków trzeciej generacji: cefalosporyn, fluorochinolony. Dożylnie wstrzyknięto roztwór rheosorbilact lub dzwonka w celu usunięcia zatrucia. Zespół bólu usuwa się przez miejscowe znieczulenie.

Metoda chirurgiczna stosowana jest tylko w rutynowo destrukcyjnej fazie. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu zewnątrzoponowym. Ropień zostaje otwarty, płukanie wykonuje się, a martwa tkanka jest wycinana. Po operacji przepisuje się leki przeciwzapalne i przeciwdrobnoustrojowe, a także infuzje dożylne. Aby złagodzić ból, stosuje się niesteroidowe leki przeciwbólowe.

Ważne! Przy pierwszych oznakach ropnia, pilnie szukaj pomocy lekarskiej. W żadnym wypadku nie należy samoleczenia!

Powikłania ropnia stercza

Jeśli nie dostaniesz kwalifikowanego leczenia na czas, ropień gruczołu krokowego może mieć poważne konsekwencje. Najniebezpieczniejszym z nich jest pęknięcie ropnej ropy i dostanie się do układu krążenia, przez który rozprzestrzenia się w całym ciele.

Zapobieganie chorobom

Tylko terminowe leczenie zapewnia całkowite wyleczenie z zachowaniem funkcji rozrodczych.

Zadaniem profilaktyki jest zapobieganie rozwojowi zapalenia gruczołu krokowego.

Środki zapobiegawcze:

  • zdrowy tryb życia;
  • uprawianie sportu;
  • brać witaminy, szczególnie w zimie;
  • odmowa palenia;
  • regularne życie seksualne.

Środki te wzmocnią organizm jako całość i zwiększą odporność organizmu na ropień prostaty.

Radevich Igor Tadeushevich, patolog androlog z pierwszej kategorii

1,255 odsłon, łącznie 1 wyświetleń dzisiaj

Ropień gruczołu krokowego: przyczyny, objawy, współczesne sposoby diagnozy i leczenia

Ropień gruczołu krokowego jest chorobą zakaźną i zapalną. Proces ten manifestuje się jako tworzenie ropnych ognisk w tkankach gruczołowych.

Jeśli nie nastąpi terminowe leczenie, dochodzi do nagromadzenia ropy w genitaliach, co pociąga za sobą komplikacje. Zapalenie komplikuje oddawanie moczu i ruchy jelit.

Ropień gruczołu krokowego, którego objawy manifestują się bólem w pachwinach i temperaturą ciała wieczorem do 39-40 ° C, jest dość poważną chorobą. Oprócz bólu objawy mogą zagrażać bezpłodności.

Ropień gruczołu krokowego

Choroba ma dwa sposoby rozwoju: pierwotny (bezpośrednio sama patologia) i wtórna (konsekwencja zaniedbanego zapalenia stercza w ostrej postaci). Ropień pierwotnej postaci jest niezależną dolegliwością, która rozwija się w wyniku zakażenia prostaty bakteriami wchodzącymi z krwią ze zmiany.

Ropień gruczołu krokowego

Ropień wtórny jest najczęstszy. Występuje w wyniku nieleczonego zapalenia gruczołu krokowego lub w wyniku powikłań pooperacyjnych. W przypadku niekorzystnego przebiegu ropień gruczołu krokowego może pęknąć, a ropa wejdzie do cewki moczowej, do moszny, jamy brzusznej.

Dlaczego stan zapalny prostaty?

Zakaźne drobnoustroje (paciorkowce, bakterie gruźlicy lub trichomonady), penetrujące gruczoł krokowy, powodują rozwój nieżytów kataralnych. Jeśli proces nie zostanie zatrzymany, rozszerza się do płata dławika i zwęża kanał. Ponadto dochodzi do tworzenia ropni w tkankach prostaty.

Przyczyny

Pierwotny ropień jest zdiagnozowany z ogólnym odurzeniem organizmu (na przykład przeziębieniem), kiedy bakterie dostają się do gruczołu krokowego.

Pus jest wynikiem walki organizmu z bakteriami wirusowymi. Zarówno bakterie, jak i ropa, dostają się do krwi, poruszają się i docierają do prostaty.

Niektórzy zostają tutaj, tworząc ropiejące skupienie. Na początku w prostacie występują liczne małe ropnie. Następnie rozszerzają się i łącząc tworzą duże palenisko - ropień.

Czasami choroba jest skomplikowana przez operację pęcherza lub prostaty. Kanały gruczołu są wypełnione kamieniami (co często ma miejsce w przypadku przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego) i konieczna jest interwencja chirurgiczna. Oznacza to, że pierwotny ropień można znaleźć w zdrowej prostacie. Choroba wywołuje przechłodzenie miednicy i słabą odporność organizmu. Ropień ten spotyka się nie tak często.
Najbardziej niebezpieczny jest drugi ropień. Praktyka medyczna pokazuje, że u 6% mężczyzn z ostrą postacią zapalenia gruczołu krokowego choroba rozwija się.

Często jest to wynikiem niewłaściwej terapii gruczołu krokowego lub powikłań podczas operacji. W rezultacie proces zapalny jest przedłużony, rozpoczyna się obrzęk i nowa krew nie może dostać się do gruczołu.

Wymiana produktów i stan zapalny są początkiem procesu uszkodzenia prostaty. Powstają małe ropne ogniska, które następnie łączą się i rosną w ropień.

Symptomatologia

Zapalenie gruczołu krokowego obawia się tego środka, jak ognia!

Musisz tylko złożyć wniosek.

Specjaliści wyróżniają dwa etapy przebiegu choroby - naciekowe i rażąco-niszczące. W przypadku ropnia objawy prostaty są szczególnie wyraźne w fazie naciekowej.

Faza infiltracyjna charakteryzuje się następującymi dolegliwościami:

  • dreszcze, osiągając gorączkę;
  • wysoka temperatura;
  • niespójny rytm serca;
  • delirium;
  • wysoka potliwość;
  • ostre bóle pulsacyjne w kroczu z odrzutem w odbycie;
  • naruszenie oddawania moczu i defekacji (zatrzymanie moczu i kału).

Etap rujnująco-destrukcyjny przejawia się w osłabieniu objawów: ból ustępuje, temperatura spada. Ale to nie jest wskaźnik powrotu do zdrowia. Ponadto wzrasta ryzyko przełomu ropnia. Jeśli ropień pęknie, ropa pojawia się w moczu, staje się mętna i ma ostry nieprzyjemny zapach.

Kiedy ropień otwiera się do odbytnicy, pojawiają się w nim śluz i ropne formacje. Są to oznaki przetoki odbytniczej (jamy patologicznej). Najpoważniejsze powikłania raka prostaty to zapalenie otrzewnej (zapalenie tkanki otrzewnej) i sepsa (zapalenie zakaźne).

Diagnoza choroby

Aby zdiagnozować chorobę, należy przeprowadzić badania lekarskie, takie jak:

  • analiza (wspólnego) moczu i krwi;
  • USG;
  • TRUZI;
  • palpacja;
  • przebicie ropnia.

Badanie krwi rozpoznaje objawy typowe dla ostrego zapalenia. Jest to zwiększona liczba białych krwinek (białych krwinek odpowiedzialnych za odporność) o wartości większej niż 9, a ESR - powyżej 12.

Badanie moczu (ogółem) będzie również wykazywać obecność zapalenia, jeśli białe krwinki przekroczą normę i dużo białka (ponieważ komórki rozpadają się w zapaleniu, a białko, które je wchodzi, wychodzi do moczu). Badanie palpacyjne gruczołu krokowego ujawnia zaokrągloną formację i odczuwa obecność płynu w ropie. Każdy dotyk gruczołu jest bardzo bolesny. Dlatego badanie dotykowe należy wykonywać bardzo ostrożnie.

Nowoczesna (transrektalna) metoda diagnostyki ultrasonograficznej (TRUS) szybko i dokładnie wykrywa ropień, jego zawartość. USG bada rozmiar ropnej formacji, jej lokalizację i pomaga wykonać nakłucie (ogrodzenie ropnego worka) w celu zidentyfikowania czynnika zakaźnego. Ultrasonograficzne objawy ropnia gruczołu krokowego to bezechowa komora z grubą, nieregularną kapsułą i zawiesiną.

Nakłucie ropnia jest następujące. Ropień jest nakłuty igłą (pod nadzorem TRUS). Następnie jego zawartość jest pompowana do strzykawki i wysyłana do laboratorium. Celem nakłucia jest wykrycie czynnika wywołującego zakażenie i przepisanie odpowiedniego leczenia. Procedura ta jest rzadko zalecana, pomimo jej skuteczności. Powodem jest wysoki uraz i ryzyko zakażenia zdrowych tkanek gruczołu.

Leczenie

Leczenie choroby odbywa się w szpitalu i może być lecznicze lub chirurgiczne. Wszystko zależy od stopnia ropienia. W przypadku postaci naciekowej (stadium), gdy krosty nie są jeszcze duże, wystarczy przeprowadzić leczenie.

W naciekowej postaci ropnia pacjent jest przepisywany:

  • antybiotyki: cefalosporyny, chinolony, aminoglikozydy.
  • kroplowniki dożylne.
  • terapia niedoboru odporności.

W celu usunięcia zespołu bólowego stosuje się blokadę (miejscowy zastrzyk znieczulający).

W drugim etapie, gdy USG i palpacja rozpoznają powstały ropień gruczołu krokowego, jest on pilnie otwierany w trybie pilnej interwencji. Istnieją dwa sposoby - kroczowy i transrealiczny.

Metoda krocza jest wykonywana, gdy ropień zawiera 8 ml lub więcej ropy. Pacjent otrzymuje znieczulenie ogólne. Palec jest wstrzykiwany do odbytnicy i określa się lokalizację ropnia. Następnie ropień zostaje przebity (przebity). Pus jest wypompowywany strzykawką. Ponadto, bez usuwania igły, nacięcie tkanki (miejsce wypukłości do moszny) i penetrację ropnia, całkowicie usunąć pozostałości ropy. Wnęka ropnia jest leczona antyseptycznie, a septa tkanki łącznej jest rozdzierana przez palec. Następnie miejsce jest spuszczane wacikiem.

Gdy ropień zostaje otwarty przez odbytnicę (przezbrzusznie), najdelikatniejszą część prostaty przebija igła przez igłę w tkankach ściany odbytnicy. Po otrzymaniu ropie miejsce obok igły jest cięte i wpada do jamy ropnia. Ponadto mosty łączące są niszczone i wprowadzany jest drenaż.

Jeśli ropienie jest małe - 5 ml, wykonuje się przebicie.

Palec określa obszar ropnia. Nakłucie wykonuje się długą igłą. Palec kontroluje postęp igły do ​​gruczołu krokowego. Następnie ropa jest wypompowywana.

Operację wykonuje się za pomocą ultradźwięków (skanuje się przednią ścianę jamy brzusznej). Następnie płukanie jamy ropnej.

Nowoczesny sprzęt medyczny może wykonać operację otwarcia ropnia i przez cewkę moczową. W tym przypadku resektoskop wprowadza się przez cewkę moczową (w znieczuleniu ogólnym). Gdy pęcherz, jego szyja i wewnętrzne ściany są kontrolowane, urządzenie wprowadza się do oddziału prostaty kanału moczowego. W strefie ropnia wykonuje się cięcia i usuwa się ropę. Następnie wgłębienie ropnia jest myte.

Możliwe powikłania

Wraz z niezależnym przełomem ropnia do cewki moczowej powstaje wnęka połączona z kanałem moczowym wąskim przejściem. Utrudnia to drenaż i prowokuje rozwój przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego. Jeśli ropa wchodzi do odbytnicy, powstają przetoki, które są bardzo trudne do operowania.

Jeśli ropień pęknie w tkance gruczołu krokowego, może pojawić się phlegmon (stan zapalny) z ogólnym pogorszeniem stanu pacjenta. Jeśli nie rozpoczniesz leczenia na czas, pacjent może umrzeć.

Penetracja ropy w tkance komórkowej w obszarze miednicy prowadzi do skrzeplin w żyłach miednicy. W tym stanie pacjent odczuwa ciężkość w odbytnicy, ból w jamie brzusznej, obrzęk nóg i nieregularne bicie serca. Często w okresie pooperacyjnym proces staje się chroniczny i możliwy jest rozwój impotencji.

Zapobieganie

Korzystne rokowanie i zachowanie funkcji rozrodczej może jedynie zapewnić terminowe leczenie choroby.

Ważne jest podjęcie następujących środków zapobiegawczych:

  • odmowa tytoniu;
  • ładunki fizyczne w rozsądnych granicach;
  • zapobieganie witaminom i regularne życie seksualne.

Powiązane filmy wideo

Raport dotyczący "Ropień gruczołu krokowego, diagnostyka i leczenie małoinwazyjne":

  • Eliminuje przyczyny zaburzeń krążenia
  • Delikatnie łagodzi stany zapalne w ciągu 10 minut po zażyciu