Główny
Objawy

Gruczolak prostaty

Gruczolak prostaty - proliferacja gruczołowej tkanki gruczołu krokowego, prowadząca do naruszenia wypływu moczu z pęcherza. Charakteryzuje się częstym i trudnym oddawaniem moczu, w tym nocą, osłabieniem strumienia moczu, mimowolnym wypływem moczu, ciśnieniem w pęcherzu moczowym. Następnie może nastąpić całkowite zatrzymanie moczu, zapalenie i tworzenie się kamieni w pęcherzu i nerkach. Przewlekłe zatrzymanie moczu prowadzi do zatrucia, rozwoju niewydolności nerek Rozpoznanie gruczolaka stercza obejmuje ultradźwięki prostaty, badanie jej tajemnicy, jeśli to konieczne - biopsję. Leczenie z reguły jest chirurgiczne. Leczenie zachowawcze jest skuteczne na wczesnym etapie.

Gruczolak prostaty

Gruczolak prostaty - łagodny nowotwór gruczołów przytarczyc zlokalizowanych wokół cewki moczowej w jego oddziale prostaty. Głównym objawem gruczolaka prostaty jest naruszenie oddawania moczu z powodu stopniowego ucisku cewki moczowej przez jeden lub więcej guzków rosnących. Gruczolak prostaty charakteryzuje się łagodnym przebiegiem.

Częstość występowania gruczolaka prostaty

Adresy medyczne opieki tylko niewielka część pacjentów z BPH, jednak szczegółowe badanie może wykryć objawy choroby co czwarty mężczyzna w wieku 40-50 lat, a połowa mężczyzn od 50 do 60 lat. Gruczolak prostaty wykryto u 65% mężczyzn w wieku 60-70 lat, 80% mężczyzn w wieku 70-80 lat i ponad 90% mężczyzn w wieku powyżej 80 lat. Nasilenie objawów może się znacznie różnić. Badania z zakresu urologii wskazują, że około 40% mężczyzn z gruczolakiem prostaty ma problemy z oddawaniem moczu, ale tylko jeden na pięciu pacjentów w tej grupie szuka pomocy medycznej.

Przyczyny gruczolaka prostaty

Mechanizm rozwoju gruczolaka prostaty nie został jeszcze w pełni określony. Pomimo powszechnej opinii łączącej gruczolaka prostaty z chronicznym zapaleniem gruczołu krokowego, nie ma danych, które potwierdzałyby związek tych dwóch chorób. Badacze nie ujawnili żadnego związku między rozwojem gruczolaka prostaty a spożywaniem alkoholu i tytoniu, orientacją seksualną, aktywnością seksualną, chorobą weneryczną i zapalnymi.

Występuje wyraźna zależność występowania gruczolaka prostaty od wieku pacjenta. Naukowcy uważają, że gruczolak prostaty rozwija się w wyniku zaburzeń hormonalnych u mężczyzn z początkiem andropauzy (męska menopauza). Ta teoria jest potwierdzona przez fakt, że mężczyźni wykastrowani przed okresem dojrzewania i niezwykle rzadko mężczyźni, którzy zostali wykastrowani po jego wystąpieniu, nigdy nie cierpią na gruczolaka prostaty.

Objawy gruczolaka prostaty

Istnieją dwie grupy objawów gruczolaka prostaty: podrażniające i obstrukcyjne. Pierwszy zespół objawów gruczolaka gruczołu krokowego dotyczy częste oddawanie moczu, trwała (obowiązkowe), nagłe parcie na mocz, moczenie nocne, nietrzymanie moczu. Grupa obturacyjnych objawów charakterystycznych BPH to trudności w oddawaniu moczu, opóźnienia wystąpienia i zwiększony czas oddawanie moczu, uczucie niecałkowitego opróżnienia, powolnego oddawania moczu przerywany strumień, napinając potrzeby.

Istnieją trzy stadia gruczolaka prostaty:

  • Rekompensowany etap gruczolaka stercza (etap I)

Zmienia się dynamika aktu oddawania moczu. Staje się częstszy, mniej intensywny i mniej wolny. 1-2 razy potrzeba oddać mocz w nocy. Co do zasady, nokturia w pierwszym stadium gruczolaka prostaty nie wywołuje niepokoju u pacjenta, który kojarzy się z ciągłym nocnym przebudzeniem z rozwojem bezsenności związanej z wiekiem.

W ciągu dnia można utrzymać normalną częstotliwość oddawania moczu, ale pacjenci z gruczolakiem prostaty stopnia I odnotowują okres oczekiwania, szczególnie wyraźny po nocnym śnie. Następnie zwiększa się częstotliwość dziennego oddawania moczu, a ilość wydalonego moczu na pojedyncze oddawanie moczu maleje. Istnieją imperatywne pragnienia. Strumień moczu, który wcześniej utworzył krzywą paraboliczną, wyróżnia się leniwie i opada prawie pionowo.

W pierwszym stadium gruczolaka przerostu gruczołu krokowego rozwija się przerost mięśni pęcherza, dzięki czemu utrzymuje się efektywność jego opróżniania. Na tym etapie nie ma resztkowego moczu lub praktycznie żadnego. Zachowany zostaje stan czynnościowy nerek i górnych dróg moczowych.

  • Podskompensowany etap gruczolaka stercza (etap II)

W II stadium gruczolaka prostaty zwiększa się objętość pęcherza, w jego ścianach rozwijają się zmiany dystroficzne. Ilość resztkowego moczu osiąga 100-200 ml i nadal rośnie. Przez cały okres oddawania moczu pacjent zmuszony jest intensywnie obciążać mięśnie brzusznej prasy i przepony, co prowadzi do jeszcze większego wzrostu ciśnienia wewnątrzdechowego. Czynność oddawania moczu staje się wielofazowa, przerywana, falująca.

Stopniowo zakłócał przepływ moczu na górnych drogach moczowych. Struktury mięśniowe tracą elastyczność, drogi moczowe rozszerzają się. Funkcja nerek jest osłabiona. Pacjenci cierpią z powodu pragnienia, wielomoczu i innych objawów postępującej przewlekłej niewydolności nerek. Jeśli mechanizmy kompensacji zawiodą, rozpoczyna się trzeci etap.

  • Zdekompensowany etap gruczolaka stercza (etap III)

Pęcherz w III stadium gruczolaka prostaty jest rozciągnięty, pełen moczu, łatwo wyczuwalny palpacyjnie i wizualnie. Górna krawędź pęcherza może osiągnąć poziom pępka i wyższy. Opróżnianie nie jest możliwe nawet przy intensywnym napięciu mięśni brzucha. Pragnienie opróżnienia pęcherza staje się ciągłe. W jamie brzusznej może pojawić się silny ból. Mocz jest często wydalany z kroplami lub bardzo małymi porcjami. W przyszłości ból i chęć oddawania moczu stopniowo słabną. Rozwija paradoksalne zatrzymanie moczu charakterystyczne dla gruczolaka prostaty (pęcherz jest pełny, mocz jest stale przydzielany kropla po kropli).

W tym stadium gruczolaka gruczołu krokowego górnych dróg oddechowych rozszerzone, czynność nerek miąższu naruszona z uwagi na stałej niedrożności dróg oddechowych, co prowadzi do wzrostu ciśnienia w układzie pyelocaliceal. Powstaje klinika przewlekłej niewydolności nerek. Jeśli opieka medyczna nie jest dostępna, pacjenci umierają z powodu postępującej przewlekłej niewydolności nerek.

Powikłania gruczolaka prostaty

Jeśli leczenie nie zostanie wykonane, u pacjenta z gruczolakiem stercza może rozwinąć się przewlekła niewydolność nerek. W przypadku gruczolaka prostaty dochodzi czasem do ostrego zatrzymania moczu. Pacjent nie może oddawać moczu z przepełnionym pęcherzem, pomimo intensywnego pożądania. Aby wyeliminować opóźnienie oddawania moczu, pęcherz może zostać cewnikowany u mężczyzn, czasami w nagłej operacji lub przebicie pęcherza.

Innym powikłaniem gruczolaka prostaty jest krwiomocz. Liczba pacjentów ma mikroskopijne krwiomocz, ale częstych i intensywne krwawienia z tkanki gruczolaka (na zranienia w wyniku manipulacji) lub żylaki szyjki pęcherza moczowego. Wraz z tworzeniem się skrzepów rozwija się tamponada pęcherza, która wymaga natychmiastowej operacji. Często przyczyną krwawienia z gruczolakiem prostaty jest cewnikowanie diagnostyczne lub terapeutyczne.

kamienie pęcherza gruczolaka gruczołu krokowego może wynikać z zastój moczu lub migrować z nerek i dróg moczowych. Kiedy tsistolitiaze obraz kliniczny gruczolaka prostaty jest uzupełniony przez częste oddawanie moczu i ból, promieniujący do głowy penisa. W pozycji stojącej, przy chodzeniu i ruchach, objawy stają się bardziej wyraźne, podczas gdy w pozycji na brzuchu zmniejsza się. Charakterystyczny objaw „układania strumieniem moczu” (mimo niecałkowitego opróżnienia pęcherza, przepływ moczu nagle przerwane, a włączona jedynie, gdy położenie ciała). Często w gruczolaka gruczołu krokowego rozwoju chorób zakaźnych (epididymo, zapalenia najądrza, zapalenia pęcherzyków gruczolaka gruczołu krokowego, zapalenie cewki moczowej, ostre i przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek).

Rozpoznanie gruczolaka prostaty

Lekarz przeprowadza badanie palca prostaty. W celu oceny nasilenia objawów gruczolaka prostaty pacjentowi proponuje się wypełnienie dziennika moczu. Wykonaj badanie wydzielania gruczołu krokowego i wymazów z cewki moczowej w celu wyeliminowania powikłań infekcyjnych. Wykonać ultradźwięków prostaty, podczas którego określa objętość gruczołu krokowego, a wykresy ujawniają kamienie zastoinowej oszacowania ilości resztkowego moczu, nerek i dróg moczowych.

Wiarygodne oszacowanie stopnia zatrzymania moczu w gruczolaku gruczołu krokowego pozwala na wykonanie uroflowmetrii (czas oddawania moczu i natężenie przepływu moczu określa specjalny aparat). Aby wykluczyć raka gruczołu krokowego, konieczna jest ocena poziomu PSA (antygenu specyficznego dla prostaty), którego wartość nie powinna normalnie przekraczać 4ng / ml. W spornych przypadkach wykonywana jest biopsja prostaty.

Cystografia i urografia wydalnicza z gruczolakiem stercza w ostatnich latach są rzadsze ze względu na pojawienie się nowych, mniej inwazyjnych i bezpieczniejszych metod badawczych (USG). Czasami wykonuje się cystoskopię w celu wykluczenia chorób o podobnych objawach lub w ramach przygotowań do chirurgicznego leczenia gruczolaka prostaty.

Leczenie gruczolaka prostaty

Kryterium wyboru taktyki leczenia gruczolaka prostaty u urologa jest skala objawów I-PSS, która odzwierciedla nasilenie zaburzeń układu moczowego. Według tej skali, jeśli wynik jest mniejszy niż 8, terapia nie jest wymagana. Przy 9-18 punktach zachodzi leczenie zachowawcze. Jeśli wynik jest większy niż 18, konieczna jest operacja.

  • Leczenie zachowawcze gruczolaka prostaty

Leczenie zachowawcze prowadzi się we wczesnym stadium i w obecności bezwzględnych przeciwwskazań do zabiegu chirurgicznego. W celu zmniejszenia nasilenia objawów stosuje się inhibitory inhibitora 5-alfa-reduktazy (dutasteryd finasteryd), blokery alfa (alfuzosyny, terazosyna, doksazosynę, tamsulozynę), preparaty ziołowe (African ekstrakt z kory śliwki lub piła Palmetto owoców).

W celu zwalczania infekcji, często z gruczolaka gruczołu krokowego przystępujących przepisać antybiotyki (gentamycyny, cefalosporyn). Po zakończeniu antybiotykoterapii probiotyki są stosowane w celu przywrócenia prawidłowej mikroflory jelitowej. Przeprowadzić korektę odporności (interferon alfa-2b, pirogeniczny). Zmiany miażdżycowe w naczyniach krwionośnych, które rozwijają się u większości pacjentów w podeszłym wieku z BPH, utrudnia przepływ leków terapeutycznych do gruczołu krokowego, tak aby unormować krążenia przepisać Trental.

  • Leczenie operacyjne gruczolaka prostaty

Istnieją następujące procedury chirurgiczne w leczeniu gruczolaka prostaty:

  1. adenomektomia. Przeprowadzane w obecności powikłań, resztkowy mocz w ilości większej niż 150 ml, masa gruczolaka wynosi ponad 40 g;
  2. TUR (przezcewkowa resekcja). Procedura minimalnie inwazyjna. Operacja wykonywana jest przez cewkę moczową. Jest on wykonywany z ilością resztkowego moczu nie więcej niż 150 ml, masa gruczolaka nie jest większa niż 60 g. Nie dotyczy niewydolności nerek;
  3. laserowa ablacja, laserowe niszczenie, TUR waporyzacja prostaty. Delikatne metody. Minimalna utrata krwi umożliwia wykonywanie operacji z masą guza większą niż 60 g. Te interwencje są operacją z wyboru dla młodych pacjentów z gruczolakiem prostaty, ponieważ pozwalają one zachować funkcje seksualne.

Istnieje wiele bezwzględnych przeciwwskazań do chirurgicznego leczenia gruczolaka prostaty (niewyrównane choroby układu oddechowego i sercowo-naczyniowego itp.). Jeśli leczenie chirurgiczne gruczolaka prostaty nie jest możliwe, cewnikowanie pęcherza lub chirurgia paliatywna - cystostomia. Należy pamiętać, że paliatywne metody leczenia obniżają jakość życia pacjenta.

Różnica między gruczołem prostaty a gruczolakiem prostaty: jak je odróżnić?

Zapalenie gruczołu krokowego i gruczolaka prostaty są częstymi chorobami męskiego układu moczowo-płciowego. Ich objawy są podobne: towarzyszy im upośledzenie oddawania moczu. Mężczyźni, którzy napotykają problem, często nie trafiają do szpitala z powodu fałszywego wstydu, próbują się leczyć, ale takie leczenie tylko pogarsza stan zdrowia. Obie choroby są niebezpieczne i wymagają natychmiastowej interwencji lekarzy, ale trzeba umieć rozróżnić różnice między nimi. Jaka jest różnica między gruczołem stercza a gruczolakiem prostaty?

Cechy i oznaki zapalenia stercza

Zapalenie gruczołu krokowego to ostre lub przewlekłe zapalenie prostaty. Może się rozpocząć z następujących powodów:

  • upośledzenie dopływu krwi do narządów miednicy;
  • rozmnażanie się bakterii chorobotwórczych;
  • z powodu chorób przenoszonych drogą płciową;
  • z powodu urazów krocza.

Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego nie jest związane z infekcjami. Często objawia się w kierowcach samochodów, którzy muszą siedzieć cały dzień jazdy. Często zapalenie gruczołu krokowego stanowi problem dla młodych mężczyzn.

Manifestacje różnych rodzajów zapalenia gruczołu krokowego

Naukowcy zidentyfikowali 4 rodzaje zapalenia gruczołu krokowego:

  1. ostry bakteryjny - jest spowodowane infekcją bakteryjną, pojawia się nieoczekiwanie i przypomina objawy grypy: dreszcze, gorączkę, ból głowy. Jest to rzadszy rodzaj zapalenia gruczołu krokowego;
  2. przewlekłe bakterie - charakteryzuje się nawracającymi infekcjami bakteryjnymi. Między okresami zaostrzenia objawy mogą być nieistotne, czasami pacjent czuje się całkowicie zdrowy;
  3. przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego. W większości przypadków zapalenie gruczołu krokowego odnosi się do tej kategorii, ale jest to najmniej badane. Dokładna przyczyna tego typu choroby jest trudna do ustalenia. Ten typ zapalenia gruczołu krokowego może pojawić się z powodu działania chemikaliów w moczu, reakcji układu odpornościowego na poprzednie infekcje dróg moczowych lub z powodu uszkodzenia nerwów w obszarze miednicy. Objawy znikają, a następnie znikają;
  4. bezobjawowe zapalne zapalenie gruczołu krokowego jest zwykle diagnozowany przypadkowo - podczas badania lekarskiego lub skargi na niepłodność. Mężczyźni z tą postacią choroby nie odczuwają dyskomfortu ani bólu, ale proces infekcyjny ma szkodliwy wpływ na nabłonek spermatogenny i skład chemiczny nasienia.

Zwykle następujące nieprzyjemne objawy wskazują na zapalenie prostaty:

  • ból w dolnej części brzucha, w plecach i na genitaliach. Najczęściej są z oddawaniem moczu, w przypadkach zaawansowanych, na stałe;
  • szybkie, ale jednocześnie trudne bolesne oddawanie moczu, z przerwaniem przepływu;
  • wydzielanie z cewki moczowej;
  • naruszenie potencji;
  • bolesne orgazmy;
  • zmniejszone pożądanie seksualne.

W rzadkich przypadkach może pojawić się wysypka na główce prącia. Przejście do postaci przewlekłej grozi zaburzeniami erekcji i wytryskiem.

Cechy gruczolaka prostaty

Normalna prostata waży od 20 do 30 g, ale z wytworzeniem łagodnego guza jej waga wzrasta do 50-100 g. Hiperplazja zaczyna się od wewnętrznej strefy gruczołu krokowego. Gruczolak prostaty zazwyczaj nie wykracza poza gruczoł, więc nie przechodzi do innych narządów. Jaka jest różnica między gruczolakiem prostaty a zapaleniem gruczołu krokowego?

Częściej gruczolak prostaty jest spowodowany przez mężczyzn podczas reorganizacji hormonalnej. Zwykle zaczyna się pojawiać po 45 latach. Istnieje opinia, że ​​gruczolak pojawia się z powodu wywołanego zapalenia gruczołu krokowego, ale badania naukowe nie potwierdzają tej hipotezy. Istnieje więcej szans na uzyskanie gruczolaka prostaty:

  • z genetyczną predyspozycją;
  • prowadząc niewłaściwy sposób życia;
  • mężczyźni w wieku powyżej 55 lat;
  • ludzie czarnej rasy;
  • miłośnicy żywności o wysokiej zawartości tłuszczu;
  • pracownicy szkodliwych producentów.

Za pomocą tych znaków widać różnicę między gruczolakiem a zapaleniem gruczołu krokowego.

Manifestacje gruczolaka prostaty

Kiedy prostata się zwiększa, kompresuje i blokuje cewkę moczową. Pojawieniu się łagodnego guza towarzyszą następujące objawy:

  • ostre zatrzymanie moczu;
  • istnieje fałszywa potrzeba oddawania moczu, zwykle w nocy;
  • po oddaniu moczu, wyciek moczu;
  • czasem krew pojawia się w moczu.

Ważne jest, aby zatrzymać postępy nowotworu w odpowiednim czasie. Po rozpoczęciu gruczolaka w pęcherzu powstają kamienie, może wystąpić zatrucie, może rozwinąć się niewydolność nerek.

Jaka jest różnica między gruczołem stercza a gruczolakiem prostaty? Wzrost gruczolaka przebiega w trzech etapach:

  • kompensowane - oddawanie moczu staje się częstsze, potrzeba oddawania moczu w nocy. W ciągu dnia normalna częstotliwość oddawania moczu pozostaje taka sama. Jeśli choroba nie jest leczona, częstotliwość oddawania moczu mężczyzny wzrasta. Istnieją fałszywe pragnienia. Strumień moczu jest słaby. Na tym etapie powstawanie przerostu mięśni pęcherza;
  • podskompensowany - zwiększa się pęcherz, zmiany zmian dystroficznych w ściankach pęcherza. Oddawanie moczu staje się przerywane, zwiększa się ilość moczu w moczu. Podczas oddawania moczu należy napinać mięśnie, co zwiększa ciśnienie wewnątrzpęcherzowe. Drogi moczowe rozszerzają się, mięśnie tracą elastyczność. Funkcja nerek jest osłabiona. Pacjenci nieustannie cierpią z powodu pragnienia;
  • zdekompensowane - pęcherz jest rozciągnięty ze względu na stały przelew z moczem. Opróżnianie jest prawie niemożliwe: mocz jest wydalany w bardzo małych dawkach. W dolnej części brzucha występują silne bóle, ponieważ występuje silny przelew pęcherza. Nie pomaga nawet w napięciu mięśni. W przyszłości ból i chęć oddawania moczu zaczynają słabnąć, ponieważ mocz jest już stale wytrącony, z małymi kroplami. Istnieje przewlekła niewydolność nerek.

W przypadku jakichkolwiek objawów wskazujących na chorobę prostaty konieczna jest wizyta u urologa. Terminowe badanie i prawidłowa diagnoza pomogą zidentyfikować pierwsze podstawy choroby i zapobiegną pojawieniu się powikłań.

Gruczolak prostaty (przerost prostaty)

We współczesnej medycynie nazywa się proliferację gruczołu krokowego ze względu na wzrost aktywnej tkanki gruczolak prostaty. Chociaż niektórzy "z doświadczeniem" i pacjenci w grupie wiekowej nadal używają terminów takich jak gruczolak prostaty lub zatrzymanie moczu. Ze względu na sprawiedliwość zauważamy, że nazwa ta ma jeszcze jeden synonim: łagodny przerost prostaty (zwany dalej BPH).

W każdym razie istota dolegliwości polega na zwiększeniu wielkości prostaty, co prowadzi do pojawienia się w niej węzłów, które zakłócają normalne oddawanie moczu. Łagodny charakter oznacza nieobecność przerzuty, co odróżnia tę chorobę od choroby onkologicznej prostaty.

Gruczolak prostaty jest słusznie uważany za męską chorobę osób starszych. Co drugi mężczyzna ma problemy z oddawaniem moczu przez 50 lat, po zbadaniu specjalisty, są oni odpisani za tę chorobę. Wraz z wiekiem częstość występowania wzrasta, a w wieku 70 lat trzech z czterech mężczyzn doświadczyło tych samych problemów. Zgodnie z wynikami badań medycznych 15% mężczyzn nie jest dotkniętych BPH. Jednocześnie prawdopodobieństwo choroby wzrasta z każdym rokiem.

Przyczyny gruczolaka prostaty

Wszystkie przyczyny gruczolaka prostaty można podzielić na dwie grupy.

Pierwsza grupa zawiera powody sposób życia osoba, która zwiększa prawdopodobieństwo proliferacji prostaty. Na przykład może to być praca siedząca lub aktywny stres psychiczny przy braku aktywności fizycznej. Dlatego trudno jest przecenić rolę regularnych ćwiczeń.

Druga grupa obejmuje obiektywne powody, nie zależne od stylu życia danej osoby. Udowodniono, że gruczolak prostaty występuje z powodu zmienić na tle hormonalnym mężczyzn. Jeśli uważasz, że te zmiany nieuchronnie pojawiają się w starszym wieku, możesz dojść do wniosku, że tylko niektórzy mężczyźni wpadną w łut szczęścia, aby uniknąć problemów z gruczołem krokowym.

Można uczciwie powiedzieć, że przyczyny gruczolaka prostaty nie zostały jeszcze w pełni zbadane. Naukowcy regularnie przeprowadzają badania mające na celu identyfikację korelacji z innymi chorobami lub charakterystyką życia osobistego danej osoby, ale jak dotąd wszystkie te badania nie przyniosły znaczących rezultatów. Chociaż na przykład można było obalić pogląd, że zapalenie gruczołu krokowego i gruczolak prostaty są ze sobą powiązane. Jak pokazują statystyki, obie choroby mogą wystąpić całkowicie niezależnie lub odwrotnie, jednocześnie. Dlatego, pomimo różnych hipotetycznych przyczyn gruczolaka prostaty, jedynym sprawdzonym czynnikiem zwiększającym ryzyko zachorowalności jest wiek.

Objawy gruczolaka prostaty

Aby lepiej zrozumieć oznaki gruczolaka prostaty, najpierw musisz zrozumieć, co dzieje się w gruczole prostaty człowieka, kiedy ta choroba występuje. Jak wiadomo, normalna wielkość prostaty pod pęcherzem jest w przybliżeniu równa wielkości orzecha włoskiego. Kiedy tkanka prostaty zaczyna się rozszerzać, pojawia się na niej jeden lub więcej guzków. Ściskają cewkę moczową, co powoduje upośledzenie oddawania moczu. Oczywiste jest, że proces ten nie następuje natychmiast, lecz stopniowo. Z tego powodu, w zależności od objawów, zidentyfikowano trzy stadia choroby.

Na początku, gdy kanał zaczyna tylko zwężać się pod wpływem zewnętrznym, pojawiają się pierwsze objawy gruczolaka prostaty. Są one uwzględnione w zmianie odczucia podczas oddawania moczu. Zdrowi mężczyźni odczuwają przyjemne doznania podczas opróżniania pęcherza, a to całkiem normalne. Zniknięcie tych wrażeń może służyć jako pierwszy dzwonek alarmowy.

Niestety, mężczyźni mają tendencję do zapisywania zmian, które można znaleźć na czymkolwiek poza chorobą, więc w pierwszym etapie lekarze są traktowani niezwykle rzadko. W międzyczasie BPH przechodzi w następującą formę. Istnieją bardziej zauważalne objawy gruczolaka prostaty.

W szczególności zauważalne zmniejszenie cewki moczowej prowadzi do zmniejszenia siły strumienia. Gdy mocz jest nieznacznie (na końcowym etapie opróżniania), staje się on pionowy lub generalnie rozpada się na pojedyncze krople. Oczywiście, przy tym pęcherz nie jest całkowicie opróżniony. Pacjent musi odciążyć mięśnie brzucha, ściskając w ten sposób pęcherz, a pozostały mocz w krótkim czasie spowoduje kolejną potrzebę oddania moczu. Są to również główne objawy gruczolaka prostaty.

W przypadku braku leczenia pojawiają się nowe objawy podobne do moczenie. Tak więc, człowiek nie może już zarządzać w nocy bez oddawania moczu, a czas, który może "tolerować", jest znacznie zmniejszony, aż do całkowitej inkontynencji.

Znaczenie szybkiego dostępu do specjalisty w wykrywaniu pierwszych objawów wynika również z faktu, że bez odpowiedniego leczenia gruczolaka prostaty mogą mieć poważne komplikacje, które zostaną omówione dalej.

Powikłania gruczolaka prostaty

Jak rozumiesz, gruczolak prostaty prowadzi do problemów z oddawaniem moczu. A to z kolei powoduje poważny cios w nerki. Ich stopniowa porażka może przejawiać się częstymi bólami głowy, drażliwością, ciągłością spragniony i uczucie suchości w ustach. Fakt, że mocz jest zbyt długi w pęcherzu moczowym, znacząco zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia zakażeń dróg moczowo-płciowych, takich jak odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie cewki moczowej i inne, a także pojawienie się kamica.

Musimy przyznać, że nie jest to najgorsza komplikacja gruczolaka prostaty. Bezproblemowy rozwój węzłów chłonnych może doprowadzić do całkowitego zachodzenia na siebie cewki moczowej. W tym przypadku mocz gromadzi się w pęcherzu, bez ujścia, który zamienia się w człowieka z silnym bólem i zagrożeniem życia. Przy takich znakach jest zainstalowany cewnik moczowy lub, w przypadku ostrej konieczności, wykonywana jest natychmiastowa operacja chirurgiczna.

Niebezpieczeństwo polega na tym, że całkowite zamknięcie cewki moczowej może wystąpić nawet w początkowych stadiach choroby. Wszystko zależy od pewnego zbiegu czynników prowokujących, takich jak hipotermia, nadużywanie alkoholu, abstynencja od oddawania moczu i inne.

Niestety, nie są to wszystkie powikłania gruczolaka prostaty. Czasami proliferacja gruczołu krokowego prowadzi do pojawienia się krew w moczu. Trudność w rozpoznaniu tego powikłania polega na niskim stężeniu krwi, którego nie widać gołym okiem. Dlatego dostarczenie analizy moczu pozwala zidentyfikować chorobę przez obecność skrzepów krwi podczas mikroskopowego badania osadu.

Taka różnorodność komplikacji, z których każda sama w sobie jest dość trudna dla organizmu, powoduje potrzebę wczesnego diagnozowania choroby we wczesnych stadiach.

Rozpoznanie gruczolaka prostaty

Nie będzie przesadą, jeśli powiemy, że pomyślne rozpoznanie gruczolaka prostaty zależy bezpośrednio od pacjenta. Na najwcześniejszych etapach, to ankieta może być podana za pomocą tych wskaźników, dzięki którym ekspert będzie mógł podejrzewać obecność choroby. Do ankiety zostanie dodany badanie palców prostaty.

W przypadku badań laboratoryjnych materiał (tj. Sekret prostaty i wymazy z cewki moczowej) jest pobierany po masażu prostaty. Lekarz prowadzący może uzyskać informacje z badania ultrasonograficznego, które określa obecność kamieni, objętość resztkowego moczu po ekskrementach i rozmiar gruczołu krokowego.

Dodatkową metodą badania jest uroflowmetria. Dosłownie nazwa tego terminu jest tłumaczona jako pomiar prędkości strumienia moczu. Oprócz prędkości mierzy się szereg innych parametrów, dzięki czemu diagnoza gruczolaka prostaty staje się dokładniejsza.

Chociaż gruczolak prostaty nie zawsze prowadzi do konsekwencji onkologicznych, dla mężczyzn zagrożonych, to jest, których wiek osiągnął 50 lat, wymagane jest obowiązkowe badanie krwi. Zgodnie z wynikami badań laboratoryjnych można wykryć ślady obecności nowotworu złośliwego lub uzyskać dane o jego nieobecności. Od tego wieku zaleca się wykonywanie badania krwi zgodnie z regularną coroczną procedurą. W przypadku podejrzenia wystąpienia problemów onkologicznych przeprowadza się charakterystyczne dodatkowe badania.

Leczenie gruczolaka prostaty

Po rozpoznaniu lekarz przepisuje jedną z trzech opcji leczenia tej choroby. To jest leczenie farmakologiczne gruczolak prostaty, interwencja chirurgiczna i nieoperacyjny metody niefarmakologiczne.

Leczenie lekowe oznacza przyjmowanie pewnych leków. Na rynku są one obecnie reprezentowane w dużej liczbie, więc wybór jest w gestii lekarza.

Wszystkie leki są skierowane albo na rozluźnienie włókien mięśniowych gruczołu krokowego, albo na zmniejszenie objętości gruczołu krokowego. W obu przypadkach zmniejsza się ucisk cewki moczowej i przywraca prawidłowy przebieg moczu.

Niestety, leki mogą pomóc tylko na początkowych etapach, a ich wpływ nie zawsze jest wystarczający. W takim przypadku najprawdopodobniej pacjentowi zostanie zaproponowana procedura chirurgiczna. Operacyjne leczenie gruczolaka gruczołu krokowego może być wykonywane zarówno w stanie otwartym, jak i bez nacięcia, gdy chirurg przeprowadza wszystkie manipulacje cewką moczową.

Czasami może być alternatywą dla operacji chirurgicznej metody nieoperacyjne. Wszystkie mają na celu ponowne rozszerzenie cewki moczowej. Odbywa się to poprzez oddziaływanie na sam kanał (rozszerzenie balonowe lub stenty prostaty) lub przez działanie na prostatę (termoterapia lub koagulacja mikrofalowa).

Jeśli chodzi o metody profilaktyczne, niestety nie istnieją skuteczne zalecenia, które mogłyby zagwarantować ochronę przed gruczolakiem prostaty. W rzeczywistości wszystkie środki zapobiegawcze są zredukowane do czynników wyrównujących, które zwiększają ryzyko choroby, czyli niedożywienia, nadużywania alkoholu i innych złych nawyków.

Gruczolak gruczołu krokowego - objawy, leczenie i rokowanie

Gruczolak gruczołu krokowego jest łagodnym powiększeniem prostaty u mężczyzn w wieku powyżej 50 lat, co powoduje zwężenie wyjściowej części pęcherza i zaburzenie oddawania moczu.

Zwężenie cewki moczowej stopniowo: czas potrzebny do opróżnienia pęcherza wzrasta, ciśnienie strumienia moczu maleje, stagnacyjne zmiany zachodzą w pęcherzu i nerkach. Wraz z postępem choroby wzrasta trudność oddawania moczu do czasu ostrego zatrzymania moczu.

Przyczyny

Co to jest? Dokładne przyczyny gruczolaka stercza nie zostały jeszcze ustalone. Dokładnie wiadomo, że istnieje bezpośredni związek z wiekiem pacjentów. Im bliżej "męskiego orgazmu", tym większe ryzyko rozrostu gruczołu krokowego. Najwyraźniej znaczenie regulacji neuroendokrynnej aktywności prostaty - zmniejszenie produkcji testosteronu, głównego męskiego hormonu i zwiększenie stężenia estradiolu. Hormon ten jest w stanie stymulować zwiększone namnażanie komórek prostaty.

Czynniki przyczyniające się do rozwoju gruczolaka prostaty:

  1. Nadciśnienie;
  2. Hipodinamy i związany z tym nadmiar masy - tkanka tłuszczowa wytwarza estrogeny;
  3. Predyspozycje genetyczne - przypadki gruczolaka od krewnych;
  4. Niewłaściwa dieta - włączenie do diety tłustych, smażonych potraw z pikantnymi przyprawami.

Badanie wykazało, że gruczolak prostaty występuje u 25% mężczyzn w wieku 40-50 lat, 50% w 50-60 latach, 65% w 60-70 latach, w 80% w latach 70-80, w ponad 90% - w wieku powyżej 80 lat. Jednak objawy choroby i, w konsekwencji, rozpoznanie gruczolaka prostaty różnią się znacznie. Powodem tego jest inna intensywność objawów u różnych mężczyzn. Objawy problemowego oddawania moczu dotyczą około 40% mężczyzn z tą chorobą, ale tylko 20% z nich szuka pomocy medycznej.

Etapy rozwoju

Zgodnie z rozwojem tego procesu wyróżnia się trzy stadia rozwoju gruczolaka prostaty:

Najpoważniejsze powikłania gruczolaka stercza są zaraźliwe: odmiedniczkowe zapalenie nerek (przewlekłe i ostre), zapalenie cewki moczowej, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie gruczolistości, zapalenie pęcherzyka, zapalenie najądrza.

Objawy gruczolaka prostaty

Pod wpływem wzrostu tkanki gruczołu krokowego dochodzi do wzrostu narządu, który z kolei ściska (zwęża) cewkę moczową. Choroba charakteryzuje się następującymi objawami:

  1. Osłabienie strumienia moczu - objawia się w początkowej fazie choroby, aż pojawienie się innych objawów choroby często pozostaje niezauważone.
  2. Nietrzymanie moczu jest objawem, który wydaje się występować przy przedłużonym rozwoju gruczolaka.
  3. Nagła, trudna (imperatywna) potrzeba oddawania moczu - w obecności tego objawu mężczyźni zwykle konsultują się z lekarzem.
  4. Trudności i częste oddawanie moczu - szczególnie częste oddawanie moczu w nocy. Wyjaśnia to osobliwość nerwowej regulacji funkcjonowania pęcherza. Mężczyźni nie mogą odczuwać dyskomfortu w ciągu dnia, ale w nocy wstają do toalety 3-4 razy i ledwo opróżniają pęcherz. Poczucie niepełnego uwolnienia pęcherza moczowego jest często niezauważalne z powodu szybkiego oddawania moczu rano. Mężczyźni z tym problemem skarżą się, że pomimo normalnego oddawania moczu w ciągu dnia, rano muszą to robić 3-4 razy na godzinę.

Wszystkie powyższe objawy choroby nie są natychmiast widoczne, ale stopniowo ich liczba zwiększa się z czasem. Przez długi czas gruczolak prostaty może objawiać się jednym dyskretnym objawem. W takim stanie człowiek może znaleźć przyczynę w postaci wieku, stresu lub innych czynników, ale gdy pojawiają się komplikacje i pojawiają się bardziej nieprzyjemne objawy, szuka lekarza.

Diagnostyka

Objawy tej choroby mogą wskazywać na inne patologie gruczołu krokowego, dlatego aby wyjaśnić diagnozę, lekarz z pewnością przeprowadzi pełne badanie pacjenta. Lista środków diagnostycznych dla podejrzanego gruczolaka obejmuje:

  • badanie ultrasonograficzne prostaty, w tym przezodbytnicze (przez odbyt);
  • badanie urologiczne - badanie doodbytnicze i badanie cyfrowe prostaty;
  • badania typu urodynamicznego - pozwalają na ujawnienie stopnia zaburzeń i charakteru zmian w oddawaniu moczu poprzez pomiar przepływu moczu.

W procedurze diagnostycznej konieczne jest ustalenie poziomu antygenu specyficznego dla prostaty we krwi. Dzięki temu możliwe jest wczesne rozpoznanie raka prostaty.

Leczenie gruczolaka prostaty

Podczas leczenia pacjentów z gruczolakiem prostaty zaleca się unikanie hipotermii, długiego siedzenia, spożywania pikantnych potraw, alkoholu i znacznych ilości płynów, szczególnie w nocy.

Pokazy na świeżym powietrzu pokazane są ćwiczenia fizyczne z naciskiem na ćwiczenia mięśni i narządów dna miednicy i bioder. Życie seksualne u takich pacjentów powinno być kontynuowane i być rytmiczne.

Leki

Leki stosowane w leczeniu gruczolaka nie prowadzą do jego całkowitego zniknięcia. Muszą być używane przez długi czas, regularnie, inaczej gruczolak zacznie się rozwijać. Zazwyczaj przepisywane są następujące grupy leków:

1) Leki, łagodzące napięcie mięśni gładkich w szyi pęcherza i prostaty, co prowadzi do zmniejszenia nacisku na cewkę moczową i ułatwienia wypływu moczu na zewnątrz. Są to α-adrenobbloki o długim (długotrwałym) i krótkodziałającym działaniu:

  • doxazosin,
  • prazosin,
  • terazosin,
  • alfuzosyna,
  • tamsulosyna i inne.

2) Leki, które blokują konwersję testosteronu w aktywną formę iw ten sposób zmniejszają objętość gruczołu krokowego (inhibitory 5-α-reduktazy):

3) Phytomedication. Obecnie leki ziołowe z powodu niskiej wydajności i braku udowodnionych korzyści klinicznej w wielu rozwiniętych krajach europejskich oraz w Stanach Zjednoczonych w leczeniu gruczolaków nie są używane. Jednakże, w niektórych krajach są one przypisane roślinny oznacza składa się ekstrakty lipidosterolovye, np Serenoa repens, Pygeum africanum, i inne. Uważa się że posiadają działanie przeciwzapalne, zmniejszają obrzęk, blokują przemianę testosteronu w aktywnej postaci i zatrzymanie wzrostu gruczolaka.

4) Połączone fundusze. Obecnie "złoty standard" to wspólne spożycie leków z dwóch pierwszych grup przez 3-4 lata. Pozwala to niemal natychmiast poprawić oddawanie moczu, a po kilku latach do jednej czwartej zmniejszyć objętość prostaty.

Równolegle, leczenie współistniejących chorób - zapalenie pęcherza, zapalenie gruczołu krokowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie cewki moczowej.

Leczenie chirurgiczne

Istnieje wiele różnych operacji stosowanych w gruczolaku prostaty.

  • Przezcewkowa metoda resekcji - za pomocą specjalnych instrumentów przez cewkę moczową chirurg penetruje cewkę moczową i za pomocą małych narzędzi usuwa te części gruczołu krokowego, które ściskają cewkę moczową. Zwykle po tej interwencji funkcja cewki moczowej zostaje przywrócona, jednak cewnik może być potrzebny do czasowego wycofania moczu.
  • Otwarta prostatektomia polega na usunięciu gruczołu prostaty, operacji przeszczepu, wykonywanych w znieczuleniu ogólnym. Stosuje się go do dużej masy gruczołu prostaty (ponad 60 gramów) i resztkowej objętości moczu wynoszącej co najmniej 150 ml. Możliwe jest przeprowadzenie interwencji w 2 etapach. Pierwszy etap usuwa gruczoł krokowy, przetoka powstaje w przedniej ścianie brzusznej, przez którą mocz przechodzi do gromadzenia moczu. Drugi etap odzyskuje normalny wypływ moczu.
  • Przezcewkowe odparowanie laserowe - jak sama nazwa wskazuje, operacja wykonywana jest za pomocą lasera. Poprzez cewkę wprowadza się cewnik, gdy laser działa na guz, woda wyparowuje z jego komórek, co prowadzi do ich śmierci. Prostata zmniejsza się. Zastosowanie tej techniki jest wskazane tylko w przypadku małych guzów.
  • Przezcewkowa terapia mikrofalowa - cewnik wprowadza się przez cewkę moczową, przez którą podawane są mikrofale. Tkanka gruczołów jest silnie nagrzana i skoagulowana. Metodę stosuje się tylko w przypadku małych gruczolaków. W okresie pooperacyjnym obserwuje się miejscowy obrzęk i instaluje się cewnik w celu usunięcia moczu.
  • High-intensity Foixion Ultrasound (FUVI) - za pomocą sondy, mikroskopowej kamery wideo i nadajnika ultradźwiękowego. Ultradźwięki działają termicznie i niszczą tkanki. Istotną komplikacją jest impotencja, która rozwija się w 1-7% przypadków.
  • Przezskórna ablacja igły - przez cystoskop lekarz wstrzykuje igły do ​​tkanki gruczołu krokowego. Fale radiowe są przez nie przekazywane. Nagrzewa się i niszczy tkankę nowotworową. Ta metoda nie jest stosowana w przypadku dużych rozmiarów guzów. Prawdopodobne powikłania są takie same jak w przypadku przezcewkowej terapii mikrofalowej - naruszenie wypływu moczu z powodu obrzęku tkanek.
  • Stentowanie - instalacja stentów, które nie pozwalają na zwężenie cewki moczowej. Dyskomfort wynikający z takiej interwencji polega na tym, że stenty należy często zmieniać (raz na 1,5 do 2 miesięcy), aby uniknąć infekcji i stanu zapalnego. Czasami stenty są ustawione na krótki czas przed operacją. Stentowanie stosuje się dość rzadko, tylko wtedy, gdy pacjent nie toleruje interwencji chirurgicznej.
  • Dylatacja balona - za pomocą cystoskopu do cewki moczowej wprowadzany jest balon, dzięki któremu poszerza się światło cewki moczowej. Metoda ta jest stosowana w przypadkach, gdy leczenie zachowawcze jest nieskuteczne, a leczenie chirurgiczne jest przeciwwskazane. Dylatacja balonowa tylko łagodzi objawy, ale nie wpływa na wzrost guza.
  • Embolizacja tętnic prostaty. Najnowsza metoda, do której należą chirurdzy endowaskularni. Poprzez tętnicę udową za pomocą cewnika docierają do tętnic prostaty. Małe kule sztucznego tworzywa sztucznego o średnicy 0,1-0,4 mm są wprowadzane do światła. Wraz z prądem krwi są one przenoszone do małych tętniczek i blokują je. Tkanki prostaty nie otrzymują żywienia i nie umierają, osiągając w ten sposób znaczną redukcję.
  • Kriodestrukcja - za pomocą cystoskopu wprowadzana jest głowica zamrażająca, przez którą dostarczany jest ciekły azot. Tkanki gruczołu krokowego są zamrażane pod wpływem niskich temperatur i niszczone. Aby nie uszkodzić cewki moczowej przy niskich temperaturach, w jej obszarze stosuje się element grzejny.

Aby po zakończeniu leczenia niósł znowu pchnął z gruczolaka prostaty, należy stosować się do środków zapobiegawczych - w odpowiednim czasie, aby przejść skanowanie zaplanowane, nie pić dużo płynów, zwłaszcza w nocy, nie są niepotrzebnie zużywają alkohol, pikantne i tłustych.

Leczenie gruczolaka prostaty musi być ściśle indywidualne! Nie możesz zacząć przyjmować tego lub tego narkotyku ", ponieważ pomaga sąsiadowi w kraju Iwana Iwanowicza, który wydaje się mieć ten sam ból!" Działając w oparciu o taką taktykę, można pominąć o wiele poważniejszą patologię, na przykład raka gruczołu krokowego, który pod wieloma względami przypomina symptomatologię gruczolaka.

Idealna metoda leczenia danego pacjenta powinna zostać ustalona przez wykwalifikowanego urologa, który jest właścicielem głównych metod walki z tą chorobą (zarówno medycznej, jak i chirurgicznej).

Gruczolak prostaty i zapalenie gruczołu krokowego: jakie są te choroby, różnice i sposoby leczenia prostaty

Niektórzy ludzie mylą te dwie choroby, podczas gdy inni uważają, że są jednym i tym samym.

Ale gruczolak prostaty, zapalenie gruczołu krokowego to dwie różne choroby dotykające jeden narząd.

W artykule przyjrzymy się bliżej, jakie są różnice między gruczołem stercza a gruczolakiem prostaty, jakie są metody leczenia i metody zapobiegania.

Zapalenie gruczołu krokowego, gruczolak prostaty: co to jest?

Zapalenie gruczołu krokowego - zapalenie prostaty, choroba, która jest dość niebezpieczna i wymaga natychmiastowego leczenia. Zwykle występuje w dwóch postaciach - ostrej i przewlekłej.

Objawy zapalenia gruczołu krokowego w ostrej postaci:

  • ogólne złe samopoczucie;
  • wzrost temperatury;
  • częste oddawanie moczu;
  • bolesne odczucia w okolicy pachwiny.

Przyczyny pojawienia się choroby są następujące:

  • częsta hipotermia;
  • choroby zakaźne;
  • nieregularne życie seksualne;
  • siedzący tryb życia.

Jeśli nie leczysz zapalenia gruczołu krokowego, może to prowadzić do różnych komplikacji.

Najczęściej u mężczyzn występuje:

Gruczolak prostaty Jest łagodnym nowotworem, który najczęściej występuje u mężczyzn po 50 latach.

Przyczyny choroby uważa się za restrukturyzację hormonalną, związaną przede wszystkim z wiekiem. Jeśli chodzi o objawy, najczęściej są one związane z oddawaniem moczu. Faktem jest, że guz stopniowo się powiększa, naciska na cewkę moczową. I im więcej problemów człowiek ma z tym naturalnym procesem, tym bardziej rozwija się guz.

Gruczolak prostaty nie jest chorobą śmiertelną, ale bez niezbędnego leczenia może dać poważne komplikacje. Wpływa nie tylko na pęcherz moczowy, ponieważ może wystąpić zapalenie pęcherza, zapalenie cewki moczowej i odmiedniczkowe zapalenie nerek.

Co łączy i jakie są ich różnice?

Łączy chorobę przez to, że podlega ona temu samemu narządowi, to jest gruczołowi prostaty. Podobne objawy zapalenia gruczołu krokowego i gruczolaka prostaty, ponieważ zarówno proces zapalny, jak i nowotwór mają przede wszystkim wpływ na oddawanie moczu.

Jaka jest różnica między gruczołem stercza a gruczolakiem prostaty? Różnica między gruczolakiem gruczołu krokowego a zapaleniem gruczołu krokowego polega na powodowaniu choroby, niektórych metod leczenia itp.

Czy możliwa jest jednoczesna dostępność?

Często choroby te towarzyszą sobie nawzajem, i zdarza się, że człowiek w tym samym czasie przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, gruczolak prostaty. Co więcej, jedna choroba może wywołać inną chorobę. Gruczolak sprzyja rozwojowi stanu zapalnego prostaty, czyli zapalenia gruczołu krokowego. Gdy pacjent ma oba dolegliwości, objawy stają się wyraźne już na pierwszych etapach.

Co jest szkodliwe w przypadku takich chorób, co należy porzucić?

Przede wszystkim mężczyźni, u których zdiagnozowano gruczolak prostaty lub gruczolak stercza, powinni ponownie rozważyć swoją dietę i zmienić styl życia. Konieczne jest ograniczenie spożycia alkoholu, odrzucanie papierosów i szkodliwych produktów. Są to tłuste mięso, wędzone mięso, ostre i słone, konserwy i napoje gazowane.

Dieta i ćwiczenia

Odnośnie odżywiania z gruczolakiem prostaty i gruczolakiem prostaty, ograniczenie nie powinno być zbyt silne, ale szkodliwe jedzenie lepiej jest wykluczyć do momentu pełnego wyzdrowienia.

Lekarze zalecają zwracanie uwagi na produkty, w których występuje dużo cynku i selenu. Są to owoce morza, rośliny strączkowe i zboża, na przykład płatki owsiane i gryka.

Przydatne dla zapalenia gruczołu krokowego i gruczolaka są różne oleje roślinne, na przykład, z oliwek, słonecznika i oliwek.

W przypadku gruczolaka prostaty i gruczołu sterczowego należy zwiększyć ćwiczenia fizyczne, ale powinno to być umiarkowane ćwiczenia, na przykład pływanie jest bardzo przydatne w tych chorobach.

Jeśli chodzi o jazdę na rowerze, to na etapie zaostrzenia choroby ten rodzaj transportu będzie tylko szkodzić.

Zwiedzanie łaźni i ogrzewania

Zaangażowanie się w samodzielne leczenie gruczołu krokowego i gruczolaka prostaty jest szkodliwe, dlatego nagrzewanie może wyznaczyć tylko lekarza prowadzącego. Kąpiel z gruczołem stercza i gruczolakiem prostaty może być przydatna tylko we wczesnych stadiach choroby. Wysoka temperatura aktywuje krążenie krwi, co ułatwia usuwanie bólu, usuwanie toksyn i eliminowanie stagnacji. Ale w przypadku ostrego zapalenia gruczołu krokowego przegrzanie może wywołać jeszcze bardziej intensywny proces zapalny.

W domu możesz wziąć specjalne kąpiele. Temperaturę wody należy podnosić stopniowo, przez kilka sesji. Maksymalna temperatura nie powinna przekraczać 40-43 stopni, a czas trwania jednego nurkowania to 15 minut. W wodzie można dodawać napary z ziół leczniczych. Jeśli chodzi o wizytę w wannie, jest to możliwe tylko po zaleceniu lekarza.

Opcje leczenia

Istnieje wiele sposobów leczenia zapalenia gruczołu krokowego, gruczolaka prostaty. Są to choroby, które rozwiną się tylko bez jakościowego i długotrwałego leczenia. Dlatego ważne jest, aby w tym samym czasie zastosować kilka metod, aby uzyskać maksymalny efekt terapeutyczny.

Fizjoterapia

Ta metoda leczenia chorób prostaty ma wiele zalet. Fizjoterapia zwiększa krążenie krwi, poprawia metabolizm, usuwa toksyny i zmniejsza zatory. Najczęściej używane:

  1. Elektrostymulacja. Podczas zabiegu prąd elektryczny zmniejsza mięśnie, skutecznie działając na męskie narządy miednicy. Zastosuj dwie metody - cewkę moczową i krocze.
  2. Elektroforeza. Stosuje się stały prąd o małej sile, za pomocą którego do tkanek wprowadza się substancje lecznicze.
  3. Darsonwalizacja. Na organy miednicy wpływ ma gwałtownie tłumiony prąd o wysokiej częstotliwości.
  4. Ultrofonoforeza. Substancje lecznicze wprowadza się za pomocą ultradźwięków.

Jako fizjoterapia z gruczolakiem lub zapaleniem gruczołu krokowego często stosuje się masaż prostaty. Powinien to robić tylko wykwalifikowany lekarz, ponieważ w niezależnej procedurze jest więcej szkody niż pożytku.

Leczone

Bez leczenia leczenie może być opóźnione, szczególnie jeśli choroba już się rozwinęła. Dlatego lekarze często przepisują leki do leczenia gruczołu krokowego i gruczolaka prostaty, które mogą przyspieszyć proces odzyskiwania w jak największym stopniu. Ale samoleczenie w tym przypadku jest przeciwwskazane.

Produkty lecznicze

Skuteczne w leczeniu chorób gruczołu krokowego są antagoniści receptorów alfa 1-adrenergicznych, które rozluźniają mięśnie prostaty. Najczęściej mianują Setegisa, Dalfaza lub Cardurę. Jeśli pacjent ma niskie ciśnienie krwi, wówczas przepisuje Omnik, Fokusin lub Adenorm.

Wśród inhibitorów często stosuje się finasteryd. W odniesieniu do leków ziołowych, gruczolaka lub zapalenia gruczołu krokowego, efekt terapeutyczny to Permixon, Afal lub Tadenan.

  1. Antybiotyki

Leki te są przepisywane rzadko, ponieważ mają działania niepożądane. Niemniej jednak w niektórych przypadkach nie można uniknąć antybiotyków. Na przykład, jeśli zapalenie gruczołu krokowego zostało spowodowane przez infekcję. Dlatego urolog wyznacza Levorin lub Gentamycin.

  • Świece

    Czopki doodbytnicze są bardzo często stosowane w leczeniu chorób gruczołu krokowego, ponieważ łagodzą stany zapalne i powstrzymują rozwój nowotworu.

    Skład tych leków obejmują przeciwskurczowe, środki przeciwbakteryjne, środki bakteriobójcze i podobne. D. Istnieje świece całkowicie roślinne substancje czynne, które są propolis, zioła i ekstrakty roślinne t. D. Są one mniej skuteczne i często stosowane są u pacjentów uczuleni na pewne składniki.

  • Metody ludowe

    Można stosować tradycyjne metody leczenia gruczolaka prostaty i zapalenia gruczołu krokowego. Istnieje wiele przepisów, więc powinieneś wybrać najbardziej skuteczny.

    1. Dynia. Ogromną korzyść w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego i gruczolaka można uzyskać za pomocą zwykłej dyni. Zaleca się pić dokładnie sok (1 szklankę dziennie), dodając trochę miodu. W przypadku soku pożądane jest jeść pestki dyni.
    2. Czystość. 1 łyżka. l. sucha trawa wylewała szklankę wrzącej wody i podawano jej przez kilka godzin. Po zaabsorbowaniu leku jest on filtrowany i przyjmowany na 1 łyżkę. l. 30 minut przed posiłkami.
    3. Różne kompresy. Wymagane jest rozpuszczenie we wrzącej wodzie (300 ml) 1 łyżeczka. powszechna sól kuchenna. W tym rozwiązaniu zwilżyć gazę i założyć na krocze. Kompres należy przykryć ściereczką bawełnianą i nałożyć na zwartą bieliznę. Po wyschnięciu należy zmyć sól ze skóry i powtórzyć procedurę. Zaleca się wykonywanie co najmniej 5 zabiegów dziennie przez 1-2 miesiące.

    Zapobieganie

    Wszyscy mężczyźni są zagrożeni, więc nie musisz czekać na pojawienie się pierwszych objawów.

    A jeśli choroba już się zamanifestowała, to po leczeniu konieczne jest zaangażowanie się w profilaktykę.

    Jest to zdrowy tryb życia, przestrzeganie łatwej diety i umiarkowane ćwiczenia.

    Powinieneś próbować nie narażać organizmu na hipotermię, być chronionym podczas seksu i co najmniej 2 razy w roku, aby odwiedzić urologa.

    Gruczolak i zapalenie gruczołu krokowego są nieprzyjemnymi, lecz uleczalnymi chorobami. Najważniejsze, na pierwszych znakach zwróci się do lekarza i przekaże analizy. O wiele łatwiej jest wyleczyć dolegliwość we wczesnych stadiach niż walczyć z nią, gdy pojawiły się efekty uboczne.

    Objawy i metody leczenia gruczolaka prostaty u mężczyzn

    Gruczolak prostaty jest łagodnym guzem powstałym ze stroma gruczołu krokowego lub nabłonka gruczołowego. Ta choroba jest całkowicie uleczalna, jeśli zostanie zdiagnozowana na czas i rozpocznie leczenie, stosując zalecenia lekarza. Niestety, nie wszyscy mężczyźni mają odpowiedzialny stosunek do swojego zdrowia i często przychodzą do lekarza z zaawansowanym stadium choroby, którego leczenie wiąże się z dużymi trudnościami. Dlatego konieczne jest poznanie objawów patologii i przyczyn, które prowadzą do jej rozwoju.

    Synonimy choroby - gruczolak prostaty, łagodny przerost gruczołu krokowego. Gruczoł prostaty jest narządem składającym się z płatków tkanki gruczołowej i tkanki łącznej lub zrębu. Prostata wytwarza sekret, który wspiera normalne funkcjonowanie plemników.

    Dynamika gruczolaka prostaty jest rozczarowująca. Według Światowej Organizacji Zdrowia 82% 80-letnich mężczyzn ma tę chorobę. Po 80 latach występuje u 96% starszych mężczyzn. W grupie wiekowej od 40 do 50 lat patologię rozpoznaje się u 12% mężczyzn. Według WHO częstotliwość występowania gruczolaka zależy od rasy i nawyków żywieniowych osób z różnych krajów. Przedstawiciele rasy murzyńskiej cierpią na tę chorobę częściej niż inni, a mieszkańcy Chin i Kraju Wschodzącego Słońca są nieco mniej prawdopodobne z powodu żywności nasyconej fitosterolami.

    Jakie są przyczyny gruczolaka stercza u mężczyzn?

    Dokładne przyczyny choroby nie zostały jeszcze ustalone. Dokładnie wiadomo, że istnieje bezpośredni związek z wiekiem pacjentów. Im bliżej "męskiego orgazmu", tym większe ryzyko rozrostu gruczołu krokowego. Najwyraźniej znaczenie regulacji neuroendokrynnej aktywności prostaty - zmniejszenie produkcji testosteronu, głównego męskiego hormonu i zwiększenie stężenia estradiolu. Hormon ten jest w stanie stymulować zwiększone namnażanie komórek prostaty.

    Czynniki przyczyniające się do rozwoju gruczolaka prostaty:

    Hipodinamy i związany z tym nadmiar masy - tkanka tłuszczowa wytwarza estrogeny;

    Predyspozycje genetyczne - przypadki gruczolaka od krewnych;

    Niewłaściwa dieta - włączenie do diety tłustych, smażonych potraw z przyprawami;

    Wszystkie inne czynniki, takie jak niewystarczająca aktywność seksualna, skutki infekcji seksualnych, złe nawyki, nie zostały potwierdzone w badaniach naukowych.

    Główne objawy gruczolaka prostaty

    Obstrukcyjne objawy gruczolaka związane z upośledzeniem oddawania moczu:

    Czucie nie do końca opróżnione z pęcherza - normalne u mężczyzn po oddaniu moczu wydaje się pustym pęcherzem;

    Oddawanie moczu w trybie luźnym - mocz jest wydalany w obniżonej stawce;

    Przerywane oddawanie moczu w częściach - w normie występuje bez przerw;

    Nie jest możliwe wydalanie moczu bez obciążania mięśni brzucha;

    Wyjście kropelek moczu po zakończeniu oddawania moczu - w normie taki objaw jest niemożliwe;

    Pierwotne opóźnienie uwalniania moczu - gdy zwieracz odpręża się, wydaje się, że oddawanie moczu jest opóźnione, następuje z opóźnieniem.

    Objawy nawadniające są objawami podrażnienia tkanki pęcherza moczowego:

    W ciągu dnia pollakiuria - oddawanie moczu 15-20 razy dziennie, w normalnych warunkach - 4-6 razy przy reżimie picia 2,5 litra płynu.

    Noc pollakiuria (nokturia) - od 3 lub więcej oddawania moczu w nocy, chociaż normalnie można spać w nocy bez emulacji.

    Fałszywa potrzeba to pragnienie bez oddawania moczu.

    Objawy irygacyjne są spowodowane tym, że mocz gromadzi się w pęcherzu i przez długi czas.

    Główną rolę w pojawieniu się objawów odgrywa osłabione funkcjonowanie wypieracza, mięśnia odpowiedzialnego za wydalanie moczu. Zwykle kurczy się, gdy szyja pęcherza się otwiera, ale z wypieraczem gruczołowym jest niestabilna. Wynika to z wpływu czynników adrenergicznych, których koncentracja zmienia swoją aktywność, osłabiając kurczliwość. Ogniska rozrostu zakłócają normalne funkcjonowanie pęcherza z powodu patologicznie osłabionego zaopatrzenia w krew.

    Objawy choroby zależą również od stadium, na którym się znajduje:

    Pojawiają się negatywne odczucia z opróżnionym pęcherzem

    Naruszono funkcjonowanie pęcherza, którego nie można całkowicie opróżnić po oddaniu moczu

    Pojawia się paradoksalna ishuria, kiedy mocz prawie nie jest uwalniany z pełnym pęcherzem, funkcja pęcherza zatrzymuje się

    Jaka jest różnica między gruczolakiem prostaty a zapaleniem gruczołu krokowego?

    Stany te są często mylone, zastępując koncepcje, które różnią się od siebie. Gruczolak gruczołu krokowego jest wzrostem tkanki gruczołu krokowego lub hiperplazją. Zapalenie gruczołu krokowego jest procesem zapalnym w gruczole krokowym.

    Wiek cechy występujące

    Po 40-45 latach młodzi mężczyźni praktycznie nie występują

    Wiek najwyższej aktywności seksualnej wynosi 20-42 lat

    Przyczyny

    Manifestacje niedoboru androgenów objawiające się podczas "menopauzy mężczyzn"

    Infekcja patogenami;

    Częsty lub zbyt rzadki stosunek seksualny;

    Procesy zachodzące w gruczole krokowym

    Tworzenie i wzrost węzłów ściskających cewkę moczową

    Proces zapalny w tkankach prostaty

    Funkcje leczenia

    Leczenie zachowawcze lekami, w zaawansowanym stadium - chirurgia (ektomia węzłów przerostowych)

    Terapia lekami przeciwzapalnymi i przeciwbakteryjnymi, środki przeciwbólowe

    Możliwe powikłania i konsekwencje

    Jeśli odkładasz wizytę u lekarza z pojawieniem się pierwszych objawów przerostu gruczołu krokowego, mały problem może przekształcić się w stan zagrażający życiu i obarczony komplikacjami.

    Powikłania gruczolaka prostaty:

    Ostre zatrzymanie moczu. Powikłanie występuje w stadium 2 lub 3 z powodu ucisku cewki moczowej przez przerost prostaty. czynniki strącające - zespół lękowy, ostre infekcje układu oddechowego, hipotermia, spożycie alkoholu, długi pobyt w pozycji siedzącej, zmęczenie, opóźnienie opróżniania pęcherza.

    Objawy ostrego zatrzymania - pełne pęcherza, niezdolność do przeprowadzenia pełnej moczu, silny ból, rozciągającą się do prącia, w obszarze lędźwiowym. konieczne jest ryzyko komplikacji wystąpienia ostrej niewydolności nerek, wodonercze, śpiączkę, a zatem, bez zwłoki do dostarczania pacjenta do szpitala cewnikowania pęcherza moczowego.

    Zapalenie dróg moczowych. Procesy zastoju w pęcherzu prowadzą do rozmnażania się bakterii. Prowokują one do rozwoju zapalenia pęcherza, zapalenia cewki moczowej, odmiedniczkowego zapalenia nerek. Zapobieganie powikłaniom to terminowe leczenie gruczolaka prostaty.

    Kamica moczowa. Niepełne opróżnienie pęcherza prowadzi do pojawienia się w nim mikrolitów, kamieni lub złóż mineralnych. Mogą powodować zablokowanie pęcherza, opóźnienie w oddawaniu moczu. Leczenie interwencji chirurgicznej podczas usuwania gruczolaka.

    Hematuria. Pojawienie się erytrocytów w moczu, którego przyczyną są żylaki szyi pęcherza moczowego. Rodzaje krwiomoczu są makroskopowe i mikroskopijne. W pierwszym przypadku mocz staje się czerwony, w drugim przypadku diagnoza jest wykonywana, gdy mocz jest badany laboratoryjnie. Komplikacja różni się od kamieni i procesów nowotworowych w pęcherzu.

    Diagnostyka

    Ogólny standard zbierania anamnestycznych danych został przyjęty w 1997 roku przez Międzynarodowy Komitet Hiperplazji Prostaty. Objawy choroby ocenia się za pomocą kwestionariusza IPSS i skali oceny jakości życia QQL. Wyniki i nasilenie objawów choroby ocenia się w punktach:

    8-19 - umiarkowanie wyrażone;

    20-35 - poważne objawy.

    Urolog przy pomocy pacjenta wypełnia dziennik oddawania moczu, w którym bierze się pod uwagę objętość moczu i częstotliwość oddawania moczu, prowadzi różne metody diagnostyczne:

    Obmacywanie prostaty. Urolog lub chirurg wykona badanie odbytnicy przez prostatę, aby określić jej rozmiar, konsystencję, bolesność, różnicowanie się od przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego.

    Badanie ultrasonograficzne (USG nerek i prostaty). Za pomocą tego badania określa się stopień hiperplazji gruczołu prostaty, wielkość i kierunek wzrostu węzłów gruczołowych oraz obecność kalcynatów. Ultrasonografia nerek pomaga określić ich wielkość, obecność lub brak zmian patologicznych, choroby urologiczne.

    TRUS - przezskórne badanie ultrasonograficzne prostaty. Pomaga ustalić prawdziwą wielkość i strukturę gruczołu krokowego, odróżnić gruczolak od zapalenia gruczołu krokowego lub procesu onkologicznego. Badanie określa zapalenie gruczołu krokowego na samym początku jego rozwoju, nawet przed wystąpieniem istotnych objawów.

    Ośrodki zwapnień w centralnej strefie gruczołu krokowego, ujawnione w wyniku TRUS, wskazują na 5 (końcowy) etap choroby.

    Uroflowmetria to pomiar charakterystyk strumienia moczu. Metodę badania przeprowadza się 2 lub więcej razy z pełnym pęcherzem (200-230 ml). Na krzywej mocznikowej rejestruje się czas, w którym następuje oddawanie moczu, maksymalne natężenie przepływu. Szybkość oddawania moczu wynosi 100 ml na 10 sekund, do 100 ml na 23 sekundy, szybkość przepływu wynosi 15 ml / s. Natężenie przepływu moczu zależy od wieku samca, maleje co 10 lat o 2 ml / s.

    Oznaczanie resztkowego moczu. Ważny wskaźnik diagnostyczny do określania wskazań do interwencji chirurgicznej, do określania etapów choroby. W połączeniu z uroflowometrią, a następnie oddawaniem moczu za pomocą ultradźwięków.

    Cystomanometria. Metoda określania ciśnienia wewnątrz pęcherza podczas oddawania moczu i na różnych etapach jego napełniania. Normalnie przy akumulacji w pęcherzu moczowym 100-150 ml moczu ciśnienie wynosi 7-10 mm Hg, przy 250-300 ml - 20-35 mm Hg.

    Odchylenia od normy w kierunku zwiększenia ciśnienia dopęcherza do 30 mm Hg. mówić o wzroście odruchu wypieracza. Po obniżeniu do 10-15 mm Hg. przy napełnianiu do 600-800 ml dochodzi do hiporefleksji wypieracza (zmniejszenie odruchu). Oba te wskaźniki charakteryzują właściwości wypieracza, jego elastyczność i funkcje rezerwowe.

    Odchylenie od normy wynosi więcej niż 45-50 mm Hg. mówić o przeszkodzie w normalnym oddawaniu moczu.

    Cystografia. Aby zbadać pęcherz, ta metoda wykorzystuje środek kontrastowy. W przypadku zstępującej cystografii materiał kontrastowy przesuwa się od góry do dołu, co pozwala określić patologię szyi pęcherza, zapobiegając jej wypełnieniu. W postępującej cystografii ruch środka kontrastowego pomaga określić deformację cewki moczowej w gruczole krokowym.

    CT i MRI. Tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny pomagają określić strukturę gruczolaka, jego objętość i stadium, obecność powikłań, proces onkologiczny.

    PSA w gruczolaku prostaty

    PSA lub antygen swoisty dla gruczołu krokowego - enzym wytwarzany przez komórki gruczołu krokowego jest normalny w przypadku upłynniania płynu nasiennego. Część enzymu PSA wchodzi w krążenie ogólnoustrojowe. W przypadku gruczolaka gruczołu krokowego stężenie PSA we krwi wzrasta wraz z nowotworem złośliwym, a poziom enzymu staje się jeszcze wyższy.

    Stawka PSA w zależności od wieku:

    do 50 lat - mniej niż 2,5 ng / ml;

    od 50 do 60 lat - mniej niż 3,5 ng / ml;

    od 60 do 70 lat - mniej niż 4,5 ng / ml;

    starsze niż 70 lat - 6,5 ng / ml

    Stężenie enzymu ponad 10 ng / ml - dowody na zwiększone prawdopodobieństwo degeneracji nowotworu złośliwego. Każdy gram łagodnego guza zwiększa poziom PSA o 0,3 ng / ml, każdy gram złośliwego wzrostu o 3,5 ng / ml. Tempo wzrostu poziomu enzymu we krwi z gruczolakiem gruczołu krokowego nie przekracza 0,75 ng / ml w ciągu roku. Przy bardziej wyraźnym wzroście istnieje podejrzenie złośliwości nowotworu.

    Wyróżnij następujące formy antygenu specyficznego dla prostaty, określone w badaniach laboratoryjnych:

    Bezpłatny PSA, krążący w wolnej formie,

    Powiązany PSA (w połączeniu z innymi białkami).

    Przy wolnym stężeniu antygenu mniejszym niż 15%, jego całkowita ilość wiąże się z ryzykiem onkologicznej transformacji guza prostaty. To samo podejrzenie jest spowodowane zwiększoną gęstością PSA (więcej niż 0,15 ng / ml / cm 3). Określa się ją, dzieląc poziom białka enzymatycznego we krwi (w ng / ml) przez objętość gruczołu krokowego (w cm 3).

    Jeśli istnieje podejrzenie przebiegu procesu złośliwego, wykonuje się biopsję tkanek gruczołów i ich badanie histologiczne.

    Leczenie gruczolaka prostaty u mężczyzn

    Leki

    Stosowanie leków nie może uratować mężczyzny z gruczolaka prostaty. Ich działanie nieco spowalnia wzrost guza i minimalizuje objawy choroby.

    Farmaceutyczne grupy leków stosowanych w leczeniu zachowawczym gruczolaka:

    Alfa-adrenoblockery. Powodują rozszerzenie cewki moczowej z powodu rozluźnienia mięśni gładkich cewki moczowej, co poprawia odpływ moczu, zmniejsza opór cewki moczowej. Aby uzyskać pożądany efekt, wymagane jest długotrwałe stosowanie leków - co najmniej sześć miesięcy. Efekt terapeutyczny leków staje się zauważalny po 2-4 tygodniach od początku przyjęcia. Stosowanie takich leków, jak Prazosin (4-5 mg / dzień), Doxazosin (2-8 mg / dzień), Alfuzosyna (5-7,5 mg / dzień), Terazozin (5-10 mg / dzień). Jeśli nie ma wyraźnego efektu w ciągu 3-4 miesięcy, wymagana jest zmiana taktyki leczenia.

    Inhibitory 5-alfa-reduktazy. Są one stosowane w celu zmniejszenia wielkości gruczołu krokowego o dużej objętości, spowalniając jego wzrost. Wpływ leków w tej grupie opiera się na konwersji testosteronu do dihydrotestosteronu. Fundusze stosowane, takie jak Finasteryd (5 mg / dzień), Duasteride. Leki te nie mają skutków ubocznych leków hormonalnych, ponieważ nie są one związane z receptorami hormonalnymi. Oczekiwanym efektem zastosowania jest zmniejszenie objętości gruczołu krokowego o 20% po 3 miesiącach, o 30% po 6 miesiącach.

    Operacje usunięcia gruczolaka stercza

    Leczenie chirurgiczne przerostu gruczołu krokowego przeprowadza się według bezwzględnych wskazań po badaniu pacjenta. W nagłych wypadkach przeprowadzana jest nieplanowana operacja.

    Wskazania do operacji w trybie nagłym:

    Ostre zatrzymanie moczu;

    Krwawienie, grożenie śmiercią.

    Operacja w nagłym przypadku odbywa się w ciągu 24 godzin od wystąpienia powikłań. Powoduje to usunięcie gruczołu krokowego (gruczolakoraka prostaty).

    Bezwzględne wskazania do niezaplanowanej operacji:

    Zatrzymanie oddawania moczu, kontynuowanie nawet po cewnikowaniu pęcherza;

    Niewydolność nerek spowodowana gruczolakiem stercza;

    Kamienie pęcherza moczowego spowodowane gruczolakiem;

    Częste nawroty infekcji dróg moczowych, wywołane przez gruczolaka;

    Masywne krwiomocz (obecność erytrocytów w moczu), które powstały z powodu gruczolaka stercza;

    Duży uchyłek w pęcherzu;

    Znaczny wzrost średniej proporcji gruczołu krokowego;

    Duża objętość resztkowego moczu w pęcherzu.

    Przed operacją pacjent poddawany jest badaniu kontrolnemu - przechodzi ogólne badanie krwi w celu określenia liczby leukocytów (znak stanu zapalnego), czerwonych krwinek i hemoglobiny (objaw niedokrwistości). Ogólny biochemiczny test krwi pozwala ocenić stan nerek według poziomu kreatyniny i mocznika. Test krzepnięcia krwi pomoże wyeliminować ryzyko krwawień pooperacyjnych i pooperacyjnych oraz choroby zakrzepowo-zatorowej. Prowadzenie elektrokardiogramu zapobiegnie powikłaniom czynności serca.

    Rodzaje operacji usunięcia gruczolaka:

    > Otwarta prostatektomia jest tradycyjnym zabiegiem kawitacyjnym wykonywanym w znieczuleniu ogólnym. Wskazania - masa gruczołu wynosi ponad 60 g, objętość moczu resztkowego jest nie mniejsza niż 150 ml.

    Taktyka prostatektomii w 2 etapach:

    Usunięcie prostaty, utworzenie przetoki do ściany brzucha w celu wydalenia z moczem do gromadzenia moczu.

    Przywracanie normalnego sposobu oddawania moczu.

    > Przezcewkowe leczenie endourologiczne - wykonuje się w jamie cewki moczowej przy użyciu sprzętu endoskopowego. Endoskop przez cewkę moczową przynosi się bezpośrednio do gruczołu, pod jego kontrolą usuwa się ogniska przerostu.

    Tkanki miękkie nie są uszkodzone, co ułatwia okres rehabilitacji;

    Hemostaza jest stale pod kontrolą, co zmniejsza ryzyko krwawienia pooperacyjnego;

    Być może interwencja chirurgiczna, nawet u pacjentów ze współistniejącymi patologiami.

    Mogą wystąpić powikłania - wytrysk wsteczny, nietrzymanie moczu, zwężenie cewki moczowej, stwardnienie ściany pęcherza moczowego.

    > Przezwaniowe elektrowaporowanie - stosuje się w przypadku małych i średnich rozmiarów prostaty. Poprzez cewkę wprowadzono elektrodę rolkową, która wypala przerośniętą tkankę gruczołu krokowego, jednocześnie osuszając pole operacyjne i koagulując naczynia. Zmniejszenie ryzyka krwawienia podczas odparowywania gruczolaka jest wielką zaletą tej metody.

    > Elektro-perkusja gruczolaka stercza - stosowana do gruczolaka dojelitowego małych rozmiarów. Jest podłużny odcinek szyi pęcherza i tkanek gruczołu.

    > Chirurgia laserowa - przeprowadzana metodą kontaktową i bezkontaktową. Główne kierunki operacji za pomocą lasera:

    Przezcewkowe odparowanie laserowe - cewnik wprowadza się przez cewkę moczową. Laser odparowuje wodę z komórek nowotworowych, umierają, zmniejsza się wielkość gruczołu krokowego. Operacja trwa 20-110 minut.

    Koagulacja laserowa - przez cewkę wprowadzono fibrooptyczne włókno ze specjalną końcówką, która ustawia promień lasera we właściwym kierunku.

    Krzepnięcie laserowe śródmiąższowe - końcówka lasera jest umieszczana bezpośrednio w tkance gruczołu, zmieniając jej położenie kilka razy na sesję. Operacja zajmuje 30 minut.

    > Przezcewkowa mikrofalowa ciepłem - służy do małych nowotworów dla operacji jest dostarczana do gruczolaka przezcewkową cewnika z anten, za pomocą którego dostarczane w wysokiej temperaturze +55 do + 80 ° C, przy czym komórki mogą ogrzewanie więcej niż + 45 ° C

    > Przezścienne termiczne zniszczenie fal radiowych - stosuje się w leczeniu gruczolaka ze zwapnieniami i zmianami sklerotycznymi w jego tkankach. Wykorzystuje się energię elektromagnetyczną, przenosząc wysokie temperatury o wartości + 70 + 82 ° C do tkanek gruczołów. Operacja trwa 50-60 minut.

    > Kriodestrukcja - zamrażanie, a następnie niszczenie tkanek nowotworowych przez ciekły azot, podawane przez głowicę zamrażającą. Aby chronić cewkę moczową przed uszkodzeniem jej strefy, wprowadza się element ocieplający.

    > Dylatacja balonowa - wykonuje się z przeciwwskazaniami do interwencji chirurgicznej. Metoda polega na rozszerzeniu cewki moczowej balonem wprowadzonym do cewki moczowej za pomocą cystoskopu. Dylatacja zmniejsza objawy, ale nie niszczy guza i nie zmniejsza jego wzrostu.

    > Stentowanie cewki moczowej - światło cewki moczowej jest wszczepiane stentem cewki moczowej w celu odprowadzenia pęcherza. Metoda ta jest stosowana w 2. i 3. etapie gruczolaka stercza w celu wyeliminowania objawów obturacyjnych.

    Leczenie za pomocą fitopreparatów

    Jeśli gruczolak prostaty występuje w 1 lub 2 etapach, możliwe jest leczenie choroby za pomocą fitopreparatów:

    Permixon. Produkt francuskiego przemysłu farmaceutycznego, wytwarzany z owoców amerykańskiej palmy karłowatej. Permixon jest inhibitorem 5-alfa-reduktazy, wykazuje działanie miejscowej antyproliferacji, właściwości przeciwzapalne.

    Jest używany przez kilka lat z rzędu. Badania pokazują, że jego regularne stosowanie zmniejsza objętość gruczołu, ilość resztkowego moczu i zatrzymuje objawy choroby. Lek jest dobrze tolerowany przez pacjentów, nie wykazując żadnych skutków ubocznych.

    Prostamol Uno. Lek jest wytwarzany z owoców palmy Sabal, jest inhibitorem 5 (3-reduktazy z jej antyandrogenicznym działaniem, zapobiega gromadzeniu się wysięku, jest stosowany do zapobiegania zapaleniu. Nie wpływa na poziom ciśnienia krwi, przejawy erekcji.

    Jakie są możliwe konsekwencje operacji gruczolaka prostaty?

    Komplikacje podczas operacji są możliwe, zależą od wybranej taktyki operacji.

    Możliwe negatywne konsekwencje podczas i po resekcji przezcewkowej i otwartego usuwania gruczołu krokowego:

    Krwawienie podczas operacji - występuje w 2-3% przypadków, odnosi się do najpoważniejszych konsekwencji, istnieje potrzeba przetoczenia krwi.

    Krwawienie po operacji - skrzepy krwi, wynikające z powikłań, zakłócają normalny odpływ moczu. Konsekwencje powikłań są eliminowane poprzez powtarzaną interwencję metodą tradycyjną lub endoskopową.

    Stagnacja pęcherza spowodowana opóźnieniem w oddawaniu moczu - pojawia się w wyniku upośledzenia funkcjonowania mięśni pęcherza moczowego.

    Infekcja układu moczowo-płciowego (ostre zapalenie prostaty, jąder i ich przydatków, kielichów nerkowych i miednicy, rurowy układ nerkowy) występuje w 5-22% przypadków.

    Nieprawidłowo wykonana resekcja tkanki gruczołu krokowego - pozostałe tkanki zakłócają proces oddawania moczu, powodując, że jest jeszcze bardziej bolesny niż przed operacją, występuje w 2-10% przypadków, korygowanie powikłań jest powtarzane.

    Ejakulacja wsteczna - wyrzut plemników podczas wytrysku nie jest możliwy na zewnątrz, ponieważ jest wlewany do pęcherza.

    Zaburzenia erekcji - występują w 10% przypadków, być może powikłania nie są związane z konsekwencjami interwencji chirurgicznej.

    Zwężenie kanału cewki moczowej - powikłanie występuje w 3% przypadków, wymaga mikroinwazyjnej interwencji endoskopowej.

    Nietrzymanie moczu - powikłanie występuje rzadko. Jeśli przyczyną jest nieprawidłowe funkcjonowanie mięśni pęcherza, powikłanie to nie ulega poprawie.

    Embolizacja gruczolaka stercza

    Metoda leczenia gruczolaka stercza poprzez embolizację przepływu krwi, żywienie guza, była stosunkowo nowa, w 2009 roku. Istota techniki - wprowadzenie chirurga do zatoru naczyń krwionośnych (najmniejsze cząsteczki), zachodzącego na krwiobieg. W związku z tym zaburzone jest odżywianie guza i zmniejszenie jego wielkości.

    Ta metoda jest doskonałą alternatywą dla interwencji chirurgicznej w leczeniu gruczolaka prostaty. Embolizacja jest przeprowadzana przez chirurga wewnątrznaczyniowego pod kontrolą rentgenografii w chirurgii rentgenowskiej, co oznacza, że ​​do jej przeprowadzenia konieczne są specjalne warunki.

    Metoda embolizacji z przerostem prostaty:

    Jest znieczulany przez dożylne znieczulenie.

    Po przecięciu chirurga tętnicy w okolicy stawu łokciowego lub barkowego wprowadza się do niego cewnik.

    Cewnik odbywa się w zbiornikach zasilających gruczolak przez tętnicę biodrową wewnętrzną i aorty, manipulacja prowadzi się pod kontrolą radiografii.

    Chirurg wprowadza zator do naczynia przez cewnik, aż do zablokowania przepływu krwi.

    Pacjent po kilku godzinach wraca do domu bez odczuwania nieprzyjemnych wrażeń.

    Wskazania do operacji - rozmiar gruczołu prostaty wynosi 80 cm 3 lub więcej. Jej rokowanie jest zmniejszeniem wielkości gruczolaka 2 i więcej razy bez powikłań, które często występują w tradycyjnych zabiegach chirurgicznych.

    Nieskuteczne metody leczenia

    Leczenie gruczolaka gruczołu krokowego metodami ludowymi jest absolutnie nieskuteczną taktyką terapii tej choroby. Odwar z leszczyny, soku dyniowego, orzechów włoskich, wody jodowej nie spowolni wzrostu gruczolaka. Wręcz przeciwnie, mając nadzieję na "cudowne lekarstwa", pacjent traci cenny czas na walkę z chorobą. Masaż prostaty dotyczy również nieskutecznych metod leczenia.

    Im mniejszy rozmiar gruczolaka, tym łatwiej i bezpieczniej będzie się leczyć metodami minimalnie inwazyjnymi. Dlatego nie należy odkładać wizyty u lekarza z pojawieniem się pierwszych objawów gruczolaka. Dzięki temu leczenie będzie łatwiejsze, a ryzyko powikłań zmniejszy się.

    Gruczolak prostaty: co można i czego nie można zrobić?

    > Czy możliwe jest zastosowanie jakichkolwiek metod fizjoterapeutycznych w leczeniu gruczolaka prostaty? Aby przeniknąć leki bezpośrednio do tkanek gruczołu krokowego, stosuje się elektroforezę.

    Zabronione metody fizjoterapii:

    Leczenie falami elektromagnetycznymi;

    Wpływ na prostatę wysokich temperatur;

    Procedury związane z wibracjami;

    Wszystkie te procedury pogarszają stan pacjenta i przebieg gruczolaka prostaty.

    > Czy można stosować masaż jako metodę leczenia? Masaż leczy przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, w leczeniu gruczolaka prostaty, ta metoda nie jest używana, jest bezwzględnym przeciwwskazaniem.

    > Jakie pokarmy należy spożywać? Na wczesnym etapie leczenia choroby doskonały efekt uzyskuje się dzięki stosowaniu nasion dyni. Są one stosowane codziennie, co poprawia efekt terapii lekowej.

    > Czy są jakieś ćwiczenia, które należy wykonać z gruczolakiem prostaty? Jako gimnastykę leczniczą zalecana jest codzienna realizacja poniższego zestawu ćwiczeń:

    Początkowa pozycja leży na plecach, pośladki są uniesione z podłogi. Z czasem wciągamy i rozluźnia mięśnie obszaru pranal.

    Pozycja wyjściowa jest na wszystkich czterech. Jednocześnie wykonujemy wysunięcie nogi do tyłu, z boku, z przeciwną ręką w przeciwnym kierunku. Zmieniamy prawą i lewą nogę i dłonie.

    Początkowa pozycja leży na plecach, nogi są zgięte w kolanach. Pociągnij je do żołądka, opuść je w prawo, a następnie na lewo od miednicy.

    Każde ćwiczenie powinno odbywać się w 5-10 zestawach.

    > Czy istnieje złośliwy gruczolak prostaty? Gruczolak gruczołu krokowego jest łagodną transformacją tkankową, która nie powoduje przerzutów do sąsiednich narządów. Jego wzrost jest ograniczony wielkością gruczołu krokowego.

    Niemniej jednak, z upływem czasu gruczolak może przekształcić się w złośliwy nowotwór gruczołu krokowego. Początek tego procesu zależy od pojawienia się PSA (antygenu specyficznego dla prostaty) we krwi. Biopsja i analiza histologiczna materiału biologicznego potwierdzą lub obalą diagnozę.

    Im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym lepsze rokowanie choroby. Rak gruczołu krokowego, w przeciwieństwie do gruczolaka, powoduje przerzuty do pobliskich i odległych tkanek.

    Profilaktyka i rokowanie

    Aby zapobiec rozwojowi gruczolaka, stosuje się następujące środki:

    Wyłączenie siedzącego trybu życia, odmierzonych ćwiczeń w kulturze fizycznej i sporcie - przy aktywności fizycznej zmniejsza się ryzyko stagnacji krwi w narządach miednicy.

    Korekta otyłości, nadwaga - przyspiesza metabolizm, ogólny metabolizm.

    Odmowa użycia odzieży, która ogranicza przepływ krwi do miednicy małej: obcisłe dżinsy, spodnie, kąpielówki.

    Wykluczenie rozwiązłości, jako zapobieganie chorobom przenoszonym drogą płciową.

    Po 40 latach, coroczna wizyta u urologa, badanie krwi na PSA w celu wczesnego rozpoznania choroby.

    Korekta diety - aktywne włączenie owoców i warzyw (50% całkowitej diety), wzbogaconych produktów spożywczych, produktów innych wędzonego marynaty, ostre i zbyt słone żywności, można ograniczyć tłuszczowych, sma, dużą ilość białka dla zwierząt, serów, silny herbatę kawa. Jeśli gruczoł zacznie się rozwijać, zaleca się aktywne stosowanie produktów mlecznych, roślin strączkowych, gotowanego lub pieczonego mięsa dietetycznego.

    Wczesne rozpoznanie gruczolaka prostaty i właściwe leczenie zapewniają korzystne rokowanie w przebiegu choroby. Stanie się to niekorzystne, gdy odkładasz kurację na lekarza. Możliwe powikłania w tym przypadku to: nagłe zatrzymanie moczu, rozwój kamicy moczowej, częste nawroty infekcji dróg moczowych.

    Niewydolność nerek, która rozwija się w ciężkich przypadkach, zwiększa ryzyko zgonu. Zapłodnienie gruczolaka prowadzi do raka prostaty. Złośliwość gruczołu krokowego jest możliwa przy późnej diagnozie, lekceważeniu środków terapeutycznych i profilaktycznych.