Główny
Przyczyny

Cechy zastosowania alfa-adrenoblockerów w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego

Alfa-blokery - leki, które całkowicie (nieselektywne) albo częściową (selektywne alfa1 i alfa 2) tymczasowego zablokowania zdolność do interakcji z receptorami adrenergicznymi o katecholaminy (adrenaliny i noradrenaliny). W wyniku tego osłabia się aktywność współczulnego układu nerwowego i powstaje szereg efektów terapeutycznych związanych z lokalizacją tych receptorów.

Alfa-adrenoblockery są lekami często stosowanymi w leczeniu chorób urologicznych u mężczyzn

Receptory alfa-1-adrenergiczne znajdują się w małych tętnicach. Ich blokada zmniejsza skurcz naczyń, obniża ciśnienie krwi. Odrębna podgrupa - alfa 1a-adrenoreceptory - znajduje się w gruczole krokowym, cewce moczowej i szyi pęcherza moczowego. Blokowanie ich aktywności prowadzi do rozluźnienia mięśni gładkich układu moczowego i do uproszczenia procesu oddawania moczu.

Receptory alfa-2 są zlokalizowane w synapsach nerwowo-mięśniowych (strukturach, w których impuls nerwowy przekształca się w aktywny skurcz mięśni). Ich blokada zwiększa przepływ impulsów adrenergicznych i zwiększa stężenie norepinefryny. W wyniku tego rozwijają się tętnice okolicy narządów płciowych, nerek i innych narządów wewnętrznych. Wzmocnienie jest również nasilane, osłabiane przez wpływ ciągłego stresu.

Wskazania i przeciwwskazania

Nieselektywne blokery alfa-adrenergiczne mogą mieć ostrych działanie przeciwnadciśnieniowe i przedstawiono je w leczeniu poważnych sytuacjach kryzysowych i nadciśnieniem tętniczym, w szczególności w przypadku podejrzenia guza rdzenia nadnerczy (feohromatsitomu). Obecnie w medycynie praktycznej stosuje się fentolaminę i fenoksybenzaminę. Leki te mogą być przepisywane tylko przez lekarza i są używane w szpitalu.

Główny wskazania są:

  • nadciśnienie tętnicze;
  • początkowy etap przewlekłej niewydolności serca;
  • zaburzenia odpływu moczu, w tym w zapaleniu gruczołu krokowego, gruczolaku i łagodnym rozroście gruczołu krokowego.

W niektórych przypadkach stosowanie tych leków jest ograniczone.

Podstawowy przeciwwskazania:

  • wcześniej obserwowane niedociśnienie ortostatyczne (obniżające ciśnienie krwi, aż do omdlenia, z ostrym wzrostem, a także z przedłużonym stanem);
  • odbiór innych alfa-adrenoblockerów (grozi gwałtownym wzrostem działania przeciwnadciśnieniowego i manifestacją działań niepożądanych);
  • nietolerancja i nadwrażliwość na substancję czynną i dodatkowe składniki leku;
  • ostre naruszenie funkcji wątroby.

W obecności zmian miażdżycowych naczyń, znaczące pogorszenie nerek, w leczeniu innych grup leków obniżających ciśnienie krwi (Sartai, beta-blokery), a także, o ile wiek mężczyzn powyżej 75 roku życia, leczenie jest podane w niskich dawkach i wymaga stałego nadzoru lekarskiego i monitorowania.

Efekty lecznicze z zapaleniem prostaty

W przypadku zapalenia gruczołu krokowego dochodzi do przerwania procesów moczowych, wzrostu ciśnienia w cewce moczowej, szyi pęcherza nie jest całkowicie rozluźniony. Jeśli zmiany patologiczne ostrego procesu są bardziej związane z obrzękiem tkanki gruczołu krokowego, to w przewlekłym procesie - z jego strukturalnym przegrupowaniem i deformacją. W wyniku długotrwałego stanu zapalnego dochodzi do odwrotnego przepływu moczu, szybkość przepływu moczu gwałtownie spada, co stwarza warunki do tworzenia się mikrokalcynatów w gruczole krokowym i występowania częstych nawrotów.

Efekty alfa1-adrenoblockery z zapaleniem prostaty:

  • eliminacja ostrej i zapobieganie przewlekłej retencji moczu;
  • redukcja zespołu bólowego;
  • osłabienie objawów nadaktywności pęcherza moczowego (nietrzymanie moczu, częste poprzestawanie oddawania moczu);
  • zmniejszenie częstości nawrotów w przewlekłym zapaleniu prostaty.

Możliwe działania niepożądane

Biorąc pod uwagę obecność adrenoreceptorów w różnych narządach, a także poszczególne poziomy katecholamin (adrenaliny i norepinefryny) u każdej osoby, niezależnie, bez konsultacji z lekarzem w celu przepisania tej grupy leków, jest niebezpieczny dla zdrowia.

Jeśli lek jest przepisywany przez lekarza, nie tylko wskazania do stosowania, ale także współistniejące choroby, które ograniczają stosowanie tych leków, są brane pod uwagę, wtedy alfa-adrenoblockery w dawkach terapeutycznych są całkowicie bezpieczne.

Rzadko występuje efekty uboczne:

  • bóle głowy, osłabienie, senność, zawroty głowy;
  • dyskomfort w jamie brzusznej, nudności, suchość w jamie ustnej, obluzowanie stolca;
  • częstsze skurcze serca;
  • niedociśnienie ortostatyczne;
  • zwiększony ból w sercu, jeśli pacjent ma dławicę piersiową;
  • wysypki skórne w towarzystwie świądu;
  • przekrwienie nosa;
  • zespół odstawienia (do 10% przypadków), występujący z całkowitym zaprzestaniem przyjmowania i objawiający się podwyższonym ciśnieniem krwi i trudności w oddawaniu moczu.

Biorąc pod uwagę, że pacjenci przyjmują leki alfa-adrenolityczne, w większości przypadków w połączeniu z innymi lekami, a nagłe odstawienie takich leków może być niebezpieczne, a następnie, jeśli wystąpią objawy niepożądane, należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza. Lekarz określi, z którymi lekami są związane działania niepożądane i podejmie niezbędne działania.

Najskuteczniejsze leki

Alfa1-adrenoblockery w leczeniu nadciśnienia tętniczego odnoszą się do leków z drugiej serii. Stosuje się je, gdy tradycyjne leki (inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę i beta-blokery) są przeciwwskazane.

Efekt poprawy procesu oddawania moczu powoduje, że te alfa1-adrenoblockery są lekami z wyboru w przypadku połączenia rozrostu gruczołu krokowego, zapalenia gruczołu krokowego i innych przyczyn zaburzeń drenażu moczowego z wysokim ciśnieniem krwi.

Urientelne alfa-blokery są przepisywane na zapalenie gruczołu krokowego, gruczolak, łagodny przerost prostaty. Ich wpływ na ciśnienie krwi jest nieistotny, ale obecny i wymaga nadzoru lekarskiego.

Z alfa-2-adrenoblockerów w praktyce klinicznej chlorowodorek johimbiny został z powodzeniem zastosowany w leczeniu zaburzeń erekcji.

Tak więc alfa-blokery to grupa leków wpływających na układ sercowo-naczyniowy i na układ moczowo-płciowy. Ich stosowanie zwiększa skuteczność leczenia różnych patologii urologicznych. W przypadku zapalenia gruczołu krokowego mogą przyspieszyć rozwiązanie ostrego procesu i zbliżyć powrót do zdrowia, a także poprawić przebieg przewlekłego stanu zapalnego i pomóc w utrzymaniu remisji.

Zastosowanie alfa1-adrenoblockerów w urologii: co nowego?

Alfa-adrenoblockery są jedną z najczęściej stosowanych grup leków w urologii. Niedawno świadectwo ich użycia znacznie się rozszerzyło. Omówiliśmy spektrum stosowania alfa-adrenoblockerów z dms, prof. A.G. Martov.

- Aleksiej Georgiewicz, żaden urolog w swojej praktyce nie może obejść się bez powołania alfa-blokerów. Jakie obszary zastosowania tej grupy leków wyróżniłbyś?

- Pierwszy i może tradycyjna Zastosowanie alfa-blokerów w urologii jest konserwatywna w leczeniu łagodnego przerostu gruczołu krokowego (BPH) lub raczej objawów z nią związanych. Ponadto dzisiaj powszechnie stosuje się do tej grupy leków, do leczenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego, do zapobiegania i leczenia ostrej zatrzymania moczu, w leczeniu objawów ze strony dolnych dróg moczowych związane z poddawanych przezcewkowa prostaty (TURP) ciepłem, różnorodne działanie promieniowania, neurogenne zaburzenia pęcherza moczowego i innych. Dodatkowo, alfa-blokery były z powodzeniem stosowane jako litokineticheskoy leczenia oraz do leczenia zaburzeń związanych z dizuricheskih

- Jaki jest mechanizm działania alfa-blokerów w BPH?

- Uważam za konieczne przypomnieć naszym kolegom Urolodzy, po raz pierwszy o skuteczności alfa-blokerów w BPH poinformował M. Caine i A. pfau w 1976 roku od lokalnych naukowców pierwszy rozpoczął pracę z alfa-blokerów SA. Łup. Od tego czasu ta grupa leków mocno ugruntowała swoją pozycję w urologii. Mechanizm działania w skrócie blokady spowodowane alfa1adrenoretseptorov gruczołu krokowego, pęcherza moczowego i cewki moczowej gruczołu, co w konsekwencji zmniejszenie oporności cewki moczowej i dynamicznej składowej przeszkodę podpęcherzową.

- Czy stosowanie alfa-blokerów w ciągu ostatnich 35 lat wpłynęło na taktykę postępowania z pacjentami z BPH?

- W Kanadzie przeprowadzono interesujące badania dotyczące TURP i alfa-blokerów. Naukowcy zauważyli, że w ciągu ostatnich 20 lat (1988-2008) zachowawcze leczenie BPH znacząco zmieniło wskazania, cechy i wyniki leczenia mężczyzn poddanych TURP. Zwiększone stosowanie alfa-blokerów jako pierwszej linii leczenia BPH spowodowało znaczny spadek liczby TURP. Kanadyjscy naukowcy J. Izard i J.C. Nickel przeprowadził analizę danych wszystkich pacjentów, którzy przeszli TURP w określonym obszarze geograficznym w latach 1988-2008.

W wyniku tej analizy to wykazało, że w tym czasie liczba TURP zmniejszyła się o 60%, ale zwiększoną liczbę pacjentów z ostrą i przewlekłą zatrzymania moczu wodonerczu w czasie wykonywania Turp. Zmniejszyła się długość hospitalizacji, a liczba pacjentów wypisanych do domu z cewnikami wzrosła. W Rosji takie badania nie zostały przeprowadzone.

- W jakich przypadkach zaleciłeś mianowanie alfa-blokerów, oprócz ogólnie przyjętego zachowawczego leczenia pacjentów z BPH lub przewlekłym zapaleniem gruczołu krokowego?

- W swojej codziennej praktyce pozaszpitalnej przypiszemy selektywnych antagonistów alfa (Sonizin) w połączeniu z inhibitorami a-reduktazy, jak przygotowania tura u pacjentów z dużą objętość gruczołu krokowego, a także w zapobieganiu ostrego zatrzymania moczu. Z reguły taka terapia może być zalecana na okres od 3 do 6 miesięcy.

Używamy również Sonizin po TUR w celu zmniejszenia objawów dysurii w okresie pooperacyjnym. Zwykle jest to dawka 0,4 mg na dobę przez 30 dni.

- Czy mogę używać ich do leczenia raka prostaty?

- Badania, w tym rosyjskie, dotyczące stosowania selektywnych alfa-adrenoblokerów u pacjentów poddanych radioterapii z powodu raka prostaty (brachyterapia), brachyterapii, HIFU i DLT zostały zgłoszone. Fakt, że radioterapia raka prostaty można komplikuje reakcji tkanek na promieniowanie, które klinicznie objawia się w różnym stopniu nasilenia w oddawaniu moczu, które może trwać aż do 1 roku, po obróbce i przeszkodę podpęcherzową. Autorzy badań zalecają włączenie selektywnych alfa-blokerów, na przykład Sonizine, w schemat terapii neoadjuwantowej, oprócz deprywacji androgenów podawanych pacjentom przed radioterapią. Taka terapia zwiększy wskazania u pacjentów z niedrożnością infradźwiękową. W trybie terapii adjuwantowej terapii alfa-blokery mogą znacznie zmniejszają powstawanie zjawisk dizuricheskih i prawdopodobieństwo wystąpienia ostrego zatrzymania moczu u pacjentów po brachyterapii HIFU terapii raka prostaty. Nie należy zapominać o skuteczności blokerów alfa na zapalenie pęcherza u kobiet i mężczyzn, które może być spowodowane radioterapią raka narządów płciowych i pęcherza moczowego.

- W ostatnich latach szeroko dyskutowane jest zastosowanie selektywnych alfa-adrenoblokerów w kamicy moczowej. W jakich przypadkach jest to pokazane?

- Pierwsze publikacje na temat stosowania alfa-blokerów w kamicy zostały opublikowane przez M.C. Michel, J.J. de la Rosette w 2006 roku w czasopiśmie European Urology. Jeden z możliwych mechanizmów rozluźnienia mięśni gładkich moczowodu przez antagonistów receptorów adrenergicznych alfa1 (alfa1-blokery).

Wielu autorów ujawniło oczywiste zalety stosowania alfa-adrenoblockera Sonizin w schemacie terapii litochemicznej kamieni w dolnej jednej trzeciej moczowodów o małych rozmiarach. Prawdopodobieństwo ucieczki kamienia zwiększyło się, częstotliwość i intensywność kolki nerkowej zmniejszyła się, liczba przyjmowanych leków przeciwbólowych i dzień wolny. W związku z tym koszty leczenia pacjentów są zmniejszone.

- Czy dopuszczasz możliwość stosowania alfa-blokerów po zdalnej, litotrypsji falami uderzeniowymi, interwencjach endoskopowych?

- Następujące Litotrypsja blokery alfa (przypisanie Sonizin) wiąże się ze zmniejszeniem czasu pochodzenia kamieni moczowodu i fragmenty kamienne, który zmniejsza częstość występowania ostrych niedrożności górnych dróg oddechowych. W tym samym celu alfa-blokery są przepisywane po litotrypsji kontaktowej kamieni moczowodu.

Wiadomo, że tamsulosyna (Sonizin) powoduje blokowanie impulsów bólowych wzdłuż włókien nerwowych typu C, jak również zmniejszenie częstotliwości fal perystaltycznych i miejscowego skurczu ściany moczowodu. Podsumowanie tych efektów wyjaśnia skuteczność tamsulosyny jako miary zapobiegania kolce nerkowej w okresie pooperacyjnym. U pacjenta przyjmującego alfa-adrenoblockera tamsulosynę (Sonizin) częstotliwość i nasilenie kolki nerkowej znacząco spada, a także konieczność przepisywania leków przeciwbólowych.

- Jaki inny cel ma zastosowanie alfa-adrenoblokatory w urologii?

- Nieruchomość selektywnych alfa1-blokera, aby zatrzymać bolesne oddawanie moczu i objawy podrażnienia doprowadziły nas do idei ich stosowania, w szczególności Sonizina do zmniejszenia objawów u pacjentów z dizuricheskih wewnętrznego stentu moczowodu.

Nawet prawie "idealne" stenty mogą powodować objawy dolnych dróg moczowych. Powodem tego, naszym zdaniem, jest "zawijanie się bańki" stentu, co powoduje podrażnienie szyi pęcherza, co prowadzi do niestabilności i zwiększonej aktywności wypieracza.

Posiadamy własne badania na 135 pacjentach z wewnętrznymi stentami, którzy otrzymali Sonizine w celu zmniejszenia objawów zależnych od stentów. Z ich wyników odnotowano znaczny spadek trudności w oddawaniu moczu i bólu w okolicy lędźwiowej.

Doszliśmy do wniosku, że stosowanie tamsulosyny (Sonizin) pozwala na zmniejszenie o 33% nasilenia objawów podrażnienia związanych z obecnością stentu wewnętrznego, co z kolei znacznie poprawia jakość życia pacjentów.

Spektrum zastosowania alfa-blokerów:

    1. BPH.
    2. Zapalenie gruczołu krokowego
    3. Zapobieganie nagłemu zatrzymaniu moczu.
    4. Po radioterapii metody leczenia raka prostaty.
    5. Zaporowe zapalenie pęcherza.
    6. W składzie terapii litokinetycznej.
    7. Zmniejszenie objawów zależnych od stentów.

Wywiad przeprowadziła Viktoria Shaderkina,

Alfa-blokery dla zapalenia gruczołu krokowego

Leczenie zapalenia gruczołu krokowego jest bardzo długim i odpowiedzialnym procesem. W zależności od przyczyny choroby wybór podstawowej terapii może być różny. Ważne jest, aby wiedzieć, że pod warunkiem, że leki stosowane w leczeniu choroby są podzielone na 2 grupy.

Leki pierwszej linii:

Leki drugiej linii:

  • Środki immunomodulujące;
  • Venotonics;
  • Alfa-blokery;

Druga grupa funduszy ma charakter dodatkowy w celu odzyskania pacjenta i nie może być stosowana jako podstawa leczenia. Najczęściej stosowanymi obecnie preparatami pomocniczymi są alfa-blokery z zapaleniem gruczołu krokowego.

Alfa-blokery w zapaleniu stercza: mechanizm działania

Główną właściwością, dla której urologowie tak lubią tę grupę produktów farmaceutycznych, jest zdolność rozluźnienia mięśni gładkich gruczołu krokowego, pęcherza moczowego i cewki moczowej. Ten efekt znacznie zmniejsza objawy w postaci bolesnego i częstego oddawania moczu.

Przedstawicielami alfa-blokerów, w zależności od możliwości oddziaływania na receptory, są:

Pierwszy akt równo na mięśniach gładkich w całym ciele. Są mniej popularne ze względu na szereg działań niepożądanych (niedociśnienie, zaburzenia trawienia, zaparcia). Druga grupa charakteryzuje się punktowym rozluźnieniem włókien mięśniowych w tkankach gruczołu krokowego.

Alfa-adrenoblockery z zapaleniem gruczołu krokowego mają na celu złagodzenie przebiegu choroby, ale jej nie wyleczyć. Jest to terapia czysto objawowa.

Po ich zastosowaniu obserwuje się następujące efekty:


  1. Normalizacja odpływu moczu;
  2. Relaks mięśni gładkich zmniejsza ból;
  3. Powrót pożądania seksualnego;
  4. Eliminacja stagnacji krwi w miednicy małej;
  5. Zmniejszone objawy łagodnego przerostu narządów.

Niezbędne preparaty

Rozważmy główne i najbardziej popularne leki z grupy alfa-blokerów.

Tamsulosin

Jeden z najczęściej używanych leków. Ma selektywny wpływ na receptory w gruczole płciowym, szyi pęcherza moczowego i części sterczowej cewki moczowej. Oprócz głównych właściwości wszystkich blokerów, jest w stanie zmniejszyć odpowiedź zapalną i zjawisko niedrożności narządu.

Wydawane w postaci kapsułek po 30 sztuk w opakowaniu, pokryte powłoką z dawką substancji głównej - 0,4 mg. W leczeniu zapalenia gruczołu krokowego konieczne jest 1 kapsułka 1 raz dziennie podczas śniadania, popijając 150 ml wody lub mleka.

Leczenie trwa 2-3 miesiące, w zależności od zaleceń lekarza prowadzącego. Pierwszy efekt pojawia się po 2 tygodniach stosowania leku.

Skutki uboczne:

  • Zawroty głowy;
  • Tachykardia, reakcje ortostatyczne;
  • Utrata apetytu, nudności, wymioty, zaparcia;
  • Przedwczesny lub wsteczny wytrysk;
  • Swędzenie, wysypka skórna.

Przeciwwskazania:

  • Nadwrażliwość na składniki środka;
  • Skłonność do niedociśnienia z utratą przytomności;
  • Ciężka niewydolność wątroby.

W chwili obecnej Tamsulosin jest najpopularniejszym przedstawicielem swojej grupy wśród lekarzy.

Doxazosin

Kolejny selektywny antagonista receptorów alfa-1. Ma podobny efekt jak poprzedni lek. Główną różnicą i powodem znacznie mniej popularnego użycia tego narzędzia jest potrzeba miareczkowania podczas aplikacji.

Wyprodukowane w tabletkach 1, 2, 4, 8 mg po 30 sztuk w opakowaniu. Średnia dzienna dawka wynosi 4 mg. Stosuj jedną tabletkę co 1 raz dziennie z posiłkami. W pierwszym tygodniu przepisuje się dawkę 1 mg, po 7 dniach - 2 mg, a więc średnią dawkę 4 miligramów. Przebieg terapii wynosi 3 miesiące.

Skutki uboczne:

  • Senność, ból głowy, astenia (osłabienie);
  • Nieżyt nosa, powstawanie obrzęków obwodowych;
  • Nudności, wymioty, biegunka;
  • Jest to niezwykle rzadkie - nietrzymanie moczu.

Przeciwwskazania:

  • Alergia na składniki leku.

Warto powiedzieć, że alfa-adrenoblockery z ostrym zapaleniem prostaty wykazują słabe wyniki. Wynika to z czasu rozpoczęcia pierwszych efektów. Podczas stosowania Doxazosin, ich działanie występuje dopiero po 14 dniach, co jest niewybaczalne podczas ostrego przebiegu choroby.

Alfuzosin

Jedyny popularny i szeroko stosowany nieselektywny bloker receptorów α. Ma takie same właściwości jak analogi, ale ma wiele wad, z powodu których jest rzadziej stosowany w urologii.

Jest to głównie wpływ na wszystkie α-receptory w organizmie. W rezultacie - rozluźnienie mięśni gładkich naczyń (niedociśnienie), jelit (zaparcie) i dróg oddechowych.

Produkowany w postaci tabletek 5 mg. Dzienna dawka 7,5-10 mg, w zależności od ciężkości choroby i recepty lekarza. Weźmy półlitrowe pigułki (2,5 mg) 3 razy dziennie z posiłkami, po wypiciu 200 ml wody. Przebieg terapii - 2-3 miesiące. Nie można łączyć tego leku z innymi lekami z tej samej grupy. W przeciwnym razie neutralizuje efekt obu.

Skutki uboczne:

  • Osłabienie, senność, szum w uszach, zawroty głowy;
  • Tachykardia, niedociśnienie ortostatyczne, zaostrzenie dławicy piersiowej;
  • Suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty, zaparcia;
  • Swędzenie i wysypka na skórze.

Przeciwwskazania:

  • Alergia na składniki leku;
  • Niewydolność nerek lub wątroby;
  • Ataki niedociśnienia w wywiadzie.

Wniosek

Leki z tej grupy są bardzo skuteczne w usuwaniu głównych objawów zapalenia gruczołu krokowego. Niemniej jednak należy zrozumieć, że mogą one służyć jedynie jako dodatek do głównego sposobu leczenia.

Ze względu na długotrwały efekt, alfa-blokery z zapaleniem gruczołu krokowego są znacznie bardziej użyteczne niż w ostrej fazie choroby. Przyjmowanie tych funduszy powinno być omówione i uzgodnione z lekarzem prowadzącym - w celu uniknięcia wystąpienia poważnych działań niepożądanych.

Alfa-blokery: leki stosowane w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego

Alfa-adrenoblockery są nazywane lekami, które mogą spowolnić impulsy nerwowe przechodzące przez synapsę adrenergiczną. Sercem ich działania jest tymczasowa blokada receptorów adrenergicznych (alfa-1 i alfa-2). Ta właściwość jest używana w kardiologii (w celu obniżenia ciśnienia krwi w naczyniach krwionośnych) i urologii.

Stosowanie leków, takich jak alfa-blokery, z zapaleniem prostaty może przywrócić oddawanie moczu, co jest upośledzone z powodu zapalenia prostaty.

Do czego są stosowane blokery alfa?

Układ nerwowy jest bezpośrednio związany z pracą narządów ludzkich i kontrolą mięśni. Kiedy dana osoba jest zdrowa, ten mechanizm nie zawiedzie. Jednak w przypadku zapalenia gruczołu krokowego procesy zapalne mają negatywny wpływ na pracę układu nerwowego. Przede wszystkim jest to widoczne w pracy receptorów, które wywołują spazmy cewki moczowej i gładkie mięśnie pęcherza. Z tego powodu człowiek zwykle nie może iść do toalety, a naruszenie procesu oddawania moczu jest jednym z głównych objawów zapalenia prostaty.

Adrenoblockery alfa są stosowane jako leki w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego. Działają zgodnie z zaleceniami, pomagając rozluźnić gładką tkankę mięśniową, zarówno prostatę, jak i szyjkę pęcherza, zwiększając wypływ porcji moczu. W tym przypadku występuje wyraźny spadek wyraźnych objawów powiększenia prostaty.

W schemacie leków alfa-adrenolityki są podawane w leczeniu w celu zwiększenia skuteczności głównych stosowanych leków. Dlatego w terapii medycznej są one kierowane do drugiej linii działających leków, gdy jest to konieczne:

  • zmniejszyć ciśnienie wewnętrzne w cewce moczowej;
  • zmniejszyć napięcie mięśni gładkich gruczołu krokowego i szyi pęcherza;
  • zwiększyć napięcie osłabionego pęcherza.

Alfa-blokery w patologii gruczołu krokowego są zaprojektowane, aby złagodzić przebieg choroby, ale jej nie wyleczyć. Jest to terapia czysto objawowa. Po ich zastosowaniu obserwuje się następujące efekty:

  • normalizacja odpływu moczu;
  • Relaks mięśni gładkich z redukcją bólu;
  • powrót pożądania seksualnego;
  • eliminacja zastoju krwi w miednicy;
  • zmniejszone objawy łagodnego rozrostu narządów.

Klasyfikacja alfa-blokerów

Leki te są podzielone na:

  • leki nieselektywne blokujące receptory alfa-1 i alfa-2 adrenergiczne (fentolamina, fenoksybenzamina);
  • selektywne krótkodziałające środki, które blokują tylko receptory alfa-1 (prazosyna);
  • selektywne środki długo działające zdolne do blokowania tylko receptorów alfa-1 (terazosin, doksazosyna, alfuzosyna);
  • leki moczopędne (tamsulosyna).

Środki selektywne nie wymagają wstępnego przygotowania i tylko w rzadkich przypadkach powodują łagodne skutki uboczne. Pomimo znaczących zalet, gatunek ten ma jedną właściwość, którą należy wziąć pod uwagę dla mężczyzn w wieku rozrodczym.

Ustalono, że wytrysk wsteczny rozwija się pod działaniem aktywnych składników leku, w którym emisja płynu nasiennego nie występuje w cewce moczowej, ale w pęcherzu. Rozważmy bardziej szczegółowo wszystkie preparaty stosowane w leczeniu patologii gruczołu krokowego.

Niemniej jednak, większość ekspertów zgadza się, że selektywne leki są nieco lepsze niż nieselektywne, ponieważ te ostatnie mają silniejszy wpływ na pęcherz i układ nerwowy.

Tamsulosin

Jeden z najczęściej używanych leków. Ma selektywny wpływ na receptory w gruczole płciowym, szyi pęcherza moczowego i części sterczowej cewki moczowej. Oprócz głównych właściwości wszystkich blokerów, jest w stanie zmniejszyć odpowiedź zapalną i zjawisko niedrożności narządu.

Dostępne w postaci kapsułek po 30 szt. Opakowanie, pokryte dawką głównej substancji - 0,4 mg. W leczeniu zapalenia gruczołu krokowego należy przyjmować 1 kapsułkę 1 raz dziennie podczas śniadania, popijając 150 ml wody lub mleka.

Leczenie trwa 2-3 miesiące, w zależności od zaleceń lekarza prowadzącego. Pierwszy efekt pojawia się po 2 tygodniach stosowania leku.

  • zawroty głowy;
  • tachykardia, reakcje ortostatyczne;
  • utrata apetytu, nudności, wymioty, zaparcia;
  • przedwczesny lub wsteczny wytrysk;
  • swędzenie, wysypka na skórze.
  • nadwrażliwość na składniki środka;
  • skłonność do niedociśnienia z utratą przytomności;
  • ciężkie zaburzenie czynności wątroby.

W chwili obecnej Tamsulosin jest najpopularniejszym przedstawicielem swojej grupy wśród lekarzy.

Doxazosin

Kolejny selektywny antagonista receptorów alfa-1. Ma podobny efekt jak poprzedni lek. Główną różnicą i powodem znacznie mniej popularnego użycia tego narzędzia jest potrzeba miareczkowania podczas aplikacji.

Wyprodukowane w tabletkach 1, 2, 4, 8 mg po 30 sztuk w opakowaniu. Średnia dzienna dawka wynosi 4 mg. Musisz spożywać 1 tabletkę 1 raz dziennie z posiłkami. Pierwszy tydzień wyznacza dawkę 1 mg, po 7 dniach - 2 mg, a więc średnio 4 mg. Przebieg terapii wynosi 3 miesiące.

  • senność, ból głowy, astenia (osłabienie);
  • nieżyt nosa, powstawanie obrzęków obwodowych;
  • nudności, wymioty, biegunka;
  • niezwykle rzadko - nietrzymanie moczu.

Przeciwwskazania - alergie na składniki leku.

Warto powiedzieć, że alfa-adrenoblockery w ostrym przebiegu choroby wykazują słabe wyniki. Wynika to z czasu rozpoczęcia pierwszych efektów. Podczas stosowania Doxazosin ich działanie występuje dopiero po 14 dniach, co jest niewybaczalnie długie podczas ostrych objawów.

Alfuzosin

Jedyny popularny i szeroko stosowany nieselektywny bloker receptorów α. Ma takie same właściwości jak analogi, ale ma wiele wad, z powodu których jest rzadziej stosowany w urologii.

Jest to głównie wpływ na wszystkie receptory alfa w ciele. W rezultacie - rozluźnienie mięśni gładkich naczyń (niedociśnienie), jelit (zaparcie) i dróg oddechowych.

Produkowany w postaci tabletek 5 mg. Dzienna dawka 7,5-10 mg, w zależności od ciężkości choroby i recepty lekarza. Weź 1/2 tabletki (2,5 mg) 3 razy dziennie z posiłkami, po wypiciu 200 ml wody. Przebieg terapii - 2-3 miesiące. Nie można łączyć tego leku z innymi lekami z tej samej grupy. W tym przypadku efekt z obu jest wyrównany.

  • osłabienie, senność, szum w uszach, zawroty głowy;
  • tachykardia, niedociśnienie ortostatyczne, zaostrzenie dławicy piersiowej;
  • suchość w ustach, nudności, wymioty, zaparcia;
  • swędzenie i wysypka na skórze.
  • uczulenie na składniki leku;
  • niewydolność nerek lub wątroby;
  • ataki niedociśnienia w wywiadzie.

Terazozin

Lek dotyczy nieselektywnych środków i wymaga stopniowego zwiększania dziennej dawki. Ilość substancji czynnej podczas pierwszego pobrania nie powinna przekraczać 1 mg. Stopniowo zwiększa się dawkę do 10 mg podczas leczenia podtrzymującego i do 20 mg - w trakcie leczenia zapalenia prostaty. Pierwsze wyniki są odczuwalne 14 dni po rozpoczęciu kursu. Aby uzyskać stabilny efekt kliniczny, potrzeba 1-1,5 miesiąca.

Terazozin jest dostępny w postaci tabletek. Picie ich zaleca się wieczorem przed pójściem spać. Zmniejszy to prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych.

  • astenia;
  • pogorszenie widzenia;
  • obrzęk błony śluzowej układu oddechowego;
  • naruszenia funkcji seksualnych.
  • uczulenie na składniki leku;
  • niewydolność nerek lub wątroby;
  • patologia układu sercowo-naczyniowego.

Wniosek

Leki z tej grupy są bardzo skuteczne w usuwaniu głównych objawów zapalenia gruczołu krokowego. Niemniej jednak należy zrozumieć, że mogą one służyć jedynie jako dodatek do głównego sposobu leczenia.

Ze względu na długotrwały efekt, takie leki z przewlekłym zapaleniem stercza są znacznie bardziej skuteczne niż w ostrej fazie choroby. Przyjmowanie tych funduszy, w celu uniknięcia rozwoju poważnych działań niepożądanych, powinno być wyznaczone wyłącznie przez lekarza prowadzącego.

Co to są blokery alfa?

  • Klasyfikacja alfa-blokerów
  • Leczenie alfa-blokerami w urologii
  • Leczenie alfa-blokerami w kardiologii
  • Lista najpopularniejszych środków tej grupy
  • Przeciwwskazania i skutki uboczne
  • Wpływ pierwszej dawki

Alfa-adrenoblockery są częścią grupy leków, których działanie ma na celu spowolnienie impulsów nerwowych przechodzących przez synapsę adrenergiczną. Ich działanie opiera się na tymczasowym blokowaniu α1- i α2-receptory adrenergiczne.

Ich stosowanie leków znajdujących się w specjalnym systemie do leczenia nadciśnienia tętniczego okazało się dość skuteczne. W urologii, alfa-blokery pomagają poprawić oddawanie moczu, co jest szczególnie ważne w chorobach gruczołu krokowego.

Klasyfikacja alfa-blokerów

W zależności od spektrum działania, alfa-blokery są podzielone na dwa typy. Ci z nich, którzy są w stanie blokować wyłącznie α1-receptory adrenergiczne, nazywane są selektywnymi. Pod wpływem nieselektywnego α1-receptory adrenergiczne i α2-receptory adrenergiczne. Skuteczny jako lek przeciwnadciśnieniowy oraz w leczeniu gruczolaka prostaty.

Nieselektywne blokery są przypisane do diagnozy nowotworów łagodnych, do leczenia migreny, zaburzenia krążenia obwodowego, krążenie mózgowe, zespół abstynencyjny (binge) i nadciśnieniowego. Ich działanie charakteryzuje się krótkim efektem, który wyklucza możliwość stosowania jako stałych leków przeciwnadciśnieniowych.

Leczenie alfa-blokerami w urologii

Urolodzy tradycyjnie stosują tylko pięć leków z grupy alfa-blokerów, które mogą zapobiec nagłemu opóźnieniu w oddawaniu moczu lub mają działanie terapeutyczne w przewlekłym zapaleniu gruczołu krokowego, gruczolaku gruczołu krokowego. Przede wszystkim zwróceniem uwagi na specjalistyczny urologa do alfuzosyny i tamsulosyny na ich zdolność do blokowania receptorów alfa-adrenergicznych na mięśniach gładkich pęcherza i prostaty, cewki moczowej kilka razy bardziej skuteczny niż mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Właściwość pozwala lekom nieznacznie wpływać na ciśnienie krwi.

W niektórych przypadkach możliwe jest zastosowanie terazosyny i doksazosyny w kardiologii. Ich przyjęcie wymaga specjalnej troski. Pierwsza dawka może spowodować omdlenie ortostatyczne. Konieczne jest ścisłe przestrzeganie instrukcji lekarza prowadzącego, a jeśli nie ma żadnych instrukcji dotyczących stosowania dołączonych do opakowania leku.

W niezwykle rzadkich przypadkach prazosin można wypisać, aby przywrócić oddawanie moczu.

Leczenie alfa-blokerami w kardiologii

Kardiologia ceni te leki za możliwość zmniejszenia ryzyka rozwoju miażdżycy. Użyteczną właściwość zapewnia zmiana profilu lipidowego i poziomu cholesterolu w osoczu krwi. Leki mają zdolność obniżania ciśnienia krwi bez zwiększania częstości akcji serca i nie wpływają na siłę lub poziom glukozy we krwi. Także wśród zalet i niewielkiej liczby działań niepożądanych, z których główną jest reakcja na pierwszą dawkę. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, alfa-blokery mogą być przewidziane w kombinacji z beta-blokerów.

Na podstawie badań przeprowadzonych przez KIPPAG można było stwierdzić, że zażywanie prazosyny jako głównego leku w terapii przeciwnadciśnieniowej daje pozytywny wynik u 50% pacjentów. Stabilny wynik można osiągnąć w większości przypadków po sześciu miesiącach leczenia. W niektórych - w ciągu miesiąca. Eksperci zauważają spadek skuteczności leku w piątym dniu przyjmowania bez zwiększania dawki. Należy zauważyć, że stosowanie alfa-blokerów w niektórych przypadkach staje się przyczyną zatrzymania płynów w organizmie, w którym to przypadku leki moczopędne są przepisywane równolegle.

Lista najpopularniejszych środków tej grupy

Dihydroergotamina i dihydroergotoksyna znajdują się w korzystniejszej pozycji niż alkaloidy sporyszu dzięki udanym eksperymentom mającym na celu zmniejszenie toksyczności. Pozwalają osiągnąć obniżenie ciśnienia krwi poprzez tłumienie centrum naczynioruchowego i blokowanie adrenoreceptorów naczyń. Częstotliwość odbioru wynosi 2-3 dziennie.

Zaleca się mianowanie fentolaminy, jeśli to konieczne, w celu obniżenia ciśnienia krwi, przywrócenia dopływu krwi do mięśni lub skóry, w celu usunięcia skurczu naczyń obwodowych. Wysoką skuteczność osiągnięto u pacjentów cierpiących na odleżyny, owrzodzenie troficzne kończyn, zapalenie pęcherza i chorobę Raynauda.

Aby zmniejszyć ciśnienie krwi, przywrócić dopływ krwi do mięśni lub skóry i usunąć skurcz naczyń obwodowych, zalecana jest fentolamina. Lek sprawdził się u pacjentów z chorobą Raynauda, ​​zapaleniem tętnic, odleżynami, owrzodzeniem kończyn troficznych. Częstotliwość przyjęć wynosi 5 razy dziennie.

Odzyskiwanie krążenia krwi obwodowej i tłumienie kryzysu nadciśnieniowego pomaga przyjmować trofafen. Po podaniu domięśniowym, podskórnym lub dożylnym zmniejsza się ciśnienie krwi, naczynia obwodowe rozszerzają się.

W przypadku pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, sprzężonymi obciążeniami psychicznymi, chorobą morską lub zespołem Meniere'a eksperci zalecają podawanie piroksanu. Pod jego wpływem wchodzą obwodowe i centralne receptory adrenergiczne, których blokowanie pozwala uzyskać wyraźny efekt uspokajający.

W leczeniu alkoholizmu dermatoza alergiczna i nadciśnienie wykazują wysokie wyniki butyroksanu. Lek jest dostępny w dwóch formach, co pozwala wziąć go do środka lub w postaci zastrzyków. Częstotliwość odbioru wynosi od 2 do 4 razy dziennie, w zależności od wybranej formy.

Ostre lub przewlekłe zaburzenia w układzie krążenia mózgu i zaburzenia krążenia obwodowego wywołują powołanie się na nicergolinę. Lek, będący syntetyczną pochodną alkaloidów sporyszu, działa myotropowo na naczynia. Częstotliwość odbioru 3 razy dziennie.

Wśród metod leczenia choroby nadciśnieniowej zaskakująco jasny wynik pokazuje chlorowodorek prazosyny. Specjaliści zalecają dodanie diuretyków do kuracji. Działanie leku opiera się na postsynaptycznej blokadzie adrenoreceptorów w kolejności selektywnej.

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Lista przeciwwskazań jest kierowana przez obecność ciężkiej miażdżycy tętnic mózgowych i wieńcowych. Nieselektywne leki alfa-adrenolityczne są zabronione przy wysokim rytmie serca, selektywne - z zachowaniem ostrożności. Przyjmowanie leków z tej grupy jest niebezpieczne dla osób ze zwężeniem aorty i skurczowym ciśnieniem krwi poniżej 80 mm Hg. Art.

W przypadku niektórych leków w grupie bradykardia, ciężkie uszkodzenie nerek lub wątroby, a także ciąża lub laktacja mogą stanowić przeciwwskazanie.

Jednym z głównych efektów ubocznych jest możliwość pojawienia się bólów głowy, kołatania serca, tachykardii, nadmiernego obniżenia ciśnienia krwi. Zatrzymanie płynów w ciele może prowadzić do obrzęku. Rozszerzanie naczyń prowadzi do obrzęku błony śluzowej, czego skutkiem jest uczucie stałego zatkania nosa. Przyjmowanie piroksanu lub butyroksanu może obniżyć przewodnictwo serca. Pod wpływem prazosyny, oddawanie moczu może stać się częstsze. Przedawkowanie dihydroergotaminy powoduje bóle mięśni, chłód skóry, rozwój suchych zgorzel.

Wpływ pierwszej dawki

Pod wpływem alfa-blokerów ciśnienie krwi spada w kierunku pionowym. Uczucie przypomina próbę wstania po długim pobycie w pozycji poziomej. Słabość, niezdolność koncentracji, aw niektórych przypadkach słabość. Stan ten charakteryzuje się niedociśnieniem ortostatycznym, niedociśnieniem ortostatycznym lub zapaścią ortostatyczną. W wyniku przyjmowania leku po raz pierwszy możliwe jest niedociśnienie ortostatyczne. Samo omdlenie nie jest niebezpieczne, ale przy upadku pacjent może doznać poważnych obrażeń. Osoby, które przyjmują leki moczopędne lub przestrzegają diety o niskiej zawartości soli, są zagrożone.

W zapobieganiu omdlenia ortostatycznego po pierwszym podaniu alfa-adrenolityków zaleca się, aby nie przyjmować diuretyków z wyprzedzeniem.

Objętość pierwszej dawki powinna być minimalna i przyjąć ją w pozycji poziomej. Eksperci zalecają zaznajomienie się z narkotykiem przed pójściem spać. Zwiększenie dawki do wymaganego poziomu powinno następować stopniowo, w ciągu kilku dni. Jeśli po reakcji na pierwszą dawkę lek musiał zostać anulowany, a następnie po wielokrotnym podaniu (nie wcześniej niż tydzień) tej samej dawki, takiej reakcji nie obserwuje się.

Alfa-adrenoblockery w urologii

Kalfa blokery alfa (AB) obejmują substancje konkurencyjnie hamują receptory adrenergiczne alfa (alfa-AP), fentolamina, tropodifen uwodornione pochodne alkaloidów sporyszu i innych substancji.

K blokery alfa (alfa-AB) obejmują substancje konkurencyjnie hamują receptory adrenergiczne alfa (alfa-AP), fentolamina, tropodifen uwodornione pochodne alkaloidów sporyszu i innych substancji. Działanie alfa AB nie w pełni pokrywa się z blokadą impulsów nerwowych otrzymanych włókien zazwojowe, ponieważ substancje te blokują głównie stymulujące działanie związane ze wzbudzeniem alfa-AP (skurcz naczyń, skurcz mięśni oczu tęczówki i m. G). Skutki hamowania (na przykład rozluźnienie mięśni gładkich oskrzeli i jelit) utrzymują się. Receptory alfa-adrenergiczne są równomiernie rozmieszczone w ludzkim ciele. Istnieją dwa główne podtypy alpha-AR. Są to alpha1 i alpha2-AR. Podtyp alfa2 jest presynaptyczny i powoduje zmniejszenie produkcji norepinefryny poprzez mechanizm negatywnego sprzężenia zwrotnego. Podtyp alfa1 znajduje się w postsynaptycznym podłożu i jest celem leczenia zachowawczego chorób układu moczowego, głównie łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Zastosowanie nieselektywnego alfa-AB (działający na alfa1-AP i alfa 2) jest ograniczone z uwagi na fakt, że takie leki blokują zarówno przed jak i postsynaptyczne alfa-AP. Należy zauważyć, że blok presynaptyczne alfa-AR niezgodny fizjologicznym uwalnianiem neuroprzekaźników noradrenaliny autoregulacji. W wyniku zakłócenia negatywnego sprzężenia zwrotnego dochodzi do nadmiernego uwalniania noradrenaliny, co przyczynia się do przywrócenia transmisji adrenergicznej. Ten ostatni tłumaczy niewystarczającą oporność bloku postsynaptycznego na receptor alfa-1-AP, gdy stosuje się nieselektywne przeciwciała alfa. Zwiększony częstoskurcz jest wynikiem zwiększonego uwalniania norepinefryny. Ze względu na działanie alfa2-AR zachowuje się mechanizm negatywnego sprzężenia zwrotnego, a w konsekwencji nie występuje zwiększone uwalnianie noradrenaliny. W tym przypadku blok postsynaptycznego alfa-1-AR staje się bardziej stabilny. Ponadto nie ma wyraźnego częstoskurczu. W świetle tych cech opracowano preparaty wywierające selektywny efekt blokowania postsynaptycznego (obwodowego) alfa-1-AP, na przykład prazosyny.

Na podstawie cech cząsteczkowych różnych zdolności wiązania i klonowania specyficznej sekwencji DNA trzech grup alfa-1-AR stwierdzono: alfa-1, alfa1V alfa1D i [2]. Alfa-1-AR dominują gładkich mięśni szyi pęcherza moczowego i stercza i alfa1D AR się głównie na ściany pęcherza moczowego i kopuły (fig. 1). W związku z tym blokada podtypu alfa1A powoduje obniżenie tonu prostaty, a tym samym poprawia dynamiczny komponent niedrożności infravesical. Niestabilność wypieracza manifestuje się poprzez stymulację receptorów alfa-1D-AP, a ich blokada w eksperymencie na zwierzętach wykazała zmniejszenie objawów podrażnienia. Z kolei alfa-1D-AP znajduje się również w rdzeniu kręgowym, gdzie odgrywają hipotetyczną rolę we współczulnej modulacji aktywności układu przywspółczulnego. Alfa1B-AR znajduje się głównie w miocytach tętnic i żył, w tym w mikrokrążeniu łożyska gruczołu krokowego. Ich blokada powoduje objawy, takie jak zawroty głowy i niedociśnienie, ponieważ prowadzi do zmniejszenia oporu obwodowego poprzez veno i tętniczo. Jak to potwierdzono w licznych badaniach i alfa1A- alfa1D AP są identyfikowane i w ścianie dalszej moczowodu, co również sprawia, że ​​rozsądne wykorzystanie alfa-1-blokery w leczeniu kamieni moczowodów litokineticheskoy. Na ryc. 2 pokazuje rozkład alfa1-AR zgodnie z ich występowaniem w układzie moczowo-płciowym, sercowo-naczyniowym i OUN.

Terapia alfa1-AB jest ogólnie dobrze tolerowana, niepożądane efekty są stosunkowo rzadkie. Według czołowych badaczy najczęściej występują niedociśnienie ortostatyczne, zawroty głowy, ogólne osłabienie i zaburzenia ejakulacji. Wewnątrz grupy farmakologiczne alfa1 AB zmieniać ciężkość i czas trwania alfa1A-, alfa1V- alfa1D i blokowania działania receptorów (tab. 1). Stosowanie alfa-blokerów związane z normalizacją urodynamicznych, zmniejszenie nasilenia objawów podrażnienia, poprawa jakości życia oraz zapobieganie progresji choroby (w szczególności ostrego zatrzymania moczu i konieczności leczenia chirurgicznego). W tabeli. 2 i tab. 3 przedstawia uogólnione dane różnych badaczy na temat skuteczności najczęściej stosowanych alfa1-AB, doksazosyny i tamsulosyny.

W leczeniu BPH alfa1-AB są terapią pierwszego rzutu. Stosuje się je zarówno w monoterapii, jak iw połączeniu z inhibitorami 5-alfa reduktazy (5 ARI). W jednym z podstawowych badań w ostatnim dziesięcioleciu - MTOPS wykazały największe korzyści z łącznego stosowania doksazosyny i finasterydu w leczeniu dolnych dróg moczowych oraz zwiększenie maksymalnych stawek oddawania moczu niż sam tych leków. Wykazano, że zastosowanie skojarzonego schematu leczenia lekami z grupy alfa 1-AB i 5 ARI nie prowadzi do zwiększenia liczby zdarzeń niepożądanych. Według naszych danych połączone stosowanie doksazosyny i finasterydu 6 miesiącach terapii spowodowała statystycznie znaczące zmniejszenie zarówno podrażnienia i obturacyjnych dolegliwości dolnych dróg moczowych (LUTS), skala opisanych przez I-PSS. Znacząco poprawia maksymalną prędkość oddawania moczu, jakość życia pacjentów. Średnia objętość gruczołu krokowego zmniejszyła się o 18% pod koniec wskazanego okresu.

Alpha-AB odgrywa ważną rolę w leczeniu ostrej ostrej retencji po raz pierwszy. Największy efekt terapii obserwuje się po połączeniu alfa-AB i drenażu pęcherza z cewnikiem cewkowym przez kilka dni. Doświadczenie z doksazosyną i tamsulosyną u 273 pacjentów w wieku 52 do 74 lat w przygotowaniu przedoperacyjnym wskazuje, że włączenie alfa-AB do schematu przedoperacyjnego może zapobiec rozwojowi pooperacyjnej ostrej retencji moczu.

Nie mniej ważne jest stosowanie alfa-AB w leczeniu przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego (CP) i zespołu przewlekłego bólu miednicy (HSTB). Według różnych autorów objawy CP ujawniają się u co dziesiątego mężczyzny. Większość z nich w ciągu życia ma kilka przypadków zaostrzenia HP, a także przejawów HSTB. Strategia farmakologiczna obejmuje empiryczną antybiotykoterapię pomimo faktu, że do 90% wszystkich przypadków ma charakter bakteriobójczy. Nawet biorąc pod uwagę fakt, że większość urologów zajmuje się bakteryjnym zapaleniem gruczołu krokowego, jednak ponad 50% z tych pacjentów otrzymuje terapię antybakteryjną. Zmniejszony ton gruczołu krokowego i mięśni gładkich pęcherza może poprawić szybkość oddawania moczu i zwolnić LUTS, co wskazuje na punkt zastosowania alfa-AB w leczeniu HP i prostadynii. Ostatnie badania pokazują, że dodanie alfa-AB do antybiotykoterapii może zmniejszyć ryzyko nawrotu przewlekłego bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego (CKD). Jednak optymalny czas trwania terapii alfa-AB nie został jeszcze ustalony. Chlorowodorek fenoksybenzaminy, będący nieselektywnym alfa-AB, wykazywał poprawę w objawach CP pomimo istotnych działań ubocznych. Inne badania pokazują, że sześciomiesięczny cykl alfa-AB znacząco zmniejsza ból związany z HP, w porównaniu z placebo i konwencjonalną terapią, ale nie poprawia wskaźnika oddawania moczu i jakości życia zgodnie z kwestionariuszem I-PSS. Podobne badanie porównujące różne alfa-AB między sobą wykazało, że doksazosyna jest bardziej skuteczna niż placebo i powoduje znaczną poprawę w redukcji bólu w tej grupie pacjentów. Dalsze badania pokazują, że alfa-AB łagodzi ból i poprawia jakość życia u pacjentów z przewlekłym zapaleniem gruczołu krokowego. Mówiąc o cechach różnych selektywnych alfa-blokery, należy zauważyć, że mając porównywalną skuteczność i bezpieczeństwo doksazosynę, tamsulozynę jest wygodniejsze leków dla pacjentów ze względu na brak niezbędnych dawkowania. Zastosowanie alfa1-AB może zmniejszyć określone objawy u pacjentów z CKD i CPPS, w przypadku antybiotykoterapii i bez niej. Prawie wszyscy badacze zgadzają się, że połączenie alfa1-AB z lekami przeciwbakteryjnymi może nie tylko zwiększyć efekt terapii poprzez zmniejszenie bólu i innych objawów związanych z HP, ale może również zmniejszyć ryzyko nawrotu HP.

Innym, nie mniej ważnym obszarem stosowania antybiotyków może być leczenie nadaktywnego pęcherza (GAMP). Do tej pory na świecie żyje około 100 milionów ludzi, którzy cierpią na pewne przejawy GAMP.. VG Gomberg et al, oglądając 30 pacjentów leczonych monoterapią doksazosyną o OAB pamiętać, że po 2 miesiącach częstością podawania pilnego oddania moczu zmniejszyła się o 49%, a częstość epizodów nietrzymania moczu pilne - o 70%. Również autorzy zauważyli wzrost pojemności pęcherza o 35%.

Jak również aktywne wykorzystanie alfa 1-blokerów w leczeniu CP, początek XXI wieku cechował wprowadzenia alfa 1-blokerów w schemacie leczenia litokineticheskoy kamieni moczowodów, że początkowo spotkał się z naturalną krytykę. Do tej pory, stosowanie alfa-1-AB jest w pełni uzasadnione u pacjentów z kamicy moczowodu mniejsze, ale nadal niektórzy eksperci kwestionują je lub po prostu powiedzieć, że korzyści z takiej terapii nie jest tak wysokie, jak to przedstawiono. Losek R. L. i wsp., Analiza wyszukiwarek i PubMed MEDLINE, stwierdzono pięć potencjalnych badania dotyczące wykorzystania tamsulozyny litokineticheskoy leczenia po podaniu pojedynczej litotrypsja fali uderzeniowej odległość sesji (ESWL). U jednego z tych pacjentów obserwowano pacjentów w ciągu 12 tygodni po sesji ESWL. Jak się okazało, usunięcie fragmentów złogów wystąpiło u 60% grupy kontrolnej w porównaniu z 78,5% grupy przyjmującej tamsulosynę. Wśród badań, w których mierzono całkowitego rozładowania kamieniach, ich udział w wykonywaniu grupy kontrolnej wynosiła 33,3-79,3% w porównaniu z 66,6-96,6% w grupie leczonej tamsulozyny. W przypadku tamsulozyny dawki środków przeciwbólowych były również niższe w porównaniu z grupą kontrolną. Niestety większość badań nie wykazała, w jakiej liczbie przypadków przeprowadzono dodatkowe sesje ESWL i ureteroskopii. Autorzy wnioskują, że wyznaczenie tamsulosyny po sesji ESWL jest bezpiecznym i skutecznym lekarstwem, które poprawia przejście kamieni nerkowych od 10 do 24 mm. Inni badacze, którzy zaobserwowali 56 pacjentów poddanych ESWL, zauważyli, że stosowanie tamsulosyny zmniejsza liczbę niesteroidowych leków przeciwbólowych podawanych w leczeniu pacjentów po ESWL. Autorzy uważają, że kompleksowe stosowanie tamsulosyny w elektroforezie z Novocainem w tej kategorii pacjentów zwiększa efekt litokinetyczny. W innym badaniu oceniającym skuteczność tamsulozyny 0,4 mg w leczeniu litokineticheskoy małe kamienie moczowodu zarówno z jak i bez użycia ESWL B. Kupeli wykazały, że w przypadku wyznaczenia alfa1-AB u pacjentów z moczowodu małych kamieni (3-5 mm), częstość występowania fałdów była częstsza i stanowiła 53,3% przypadków w porównaniu z grupą kontrolną - 20%. W przypadku przeprowadzania sesji ESWL pacjentów z moczowodu kamieni niż 5 mm (6-15 mm) w grupie tamsulozyny w 70,8% przypadków nie ma całkowitego rozładowania złogów w porównaniu z grupą kontrolną - 33,3%. E. Yilmaz wykazał porównywalną skuteczność terazosyny, doksazosyny i tamsulosyny w leczeniu litologicznym dalszych kamieni moczowodu. Pomimo dużej liczby danych, wykazujące zalety litokineticheskoy w terapii skojarzonej z alfa-1-blokery są wymagane badania oceny różnych dawek alfa-adrenergiczne i ich zdolności do zmniejszenia ryzyka dodatkowych sesji SWL i inwazyjnych procedur, takich jak ureteroscopy.

Wniosek

Podsumowując, możemy stwierdzić, że stosowanie alfa-blokerów jest uzasadnione dla wielu urologicznych warunków i blokady alfa1-AR i AP-alfa1D korzystny w BPH i schematów litokineticheskoy kamieniami leczenie moczowodu. Dzięki wielu międzynarodowych badaniach, a także pojawiających się publikacji krajowych wykazały bezpieczeństwo i wysoką skuteczność alfa 1-adrenolityki, biorąc pod uwagę niski koszt leków z tej grupy i ich powszechnej dostępności, dostępny urolog pojawił się ważny, wysoce skuteczne narzędzie do poprawy jakości życia pacjentów z BPH i HSTB, zmniejszyć liczbę nawrotów przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego, a także zmniejszyć czas spędzany u pacjentów szpitalnych z niewielkimi konkrecjami dróg moczowych.

W przypadku pytań dotyczących literatury prosimy o kontakt z redakcją.

A. B. Bogdanov*, IV Lukyanov, Kandydat nauk medycznych, profesor nadzwyczajny EI Valiev, doktor nauk medycznych, profesor * GKB je. SP Botkin, RMAPE, Moskwa.