Główny
Analizy

Co to jest łagodny przerost prostaty i jak go leczyć?

Hiperplazja prostaty jest bardzo powszechną patologią. Choroba ta jest również nazywana gruczolakiem prostaty. Jest to choroba urologiczna, łagodny guz narządu gruczołowego.

Dlaczego prostata jest potrzebna

Ten ważny niesparowany narząd męskiego układu rozrodczego ma niewielkie rozmiary. Znajduje się przed odbytem pod pęcherzem. Żelazo produkuje większość nasienia - lekko zasadowy sekret. Sok ten zapewnia mobilność i żywotność plemników.

Od normalnego funkcjonowania prostaty zależy jakość życia, możliwości seksualne przedstawiciela silniejszego seksu. Niedawno eksperci zdiagnozowali łagodniejszy guz tego gruczołu zewnątrzwydzielniczego częściej. Hiperplazja prostaty rozwija się również u zwierząt. Ta dolegliwość często rozwija się u psów.

Przyczyny rozwoju patologii

Etiologiczne czynniki rozwoju naruszeń:

  1. Hormonalna restrukturyzacja organizmu.
  2. Wraz z wiekiem wzrasta poziom żeńskich hormonów płciowych i zmniejsza się liczba mężczyzn. W wyniku tej nierównowagi, która występuje u większości mężczyzn po 50 roku życia, gruczoł krokowy powiększa się. W rezultacie tylna część cewki moczowej jest ściśnięta przez powiększony gruczoł płciowy. Są skurcze mięśni otaczających cewkę moczową.
  3. Powikłanie historii rodziny.
  4. Siedzący tryb życia, gdy mężczyzna nie angażuje się w wychowanie fizyczne. W okolicy miednicy znajduje się wiele mięśni, więzadeł, które muszą stale pracować jak pompa.
  5. Wysoki poziom testosteronu.

Objawy gruczolaka prostaty

Kompleksowy układ nerwowy gruczołu krokowego w gruczolaku natychmiast reaguje na wszystkie patologiczne zmiany, powodując różne naruszenia natury ogólnej i lokalnej. Najmniej nasyconym objawem jest hiperplazja prostaty o 1 stopień.

Najbardziej charakterystyczną cechą patologii jest dysuria - zaburzenie wydalania moczu:

  1. Jej odpływ jest zakłócony, ponieważ człowiek z BPH - łagodny rozrost gruczołu krokowego, ma proliferację - proliferację komórek w dotkniętej gruczole krokowym. Objętość gruczołu męskiego stopniowo rośnie.
  2. We wczesnych stadiach rozwoju choroby w wyniku ściskania dróg moczowych dochodzi do przerzedzania strumienia. Jest skierowany pionowo w dół.
  3. W drugim etapie występują trudności w odpływie moczu.
  4. Noc pollakiuria to wzrost częstotliwości nocnego bolesnego oddawania moczu, który przekracza normę wieku. Mężczyzna często odwiedza toaletę w nocy, ponieważ pozostały mocz pozostaje w pęcherzu, ale ulga w jego stanie nie występuje. Istnieje uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza.
  5. Pacjent cierpi z powodu tarcia, pieczenia.
  6. Nocturia - przewaga nocnego moczu w ciągu dnia.
  7. Stranguria - opóźnienie początku nadmiaru moczu spowodowane obecnością przeszkody w jego wypływie. Pacjent jest zmuszany do wyciskania prasy brzusznej, aby rozpoczął się konieczny akt usuwania strumienia. Przepływ cieczy spada, niekontrolowany, cienki.
  8. Częste przerwy w procesie natryskiwania. Czasami jego intensywność maleje, rozpryskuje się. Opróżnianie pęcherza jest opóźnione.
  9. Stresujące, przerywane oddawanie moczu pod koniec moczu.
  10. Po wizycie w toalecie pacjent ma uczucie ciężkości w podbrzuszu.
  11. W ciężkich przypadkach płyn biologiczny prawie nie pojawia się kropla po kropli, aż do całkowitego zatrzymania oddawania moczu, pomimo nagłego przelewu pęcherza.
  12. Trzeci etap charakteryzuje się ostrym zatrzymaniem moczu. Podczas rozciągania pęcherza pojawia się bardzo silny ból.
  13. Imperatywne nietrzymanie moczu jest nieodpartym pragnieniem usunięcia strumienia.
  14. Stres, drażliwość.
  15. Letarg, niespokojny sen.
  16. Słabe zdrowie fizyczne, zespół asteniczny.
  17. Niezrównoważony stan psychiczny. Ten problem przynosi wiele wrażeń i niedogodności. Grozi poważnymi konsekwencjami.
  18. Konsekwencje gruczolaka prostaty
  19. W miarę wzrostu łagodnego guza funkcje pęcherza są znacznie upośledzone. W końcu często prowadzi to do rozwoju niewydolności nerek.
  20. W przypadku choroby o dowolnym stopniu może wystąpić nagłe zatrzymanie moczu, co wymaga pilnej pomocy lekarskiej. Nawet na tle przyjmowania leków przepisanych przez lekarza, wielu mężczyzn wchodzi na stół operacyjny.
  21. Mogą występować zaburzenia erekcji, zmniejszenie libido, ponieważ ten trend prowadzi do obniżenia poziomu testosteronu.

Istnieje opinia, że ​​gruczolak prostaty może przekształcić się w raka. Opinia ta nie jest całkowicie poprawna, ponieważ gruczolaki i rak prostaty to różne choroby. Rozwijają się z różnych stref i komórek gruczołu krokowego. Te choroby mają podobną symptomatologię. Najczęstszą rzeczą jest to, że obie choroby są hormonozależne.

Leczenie łagodnego rozrostu gruczołu krokowego

W dzisiejszych czasach choroba ta jest skutecznie leczona na różnych etapach jej rozwoju. W środkach terapeutycznych dominują metody zachowawcze i lekarskie. Aby się wyleczyć, musisz konsekwentnie wykonywać wszystkie wizyty u lekarza przez co najmniej jeden miesiąc.

Przeprowadzono kompleksowe działania. Do tej pory do dyspozycji lekarzy są trzy grupy leków do leczenia prostaty:

  1. Alfa-adrenoblockery: omniks, delphas, cardura. Leki wpływające na receptory alfa. Odprężają i przyczyniają się do zmniejszenia objętości gruczołu krokowego. W ten sposób łatwiej jest oddać mocz. Zmniejszają skurcz mięśni szyi i pęcherza oraz tylnej części cewki moczowej. W wyniku tego objawy są usuwane. Ale te leki nie przyczyniają się do zmniejszenia wielkości gruczołu krokowego.
  2. Inhibitory 5-alfa-reduktazy: proscar, avadar. Leki te działają na samą przyczynę gruczolaka prostaty. Lek, który zmniejsza produkcję deerosteronu. Prowadzi to do zmniejszenia wielkości gruczołu płciowego. Przeszkody w oddawaniu moczu są eliminowane. Ale leki te muszą być brane przez długi czas. U niektórych pacjentów powodują one pogorszenie potencji seksualnej, zmniejszenie pożądania seksualnego.
  3. Bezpiecznie jest zatrzymać wzrost gruczolakowatości. Przywraca równowagę hormonalną: obniżony poziom androgenów i podwyższony poziom estrogenów. Lek ten hamuje wzrost gruczolaka na dowolnym etapie choroby.
  4. Leki fitoterapeutyczne wytwarzane z naturalnych surowców.
  5. W przypadku ostrego zatrzymania moczu pacjent musi założyć cewnik.
  6. Stosowane są metody fizjoterapeutyczne: laseroterapia do napromieniania gruczołu krokowego. Elektroforeza lekarska, która umożliwia wstrzykiwanie substancji leczniczych bezpośrednio do gruczołu krokowego.
  7. Darsonwalizacja, masaż, galwanizacja gruczołu w celu poprawy ukrwienia.
  8. Ważne jest, aby wykluczyć napoje alkoholowe z diety.

Jeśli pacjent nie otrzyma niezbędnej terapii

Guz często całkowicie blokuje kanał moczowy. Ból staje się nie do zniesienia. Wreszcie, aby złagodzić człowieka z gruczolakiem może tylko pilna interwencja chirurgiczna. W wielu szpitalach wykonuje się tradycyjną otwartą adenomektomię.

  1. Jest to zaawansowana technologia usuwania guza. W cywilizowanych krajach wolą stosować tę metodę leczenia. Nowoczesne technologie operacji endoskopowych cieni pozwalają na wykonywanie zabiegów chirurgicznych bez nacięć.
  2. Pod kontrolą wideo chirurdzy wchodzą do obszaru gruczołu krokowego przez cewkę moczową. Specjalne ostre urządzenie usuwa nadmiar tkanki tego narządu. Odpływ strumienia poprawia się po uwolnieniu cewki moczowej.

Gruczolak prostaty jest powszechnym zaburzeniem wieku. Każda operacja wiąże się z pewnym ryzykiem powikłań. Dlatego ważne jest, aby zatrzymać chorobę w początkowej fazie jej rozwoju.

Ta patologia nadaje się do skutecznego leczenia.

Jeśli pojawią się objawy gruczolaka prostaty, należy skontaktować się z lekarzem w odpowiednim czasie i rozpocząć niezbędne leczenie. Zdrowie normalizuje się.

BPH (łagodny rozrost gruczołu krokowego): opis choroby, jej przyczyny

Problemy z prostatą, takie jak zapobieganie, są istotne dla mężczyzn w każdym wieku.

Łagodny przerost gruczołu krokowego (dla wygody użyj skrótu BPH) - jedna z najczęstszych chorób, z jakimi boryka się lekarz prowadzący - urolog.

W wieku 40 podobnych patologii rozpoznaną w jednym z pięciu pacjentów, po 40 latach, liczba ta zwiększyła się o połowę, a do 80 lat z objawami BPH cierpi prawie 90% mężczyzn.

Bazowy patogenezie zmian chorobowych, prowadzić do różnych objawów klinicznych zaburzeń pracy układu moczowego, przerost tak wymaga prawo, a co najważniejsze, terminowe leczenie.

BPH nie jest procesem złośliwym, dlatego takie tworzenie nie daje przerzutów i nie towarzyszy mu naruszenie replikacji komórek.

Łagodny przerost gruczołu krokowego był wcześniej nazywany gruczolakiem, ale gdy badano zmiany patogenetyczne u lekarza, ujawniono pewne różnice między tymi chorobami. BPH jest łagodną formacją zlokalizowaną wewnątrz ciała, składającą się z komórek nabłonkowych i membran łącznotkankowych, które je rozdzielają. Poza tym węzłem jest pokryta gęstą kapsułką.

W niektórych przypadkach komórki wewnętrzne o podobnej strukturze zachowują zdolność do tworzenia sekretu. Jednak nie jest wydalany na zewnątrz, ale gromadzi się wewnątrz gruczołu krokowego, tworząc różne torbiele.

W zależności od lokalizacji formacji węzłowej wyróżnia się kilka form BPH:

  • dopęcherzowy, w którym tworzy się występ do jamy pęcherza;
  • pod-rurowy, występuje u przeważającej liczby pacjentów, wzrost powstawania występuje w kierunku odbytnicy;
  • retrotrigonal jest zdiagnozowany dość rzadko, w tym przypadku węzeł tworzy się w rejonie pęcherza moczowego, innymi słowy, w miejscu połączenia pęcherza z cewką moczową.

Aby uniknąć różnych mitów i obaw związanych z diagnozą BPH, lekarze podkreślają następujące aspekty:

  • ta choroba nie powoduje złośliwych guzów w gruczole krokowym;
  • zgodnie z ogólnie przyjętymi zaleceniami patologia jest uważana za niezbędny objaw starzenia się, często jest diagnozowana u dorosłych mężczyzn;
  • BPH zwykle dobrze reaguje na leczenie (szczególnie na początkowych etapach, ale jeśli nie ma wyniku leczenia, zaleca się operację, która w większości przypadków kończy się sukcesem;
  • choroba różni się niespecyficznymi objawami, ale diagnoza nie powoduje żadnych trudności.

Ostateczna odpowiedź na pytanie, dlaczego gruczoł krokowy ma tendencję do wzrostu, nie. Jeśli połączymy wszystkie dane medyczne otrzymane do tej pory, w odniesieniu do struktury komórkowej prostaty i procesów tam zachodzących, najbardziej prawdopodobną przyczyną BPH jest teoria nierównowagi hormonalnej. Takie naruszenia są bezpośrednio związane z procesami fizjologicznymi w ciele człowieka po 45-50 latach.

Diagnoza i leczenie

Główna część testosteronu wytwarzanego w jądrach spada do tkanek gruczołu krokowego, gdzie pod wpływem specyficznego enzymu 5-α-reduktaza przekształca się w biologicznie czynny dihydrotestosteron.

Z jednej strony "odpowiedzialny" za funkcje seksualne, z drugiej - prowokuje podział komórek prostaty. Do pewnego wieku procesy regeneracji i fizjologicznej śmierci komórki są zrównoważone, ale po 40 latach rośnie gruczoł krokowy.

Nie ostatnią rolę przypisuje się estrogenowi, którego stężenie we krwi również rośnie. Estrogeny zwiększają aktywność 5-α-reduktazy i odpowiednio przyspieszają tworzenie dihydrostestosteronu. W wyniku tych procesów pojawia się rozwój BPH.

Leki stosowane w łagodnym rozroście gruczołu krokowego należą do najczęściej sprzedawanych w aptece. Jeśli jednak pojawią się pierwsze oznaki choroby (zwykle ból w kroczu), należy udać się do lekarza.

Na podstawie interpretacji danych z badań instrumentalnych i laboratoryjnych lekarz określa stopień BPH, rozwiązuje kwestię celowości leczenia farmakologicznego i przepisuje leki lub oferuje interwencję chirurgiczną pacjenta.

Łagodny przerost prostaty: główne objawy i przebieg choroby

Obraz kliniczny choroby jest spowodowane nie tylko wzrost wielkości prostaty, ale także naruszenie tonu mięśni gładkich wyściełających ściany układu moczowego.

Łagodnemu rozrostowi gruczołu krokowego towarzyszą następujące objawy kliniczne:

  • niedostatecznie silny, przerywany strumień moczu;
  • po zakończeniu oddawania moczu pojawia się uczucie, że pęcherz nie jest całkowicie opróżniony;
  • fałszywa potrzeba oddania moczu;
  • częstą potrzebę oddawania moczu, ale mocz jest wydalany w małych porcjach, często w nocy;
  • nietrzymanie moczu;
  • ból ciągnący i obolały w okolicy krocza, związany z mechaniczną kompresją tkanek ze wzrostem narządu;
  • zaburzenia erekcji, co jest dość spodziewane u osób starszych, ale nie całkiem przyjemne w stosunku do starszych mężczyzn.

Łagodny rozrost prostaty zdiagnozowano u wielu mężczyzn, ale tylko w połowie (i w młodym wieku w ciągu jednej czwartej) chorobie towarzyszą ciężkie objawy kliniczne.

W zależności od nasilenia objawów, podczas patologii wyróżnia się trzy etapy (czasami nazywane są stopniami proliferacji gruczołu krokowego):

  • pierwsza zmiana w budowie prostaty jest widoczna dopiero po dokładnym zbadaniu, nie ma oznak urologicznych;
  • na drugim łagodnym rozroście gruczołu krokowego występują łagodnie wyrażone zaburzenia dysuryczne, ich nasilenie stopniowo wzrasta wraz ze wzrostem wielkości prostaty;
  • na trzecim objawy choroby są wyraźne, naruszenia separacji moczu przyjmują ostry charakter, aż do ostrego zatrzymania oddawania moczu. Ponadto występuje ostry zespół bólowy, który rozprzestrzenia się nie tylko na krocze, ale również na dolną część brzucha.

Dzięki terminowemu rozwiązaniu tego problemu dla lekarza, łagodny rozrost prostaty jest diagnozowany na drugim etapie i jest zatrzymywany przez szereg leków. Jednak BPH trzeciego stopnia wymaga obowiązkowej interwencji chirurgicznej, czasami w trybie pilnym.

Więcej o chorobie

BPH prostaty: etiologiczne czynniki ryzyka, metody diagnostyczne

Według wielu ekspertów choroba jest jedną z cech związanych z wiekiem zmian w tkance gruczołu krokowego i hormonalnym podłożu u mężczyzn.

Jednak niektóre czynniki znacznie zwiększają ryzyko rozwoju prostaty BPH nie tylko u dorosłych, ale także u młodych mężczyzn.

Czynniki takie obejmują następujące wskaźniki:

  • predyspozycje genetyczne;
  • hipodynamia;
  • nadużywanie alkoholu, palenie tytoniu i inne cechy stylu życia;
  • długotrwała abstynencja od seksu, sztuczne opóźnienie wytrysku;
  • nadwaga;
  • zaburzenia funkcji hormonalnej tkanek wytwarzających hormony androgenów;
  • długotrwałe stosowanie leków steroidowych do celów terapeutycznych lub sportowych;
  • cukrzyca.

Aby skonsultować się z lekarzem następuje pierwsze objawy zaburzeń dysurycznych, nie czekając na pogorszenie choroby. Aby uzyskać porady na temat gruczołu krokowego BPH są rejestrowane na spotkanie z urologiem.

Zwykle wizyta u lekarza nie obywa się bez pewnych zabiegów diagnostycznych, dlatego przed wizytą u lekarza należy:

  • powstrzymać się od gęstej kolacji;
  • zrobić oczyszczającą lewatywę;
  • kilka dni przed badaniem powstrzymać się od aktywności seksualnej.

Aby uprościć proces diagnozy, możesz wstępnie przeprowadzić ogólną analizę krwi i moczu, aby wykluczyć patologię nerek i innych narządów układu moczowego.

Zgodnie z międzynarodowymi zaleceniami, lista manipulacji diagnostycznych dla podejrzanego BPH gruczołu krokowego obejmuje następujące procedury:

  • gromadzenie wywiadu dotyczącego dolegliwości, jakości życia pacjenta, nasilenia objawów klinicznych;
  • badanie prostaty palcem prostaty, podczas którego lekarz określa rozmiar ciała, jego konsystencję, klarowność konturów, obecność zespołu bólowego podczas badania palpacyjnego, stan otaczających tkanek gruczołu krokowego;
  • USG prostaty i narządów moczowych i doodbytniczego wykonywane brzusznych, ultradźwięki określenia stanu nerek, pęcherza moczowego, objawów zapalenia, obecność złogów. USG odbytnicy pokazuje dokładną wielkość gruczołu krokowego w momencie badania, obecność pieczęci i inne patologiczne zmiany w jej strukturze;
  • oprócz analiz klinicznych krwi i moczu, należy określić zawartość mocznika i kreatyniny w surowicy.

Dodatkowo prowadzone są badania w celu wykluczenia nowotworów złośliwych w tkankach prostaty. Dlatego gruczoł krokowy BPH wymaga biopsji, rezonansu magnetycznego i analizy specyficznych markerów onkologicznych.

Rozpoznanie BPH: leczenie i zapobieganie

Leczenie zachowawcze jest preferowane, jeśli rozpoznaniu BPH nie towarzyszą objawy niedrożności dróg moczowych.

Przypisz leki do następujących grup:

  • inhibitory 5-alfa-reduktazy, które zmniejszają aktywność enzymu i hamujące nadmierne wytwarzanie dihydrotestosteronu do tej klasy środków obejmują dutasteryd (Avodart), biorąc 1 kapsułki dziennie przez okres co najmniej sześciu miesięcy;
  • blokery receptora adrenergicznego, takie jak α1, wspomagają rozluźnienie mięśni gładkich pęcherza moczowego i cewki moczowej i ułatwiają proces oddawania moczu, zwykle wyznaczają Alfuprost 2,5 mg trzy razy dziennie;
  • preparaty na bazie roślin, są przepisywane przez długi czas, aby zapobiec powikłaniom, Prostamol, Prostanorm i inne leki są bardzo popularne.

Jednak w procesach obturacyjnych leczenie farmakologiczne nie zawsze jest skuteczne.

Rozpoznanie BPH wymaga interwencji chirurgicznej w takich przypadkach:

  • ostre zatrzymanie moczu;
  • groźba tworzenia się złogów w drogach moczowych w wyniku stagnacji moczu;
  • ryzyko rozwoju lub dalszego postępu niewydolności nerek;
  • częste infekcje bakteryjne;
  • brak wyników z przyjmowania leków.

"Złotym standardem" w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego jest przezcewkowa adenektomia. Ta interwencja jest uważana za minimalnie inwazyjną, ponieważ procedura jest przeprowadzana za pomocą instrumentów wprowadzanych przez przewód cewki moczowej. Jeśli istnieją przeciwwskazania lub ograniczenia tego typu operacji, resekcja prostaty odbywa się za pomocą otwartego nacięcia.

Jeśli operacja nie jest możliwa, stosuje się stent, aby zapobiec nagłemu zatrzymaniu moczu w świetle dróg moczowych.

Nie istnieją konkretne środki zapobiegania łagodnemu rozrostowi gruczołu krokowego. W większości przypadków nadal będą się zmieniać struktury ciała.

Usunięcie takich procesów może polegać na utrzymaniu zdrowego stylu życia, porzuceniu złych nawyków. BPH służy jako wskazówka dla wielu leków, które skutecznie radzą sobie z większością objawów patologii.

BPH gruczołu krokowego - co to jest, objawy, diagnoza i metody leczenia

W szpitalu, zgodnie z ciężkimi objawami i po szczegółowej diagnozie, lekarz prowadzący może wiarygodnie ustalić BPH gruczołu krokowego - co to jest i jak prawidłowo leczyć będzie ustalane indywidualnie. Zapalenie gruczolaka stercza jest podatne na przewlekły przebieg z częstymi nawrotami, obarczone niebezpiecznymi powikłaniami, zmniejszoną aktywnością seksualną. U mężczyzn w wieku powyżej 40 lat postępuje łagodny rozrost gruczołu krokowego, dlatego w tym wieku wskazane jest rozważenie skutecznych środków zapobiegawczych we właściwym czasie.

Czym jest BPH w urologii?

Każdy człowiek powinien jasno zrozumieć, czym jest rozrost prostaty, aby wykluczyć rozwój takiej niebezpiecznej dolegliwości w przyszłości. Strukturalnie są to patogenne guzki powstające w prostacie, które w trakcie wzrostu ściskają cewkę moczową, zakłócając naturalny ruch jelit. Charakterystyczny nowotwór ma charakter łagodny, ale pacjenci z tą diagnozą należą do grupy ryzyka nowotworów złośliwych. Dlatego skuteczne leczenie BPH powinno być na czas.

Przyczyny

Łagodny przerost gruczołu krokowego rozwija się wyłącznie w męskim ciele, może stać się główną przyczyną dysfunkcji seksualnych, braku ejakulacji. Bardzo problematyczne jest ustalenie etiologii procesu patologicznego, a wielu urologów nazywa pojawienie się BPH pierwszym sygnałem zbliżającej się "menopauzy mężczyzn". Przed rozpoczęciem przyjmowania leków należy skontaktować się ze specjalistą w celu uzyskania porady. Potencjalne patogenne czynniki BPH i powstawanie hiperplazji gruczołowej są następujące:

  • czynnik dziedziczny;
  • czynnik ekologiczny;
  • obecność złych nawyków;
  • szkodliwa produkcja;
  • przeniesione procesy zapalne prostaty;
  • choroby weneryczne;
  • nieregularne życie seksualne.

Formularze

Proces proliferacji tkanki gruczołowej przebiega pod wpływem hormonów płciowych - testosteronu i dihydrotestosteronu. Przy ich niestabilnym stężeniu, problemy z cewką moczową zaczynają, powstają łagodne komórki nowotworowe, które się rozmnażają, zwiększając charakterystyczny wzrost wielkości. Ważne jest, aby wiedzieć nie tylko, czym jest BPH, ale także klasyfikacją tej choroby, aby przyspieszyć ustalenie ostatecznej diagnozy:

  1. Pod-gruźlicza forma BPH, w której łagodny guz rośnie w kierunku odbytnicy.
  2. Wewnątrzpochodowa forma BPH, w której patologia jest ograniczona głównie do pęcherza, charakteryzuje się wzrostem guza.
  3. Retrotrigonalna forma BPH z lokalizacją ogniska patologii pod trójkątem pęcherza.

Etapy

Rozpoznanie BPH w urologii ma swoje osobliwości, które wynikają z etapu procesu patologicznego. Aby uniknąć szybkiego usunięcia gruczolaka gruczołu krokowego, konieczna jest szybka reakcja na pierwszą symptomatologię charakterystycznej dolegliwości. Poniżej znajdują się etapy BPH, które komplikują pracę gruczołu krokowego. A więc:

  1. Początkowy etap to rekompensata. Pacjent skarży się na namacalne zatrzymanie moczu, częste oddawanie moczu, szczególnie w nocy. Czas trwania okresu wynosi do 3 lat, następnie choroba postępuje.
  2. Średnia waga BPH to subskompensacja. Ściany moczowodów ulegają deformacji pod wpływem rosnącego BPH, obserwuje się niepełne opróżnianie pęcherza, w wyniku czego postępuje ostry proces zapalny.
  3. Poważnym stadium choroby jest dekompensacja. Zapalenie pęcherza moczowego jest rozciągnięta na skutek gromadzenia moczu, krwotok postępuje, Piura objawy kacheksję suchej błony śluzowe, obniżone stężenie hemoglobiny (niedokrwistość), i zaparcia.

Objawy rozrostu gruczołu krokowego

Patologia prawie natychmiast zaczyna się od ciężkich objawów, które w sposób wymowny świadczą, że zdrowie pacjenta nie jest w porządku. Obrzękowi gruczołu towarzyszy ostry ból, ale mężczyzna zwraca większą uwagę na zatrzymanie moczu, które odbywa się w fazie aktywnej i fazie spoczynku. Inne objawy zapalenia przedstawiono poniżej:

  • częste zapotrzebowanie na oddawanie moczu;
  • wyrzucanie moczu za pomocą przerywanych wstrząsów;
  • powolne oddawanie moczu;
  • napięcie podczas chodzenia do toalety;
  • wzrost gruczołów przytarczyc;
  • pełne odczucie pęcherza;
  • ból z oddawaniem moczu.

Objawy kliniczne

Początkowy etap BPH trwa od 1 do 3 lat. W tym czasie pacjenta często zauważa potrzebę korzystania z toalety, który dołączony jest słaby strumień moczu, uczucie neoporozhnennogo ataków bólu pęcherzyka przy wyjściu z płynu biologicznego. Po oddaniu moczu dochodzi do wewnętrznego dyskomfortu, a toaleta może być potrzebna po 20 minutach.

Środkowemu etapowi BPH towarzyszy zmiana wyglądu i wielkości prostaty, ból narządu po badaniu palpacyjnym. Mocz wydalany jest w małych porcjach, a jego nietrzymanie moczu nie jest wykluczone. Chodzenie do toalety towarzyszy ostrym atakom bólu, nieprzyjemne odczucia podczas wypróżniania. Takiej symptomatologii trudno nie zauważyć, więc zadaniem pacjenta jest zwrócenie się do urologa.

Trzeci etap BPH jest skomplikowany. Strumień moczu w nieznacznej ilości jest wydalany przez ich cewkę moczową, nie można wykluczyć pojawienia się zanieczyszczeń krwi i śluzu w tym płynie biologicznym. Na tym etapie gwałtowny spadek czynności nerek jest powszechny, ponieważ dreny miednicy nie rozładowują płynu w wymaganej objętości, postępuje niewydolność nerek.

Echokardiogramy BPH

Objawy prostaty BPH przypominają kamicę nerkową, ale lekarze odróżniają charakterystyczne cechy charakterystyczne dolegliwości. Echa dysplazji gruczołu krokowego są określane przez wskaźnik proliferacji tkanki gruczołowej, wielkość światła przewodu moczowego. Obecność rozproszonych zmian strukturalnych w gruczole krokowym wskazuje na przebieg patologii, potencjalne powikłania BPH.

Leczenie BPH

Przed przerwą do intensywnej terapii musi być zdiagnozowana, który w zapaleniu prostaty obejmują ultrasonografii przezodbytniczej zmierzyć prostatę oraz określenia możliwości jego struktury, cystoskopii do badania wewnętrznego pęcherza i cewki moczowej, Uroflowmetria jako wykonując serię testów. Metoda transrectal może dokładnie rejestrować objętość zapalenia gruczołu krokowego i ostatecznie ustalić diagnozę. Ogólne zalecenia lekarza dla BPH podano poniżej:

  1. Na początkowym etapie konieczne jest przywrócenie systemowego krążenia krwi, w lekowy sposób, aby zapewnić naturalny odpływ moczu. Ponadto porzuć złe nawyki, dobrze jedz i prowadź mobilny styl życia.
  2. W drugim etapie obraz kliniczny jest skomplikowany, może być wymagane leczenie chirurgiczne. Jeśli lekarz podejrzewa przeszkodę w cewce moczowej, nie można obejść się bez operacji z późniejszym okresem rehabilitacji.
  3. Trzeci etap gruczołu krokowego prostaty jest skomplikowany, leczony jedynie metodami radykalnymi. Leczenie zachowawcze jest nieskuteczne. Zalecana resekcja gruczołu krokowego wymaga długiego okresu rehabilitacji.

Leczone

Jeśli gruczoł prostaty rozpala się i boli, musisz skontaktować się z urologiem. Specjalista, po zbadaniu dolegliwości pacjentów i diagnostyce instrumentalnej, zaleca łagodne metody zachowawcze o stabilnym działaniu terapeutycznym. Częściej lekarze wyznaczają przedstawicieli następujących grup farmakologicznych:

  • Zalecane inhibitory 5-alfa-reduktazy u pacjentów ze zwiększoną objętością gruczołu krokowego o ponad 40 ml: Finasteryd, Proscar, Dutasteryd, Avodart;
  • alfa-blokery w celu zmniejszenia nasilenia objawów lękowych, zespół ostrego bólu: Terazozin, Doxazosin, Tamsulosin;
  • inhibitory fosfodiesterazy skutecznie usuwają objawy zaburzeń erekcji: Tadalafil, Cialis.

Chirurgiczne

Jeśli zostanie rozpoznany trzeci etap prostaty BPH - co to jest, określa szczegółową diagnozę. Skuteczne leczenie odbywa się wyłącznie metodami chirurgicznymi, których głównym celem jest operacyjne usunięcie gruczolaka, wycięcie dotkniętych tkanek zaangażowanych w proces patologiczny. Oto, jakie operacje są przepisywane przez urologów w szpitalu:

  1. Usunięcie BPH za pomocą przezcewkowej metody polega na instrumentalnym wycięciu gruczołu krokowego położonego wzdłuż cewki moczowej i wyciśnięciu jego światła.
  2. Adenomektomia. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym o dużej wielkości prostaty, której towarzyszy długi okres rehabilitacji.
  3. Prostatektomia. Częściowe wycięcie dotkniętych tkanek przy minimalnej liczbie skutków ubocznych.
  4. Laserowa ablacja zapewnia ucisk cewki moczowej z powodu wysokiej temperatury i dalszego "marszczenia" tkanek prostaty otaczających cewkę moczową.

Nieoperacyjne metody leczenia

Zachowawcze, mało inwazyjne i alternatywne metody intensywnej terapii są bardzo skuteczne tylko we wczesnym stadium BPH gruczołu krokowego - co to jest i jak działać, urolog po bardziej szczegółowej analizie po badaniu. Oto najbardziej popularne procedury:

  • kriodestrukcja;
  • termoterapia;
  • przezcewkowa ablacja igły;
  • wprowadzenie stentów gruczołu krokowego do zwężenia;
  • balonowe rozszerzenie prostaty.

Okres pooperacyjny

Leczenie BPH przez długi czas nawet po zabiegu. Okres rehabilitacji obejmuje prawidłowe odżywianie, aktywny styl życia i stały nadzór lekarski. Na przykład pacjent powinien całkowicie wyeliminować tłuste, słone i pikantne potrawy, alkohol, a wzbogacony dietą z włóknem. Ponadto wymagane jest:

  • porzucić szkodliwą produkcję;
  • wykluczyć aktywność fizyczną;
  • pozostawić złe nawyki w przeszłości;
  • miesiąc powstrzymujący się od stosunku seksualnego;
  • 3 - 4 tygodnie nie prowadzą.

Rokowanie z BPH

Jeśli leczenie w odpowiednim czasie, kliniczny wynik BPH dla mężczyzn jest korzystne, pacjent wkrótce będzie w stanie powrócić do pełnego życia seksualnego. Po zabiegu nie pojawiają się również problemy z mocą, jeśli wyraźnie przestrzegasz wszystkich zasad okresu rehabilitacji. Ale na ostatnim etapie choroby bez operacji możliwe komplikacje.

Wideo

Informacje przedstawione w tym artykule mają jedynie charakter informacyjny. Materiały artykułu nie wymagają niezależnego leczenia. Tylko wykwalifikowany lekarz może zdiagnozować i udzielić porady dotyczącej leczenia w oparciu o indywidualne cechy danego pacjenta.

Łagodny przerost prostaty: objawy i leczenie

Łagodny przerost prostaty - główne objawy:

  • Podwyższona temperatura
  • Częste oddawanie moczu
  • Częste nocne oddawanie moczu
  • Krew w moczu
  • Bolesne oddawanie moczu
  • Nietrzymanie moczu
  • Palenie z oddawaniem moczu
  • Zmniejszone libido
  • Zatrzymanie moczu
  • Płatki w moczu
  • Śluz w moczu
  • Uczucie niekompletnego wypróżnienia po wypróżnieniu
  • Osłabienie strumienia podczas oddawania moczu
  • Dyskomfort podczas oddawania moczu
  • Nietrzymanie moczu w nocy
  • Brak pożądania seksualnego
  • Fałszywa potrzeba oddania moczu
  • Niezdolność do powstrzymywania moczu dłużej niż przez kilka minut

Łagodny rozrost prostaty (BPH) jest patologicznym procesem, który charakteryzuje się proliferacją tkanek tego narządu. Należy zauważyć, że ten typ choroby nie należy do grupy onkologicznej i nie ma tendencji do degeneracji w złośliwy proces.

Taka choroba u męskiej części populacji występuje dość często po 50 latach. Początkowy przebieg patologii może być całkowicie bezobjawowy. W miarę jak choroba się pogarsza, pojawią się objawy, ale o nieswoistym charakterze. Dlatego nie zaleca się angażowania się w samodzielne leczenie, ale należy zasięgnąć porady lekarza.

Definicja stopnia BPH jest przeprowadzana wyłącznie za pomocą badań laboratoryjnych i instrumentalnych. Leczenie powoływane jest indywidualnie, może być zarówno konserwatywne, jak i radykalne. Prognozy są względnie korzystne, jeśli działania terapeutyczne zostaną zainicjowane w odpowiednim czasie.

Etiologia

Dokładne przyczyny BPH nie zostały jeszcze ustalone, ale sugeruje się, że następujące czynniki etiologiczne mogą prowokować rozwój procesu patologicznego:

  • związane z wiekiem zmiany w równowadze hormonalnej - zwiększona produkcja testosteronu i dihydrotestosteronu;
  • związane z wiekiem zmiany w układzie hormonalnym;
  • przewlekłe choroby zakaźne układu moczowo-płciowego;
  • choroby przenoszone drogą płciową w historii;
  • niestabilność życia seksualnego - nieregularne akty seksualne, długotrwała abstynencja, nadmierne podniecenie bez późniejszego wytrysku.

Czynnikami predysponującymi do rozwoju łagodnego przerostu prostaty pierwszego stopnia są:

  • nadwaga;
  • niedożywienie, nadużywanie alkoholu i fast food;
  • cukrzyca;
  • wysokie ciśnienie krwi;
  • genetyczna predyspozycja do takiej choroby;
  • brak równowagi testosteronu i estrogenu;
  • niekorzystna sytuacja ekologiczna.

Ponadto, choroba tego typu może rozwijać się na tle siedzącego trybu życia, co prowadzi do stagnacji krwi w miednicy małej, upośledzenia funkcji seksualnych i rozwoju współistniejących chorób. Nie wyklucza się również takiego czynnika prowokującego, jak długotrwała hipotermia, urazów w pachwinach.

W związku z tym, że nie ustalono jeszcze konkretnego obrazu etiologicznego, nie ma konkretnych metod zapobiegania. Dlatego przy pierwszych objawach należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską.

Ważne jest, aby zrozumieć, że pomimo faktu, że ten patologiczny proces nie stosuje się do złośliwych, przy braku szybkiego leczenia, choroba może powodować poważne komplikacje, z których niektóre mogą być nieodwracalne.

Klasyfikacja

Klasyfikacja BPH implikuje jej podział na etapie lub stopniu:

  • BPH 1 stopień lub stopień wyrównany - wzrost tkanki jest nieznaczny, symptomatologia prawie całkowicie nieobecna. Kliniczny rozwój tego etapu trwa od 1 do 3 lat. Jeśli możliwe jest zdiagnozowanie choroby w tym czasie, możliwe jest wyleczenie metodami zachowawczymi.
  • BPH drugiego stopnia lub etapu podkonsukcjonowanego - istnieje już znaczna proliferacja tkanki, co pociąga za sobą pojawienie się odpowiedniego obrazu klinicznego. Obraz kliniczny tej postaci choroby może trwać do 8 lat.
  • BPH stadium trzeciego lub forma dyfundująca-węzłowa - wyraźne oznaki przebiegu procesu patologicznego, które wynika z silnego zwężenia moczowodu. Często ta forma choroby może powodować przewlekłą niewydolność nerek.

Konserwatywne środki mające na celu wyeliminowanie tego patologicznego procesu mogą być dopiero na pierwszym etapie. W przyszłości całkowite wyleczenie jest możliwe tylko dzięki interwencji chirurgicznej.

Symptomatologia

Początkowy rozwój tej patologii u mężczyzn przebiega bezobjawowo.

W procesie nasilenia procesu patologicznego obraz kliniczny zostanie scharakteryzowany w następujący sposób:

  • zwiększona potrzeba oddawania moczu;
  • uczucie niepełnego ruchu jelit;
  • słaby strumień moczu (aby opróżnić pęcherz, pacjent musi podjąć wysiłek);
  • opóźnienie oddawania moczu, nieprzyjemne uczucie podczas opróżniania pęcherza;
  • fałszywe pragnienia opróżniania;
  • pacjent nie może powstrzymać moczu dłużej niż dwie do trzech minut;
  • w nocy, znacznie częściej naciskaj na toaletę, nawet pod warunkiem, że pacjent nie pije wcześniej dużo płynu.

Jeśli na tym etapie leczenie nie zostanie rozpoczęte, pojawią się powikłania, które będą charakteryzować się następującym obrazem klinicznym:

  • pieczenie i ból podczas oddawania moczu;
  • krew w moczu i zanieczyszczenia o innej naturze (śluz, płatki);
  • nietrzymanie moczu, nocne moczenie;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • zmniejszenie pożądania seksualnego, czasami całkowity brak tego.

Wysoka temperatura ciała i pieczenie podczas oddawania moczu - to objawy tego, że na tle takiej choroby został rozwijającego proces zapalny lub zakaźną, więc szukać pomocy medycznej potrzebne natychmiast.

Brak leczenia prowadzi do rozwoju niewydolności nerek, która szybko przechodzi od ostrego do przewlekłego. W takim przypadku leczenie powinno być szybkie.

Diagnostyka

Leczenie łagodnego rozrostu gruczołu krokowego odbywa się tylko kompleksowo, ale określenie taktyki środków terapeutycznych będzie wymagało dokładnej diagnozy.

Program diagnostyczny realizowany jest w dwóch etapach.

Przede wszystkim lekarz przeprowadza badanie fizyczne pacjenta, podczas którego ustala:

  • jak długo pojawiały się objawy i charakter przebiegu procesu patologicznego;
  • czy pacjent zażywał jakiekolwiek leki na leczenie objawowe;
  • czy istnieją przewlekłe choroby układu moczowo-płciowego;
  • czy choroby onkologiczne zostały wcześniej przeniesione;
  • wywiad rodzinny, ponieważ predyspozycje genetyczne nie są wykluczone.

Ponadto przeprowadza się następujące laboratoryjne i instrumentalne metody badań:

  • ogólne i biochemiczne badanie krwi;
  • ogólna analiza moczu;
  • Ultradźwięki układu moczowo-płciowego;
  • jeśli istnieje podejrzenie onkologii, to test dla onkarkerów;
  • przezskórne badanie ultrasonograficzne;
  • uroflowmetria;
  • Badanie rentgenowskie układu moczowo-płciowego.

Zgodnie z wynikami czynności diagnostycznych, lekarz może postawić ostateczną diagnozę, przepisać skuteczne leczenie i zakładać rozwój powikłań.

Leczenie

Lecz łagodny przerost gruczołu krokowego tylko w skomplikowany sposób - takie podejście nie tylko wyeliminuje tę chorobę, ale także zapobiegnie rozwojowi powikłań. Należy zauważyć, że leczenie BPH 2 stopnia jest możliwe bez operacji.

Taktyka leczenia zależy całkowicie od stopnia, w jakim choroba się pojawia. Na początkowym etapie stosuje się środki konserwatywne: leki, procedury fizjoterapeutyczne, dietę i ogólne zalecenia.

Przepisać takie leki do leczenia BPH, takie jak:

  • alfa-blokery;
  • przeciwskurczowe, przeciwbólowe;
  • przeciwzapalne;
  • jeśli występuje wtórna infekcja, to antybiotyki;
  • preparaty hormonalne - są stosowane w skrajnych przypadkach i są przepisywane tylko przez lekarza.

Jeśli ostry przebieg oddawania moczu (OZM) występuje na tle przebiegu procesu patologicznego, cewnik moczowy można cewnikować w szpitalu. Hospitalizowany pacjent nie jest konieczny.

Do ośrodka leczenia chirurgicznego bardzo rzadko. W tym przypadku wykonuje się przezcewkową resekcję prostaty. Jednak ta metoda terapii jest raczej traumatyczna, dlatego stosuje się ją bardzo rzadko.

Do leczenia takiej patologii można również zastosować inne nadające się do zastosowania, ale mniej traumatyczne metody leczenia:

  • Stentowanie;
  • kriodestrukcja;
  • za pomocą ultradźwięków lub lasera;
  • za pomocą sztucznej embolizacji.

Wyżej wymienione metody leczenia BPH są stosowane, gdy leczenie nie przyniosło właściwego wyniku, ale nie ma również potrzeby resekcji przezcewkowej.

Leczenie za pomocą środków ludowej nie jest wykluczone, ale tylko w porozumieniu z lekarzem prowadzącym. Należy rozumieć, że takie środki lecznicze łagodzą tylko stan zapalny i obrzęk, ale nie eliminują dolegliwości u nasady. W przeciwnym razie nawrót nie jest wykluczony.

Możliwe powikłania

W przypadku braku terminowej terapii powikłania BPH rozwijają się:

  • naruszenie hormonalnego tła, które może prowadzić do rozwoju problemów w systemie hormonalnym;
  • zmniejszona siła działania, aż do całkowitej dysfunkcji seksualnej;
  • ostra niewydolność nerek;
  • zaburzenie układu moczowo-płciowego.

Aby zapobiec rozwojowi takich powikłań, możliwe jest, że leczenie tej choroby rozpoczyna się w odpowiednim czasie.

Zapobieganie

Ze względu na fakt, że nie ma konkretnej etiologicznej przyczyny takiego patologicznego procesu, nie ma konkretnych zaleceń profilaktycznych.

W takim przypadku zaleca się przestrzeganie ogólnych zasad:

  • wyeliminować nadużywanie alkoholu;
  • prawidłowo jeść - dieta powinna być zrównoważona i terminowa;
  • unikać przechłodzenia;
  • w celu zapobiegania chorobom zakaźnym i wenerycznym;
  • wzmocnić układ odpornościowy.

Jeśli masz historię układu moczowo-płciowego, należy systematycznie poddać się badaniu lekarskiemu, aby zdiagnozować chorobę w odpowiednim czasie. Samoleczenie jest wykluczone.

Jeśli uważasz, że masz Łagodny przerost gruczołu krokowego a objawy typowe dla tej choroby, możesz pomóc lekarzom: urologowi, chirurgowi, terapeucie.

Sugerujemy również skorzystanie z naszej internetowej usługi diagnostycznej, która na podstawie objawów wybiera prawdopodobne choroby.

Dysuria - proces patologiczny, który jest spowodowany naruszeniem procesu oddawania moczu. Naruszenie tego rodzaju może być spowodowane chorobą ginekologiczną u kobiet i, odpowiednio, urologią u mężczyzn. Nie wykluczaj trudności w oddawaniu moczu u dzieci i dorosłych w przypadku chorób układu moczowo-płciowego, niedożywienia, nieodpowiedniego przyjmowania płynów. Czynnik psychosomatyczny ma miejsce, szczególnie u małych dzieci.

Zapalenie pęcherza moczowego u kobiet jest procesem zapalnym, który atakuje warstwę śluzową pęcherza moczowego. Ta dolegliwość charakteryzuje się częstym i bolesnym pragnieniem wydzielania moczu. Po opróżnieniu pęcherza kobieta może czuć płonące i ostre kauczuki, poczucie niewystarczającej dewastacji. Mocz często towarzyszy śluzu lub krwi. Rozpoznanie i leczenie zapalenia pęcherza u kobiet składa się z całego zestawu narzędzi. Prowadzić takie wydarzenia, a także wyjaśnić, jak leczyć zapalenie pęcherza moczowego u kobiet może tylko wysoko wykwalifikowany urolog. Ponadto zapobieganie tej dolegliwości jest możliwe niezależnie w domu.

Zapalenie gruczołu krokowego jest chorobą charakterystyczną tylko dla mężczyzn i charakteryzuje się przebiegiem procesu zapalnego w gruczole krokowym. Choroba występuje w wieku od dwudziestu do pięćdziesięciu lat, ale główną grupę ryzyka stanowią mężczyźni po trzydziestce.

Zapalenie pęcherza to dość powszechna choroba, która występuje w wyniku zapalenia błony śluzowej pęcherza moczowego. Zapalenie pęcherza moczowego, objawy, które w większości przypadków doświadczanych przez płci pięknej w wieku od 16 do 65 roku życia, mogą być diagnozowane u mężczyzn - w tym przypadku choroba rozwija się najczęściej u osób 40 lat i starszych.

Rzeżączka u mężczyzn (niebieskie zakażenie gonokokowe, nadtlenek, rzeżączka) jest procesem zakaźnym i zapalnym, który atakuje narządy układu moczowo-płciowego. Występuje ropienie błony śluzowej, powodując charakterystyczną symptomatologię. Samoleczenie w tym przypadku jest niemożliwe, ponieważ może prowadzić do poważnych konsekwencji, w szczególności niepłodności.

Przy pomocy ćwiczeń fizycznych i samokontroli większość ludzi może obejść się bez leczenia.

Łagodny przerost gruczołu krokowego - przyczyny, objawy, leczenie.

Łagodny rozrost prostaty (BPH) lub gruczolak prostaty to dość powszechna choroba u starszych mężczyzn.

Jest to łagodna proliferacja komórek gruczołowych prostaty lub jej podścieliska - podstawy prostaty, składającej się z tkanki łącznej.

Termin "łagodny" oznacza korzystny wzrost prostaty - wzrost komórek nie występuje tak agresywnie i niekontrolowanie jak w raku prostaty. Rozszerzająca się tkanka nie kiełkuje do innych narządów i tkanek i nie tworzy przerzutów.

Łagodny przerost gruczołu krokowego jest typową oznaką wieku i dotyka mężczyzn w wieku powyżej 50 lat, ponieważ mają oni problemy z oddawaniem moczu. Patologiczną proliferację prostaty według lekarzy można znaleźć u mężczyzn w wieku 35 lat, ale w większości przypadków jest to trudne, ponieważ nie mają objawów tej choroby.

Dlatego po raz pierwszy gruczolak prostaty rozpoznaje się u mężczyzn w wieku powyżej 50 lat - według statystyk występuje u co drugiego mężczyzny w wieku 50-60 lat, ale tylko 10-20% pacjentów ma objawy kliniczne. W wieku 60-70 lat gruczolak prostaty występuje u 70% mężczyzn, z których objawy kliniczne występują w 25-35% przypadków. W wieku 70-80 lat gruczolak prostaty występuje u 80% mężczyzn, a ponad 80 lat - u 90%. I charakterystyczne jest to, że tylko co piąty wzywa lekarza do pomocy medycznej.

Co dzieje się z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego?

Pojęcie "hiperplazji" w medycynie oznacza zwiększony wzrost komórek w określonej tkance. W przypadku rozrostu gruczołu krokowego mówimy o proliferacji komórek gruczołu prostaty, a także o tkance łącznej tkanki gruczołu krokowego i komórek mięśniowych.

Wzrost wzrostu komórkowego występuje w tym przypadku przez fakt, że naturalna śmierć komórki (apoptoza) występuje przy spowolnieniu. Nadmiar komórek w gruczolaku gruczołu krokowego występuje na obszarze, gdzie gruczoły prostaty w szyi pęcherza moczowego i cewki moczowej (strefa okołotworowa), co powoduje problemy z oddawaniem moczu.

Zewnętrzna strona prostaty stopniowo pogarsza się, gdy rośnie, a mianowicie, istnieje wiele gruczołów, które wytwarzają sekret prostaty. W przeciwieństwie do łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wzrost jego zewnętrznej strony występuje z rakiem gruczołu krokowego, podczas gdy strefa okołotworowa pozostaje nietknięta.

W zależności od kierunku wzrostu występują 3 formy choroby:

- pod-rurowy: wzrost komórek idzie w kierunku odbytnicy,

- dopęcherzowy: wzrost komórek idzie w kierunku pęcherza,

- retrotrigonal: wzrost komórek następuje pod trójkątem pęcherza moczowego (utworzonego przez moczowód ustami i ujście cewki moczowej, trójkąt Lieto). W rezultacie odpływ moczu jest blokowany nie tylko przez cewkę moczową, ale także przez moczowody.

Może również dochodzić do wzrostu komórek wieloogniskowych.

Jaka jest różnica między gruczolakiem prostaty a łagodnym rozrostem?

W medycynie pojęcie gruczolaka prostaty jest używane jako synonim łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.

Ale nie jest to całkowicie poprawne, ponieważ gruczolak oznacza zwiększoną proliferację komórek tkanki gruczołowej i błon śluzowych, a przy łagodnym rozrostie komórki proliferują również komórki tkanki łącznej i mięśniowej.

Przyczyny łagodnej hiperplazji.

Przyczyny łagodnego rozrostu gruczołu krokowego nie zostały jeszcze w pełni wyjaśnione.

Naukowcy nie znaleźli wspólnego związku choroby z aktywnością seksualną, spożywaniem alkoholu i paleniem tytoniu, wcześniej przenoszonymi chorobami wenerycznymi lub zapalnymi. Istnieje jednak ścisły związek rozwoju choroby z wiekiem, co jest całkiem możliwe ze względu na zmiany hormonalne.

Wiadomo, że mężczyźni, którzy przeszli kastrację, praktycznie nie cierpią na gruczolaka prostaty i łagodny przerost gruczołu krokowego.

Możemy więc rozróżnić następujące rzekome przyczyny choroby:

- Tło hormonalne: uważa się, że poziom męskiego hormonu płciowego testosteronu odgrywa znaczącą rolę w rozwoju choroby. Tak więc, jego obecność u mężczyzn może wywołać początek choroby, podczas gdy wykastrowane mężczyźni nie mogą być praktycznie chory, ponieważ nie mają one rdzeń-jąder centrum testosteronu, a okaże się, że mają tylko niewielką kwotę.

Przypuszczalnie, gdy mężczyzna dorasta, testosteron powoduje wzrost komórkowy w strefie okołotorowej prostaty, ale dokładne procesy wszystkiego, co się wydarzyło, nie są jeszcze jasne. W ten sposób testosteron nie działa bezpośrednio na gruczoł krokowy, ale zamienia się w komórki prostaty w bardziej skuteczną formę - dihydrotestosteron, który jest źródłem problemów, które powstały.

Naukowcy wywodzą się również z faktu, że żeńskie hormony płciowe (estrogeny) odgrywają pewną rolę w rozwoju choroby, ponieważ są one również tworzone w organizmie męskim, tylko w bardzo małej ilości, niż u kobiet.

Wraz z wiekiem poziom testosteronu u mężczyzn spada, podczas gdy ilość estrogenu nie zmienia się, a nawet z powodu tego wzrasta, co prowadzi do względnego wzrostu żeńskich hormonów płciowych, również promując hiperplazję. Ponieważ estrogeny są częściowo tworzone w podskórnej tkance tłuszczowej, nadmiar wagi należy również uznać za czynnik ryzyka początku hiperplazji prostaty.

- zmiana w zrębie gruczołu krokowego - tkance łącznej zlokalizowanej między gruczołowymi komórkami prostaty. Występujące w nim pewne zmiany mogą dodatkowo powodować wzrost komórek z rozwojem przerostu gruczołu krokowego.

- czynnik genetyczny odgrywa również rolę w rozwoju przerostu gruczołu krokowego. Prawdopodobieństwo wystąpienia czynnika genetycznego jest większe, jeśli chodzi o rozwój choroby w młodym wieku. Jeśli operatywne leczenie łagodnego rozrostu gruczołu krokowego przeprowadza się przed ukończeniem 60 lat, to w 50% przypadków choroba ma charakter genetyczny. U mężczyzn w wieku powyżej 60 lat czynnik genetyczny odgrywa rolę tylko w 9% przypadków.

W jaki sposób objawia się choroba?

Z reguły w początkowej fazie choroba nie daje się w ogóle odczuć, a pojawienie się objawów choroby zależy od wielkości hiperplazji, jej lokalizacji i tempa wzrostu.

Podczas choroby występują 3 etapy:

- etap kompensacji. Objawy kliniczne są osłabienie strumienia moczu, częste oddawanie moczu (częstomocz) zwolnić kilka kropel moczu po oddaniu moczu, nocne parcie na mocz (moczenie nocne).

W ciągu dnia normalna częstotliwość może utrzymywać się, ale pacjenci zgłaszają opóźnienie po nocnym śnie. Później zwiększa się częstotliwość oddawania moczu i zmniejsza się objętość moczu. Niemniej jednak, resztkowy mocz w pęcherzu jest nieobecny, ponieważ na tym etapie występuje przerost mięśni pęcherza i jest on całkowicie opróżniony.

Już na tym etapie powyższych dolegliwości mogą kolidować z oddawaniem moczu w miejscu pracy oraz w życiu prywatnym, jak również ograniczyć życie seksualne i wprowadzają dyskomfort psychiczny do tego stopnia, że ​​ludzie mogą wyeliminować kontaktów społecznych jak najwięcej. Badania naukowców oparte na danych 469 osób wykazały wyraźny związek między objawami choroby a jakością życia pacjentów, w tym zmniejszeniem życia seksualnego.

- etap subkompensacji. Charakteryzuje się postępem objawów choroby, poprzez ściskanie cewki moczowej, pojawia się resztkowy mocz z powodu opóźnienia w pęcherzu. Jego objętość wynosi 50-100 ml, podczas gdy sam pęcherzyk powiększa objętość, jego ściany są pogrubione, a ton jest obniżany z powodu dystrofii ściany.

Podczas oddawania moczu, pacjent naciąga mięśnie brzucha i przeponę, co zwiększa ciśnienie w pęcherzu. Sama mikcja staje się przerywana i falująca. Stopniowo przerywana również moczowodów wypływu moczu, z powodu wzrostu ciśnienia w pęcherzu rozszerzają ściany tracą sygnał miedniczki nerkowej rozszerzają się, że postęp prowadzi do rozwoju przewlekłej niewydolności nerek. Czasami mocz jest mętny z domieszką krwi, co może wywołać ostre opóźnienie w oddawaniu moczu.

- etap dekompensacji. Rozwija się w wyniku awarii mechanizmów kompensacyjnych. Charakteryzuje się przepełnionym pęcherzem, jest rozciągnięty, czasami jego górna krawędź może sięgać pępka.

Oddawanie moczu jest prawie niemożliwe, mocz wydalany jest kroplami lub małymi porcjami, podczas gdy próba opróżnienia pacjenta może powodować ból w dolnej części brzucha. W miarę dalszego nadmiernego rozciągania ból może zniknąć, a chęć oddania moczu może ustąpić.

Wszystko to nazywa się paradoksalnym zatrzymaniem moczu, gdy pęcherz jest pełny, a mocz jest wydzielany kroplami. Postępuje czynność nerek z rozwojem opóźnienia mocznicowego w organizmie metabolizmu azotu (mocznik i kreatynina), a także potasu z rozwojem hiperkaliemii.

W medycynie połączenie wyżej opisanych objawów nazywa się "objawami dolnych dróg moczowych" lub SNMT, ponieważ najbardziej dotkniętym jest pęcherz moczowy i cewka moczowa.

Główne metody diagnozy łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.

Podobnie jak w przypadku każdej innej choroby, diagnozę łagodnego rozrostu gruczołu krokowego przeprowadza się według pewnego schematu:

1.Opros pacjent: lekarz uzna skargę pacjenta i kiedy pierwsze objawy choroby, co poprzednio cierpiała, czy zakaźne choroby dróg moczowych cierpiał co lek jest przyjmowany, czy zabiegu, obecność historii rodzinnej, czy reakcje alergiczne są.

2.Osmotr pacjenta, w szczególności przez odbyt, przeprowadza się w celu oceny kształtu i wielkości prostaty, konsystencji, wrażliwość na palpacyjnie (obmacywanie), a obecność rowków pomiędzy płatkami, które zwykle musi być.

Czasami pacjent może zostać poproszony o prowadzenie dziennika.

3. Laboratoryjne metody badań:

-moczu na obecność krwi i leukocytów: krew przerostu prostaty może wystąpić w stanie uszkodzeniu, a leukocyty znakiem zakaźnych i zapalnych chorób dróg oddechowych, może być mętny.

-Inokulacja moczu, wydzielanie gruczołu krokowego i wydzielanie z cewki moczowej w celu wykluczenia infekcyjnej natury choroby.

-definicja specyficznego dla prostaty markera antygenowego raka prostaty. Zwykle powinien być mniejszy niż 4,0 ng / ml.

-biochemiczne badanie krwi w celu identyfikacji markerów przewlekłej niewydolności nerek: kreatyniny, mocznika i elektrolitów, w szczególności potasu. Jeśli te wartości są zbyt wysokie, pacjentowi zaleca się wykonanie urogramu.

4.Instrumentalne metody badań:

-badanie ultrasonograficzne prostaty: ocena wielkości i kształtu gruczołu krokowego, a także objętość resztkowego moczu. Jest wykonywany zarówno przez przednią ścianę brzuszną, jak i przez odbytnicę (przezodbytniczą). Zbadaj także nerki i moczowody - w fazie subskompensacji i dekompensacji moczowody i miednica w nerkach są powiększone, a nerki mogą być powiększone. Ponadto można zidentyfikować możliwe powikłania choroby w postaci kamieni pęcherza i nerek lub pseudo-uchyłków.

-uroflowmetria - określenie zaburzeń oddawania moczu. Ma on na celu określenie czasu i objętościowego natężenia przepływu moczu (dyszy) podczas oddawania moczu. Konieczna jest ocena drożności cewki moczowej i napięcia mięśniowego. Aby to zrobić, pacjent oddaje mocz w lejku miernika uroflow, a następnie graficznego wykresu zmian objętości moczu w czasie i obliczenia objętości, czasu i prędkości. Niezależnie od tego, jakie badania były uzasadnione, objętość moczu powinna wynosić co najmniej 150 ml. Normalna szybkość oddawania moczu wynosi około 20 ml na sekundę, a szybkość poniżej 10 ml na sekundę powoduje podejrzenie zwężenia cewki moczowej, na przykład z przerostem gruczołu krokowego.

-radiologiczne (bez środków kontrastowych) i wydalniczy urografii (środek kontrastowy) może określić, kamieni nerkowych, moczowodów i pęcherza, rozszerzenie pyelocaliceal nerki lub moczowodu systemu, obecność uchyłków w pęcherzu.

-Cystoskopia z gruczolakiem prostaty wykonuje rzadko, głównie w celu wykluczenia innej choroby i przed przygotowaniem do operacji.

-TK i MRI narządów miednicy stosuje się w przypadkach podejrzenia raka gruczołu krokowego w celu wykluczenia lub oceny stopnia uszkodzenia.

5. Rozpoznanie gruczołu krokowego wykonuje się w kontrowersyjnych przypadkach w celu wykluczenia raka prostaty.

Leczenie łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.

Zasadniczo łagodny przerost gruczołu krokowego nie wymaga pilnego leczenia, dopóki nie będzie mu przeszkadzać.

Istnieją 3 metody leczenia choroby - konserwatywna, operacyjna i nieoperacyjna.

1. Leczenie zachowawcze lub lekarskie. Ulegają łagodnemu przebiegowi choroby lub są przeciwwskazania do interwencji chirurgicznej. Istnieje kilka grup leków, które można częściowo ze sobą łączyć:

-alpha-1-frenoblokatory (Alfuzozin, Doksazozin, Tamsulosin i Terazozin). Są odpowiedzialne za rozluźnienie mięśni gładkich w prostacie i cewce moczowej, co poprawia odpływ moczu. Początkowo opracowano je jako leki w celu obniżenia ciśnienia krwi, co czasem tłumaczy ten efekt uboczny. Pacjentom może również przeszkadzać zmęczenie, bóle głowy, obrzęk błony śluzowej nosa i objawy grypopodobne. Zwykle mijają po odstawieniu leku.

-blokery 5-alfa-reduktazy (finasteryd i dutasteryd) blokują enzym 5-alfa-reduktazę, a jednocześnie konwersję testosteronu do dihydrotestosteronu. Pomaga to zatrzymać wzrost komórek gruczołu krokowego, nie zwiększa się dalej i, być może, nawet się zmniejsza. Czasami lek może zająć nawet rok. Do ich typowych skutków ubocznych należą utrata libido, utrata włosów na ciele.

-blokery fosfodiesterazy-5 (Tadalafil, Sildenafil) - blokują również 5-alfa-reduktazę. To rozluźnia mięśnie w pęcherzu i cewce moczowej, co ułatwia oddawanie moczu. Ponadto mają one pozytywny wpływ na zaburzenia erekcji, które mogą wystąpić z hiperplazją prostaty.

-leki antycholinergiczne rozluźniają mięśnie gładkie pęcherza moczowego i cewki moczowej. Stosuje się je do obowiązkowej potrzeby oddania moczu - nagłej, nieprzezwyciężonej i bardzo silnej. Decyzję o ich powołaniu podejmuje lekarz po dokładnym rozważeniu wszystkich za i przeciw.

-preparaty ekstraktu pochodzenia roślinnego z kory śliwki afrykańskiej, ekstrakt z owoców sabalu, leki na bazie żyta, korzeń pokrzywy, nasiona dyni. Mechanizm działania jest inny: niektóre, na przykład, hamują enzym 5-alfa-reduktazę, inne promują naturalną śmierć komórek (apoptozę). W wielu preparatach ziołowych zawiera substancję beta-sitosterolu, która hamuje tworzenie męskich hormonów płciowych.

2. Operatywne metody leczenia.

Są one stosowane, gdy terapia lekowa nie ma pozytywnego wpływu. W tym przypadku istnieje wiele różnych procedur chirurgicznych, które można zastosować do łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Decyzja jest oczywiście podejmowana przez lekarza na podstawie danych klinicznych. Istnieją zatem następujące metody chirurgii:

-Przezcewkowa resekcja prostaty (TURP): standardowa i najczęściej stosowana metoda leczenia chirurgicznego. Jest to operacja zamknięta, w której do cewki moczowej wprowadza się małą rurkę z kamerą wraz z metalową pętlą, do której doprowadzany jest prąd elektryczny. Pod kontrolą wzroku tkanka prostaty jest usuwana warstwa po warstwie za pomocą pętli. Więcej szczegółów na temat TURP, porozmawiamy w osobnym artykule.

-przezcewkowe nacięcie prostaty (TUNP) - zmodyfikowany TURP. Technika jest taka sama, ale tutaj tkanka prostaty nie jest usuwana, ale jest cięta w przestrzeni między szyjką pęcherza a prostatą, co daje wolność cewce moczowej. Ta metoda jest stosowana do rozrostu gruczołu krokowego, gdy gruczoł krokowy nie jest jeszcze zbyt duży. Ale po tej operacji około 15,9% mężczyzn jest zmuszonych do ponownego działania po 10 latach.

-Holownicze laserowe wyłuszczenie gruczołu krokowego jest nowoczesnym "złotym standardem" w leczeniu rozrostu gruczołu krokowego. Jest prowadzony przez cewkę moczową za pomocą lasera holmium o dużej mocy (60-100 W), który usuwa tkankę hiperplastycznego gruczołu krokowego w pęcherzu. Ta metoda jest również skuteczna, podobnie jak otwarta operacja, ale ma mniej skutków ubocznych i lepszy okres regeneracji.

-Embolizacja tętnic gruczołu krokowego w celu zmniejszenia jego ukrwienia. Wykonano w znieczuleniu miejscowym z dostępem przez żyłę udową.

-otwarta operacja jest stosowana w przypadku dużych rozmiarów prostaty, w zaawansowanych przypadkach choroby, uchyłków pęcherza moczowego lub w przypadku obecności kamieni. Przenoszony jest przez ścianę pęcherza i zapewnia całkowite wyleczenie, ale jest dość traumatyczny. Typowymi powikłaniami są stwardnienie szyi pęcherza moczowego, zwężenie cewki moczowej, długotrwałe nietrzymanie moczu.

3. Nieoperacyjne metody leczenia:

-koagulacja mikrofalowa wydatku prostaty w cewce moczowej za pomocą mikrofal, które ogrzewają tkankę prostaty do 70 ° C i niszczą ją w rezultacie. To prowadzi do zmniejszenia narządu. Aby uniknąć uszkodzenia cewki moczowej, jest ona stale chłodzona.

-stenty gruczołu krokowego są wprowadzane do prostaty części cewki moczowej na krótki lub długi okres. Jednocześnie ryzyko powikłań w postaci pogorszenia objawów choroby, przywiązania do infekcji, opadów, nietrzymania moczu jest wystarczająco wysokie, więc 20% stentów należy usunąć w pierwszym roku życia i 50% w ciągu pierwszych 10 lat.

-Podnoszenie prostaty za pomocą tak zwanego implantu urolift. Jest wprowadzany przez cewkę moczową do prostaty i zbiera jej tkankę, przez co rozszerza się średnica cewki moczowej. Takie implanty mogą poprawić jakość życia w 30% przypadków.

-kriodestrukcja, balonowe poszerzenie prostaty, ablacja igłą, skoncentrowane ultradźwięki o dużej mocy.

Wszystkie decyzje dotyczące metod leczenia choroby podejmuje wyłącznie lekarz!

W przypadku braku leczenia łagodny rozrost gruczołu krokowego postępuje zwykle powoli. Ale jednocześnie brak odpowiedniego leczenia może prowadzić do nieodwracalnych procesów w układzie moczowym, aż do rozwoju raka prostaty lub przewlekłej niewydolności nerek. Dzięki szybkiemu dostępowi do lekarza możesz uniknąć powikłań choroby i bezpiecznie się z niej wyleczyć.