Główny
Objawy

Najbardziej niezawodne metody diagnozowania raka prostaty

Nowotwory złośliwe w obrębie prostaty rozwijają się u wielu mężczyzn na świecie. Terminowe rozpoznanie raka prostaty może zminimalizować następstwa choroby, wykluczając jej przejście do trudniejszego etapu.

Ale lekarze zauważają, że wykrycie guza na wczesnym etapie rozwoju nie jest łatwe. W końcu choroba zaczyna się praktycznie bezobjawowo. Aby wykluczyć możliwość powikłań, konieczne jest przeprowadzenie kompleksowego badania ciała. Zawiera kilka ważnych punktów.

Badanie i zbieranie anamnezy

Odwołanie mężczyzn do lekarza występuje w obecności pewnych zaburzeń w ciele. Po wysłuchaniu skarg pacjenta lekarz może wstępnie zdiagnozować raka prostaty.

Na początkowym etapie nie jest łatwo zidentyfikować chorobę. Objawy raka mogą być całkowicie nieobecne, a także mieć wymazaną manifestację. Ale niektóre oznaki powinny ostrzegać mężczyznę i zachęcać go do pójścia do lekarza. Istnieją trzy najbardziej niebezpieczne objawy.

  1. Odniesienie do lekarza powinno być obowiązkowe w przypadku zaburzeń funkcjonowania narządów układu moczowego. Rosnący guz może przecisnąć cewkę moczową w prostacie. W tym przypadku występują trudności w oddawaniu moczu, ścieńczenie strumienia, nieregularne oddawanie moczu, ból podczas opróżniania pęcherza, nietrzymanie moczu i uczucie pełności. Te objawy mogą wskazywać na rozwój drugiego etapu raka.
  2. Jeśli guz rozprzestrzenia się poza gruczoł krokowy, człowiek może wykryć obecność wtrąceń krwi w moczu i nasieniu, zmniejszenie erekcji, ból w okolicy łonowej i krocza. Takie zmiany są najbardziej typowe dla raka trzeciego stopnia.
  3. Wraz z rozwojem przerzutów następuje wtórne uszkodzenie narządów. W wyniku tego kości zaczynają boleć, nogi pęcznieją, zmniejsza się funkcja motoryczna, rozwija się anemia. Osoba zaczyna szybko schudnąć, osłabia, znużona i przestaje jeść. W tym przypadku można zdiagnozować raka w stadium 4.

Podczas diagnozy raka prostaty, urolog lub onkolog powinien zbadać ogólny stan organizmu. Pacjent jest ważony, sprawdza się obecność lub brak formacji na skórze. Lekarz ocenia stan wątroby i węzłów chłonnych poprzez badanie dotykowe.

Badanie palcem

Główną metodą niezbędną do wykrycia obecności nowotworu złośliwego w gruczole krokowym jest badanie palcem przez odbytnicę. Od zastosowania tej metody lekarze nie odmawiają, pomimo rozwoju technologii i dostępności specjalnego sprzętu.

Prostata znajduje się blisko odbytu. Dlatego specjalista może łatwo poczuć za pomocą palca wskazującego obecność guza.

Odbytnicze badanie prostaty

W trakcie badania palpacyjnego określa się wielkość gruczołu krokowego. Zwykle powinien być mały i elastyczny. Bruzdy, które dzielą gruczoł na dwie części, powinny być łatwo zbadane. Lekarz może również ocenić stan pęcherzyków nasiennych. Podczas nacisku na prostatę pacjent nie wykazuje żadnego bólu.

Badanie dotkniętego gruczołu prowadzi do zmiany w odczuciach zarówno mężczyzn, jak i lekarzy. Podczas zabiegu konieczne jest odróżnienie zmian od innych powszechnych chorób u mężczyzn.

  1. Wraz z rozwojem gruczolaka, gruczoł krokowy ma większy rozmiar. Jest gładkość bruzdy, zachowana elastyczność tkanek. Pacjent nie odczuwa bólu podczas badania palpacyjnego.
  2. W przypadku zapalenia gruczołu krokowego gruczoł ma mniejszy rozmiar niż w przypadku rozwoju gruczolaka, ale różni się od wartości prawidłowych. Lekarz może wykryć zagęszczenie, które pojawia się w wyniku procesu zapalnego. Pacjent zaznacza bolesność po badaniu palpacyjnym.
  3. Wraz z rozwojem guza nowotworowego prostata ma zwiększoną gęstość, duży rozmiar i asymetryczną strukturę. W trakcie naciskania na żelazko mężczyzna odczuwa ostry ból.

Za pomocą badania przezodbytniczego palca przeprowadza się wczesną diagnozę raka prostaty. Podczas procedury niemożliwe jest postawienie właściwej diagnozy. Ale z dużym prawdopodobieństwem lekarz zakłada rozwój nowotworu złośliwego.

Badanie ultrasonograficzne

Rozpoznanie raka prostaty odbywa się z obowiązkowym wyznaczeniem USG prostaty. Gruczoł krokowy można badać metodami zewnętrznymi i wewnętrznymi. Najbardziej akceptowalne opcje to identyfikacja zmian poprzez:

  • ściana brzucha;
  • krocze;
  • odbyt;
  • cewka moczowa.

Z technicznego punktu widzenia badanie zewnętrzne jest łatwiejsze. Ponadto zapewnia najmniejszy dyskomfort dla pacjenta. Przeciwwskazania do zabiegu nie zostały ujawnione. Nie wykonuj ultradźwięków w ten sposób tylko dla mężczyzn, którzy mają w obszarze lokalizacji czujnika ranę po operacji lub rurę drenażową.

Ultradźwięki prostaty są obowiązkowym etapem w rozpoznawaniu raka

Pacjent musi być przygotowany na badanie. Jest wykonywany z pełnym pęcherzem. Lekarz skanuje płaszczyzny podłużne i poprzeczne. W razie potrzeby może wybrać dowolny.

Ponieważ zewnętrzne badanie nie pozwala w pełni określić obecności zmian, lekarze przepisują procedurę przezskórną. Umożliwia prawidłową diagnozę w prawie 80% przypadków.

Przygotowanie do procedury nie jest wymagane. Jest wykonywany z niewypełnionym pęcherzem. Podczas badania gruczołu prostaty jest dobrze wizualizowane.

Jeśli nie można było wykryć obecności guza podczas badania przez odbytnicę, czujnik można wprowadzić do cewki moczowej. Jednak zabieg jest bolesny, dlatego wykonuje się go w znieczuleniu miejscowym. W trakcie jego realizacji istnieje duże prawdopodobieństwo urazu cewki moczowej.

Oznaczanie PSA we krwi

Głównym badaniem potwierdzającym obecność guza nowotworowego jest obecność antygenu specyficznego dla prostaty (PSA) we krwi. Substancja, która jest strukturą białkową, jest wytwarzana przez komórki gruczołu krokowego.

Indeks PSA reprezentuje najcenniejsze informacje dla lekarzy. Może być stosowany na wczesnym etapie w celu identyfikacji nieprawidłowości, gdy nie ma objawów choroby.

Wraz z rozwojem nowotworów złośliwych wzrasta poziom PSA we krwi. Ale tylko przy zwiększonej ilości białka nie można zdiagnozować. W końcu poziom można zwiększyć:

  • Infekcyjne zapalenie;
  • gruczolaki prostaty;
  • niedokrwienie;
  • wytrysk przed poddaniem analizie;
  • wpływ na prostatę podczas badania, masaż, uraz.

Krew żylną stosuje się do określenia ilości PSA. Badania laboratoryjne prowadzone są różnymi metodami. W zależności od tego wynik jest podawany w 3-4 godziny lub kilka dni.

Badanie krwi pomoże określić obecność nowotworowego guza

Aby wykluczyć występowanie fałszywie dodatniego wyniku wywołanego wysokim stężeniem antygenu, konieczne jest wykonanie analizy nie wcześniej niż pięć dni po:

  • masaż prostaty;
  • badanie przezodbytnicze;
  • Ultradźwięki przez odbyt;
  • procedury termiczne;
  • obcinanie.

Ponadto na kilka dni przed analizą zabrania się jeździć na rowerze, jeździć konno, pić alkohol.

Parametry są mierzone w ng / ml. Przed ukończeniem 50 lat poziom nie powinien przekraczać 2,5. Mężczyźni poniżej lat 60 mają wskaźniki do 3,5. Dla osób starszych (do 70 lat) normą jest 4,5, a po 70 - 6,5.

Biopsja i histologia

Biopsja jest rzetelnym badaniem zaburzeń w ciele człowieka. Istotą procedury jest badanie ogrodzenia i morfologii komórek tkankowych.

Tkankę pobiera się pod kontrolą USG. Procedura jest podawana pacjentom, którzy:

  • podwyższony poziom PSA we krwi (powyżej normy wieku);
  • nieprawidłowości w badaniu doodbytniczym;
  • Stwierdzono zmiany w przebiegu TRUS.

Biopsję można wykonać przez krocze, odbytnicę, cewkę moczową. Czasami procedura jest otwarta w płocie przejściowym. Podczas przeprowadzania testu przez cewkę moczową można nie tylko prawidłowo zdiagnozować, ale także przywrócić oddawanie moczu.

Biopsja prostaty przez odbytnicę

W ostatnich latach procedura uległa różnym zmianom. W jej trakcie należy użyć igieł do biopsji, systemów automatycznych z prowadnicami.

Rodzaje biopsji

Biopsję można wykonać na kilka sposobów.

  1. Jeśli lekarz musi potwierdzić obecność guza nowotworowego, odkrytego kilkoma metodami, przeprowadza się formalną biopsję.
  2. W przypadku, gdy poziom antygenu specyficznego dla prostaty jest inny, a gruczoł ma znaczną objętość, wymagana jest biopsja.
  3. Biopsja wzroku jest konieczna do pobrania miejsca z bibułką w zmienionym chorobowo obszarze.

Wczesna diagnoza jest wykonywana przy użyciu biopsji poszukiwawczej. W tym czasie ogrodzenie jest rysowane z kilku sekcji. Jeśli liczba punktów wynosi sześć, wówczas stosowana jest biopsja sekstansowa.

Przy znacznej objętości prostaty guz nie może być łatwo wykryty. Dlatego stosuje się rozszerzone (12 punktów) lub wieloogniskowe badanie (18 punktów).

Biopsja wyszukiwania ujawnia:

  • lokalizacja nowotworu;
  • rozprzestrzenianie się guza i jego objętość;
  • inwazja na naczyniowe i naczyniowe typy limfatyczne;
  • histologiczna gradacja w skali Gleasona.

Biopsja

Podczas procedury ogrodzenie kontrolowane jest za pomocą ultradźwięków. W tym celu do odbytnicy wprowadza się czujnik, za pomocą którego lekarz określa dotknięte obszary i wyznacza miejsce ogrodzenia.

Igła jest prowadzona wzdłuż kanału sondy, która jest ładowana do pistoletu. Podczas strzału pobierana jest tkanka.

Uzyskane miejsca badano pod mikroskopem w laboratorium. Specjalista identyfikuje komórki nowotworowe w próbkach.

Hospitalizacja do biopsji nie jest wymagana. Przeprowadzić go w warunkach ambulatoryjnych.

Pacjent jest wysyłany do domu po biopsji

W przypadku wykrycia podejrzanych zmian może zostać przeprowadzone wielokrotne ogrodzenie. Procedura jest również konieczna, aby potwierdzić diagnozę postawioną przez innego lekarza.

Zaawansowana diagnostyka

Postępującą metodą oznaczania raka prostaty jest tomografia komputerowa w połączeniu z pozytronową tomografią emisyjną (PET-CT). Jest on często stosowany w klinikach w Niemczech w celu postawienia diagnozy. Ta metoda pozwala nie tylko wizualizować nowotwór, ale także mierzyć poziom metabolizmu w tkankach.

Procedurę przeprowadza się przy użyciu dwóch substancji: fluoroetylocholiny F18 i izotopu węgla C11.

Podczas stosowania choliny procedura nazywa się PET-CT z choliną. Kontrastowa substancja wchłania zarówno komórki zdrowe, jak i nowotworowe. Ale ci drudzy robią to w trybie wzmocnionym. Dlatego, gdy komórka gromadzi się w komórkach nowotworowych, na ekranie monitora widoczny jest cały kolorowy guz.

Metoda ujawnia nawet ukryte nowotwory. Zastosuj go w przypadku wystąpienia objawów raka, ale biopsja neguje obecność komórek rakowych. Dlatego stosuje się go również do wykrywania nawrotu nowotworu po leczeniu i dokładnej diagnozy rozwoju nowotworu.

Substancja nie jest niebezpieczna. Procedura jest bezbolesna dla pacjenta.

Ostatnio postępujące kliniki wykonują PET-CT przy użyciu specyficznego dla prostaty antygenu błonowego. Istotą tej metody jest to, że białka wytwarzane przez gruczoł krokowy są absorbowane przez komórki rakowe w większej objętości niż zdrowe.

Naukowcy opracowali specjalnie opracowane molekuły ligandów. Łączą się z antygenem błonowym specyficznym dla prostaty. Kiedy komórki rakowe go absorbują, ligandy barwione roztworem kontrastowym tworzą obraz guza na ekranie.

Na monitorze lekarz wyraźnie widzi obecność guza, jego rozmiar i stopień uszkodzenia prostaty. Zabieg nie jest niebezpieczny dla pacjenta i nie wywołuje reakcji negatywnych.

Niedawno metoda diagnostyczna w PSMA stopniowo wypiera analizę za pomocą choliny. Jest to prostsze, bezpieczniejsze i bardziej pouczające.

Bardzo trudno jest zdiagnozować raka prostaty na wczesnym etapie. Lekarz będzie musiał dużo wysiłku i przeprowadzić wiele badań, aby uzyskać pełny obraz stanu gruczołu krokowego. Im wcześniej pacjent odwiedza placówkę medyczną, tym większe prawdopodobieństwo uzyskania korzystnego wyniku.

Rozpoznanie raka prostaty

Rak prostaty jest problemem na świecie, zajmując czwarte miejsce wśród chorób nowotworowych. Jedynie oncopatologia układu oskrzelowo-płucnego, gruczołów sutkowych i jelita jest przed nim.

Nowoczesne metody diagnostyczne umożliwiają wykrywanie nowotworów prostaty we wczesnych stadiach i są reprezentowane przez badania laboratoryjne i instrumentalne.

W związku z faktem, że głównym środkiem zapobiegawczym w zapobieganiu rakowi jest jego wykrycie, ze znakami i zasadami diagnozy choroby, każdy dorosły mężczyzna powinien być zaznajomiony.

Co to jest rak prostaty?

Gruczoł krokowy reprezentuje niesparowany organ miednicy u mężczyzny, który służy do wytwarzania pewnych części składowych nasienia i nakładania się cewki moczowej podczas wzwodu i wytrysku. Funkcja gruczołu jest kontrolowana przez hormony płciowe, dlatego wszelkie zmiany w tle hormonalnym mogą wpływać na jego funkcję.

Najpowszechniejszych zaburzeń tego obszaru może być uważany za gruczolaka gruczołu krokowego - łagodnego nowotworu komórek gruczołowych, które w zależności od kierunku wzrostu, mogą zakłócać drożności cewki moczowej lub nie powodują żadnych objawów.

Rak jest uważany za chorobę zależną od hormonów ze wzrostem tkanki gruczołu, struktura edukacji różni się od gruczolaka i zachowuje się bardziej agresywnie, powodując ogólne objawy zatrucia i przerzuty do innych narządów.

Pomimo powszechnej opinii, gruczolak rzadko jest złośliwy i nie jest chorobą przedrakową. Zapalenie gruczołu pochwowego lub niezakaźnego prowadzi do naruszenia lokalnej odporności przeciwnowotworowej, a zatem do stanów przedrakowych.

Grupa ryzyka raka prostaty obejmuje:

  • mężczyźni w wieku powyżej 40 lat;
  • pracownicy przemysłu szkodliwego (zderzający się z kadmem);
  • mężczyźni z dziedziczną predyspozycją;
  • ludzie z zespołem metabolicznym (otyłość, cukrzyca, nadciśnienie).

W 50% przypadków tę postać guza rozpoznaje się w ostatnich stadiach, gdy przerzuty występują w kości i tkankach limfatycznych. Wynika to z nieprzestrzegania przez chirurgów protokołu dotyczącego konieczności wykonania badania doodbytniczego dla mężczyzn w wieku powyżej 40 lat oraz długiego lekceważenia objawów patologii pacjentów.

Objawy i oznaki

W przypadku raka prostaty objawy w początkowych stadiach nie są charakterystyczne, co utrudnia identyfikację. Istnieje wiele znaków, które pozwalają podejrzewać nowotwór:

  1. Trudność z oddawaniem moczu (nigdy nie staje się pierwszym objawem i jest charakterystyczna dla gruczolaka).
  2. Ból w okolicy miednicy, kości krzyżowej, kręgosłupa, które wskazują na obecność dużej średnicy lub przerzutów.
  3. Hematuria (domieszka krwi w moczu).
  4. Objawy zatrucia (utrata masy ciała, brak apetytu, przedłużony nieuzasadniony wzrost temperatury ciała, obniżona wydajność).
  5. Zakrzepowe zapalenie żył i krwawienie (mogą wskazywać na zajęcie szpiku kostnego przerzutami lub objawy innych chorób).

Nie jest trudno ustalić diagnozę onkologiczną w stadium III lub IV choroby, ale nie ma praktycznie żadnej szansy na wyleczenie w takich przypadkach, śmiertelny wynik po tym zwykle pojawia się w ciągu 3-4 lat. W związku z tym rozpoznanie raka prostaty nie powinno ograniczać się do czekania na pogorszenie.

Diagnoza w zależności od etapu procesu

Rozpoznanie raka prostaty na pierwszym etapie powinno być inicjowane i wspierane przez lekarzy. Badanie odbytnicze ma charakter orientacyjny na samym początku choroby, z lokalizacją węzłów w strefach obwodowych. Antygen specyficzny dla prostaty może być wykryty ze zmianami w gruczole. Metoda jest dobra do masowego badania grup ryzyka, poziom jej specyficzności nie jest tak wysoki. Ultrasonografia może wykrywać formacje o średnicy przekraczającej 5 mm, ale bardzo rzadko jest prowadzona z własnej inicjatywy.

W II etapie mogą pojawić się objawy uszkodzenia, które mogą przeszkadzać pacjentowi: naruszenie funkcji erekcyjnej, obecność domieszki krwi w moczu i nasieniu (częściej wykrywane laboratorium). Jeśli guz rośnie w kierunku od cewki moczowej, choroba na tym etapie może również pozostać niezauważona.

Po stwierdzeniu palpacji gruczołu krokowego następuje bolesne zagęszczenie konsystencji drzewiastej. Po wykryciu raka gruczołu krokowego dowolna zastosowana diagnostyka może go zwizualizować. Szczególnie przydatna jest ultrasonografia przezodbytnicza z biopsją.

W stadium III i IV charakteryzuje się obecnością przerzutów i kiełkujących kapsułek, widocznym krwiomoczem, impotencją, bólem w miednicy najczęściej prowadzą pacjenci na tym etapie. Rozpocznij wyszukiwanie diagnostyczne za pomocą badania palpacyjnego i ultrasonograficznego z biopsją, a przebicie pobliskich węzłów chłonnych upewni się o obecności przerzutów. MRI jest złotym standardem w diagnozowaniu raka gruczołu krokowego u mężczyzn, PET i scyntygrafia mogą wykrywać nawet małe przerzuty w całym ciele, co jest bardzo ważne dla przewidywania.

Badanie przy pierwotnym wskazaniu lekarza

Egzamin z onkologiem lub chirurgiem zawsze zaczyna się od pytania o skargi, jeśli masz coś do przekazania specjaliście, nie obawiaj się żadnych problemów.

Należy opisać stan osłabienia, osłabienia, podwyższonej temperatury ciała, bólu w dowolnym miejscu, ponieważ pomoże to lekarzowi skoncentrować się na pewnym obszarze.

Potrzeba rocznego zaplanowanego badania palca prostaty od dawna jest udowodniona, dlatego jeśli takie badania nie były prowadzone od dłuższego czasu, lepiej jest to zgłosić.

Badanie węzłów chłonnych powinno być obowiązkowe, jeśli zauważysz zmianę w dowolnym węźle limfatycznym, który został niezauważony przez lekarza, skoncentruj się na tym problemie.

Zabieg obmacywania prostaty nie może być nazwany przyjemnym, jest to pewien etap, który jest konieczny jako punkt wyjścia. Potwierdzając brak pieczęci, w przyszłości dobre samopoczucie w czasie badania można uznać za normę, a wszelkie zmiany - potrzebę konsultacji ze specjalistą. W przypadku zmiany gęstości lub powiększenia narządu zostanie przydzielony niezbędny zestaw badań.

Nie ignoruj ​​zaleceń lekarza, aby odwiedzić specjalistów o innym profilu, wyznaczenie takiego planu zawsze ma sens i pomaga zdiagnozować współistniejące choroby.

Diagnostyka laboratoryjna

Główne badanie laboratoryjne, wyznaczone pod dowolnym adresem szpitala, jest klinicznym testem krwi, jest bardzo pouczające i tanie. Oczywiście, aby rozpoznać guza nowotworowego, sądząc po zakończeniu asystenta laboratoryjnego, nie będzie możliwe odróżnienie podejrzanych zmian, aby zwrócić uwagę na poszukiwanie onkologiczne, jest to całkiem możliwe. Uwaga może być podniesiona przez wzrost ESR, trombocytopenię, obniżoną hemoglobinę. W analizie biochemicznej krwi możliwe jest zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej, zmniejszenie albuminy i fibrynogenu.

Względnie specyficzne można uznać za specyficzny dla prostaty antygen (PSA) - glikoproteinę cytoplazmatyczną, wydzielaną przez hiperplastyczne komórki gruczołu krokowego. Jego normalne stężenie w osoczu krwi wynosi 0-4 ng / ml. Aby dowiedzieć się, jak określić raka gruczołu krokowego za pomocą PSA, stworzono skalę przybliżonych wartości wskaźników.

Wyświetlacz na 10 ng / ml wskazuje gruczołu krokowego (gruczolak więcej), w stężeniu większym niż 30 ng / ml - bezpośredni dowód procesu nowotworowego i podnosząc ją do 100 ng / ml, a może być traktowany jako wskaźnik tworzenia przerzutów. Nie bez znaczenia jest stosunek wolnego PSA do jego całkowitego wskaźnika, który zwykle nie powinien być niższy niż 0,15. Tempo rocznego wzrostu PSA, według różnych danych, nie powinno przekraczać 0,75-1,36 ng / ml / rok.

Nie zaleca się badania krwi PSA wcześniej niż 2 dni po studiach palec prostaty, przebijać tsitoskopii lub kolonoskopii, jak procedury te są związane z podrażnieniem prostaty i przyczynić się do indeksu w czasie, co może prowadzić do błędnej interpretacji wyników. Liczba powyżej 10 ng / ml jest wskazaniem do biopsji gruczołu z badaniem histologicznym.

Badanie histologiczne próbki biopsyjnej może potwierdzić lub obalić obecność nietypowych komórek w materiale. Im większa ilość zajętego materiału i więcej punktów przebicia (minimum 12), informacyjny jest wniosek histologa.

Metody badań instrumentalnych

Grupa badań wykorzystujących nowoczesny sprzęt jest nieodzownym źródłem informacji o pacjencie dla onkologów. Ultrasonografia przezodbytnicza jest dostępna dla pacjentów. Ta procedura może być przeprowadzona przez funkcjonalnego diagnostę, chirurga lub onkologa, jeśli posiada on umiejętność i aparat USG.

Metoda nie przenosi promieniowania i jest absolutnie nieszkodliwa dla pacjenta. Tylko w 20% przypadków, gdy w gruczole są miejsca gipoehogenne, rak jest diagnozowany, dlatego pod kontrolą TRUS pod jego kontrolą wykonywana jest biopsja podejrzanych obszarów. Badanie ultrasonograficzne gruczołu krokowego można wykonać przezcewkowo, przez krocze lub przez przednią ścianę jamy brzusznej.

Przy różnych dostępach przeprowadza się wizualizację narządu pod różnymi kątami, można łączyć metody w celu uzyskania trójwymiarowego obrazu lokalizacji procesu.

Badanie rezonansu magnetycznego było od dawna obowiązkową listą badań przedoperacyjnych. Obraz wielkoformatowej tkanki miękkiej i kości pozwala rozróżnić guzy i inne patologiczne formacje o średnicy 1 mm, co jest idealne do wykrywania przerzutów. Metoda ta opiera się na wychwytywaniu fal oscylacji struktur komórkowych pod wpływem silnego pola magnetycznego. Podobne badanie jest nieszkodliwe dla organizmu i liście przeciwwskazania do jego udział wynosi na obecność implantowanych urządzeń metalowych (implanty ślimakowe, rozruszniki serca, stenty, etc.), a cząstki metalu w tkankach, metal po osteosyntezy.

W MRI, w celu poprawy wizualizacji prostaty, wnętrze odbytnicy wszedł endorectal cewkę, bo mycie odbytnicy i przestrzeganie diety o niskiej zawartości błonnika w ciągu poprzedniego dnia jest koniecznością.

Tomografia komputerowa umożliwia wizualizację narządów miednicy mniejszej jak MRI, ale opiera się na zasadach diagnostyki rentgenowskiej. Z jednej strony, naraża pacjentów na działanie promieniowania, a z drugiej strony - zapewnia wysoką prędkość badania (w przeciwieństwie do MRI, w którym osiąga godzinę), pozostawiono grupę o absolutnym przeciwwskazań do MRI. Możliwość tworzenia trójwymiarowych obrazów opartych na CT jest również absolutnym plusem.

Scyntygrafia lub obrazy gamma są wykonywane w celu poszukiwania odległych przerzutów w układzie kostnym. Wymaga on dożylnego wstrzyknięcia radiofarmaceutyków z późniejszym skanowaniem w kamerze gamma, ale obciążenie radiacyjne pacjenta jest znacznie niższe niż w przypadku badania rentgenowskiego. Pozytywne aspekty tego rodzaju diagnozy jest stosunkowo tanie, w dochodzeniu wszystkich szkieletowych miesięcznego możliwością procedur kontroli procesu i bez konieczności wstępnego przygotowania pacjenta.

Urografia wydalnicza jest stosowana do określenia drożności dróg moczowych w rozpowszechnieniu tego procesu i braku możliwości zastosowania innych, bardziej informatywnych metod. Limfografia została również zastąpiona przez CT i MRI, może być wykorzystana do wykrycia zainteresowanych węzłów chłonnych.

Obecnie rozwija się kierunek pozytonowej tomografii emisyjnej, która zapewnia również najwyższą jakość obrazu, jednak ze względu na bardzo małą liczbę urządzeń i wysokie koszty skanowania, badanie to rzadko jest przypisywane.

Liczba sposobów diagnozowania raka prostaty pozwala indywidualnie wybrać technikę, która będzie pasować do możliwości danej osoby, biorąc pod uwagę wszystkie wskazania i przeciwwskazania.

Aby możliwe było szybkie wykrycie zmiany nowotworowej w tej lokalizacji, wystarczy chęć zbadania pacjenta. Niemożliwe jest, aby pomóc osobie, która nie chce być wspierana. W związku z tym powinieneś wiedzieć, że odpowiedzialność za monitorowanie twojego zdrowia spoczywa przede wszystkim na twoich barkach.

Rak prostaty: objawy i oznaki rozwoju

Co to jest prostata, jej funkcje. Przyczyny raka prostaty i czynniki predysponujące.

Metody zapobiegania i wczesnej diagnozy. Objawy raka prostaty u mężczyzn. Metody i metody badania. Prognoza rozwoju choroby.

Gruczoł prostaty lub prostata jest wewnętrznym gruczołowym narządem zlokalizowanym pod pęcherzem i pokrywającym drogi moczowe.

O chorobie

Żelazo, będąc częścią układu rozrodczego, rozwija sekret, który zapewnia żywotność plemników. W całkowitej objętości płynu nasiennego sekret ten może wynosić około 30 procent. Znaczenie prostaty polega również na zapewnieniu zdolności zatrzymywania moczu w pęcherzu.

Co to jest rak prostaty: objawy, rokowanie? Rak prostaty uważany jest za powszechną chorobę, jest to złośliwy nowotwór, który rozwinął się w tkankach gruczołowych. Rak prostaty może wywoływać przerzuty, jak każdy złośliwy guz.

Rak prostaty - objawy, rokowanie na całe życie: zgodnie ze statystykami medycznymi choroba dotyka ponad 12% mężczyzn w wieku powyżej 50 lat. Śmierć z powodu raka prostaty na świecie znajduje się na trzecim miejscu po chorobach układu krążenia i raku płuc u starszych mężczyzn.

Każdego roku na całym świecie odnotowuje się ponad 400 000 przypadków raka prostaty. W statystyce lokalizacji objawy raka prostaty w krajach europejskich zajęły 2 miejsce po raku płuc. W Rosji częstość występowania wynosi do 6% i jest jednym z najczęściej zgłaszanych przypadków raka.

Wiadomo, że mieszkańcy Azji, Ameryki Południowej i Afryki rzadziej chorują na raka tego typu niż ludzie w Ameryce Północnej i Europie.

Przyczyny rozwoju

Medycyna nie ma dokładnych danych na temat czynników występowania choroby. Ustalono, że twórcą złośliwego guza są zmiany DNA w komórkach gruczołu, którego przyczyna nie została ustalona.

Wiadomo, że im starszy mężczyzna, tym większe prawdopodobieństwo choroby.

Zgodnie z wnioskami statystyk medycznych istotną rolę odgrywa czynnik dziedziczny.

Obecność raka prostaty u bliskich krewnych zwiększa ryzyko choroby o 2 lub więcej razy

Badania wykazały, że choroba wiąże się z nadmierną zawartością testosteronu - męskiego hormonu płciowego.

Prawdopodobieństwo choroby i agresywność nowotworu zależy bezpośrednio od poziomu testosteronu we krwi mężczyzny.

Oficjalna medycyna zakłada takie czynniki ryzyka w momencie wystąpienia choroby:

  • nadmierne spożycie tłuszczów zwierzęcych, brak błonnika w pożywieniu;
  • wiek powyżej 50 lat;
  • przypadki raka prostaty u bliskich krewnych;
  • gruczolak prostaty;
  • zła sytuacja ekologiczna;
  • szkodliwe czynniki produkcyjne (praca w drukarni, prace spawalnicze).

Ryzyko choroby wzrasta dla miłośników tłustych potraw, "czerwonego" mięsa - wołowiny, wieprzowiny, jagnięciny na tle zmniejszonego spożycia błonnika.

Zmniejszenie ryzyka choroby może mieć kilka zasad:

  1. Włączenie do diety wystarczającej ilości błonnika roślinnego.
  2. Aktywny styl życia, uprawianie sportu.
  3. Utrzymywanie prawidłowej wagi.
  4. Umiarkowane spożycie tłuszczów zwierzęcych, mięso "czerwone".

Jak rozpoznać chorobę?

Pierwsze objawy raka prostaty nie są odczuwalne, nie ma dyskomfortu, dopóki złośliwy guz nie zacznie się rozszerzać. Z tego powodu zaleca się, aby mężczyźni w wieku powyżej 40 lat regularnie przechodzili badania profilaktyczne w celu wykrycia patologii prostaty.

Rak Prostaty: Objawy, Objawy

Jak wygląda rak prostaty u mężczyzn?

Pierwsze objawy raka prostaty u mężczyzn:

  • uczucie pieczenia podczas oddawania moczu;
  • pragnienie powtórnego oddawania moczu w ciągu 30 - 60 minut po poprzednim;
  • uczucie niepełnego opróżnienia po oddaniu moczu;
  • zmniejszenie głowy i nieregularności strumienia podczas oddawania moczu;
  • ograniczenie odstępów czasowych między wizytami w toalecie, głównie w nocy.

Obecność kilku lub jednego z wymienionych objawów wystarcza na wizytę u specjalisty - urologa lub onkologa.

Pierwsze objawy raka prostaty u mężczyzn:

  • brak erekcji;
  • impotencja;
  • zmniejszenie objętości nasienia podczas wytrysku.

Takie objawy onkologii prostaty często występują u mężczyzn w wieku powyżej 50 lat. Tak samo, jak z objawami raka gruczolaka prostaty, który jest guzem łagodnym. W związku z tym konieczne jest przeprowadzenie pilnego badania w placówce medycznej w celu dokładnej diagnozy.

W późniejszych stadiach raka prostaty mogą wystąpić:

  • krew w nasieniu lub moczu;
  • z bólem raka prostaty w okolicy krocza.

W zaawansowanych przypadkach z przerzutami, pierwsze objawy, oznaki raka prostaty u mężczyzn:

  • ból kręgosłupa, biodra lub klatki piersiowej;
  • może rozwinąć się opóźnienie w moczu z powodu przerostu nowotworu.

Na późnych etapach charakterystyczne jest zatrucie nowotworowe, które przejawia się w:

  • gwałtowny spadek masy ciała;
  • słabość;
  • szybkie zmęczenie.

W tym samym czasie skóra pacjenta nabrała charakterystycznego, bladego ziemistego odcienia.

Więcej informacji o etapach rozwoju raka prostaty można znaleźć tutaj.

Objawy raka prostaty - Zdjęcie:

Diagnostyka

Dotychczas, choroba ma ograniczone miejsce i nie okres przerzutów, objawy mogą być nieobecne, dlatego ważne jest, jako środek diagnostyczny okresowo testowane na obecność PSA lub antygenu specyficznego dla prostaty, który jest produkowany przez zdrowego gruczołu stwierdzona we krwi.

Wzrost tego czynnika w surowicy krwi, jak również zmiana stosunku wolnej i związanej formy antygenu, jest czynnikiem probabilistycznym wskazującym na obecność złośliwego nowotworu. Im wyższe PSA, tym większa szansa na raka.

Podczas badania pacjenta na raka prostaty wykonuje się szereg analiz i badań:

  1. Zaawansowany test krwi, który obejmuje oznaczanie PSA i onkarkerów.
  2. Analizy moczu są ogólne, biochemiczne, a także siew.
  3. Badanie ultrasonograficzne układu moczowo-płciowego, MRI prostaty.
  4. Badania systemu kostnego z wykorzystaniem tomografii komputerowej do wykrywania przerzutów.
  5. Badanie konsultacyjne przez onkologa.
  6. Palpacja, badanie gruczołu przez sondowanie.
  7. Biopsja tkanek prostaty.

Szanse na uzdrowienie i terapię

Według statystyk medycznych ponad 80 procent pacjentów z powodzeniem radzi sobie z chorobą po postawieniu diagnozy. Często objawy choroby objawiają się w późnych stadiach, kiedy choroba zaczyna się, a szanse szybkiego wyleczenia szybko spadają.

Głównym korzystnym czynnikiem jest diagnoza na czas, jak również zastosowanie zaawansowanych metod leczenia.

Jeśli diagnoza zostanie potwierdzona, leczenie należy rozpocząć natychmiast. Jeśli guz ma wyraźną lokalizację, wskazane jest endoskopowe lub chirurgiczne usunięcie gruczołu krokowego. Skuteczną metodą jest radioterapia za pomocą zaawansowanego sprzętu medycznego.

Pacjenci po operacji lub radioterapii są przepisywani długoterminową terapią przeciwnowotworową, mającą na celu blokowanie testosteronu. Stosowana jest również chemioterapia.

Rak prostaty

Rak prostaty - złośliwe zmiany nowotworowe w tkance prostaty. Rak prostaty objawia się objawami niedrożności infravesical (powolny przerywany strumień moczu, nicturia, stałe oddawanie moczu); krwiomocz, hemospermia, bóle w okolicy miednicy, zaburzenia erekcji. W diagnostyce raka prostaty wykonuj badanie palpacyjne gruczołu, definicję PSA, USG, biopsję. Leczenie raka prostaty może obejmować radykalną prostatektomię, zdalną radioterapię, brachyterapię, chemioterapię.

Rak prostaty

W wielu krajach, w strukturze raka, rak prostaty ustępuje tylko rakowi płuc i rakowi żołądka pod względem częstości występowania u mężczyzn. W raku prostaty rak jest poważnym problemem medycznym, ponieważ często diagnozuje się go tylko w stadium III-IV. Wynika to zarówno z długiego bezobjawowego rozwoju nowotworu, jak iz niewystarczającego wdrożenia środków wczesnego wykrywania. Rak prostaty często dotyka mężczyzn w wieku powyżej 60 lat, ale w ostatnich latach pojawiła się tendencja do "odmłodzenia" choroby.

Przyczyny raka prostaty

Rak prostaty jest chorobą polietylenową z niewyjaśnionymi przyczynami. Głównym czynnikiem ryzyka zachorowania na raka prostaty jest wiek mężczyzny. Ponad 2/3 przypadków raka prostaty występuje w wieku powyżej 65 lat; w 7% przypadków choroba jest diagnozowana u mężczyzn w wieku poniżej 60 lat. Innym czynnikiem predysponującym jest przynależność rasowa: dlatego rak prostaty jest najczęstszy wśród Afroamerykanów i najrzadziej występuje u imigrantów z Azji.

Pewne znaczenie w etiologii raka gruczołu krokowego ma historia rodzinna. Obecność choroby u ojca, brata lub innych mężczyzn w rodzinie zwiększa ryzyko wystąpienia raka prostaty 2-10 razy. Istnieje przypuszczenie, że prawdopodobieństwo wystąpienia raka prostaty u mężczyzny wzrasta, jeśli rodzina ma krewnych, pacjentów z rakiem piersi.

Wśród innych możliwych czynników ryzyka dla pojedynczych cech władzy związanej z wykorzystaniem dużych ilości tłuszczu zwierzęcego, terapia testosteronem, brak witaminy D. Niektóre badania sugerują zwiększone prawdopodobieństwo zachorowania na raka prostaty u mężczyzn, którzy przeszli wazektomii (sterylizacja). Zmniejsza potencjalne ryzyko zachorowania na raka prostaty za pomocą produktów sojowych bogatych w fitoestrogeny i izoflawonoidy; witamina E, selen, karotenoidy, dieta o niskiej zawartości tłuszczu.

Klasyfikacja raka prostaty

raka prostaty może być reprezentowany przez następujące postacie histologiczne: gruczolakoraka (krupnoatsinarnoy, melkoatsinarnoy, kribroznoy stałe) komórek przejściowych, rak płaskokomórkowy i rak niezróżnicowany. Najczęstszym rakiem gruczołowym jest gruczolakorak, stanowiący 90% wszystkich wykrytych nowotworów prostaty. Oprócz weryfikacji morfologicznej ważny jest stopień różnicowania raka gruczołu krokowego (wysoki, umiarkowany, niski).

Zgodnie z systemem TNM izoluje się kilka stadiów gruczolakoraka gruczołu krokowego. Tymczasowy rak komórek prostaty jest klasyfikowany podobnie do raka cewki moczowej.

  • T1 - gruczolakorak nie pojawia się klinicznie, nie jest wizualizowany metodami instrumentalnymi i nie jest namacalny; może być wykryty tylko przez biopsję prostaty i badanie histologiczne wykonane dla podwyższonego poziomu antygenu specyficznego dla prostaty (PSA)
  • T2 - zakażenie gruczolakoraka ogranicza się do tkanki gruczołu (jednego lub dwóch płatów) lub jej torebki. Rak prostaty jest wyczuwany i wizualizowany metodami instrumentalnymi.
  • T3 - pędy gruczolakoraka wykraczają poza kapsułkę gruczołu lub do pęcherzyków nasiennych.
  • T4 - gruczolakorak rozciąga się na szyjkę macicy lub zwieracza pęcherza moczowego, odbytnicy, mięśnia-lover odbytu, ściany miednicy.
  • N1 - przerzuty są wykrywane w węzłach chłonnych małej miednicy
  • M1 - określa się odległe przerzuty raka gruczołu krokowego w węzłach chłonnych, kościach i innych narządach.

Objawy raka prostaty

Rak prostaty charakteryzuje się długim utajonym okresem rozwoju. Pierwsze objawy raka prostaty przypominają objawy gruczołu krokowego lub gruczolaka prostaty. Objawy zlokalizowanego raka prostaty to zwiększona częstość oddawania moczu z trudnością w rozpoczęciu badania; uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza; przerywany i słaby strumień moczu; częste zapotrzebowanie na oddawanie moczu, problemy z zatrzymaniem moczu.

W miejscowo zaawansowanym raku prostaty występuje pieczenie lub ból przy oddawaniu moczu lub wytrysku; hematuria i hemospermia; ból w kroczu, nad łonem lub miednicą; ból pleców spowodowany wodonercze; zaburzenia erekcji; bezmocz i oznaki niewydolności nerek. Ciągłe głupie bóle w kręgosłupie i żeberkach z reguły wskazują na przerzuty raka prostaty do kości. W zaawansowanych stadiach zaawansowania raka prostaty może rozwinąć się obrzęk kończyn dolnych spowodowany przez limfostazę, utratę masy ciała, niedokrwistość i wyniszczenie.

Rozpoznanie raka prostaty

Zakres badań wymaganych do wykrycia raka prostaty obejmuje badanie palca gruczołu, oznaczanie PSA we krwi, ultradźwięki i ultradźwięki prostaty, biopsję gruczołu krokowego. Gdy badanie palcem gruczołu krokowego przez ścianę odbytnicy określa gęstość i wielkość gruczołu, obecność wyczuwalnych węzłów i nacieków, lokalizację zmian (w jednym i obu płatach). Jednak tylko za pomocą badania palpacyjnego nie można odróżnić raka gruczołu krokowego od przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego, gruźlicy, hiperplazji, kamieni gruczołu krokowego, dlatego konieczne są dodatkowe badania weryfikacyjne.

Częstym testem przesiewowym pod kątem podejrzenia raka gruczołu krokowego jest określenie poziomu PSA we krwi. W Andrology się skupić na następujących parametrów: poziomu PSA 4-10 ng / ml, prawdopodobieństwo wystąpienia raka prostaty wynosi około 5%; 10-20 ng / ml - 20-30%; 20-30 ng / ml - 50-70%, powyżej 30 ng / ml - 100%. Należy pamiętać, że wzrost wartości antygenu swoistego dla gruczołu krokowego odnotowano również w zapaleniu gruczołu krokowego i łagodnym rozroście gruczołu krokowego.

Ultradźwięki prostaty można wykonywać z dostępu przezbrzusznego lub przezodbytniczego: ta ostatnia pozwala wykryć nawet małe guzy guza w gruczole krokowym. Pod kontrolą echoskopową wykonuje się biopsję gruczołu krokowego, umożliwiając uzyskanie materiału do badania morfologicznego i histologicznego typowania raka prostaty. Biopsję można wykonać przez krocze, ścianę cewki moczowej lub odbytnicy. Czasami stosuje się przezcewkową resekcję prostaty w celu uzyskania materiału do biopsji.

Leczenie raka prostaty

Ze względu na stadium raka gruczołu krokowego można podjąć leczenie chirurgiczne, radioterapię (zdalną lub śródmiąższową). Głównym rodzajem interwencji chirurgicznej w prostaty etapach T1-T2 raka - prostatektomii radykalnej, w którym żelazo jest całkowicie usunięta, pęcherzyki nasienne, gruczołu krokowego i cewki moczowej oddzielone szyi pęcherza; wykonuje się limfadenektomię. Prowadzeniu radykalnej prostatektomii może towarzyszyć późniejsza inkontynencja i impotencja.

W celu indukcji blokady androgenowej w raku gruczołu krokowego można wykonać wyłuszczenie jąder (obustronną orchiektomię). Operacja ta prowadzi do zakończenia produkcji endogennego testosteronu i zmniejszenia tempa wzrostu i rozprzestrzeniania się guza. W ostatnich latach zamiast kastracji chirurgicznej częściej stosuje się indukowane lekami hamowanie produkcji testosteronu przez agonistów hormonu LHRH (goserelina, buserelina, tryptorelina). W niektórych przypadkach rak prostaty stosuje się w celu maksymalizacji blokady androgenowej, łącząc kastrację chirurgiczną lub lekarską z użyciem antyandrogenów w trybie indywidualnym. Terapii hormonalnej mogą towarzyszyć uderzenia gorąca, rozwój osteoporozy, zmniejszenie libido, impotencja, ginekomastia.

W stadium T3-T4 raka prostaty radioterapię stosuje się metodą odległą lub śródmiąższową. W przypadku napromieniania śródmiąższowego (brachyterapia) do prostaty wprowadzany jest specjalny radioaktywny implant, który selektywnie niszczy komórki nowotworowe. Chemioterapia jest wykonywana w zaawansowanym stadium raka prostaty i nieskuteczności terapii hormonalnej, co pozwala na przedłużenie życia pacjenta. Na etapie studiów i badań eksperymentalnych są takie metody leczenia raka prostaty, jak krioterapia, hipertermia, laseroterapia, skoncentrowana terapia ultradźwiękowa.

Rokowanie i profilaktyka raka prostaty

Perspektywa przeżycia w raku gruczołu krokowego zależy od stadium onkoperacji i różnicowania guza. Niskiemu zróżnicowaniu towarzyszy pogorszenie rokowania i zmniejszenie przeżywalności. W etapach T1-T2, N0M0 radykalna prostatektomia przyczynia się do 5-letniego przeżycia u 74-84% pacjentów i 10-letniego przeżycia w 55-56%. Po radioterapii 72-80% mężczyzn ma korzystne 5-letnie rokowanie, 48% ma 10-letnie rokowanie. U pacjentów po orchidektomii i poddawanych terapii hormonalnej pięcioletni wskaźnik przeżycia nie przekracza 55%.

Nie można całkowicie wykluczyć rozwoju raka prostaty. Mężczyźni w wieku powyżej 45 lat powinni poddawać się corocznemu badaniu u urologa-androloga w celu wczesnego wykrycia raka prostaty. Zalecane badanie przesiewowe u mężczyzn obejmuje badanie palcem odbytnicy gruczołu krokowego, TRUS prostaty, markera raka prostaty (PSA) we krwi.

Metody diagnozowania raka prostaty

Rak prostaty jest najczęstszym nowotworem złośliwym wśród męskiej populacji planety. Na liście chorób onkologicznych, które doprowadziły do ​​śmierci, rak prostaty plasuje się na drugim miejscu po raku płuc. Tak wysoka śmiertelność wynika w dużej mierze z późnego wykrycia choroby. Rozpoznanie raka gruczołu krokowego jest trudne ze względu na fakt, że na wczesnym etapie przebiega prawie bezobjawowo, a drobne naruszenia funkcji oddawania moczu, charakterystyczne dla stadium 2, mogą być brane pod uwagę przy innych, lżejszych chorobach.

Rak szybko się rozwija. Pierwsze 2 - 4 lata trwa bez żadnych przejawów, ale po 5 - 7 latach może doprowadzić do śmierci.

Pod tym względem zadaniem jest rozpoznanie raka prostaty we wczesnych stadiach.
Rozpoznanie raka prostaty obejmuje kilka etapów:

  1. Zbieranie informacji i inspekcji.
  2. Transrectal finger examination.
  3. Ultradźwięki prostaty.
  4. Badanie krwi na PSA.
  5. Badanie histologiczne.

Zbieranie informacji i inspekcji

Z reguły mężczyźni zwracają się do lekarza po wystąpieniu tych lub innych zmian w pracy organizmu. W oparciu o skargi pacjenta lekarz może przewidzieć rozwój raka prostaty i wyciągnąć wstępne wnioski na temat stadium rozwoju choroby. W początkowym stadium raka prostaty zewnętrzne objawy choroby są nieobecne lub słabo wyrażone. Jednak pojawienie się pewnych objawów powinno być sygnałem do wizyty w klinice. Najbardziej charakterystyczne objawy raka prostaty można podzielić na 3 grupy:

  1. Zawężenie funkcji oddawania moczu. Rozwój guza prowadzi do ucisku cewki moczowej w okolicy gruczołu krokowego. Typowe objawy to: trudny rozpoczęcia oddawania moczu, cienki strumień procesu przerwania moczu, częste oddawanie moczu, bolesne oddawanie moczu, uczucie niecałkowitego opróżnienia. Objawy te przejawiają się w 2 etapach rozwoju raka prostaty.
  2. Dysfunkcje organizmu podczas rozprzestrzeniania się guza poza prostatę. Obejmują one: pojawienie się krwi w moczu i nasieniu, nietrzymanie moczu, zaburzenia erekcji, ból w okolicy łonowej i krocze. Objawy te są charakterystyczne dla raka prostaty trzeciego stadium.
  3. Zaburzenia związane z rozwojem przerzutów. Wtórny nowotwór Pokonaj inne narządy człowieka mogą pojawić się bóle kości, obrzęki kończyn dolnych, obniżenie zdolności motoryczne do paraliżu, niedokrwistość, znacznej utraty wagi. Przerzomowi towarzyszy ogólne osłabienie, szybkie zmęczenie, zmniejszony apetyt. Objawy te mogą wskazywać na zaniedbaną postać raka w 4 etapach.

Podczas badania pacjenta badana jest jego ogólna kondycja, masa ciała i powłoki skórne. Szczególną uwagę zwraca się na stan wątroby i węzłów chłonnych.

Transrectal finger examination

Pomimo rozwoju zaawansowanych metod diagnostycznych, takich jak ultrasonografia, badanie przesiewowe palców pozostaje jedną z głównych metod wykrywania raka prostaty. Dzieje się tak dlatego, że prostata ma kontakt z odbytnicą i jest łatwo badana przy pomocy palca wskazującego.

Zdrowy gruczoł krokowy jest niewielki, elastyczny. Dobrze rowkowany rowek, dzielący prostatę na dwa płaty. Po bokach gruczołu znajdują się pęcherzyki nasienne, które w niektórych przypadkach można również wyczuć. Po naciśnięciu na zdrową prostatę pacjent nie odczuwa żadnego bólu.

Podczas dotykania dotkniętego gruczołu krokowego zmieniają się odczucia zarówno lekarza, jak i pacjenta. W przypadku gruczolaka gruczołu krokowego znacznie zwiększają się rozmiary, bruzdę wygładza się, ale oszczędza się elastyczność prostaty, nie występują bolesne odczucia. W przypadku zapalenia gruczołu krokowego obserwuje się również wzrost gruczołu, ale w mniejszej objętości. Zauważa się jej zagęszczenie związane z procesami zapalnymi. Pacjent ma bolesne odczucia.

W przypadku raka prostaty dotkniętego nowotworem, charakteryzującego się dużą gęstością, gruczoł krokowy jest powiększony i ma asymetrię. Po naciśnięciu palcem pacjent odczuwa silny ból.

W związku z tym badanie przezodbytnicze palca daje lekarzowi możliwość nie tylko wykrycia urazu prostaty, ale także określenia charakteru tej zmiany z wysokim prawdopodobieństwem.

Ultradźwięki prostaty

Ultradźwięki są szeroko stosowane w diagnostyce chorób gruczołu krokowego, w tym raka. Istnieje wiele metod wykonywania USG prostaty:

  1. Przez ścianę brzuszną (zewnętrzną).
  2. Przez krocze (zewnętrzne).
  3. Transrectal (przez odbytnicę).
  4. Przezcewkowe (z wprowadzeniem czujnika przez cewkę moczową).

Zewnętrzne badanie ultrasonograficzne jest najprostszą wersją z technicznego punktu widzenia i nie jest związane z nieprzyjemnymi odczuciami dla pacjenta. Nie ma przeciwwskazań. Utrudnieniem dla tego typu USG może być obecność rany pooperacyjnej pacjenta w badanym obszarze lub drenażu. Badanie wykonuje się z wypełnionym pęcherzem. Standardowe skanowanie wykonywane jest w płaszczyznach wzdłużnej i poprzecznej, a jeśli to konieczne - w dowolnej płaszczyźnie. Wadą zewnętrznego ultradźwięków jest niska rozdzielczość, która pozwala określić jedynie wielkość i kształt prostaty. W stanie normalnym gruczoł prostaty ma kształt elipsoidalny, a jego objętość nie przekracza 30 metrów sześciennych. patrz

Ze względu na fakt, że zewnętrzna skanowanie nie identyfikuje niewielką strukturę zmian prostaty w strefie obwodowej z podejrzeniem raka zaleca ultrasonografii przezodbytniczej (TRUS), który ma wyższą zawartość informacyjną i w 80% przypadków pozwala zdiagnozować poprawnie. W celu przeprowadzenia transrectal ultradźwięków prostaty z wypełnieniem pęcherza nie jest warunkiem koniecznym.

USG przezcewkowego (TUZUI) zapewnia dobrą wizualizację prostaty, ale jest rzadko używany ze względu na złożoność prowadzenia czujnika przez cewkę moczową. Technika wymaga znieczulenia. Istnieje ryzyko zranienia cewki moczowej.

Badanie krwi na PSA

Antygen specyficzny dla prostaty jest substancją białkową wytwarzaną przez komórki gruczołu krokowego. Obecnie PSA w surowicy jest najcenniejszą informacją do wykrywania raka gruczołu krokowego we wczesnym stadium, gdy jest prawie niemożliwe wykrycie nieprawidłowości fizycznych. Ustalono, że rozwojowi złośliwego guza towarzyszy zawsze podwyższony poziom PSA we krwi. Należy zauważyć, że zwiększona zawartość PSA nie jest bezpośrednim dowodem na rozwój raka. Może to być spowodowane zakaźnym zapaleniem, gruczolakiem, niedokrwieniem, wytryskiem w przeddzień badania lub fizycznym wpływem na prostatę.

Poziom PSA jest określony przez analizę krwi pobranej z żyły. W zależności od metod stosowanych w laboratorium, czas uzyskania wyników dla specyficznego antygenu prostaty wynosi od kilku godzin do kilku dni. Aby uniknąć uzyskania fałszywych informacji, gdy krótkoterminowe wysokie stężenie

PSA jest powodowane przez różne czynniki, oddawanie krwi powinno być nie wcześniej niż 5 dni, wykonuje się po tych manipulacjach, jak masażu gruczołu krokowego, badania transrectal, TRUS, obróbki termiczne, lewatywy. Przez 2 - 3 dni przed oddaniem krwi należy powstrzymać się od podróży rowerem lub koniem, picie alkoholu.
Normalna zawartość krwi we krwi PSA jest zróżnicowana w zależności od wieku pacjenta. U mężczyzn poniżej 50 lat nie powinna przekraczać 2,5 ng / ml, do 60 lat - 3,5 ng / ml, do 70 lat - 4,5 ng / ml, ponad 70 lat - 6,5 ng / ml.

Oprócz diagnozy, analiza antygenu swoistego dla gruczołu krokowego jest stosowana do kontrolowania procesu niechirurgicznego leczenia raka prostaty.
Ponieważ zwiększone stężenie PSA może być spowodowane różnymi czynnikami, pacjent jest kierowany do badania histologicznego (biopsji), które jest ostatnim ogniwem w diagnozie raka gruczołu krokowego.

Badanie histologiczne

Czym jest biopsja? Biopsja to badanie histologiczne przeprowadzane w celu zdiagnozowania choroby. W tym przypadku przeprowadza się pobieranie próbek i badanie morfologiczne kawałków tkanki. W przypadku podejrzenia raka gruczołu krokowego wykonuje się biopsję przezodbytniczą.

We współczesnych klinikach ekstrakcja tkanek z gruczołu krokowego jest kontrolowana za pomocą ultradźwięków. Procedura jest następująca. Pacjent zostaje wstrzyknięty do odbytu za pomocą sondy ultradźwiękowej. Lekarz zaznacza dotknięty obszar i określa punkty pobierania próbek tkanki. Następnie za pomocą specjalnego kanału sondy ładuje się igłę, ładując ją do urządzenia zwanego pistoletem. Podczas "strzału" igła krótko przenika do prostaty, odbierając kolumnę tkanki. Aby uzyskać dokładną diagnozę, pobieranie tkanki odbywa się na co najmniej 12 stanowiskach.

Pobrane próbki tkanek są przesyłane do analizy do laboratorium, gdzie są badane pod kątem zawartości komórek rakowych. Biopsja gruczołu krokowego wykonywana jest w trybie ambulatoryjnym i nie wymaga hospitalizacji pacjenta.

Im więcej ogrodzeń wykonano z różnych miejsc, tym dokładniejsza jest diagnoza. Jednak przy niewielkim obszarze uszkodzenia w początkowej fazie choroby lekarz nie zawsze udaje się ustalić jego lokalizację, a wynik analizy na obecność komórek nowotworowych będzie ujemny.

Jeśli podejrzenie raka jest nadal obecne, na przykład ze względu na wysokie stężenie PSA, urolog zaleca powtarzanie procedury. Biopsję stosuje się do sprawdzenia diagnozy, która została postawiona przez innego lekarza.

W klinikach, które nie mają nowoczesnego wyposażenia, biopsja przezodbytnicza wykonywana jest ręcznie. Tkankę pobiera się strzykawką z długą igłą.

Ta procedura jest znacznie bardziej bolesna niż branie tkanki za pomocą pistoletu, a ze względu na niedokładne umiejscowienie zmiany często daje fałszywe wyniki, szczególnie w początkowym stadium choroby, gdy guz jest niewielki.

Jeśli diagnoza "raka prostaty" zostanie potwierdzona, lekarz może zalecić dalsze badanie w celu ustalenia stadium rozwoju i wielkości guza.

Aby to zrobić, przeprowadza się osteoskopię, która pozwala na określenie przerzutów w kościach, obrazowanie rezonansu magnetycznego - rodzaj badania rentgenowskiego, w celu ustalenia zakresu rozprzestrzeniania się nowotworu złośliwego.

Udostępnij jej z przyjaciółmi i na pewno udostępnią ci coś interesującego i przydatnego! To bardzo łatwe i szybkie, łatwe Kliknij przycisk najczęściej używanej usługi: