Główny
Objawy

Ofloksacyna

Opis jest aktualny 21.04.2016

  • Nazwa łacińska: Ofloksacyna
  • Kod ATX: J01MA01
  • Składnik aktywny: Ofloksacyna
  • Producent: Pharmstandard-Leksredstva Synteza Kurgan Spółka Akcyjna wyrobów medycznych i produktów JSC, Valenta Pharmaceuticals, Skopinsky Zakłady Farmaceutyczne Makiz Pharma Obolensky - firmy farmaceutycznej, Rafarma Company, Ltd. Ozon, Krasfarma, Biosynteza (rosyjski)

Skład

  • B 1 tablet - 200 i 400 mg ofloksacyna. Skrobia kukurydziana, MCC, talk, magnezu stearynian, poliwinylopirolidon, aerosil, jako składniki pomocnicze.
  • W 100 ml rozwiązanie - 200 mg substancji czynnej. Chlorek sodu i woda jako składniki pomocnicze.
  • W 1 g maści 0,3 g substancji czynnej. Nipagin, wazelina, nipazel, jako składniki pomocnicze.

Forma wydania

  • maść w probówkach 3 g lub 5 g;
  • tabletki w powłoce 200 i 400 mg;
  • roztwór do infuzji w butelkach po 100 ml.

Działanie farmakologiczne

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Farmakodynamika

Ofloksacyna jest antybiotykiem, czy nie? Tak nie jest antybiotyk, ale środek przeciwbakteryjny z grupy fluorowane chinolony, to nie to samo. Różni się od antybiotyków w strukturze i pochodzeniu. Fluorochinolony nie mają analogowego charakteru, a antybiotyki są produktami pochodzenia naturalnego.

Efekt bakteriobójczy dzięki hamowaniu gyrazy DNA, które zakłóca syntezę DNA i podział komórki, zmiany w ścianie komórkowej, cytoplazma i śmierci komórek. Włączenie atom fluoru w cząsteczce chinoliny zmienione spektrum działania przeciwbakteryjnego - jest znacznie wydłużona, a także zawiera bakterii opornych na antybiotyki oraz szczepy, które produkują beta-laktamazy.

Gram-dodatnie i Gram-ujemne mikroorganizmy są wrażliwe na lek, i chlamydia, ureaplasma, Mycoplasma, gardnerella. Zahamuj rozwój prątków gruźlica. Nie dotyczy Treponema pallidum. Oporność mikroflory rozwija się powoli. Wyraźny efekt postantibiotyczny jest charakterystyczny.

Farmakokinetyka

Wchłanianie po spożyciu jest dobre. Biodostępność na poziomie 96%. Niewielka część leku wiąże się z białkami. Maksymalne stężenie określa się po 1 godzinie, jest dobrze rozłożone w tkankach, narządach i płynach, przenika do komórek. Znaczące stężenia występują w ślinie, plwociny, płucach, mięśniu sercowym, błony śluzowej jelita, kości, tkanki prostaty, żeńskich narządów płciowych i tkanki skóry.

Dobrze przenika przez wszystkie bariery i do płynu mózgowo-rdzeniowego. Biotransformiruetsya w wątrobie około 5% dawki. Okres półtrwania wynosi 6-7 h. Przy wielokrotnym podawaniu kumulacja nie jest wyrażana. Jest wydalany przez nerki (80-90% dawki) i nieistotna część z żółcią. Przy niewydolności nerek wzrasta T1 / 2. Również przy niewydolności wątroby można spowolnić wydalanie.

Wskazania do stosowania

  • zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc;
  • choroby narządów laryngologicznych (zapalenie gardła, zapalenie zatok, zapalenie ucha, zapalenie krtani);
  • choroby nerek i dróg moczowych (odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie cewki moczowej, zapalenie pęcherza);
  • infekcje skóry, tkanek miękkich, kości;
  • endometritis, zapalenie jajowodów, parametryzuje się, zapalenia jaj, zapalenie szyjki macicy, zapalenie jelita grubego, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie najądrza, zapalenie jąder;
  • rzeżączka, chlamydia;
  • wrzody rogówki, zapalenie powiek, zapalenie spojówek, zapalenie rogówki, jęczmień, chlamydialne uszkodzenia oczu, zapobieganie infekcji po urazach i zabiegach chirurgicznych (w przypadku maści).

Przeciwwskazania

  • wiek do 18 lat;
  • nadwrażliwość;
  • ciąża;
  • karmienie piersią;
  • epilepsja lub zwiększona konwulsyjna gotowość po urazach czaszkowo-mózgowych, zaburzeniach krążenia mózgowego i innych chorobach OUN;
  • wcześniej odnotowano zmiany ścięgien po przyjęciu fluorochinolony;
  • neuropatia obwodowa;
  • nietolerancja laktoza;
  • wiek do 1 roku (dla maści).

Zachowując ostrożność w przypadku chorób organicznych mózgu, myasthenia gravis, poważne naruszenia wątroby i nerek, porfiria wątrobowa, niewydolność serca, cukrzyca, zawał mięśnia sercowego, komora paroksymalna tachykardia, bradykardia, na starość.

Efekty uboczne

Częste reakcje uboczne:

Rzadko i bardzo rzadko występowały działania niepożądane:

  • zwiększona aktywność transaminazy, żółtaczka cholestatyczna;
  • zapalenie wątroby, krwotoczne zapalenie okrężnicy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego;
  • ból głowy, zawroty głowy;
  • niepokój, drażliwość;
  • bezsenność, intensywne sny;
  • lęk, fobie;
  • depresja;
  • drżenie, drgawki;
  • parestezje kończyn, obwodowa neuropatia;
  • zapalenie spojówek;
  • hałas w uszach, uszkodzenie słuchu;
  • naruszenie percepcji kolorów, podwójne widzenie;
  • naruszenie smaku;
  • zapalenie ścięgien, mialgia, bóle stawów, ból kończyn;
  • pęknięcie ścięgien;
  • uczucie kołatania serca, komorowa arytmia, nadciśnienie;
  • suchy kaszel, duszność, skurcz oskrzeli;
  • wybroczyny;
  • leukopenia, anemia, małopłytkowość;
  • zaburzona czynność nerek, dysuria, zatrzymanie moczu;
  • wysypka, świąd skóry, pokrzywka;
  • dysbioza jelitowa.

Instrukcje dotyczące stosowania ofloksacyny (metoda i dawkowanie)

Maść Ofloxacin, instrukcje użytkowania

Dla dolnej powieki, 1-1,5 cm maści nalewano 3 razy dziennie. Jeśli dostępne chlamydiowe zmiany w oczach - 5 razy dziennie. Leczenie prowadzono nie dłużej niż 2 tygodnie. Przy jednoczesnym stosowaniu kilku leków, maść jest używana jako ostatnia.

Tabletki Ofloxacin, instrukcje użytkowania

Tabletki przyjmuje się doustnie, w całości, przed posiłkiem lub podczas posiłku. Dawka jest dobierana w zależności od ciężkości infekcji, czynności wątroby i nerek. Zazwyczaj stosowana dawka to 200-600 mg na dobę, podzielona na 2 dawki. W ciężkich zakażeniach i nadwadze dawka dobowa pacjenta wzrasta do 800 mg. Kiedy rzeżączka jest przepisywany 400 mg w jednej sesji, raz, rano.

Dzieci są wyznaczane zgodnie z istotnymi wskazaniami, jeśli nie ma zamiany w inny sposób. Dzienna dawka wynosi 7,5 mg na kg masy ciała.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek są korygowani pod kątem reżimu dawkowania. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby dobowa dawka nie powinna być większa niż 400 mg. Czas trwania leczenia zależy od ciężkości choroby. Leczenie kontynuuje się przez 3 kolejne dni po normalizacji temperatury lub po potwierdzeniu testów laboratoryjnych eradykacja drobnoustroju. Najczęściej przebieg leczenia wynosi 7-10 dni, z salmonelloza 7 dni, z infekcjami dróg moczowych do 5 dni. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 2 miesiące. W leczeniu niektórych chorób, po pierwsze, Ofloxacin podaje się / dwa razy dziennie wraz z przejściem do podawania doustnego.

Krople z substancją aktywną ofloksacyna są wydawane pod nazwą Danzil, Floxal, Uniflox. Zobacz instrukcje dotyczące używania tych leków.

Przedawkowanie

Pojawia się oszołomiony, opóźnienie, senność, zamieszanie, dezorientacja, skurcze, wymioty. Leczenie polega na umyciu żołądka, przeprowadzeniu wymuszonej diurezy i leczeniu objawowym. Kiedy stosuje się zespół drgawkowy Diazepam.

Interakcja

Podczas powoływania sukralfat, leki zobojętniające sok żołądkowy i preparaty zawierające glin, cynk, magnez lub żelazo, zmniejszone wchłanianie ofloksacyna. Obserwuje się wzrost skuteczności antykoagulantów o pośrednim efekcie po zażyciu tego leku. Konieczne jest monitorowanie układu krzepnięcia.

Ryzyko działania neurotoksycznego i konwulsyjnego wzrasta wraz z jednoczesnym podawaniem NLPZ, pochodnych nitroimidazol i metyloksantyny.

Używane z Teofilina klirens zmniejsza się, a okres półtrwania wzrasta.

Jednoczesne stosowanie środków hipoglikemicznych może prowadzić do stanów hipo- lub hiperglikemicznych.

Używane z Cyklosporyna jego stężenie we krwi i okres półtrwania wzrastają.

Być może gwałtowny spadek ciśnienia krwi po zastosowaniu barbiturany i leki przeciwnadciśnieniowe.

Używane z glukokortykosteroidy istnieje ryzyko pęknięcia ścięgien.

Możliwe przedłużenie odstępu QT z użyciem neuroleptyków, antyarytmicznych, trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych, makrolidów, pochodnych imidazolu, astemizol, terfenadyna, ebastine.

Zastosowanie inhibitorów anhydrazy węglanowej, wodorowęglanu sodu i cytrynianów, które alkalizują mocz, zwiększa ryzyko wystąpienia krystalurii i nefrotoksyczności.

Warunki sprzedaży

Jest wydany na receptę.

Warunki przechowywania

Temperatura przechowywania do 25 ° C

Data wygaśnięcia

Ofloksacyna i alkohol

Alkohol nie jest zgodny z tym lekiem. Podczas leczenia napoje alkoholowe są niedozwolone.

Analogi ofloxacin

Roztwory do infuzji: Oflo, Tarif, Ofloxabol.

Analog Ofloksatsina, wydany w postaci maści do oczu - Floxal, w postaci kropli do oka / ucha - Danzil, Uniflox.

Opinie o Ofloxacin

Fluorochinolony zajmują czołowe miejsce wśród środków przeciwdrobnoustrojowych i są uważane za alternatywę dla wysoce aktywnych antybiotyków w leczeniu ciężkich zakażeń. Obecnie monoforowany przedstawiciel drugiej generacji nie utracił pozycji lidera -ofloksacyna.

Zaletą tego leku w porównaniu z innymi fluorochinolonami jest bardzo wysoka dostępność biologiczna, a także powoli i rzadko rozwijająca się oporność mikroorganizmów na to.

Biorąc pod uwagę wysoką aktywność przeciwko czynnikom STI, ten lek jest szeroko stosowany w dermatovenereologii w leczeniu chorób przenoszonych drogą płciową: chlamydioza układu moczowo-płciowego, rzeżączka, rzeżączka-chlamydia, infekcja mykoplazmowa i ureaplasma. Likwidacja chlamydia obserwuje się w 81-100% przypadków i jest uważany za najbardziej skuteczny wszystkich fluorochinolony. Potwierdzają to opinie o Ofloksatsine:

  • «... Zaaprobował ten lek, leczył mykoplazmę i ureaplasma. Skutecznie»;
  • «... To mi pomogło, wypiłem z zapaleniem pęcherza, nie mam żadnych skutków ubocznych. Lek jest tani i skuteczny".

Szerokie spektrum aktywności, dobre przenikanie do tkanki narządów płciowych, układu moczowego, prostaty tajemnicy długie Stężenie ochronne w wybuchu powoduje jego zastosowanie w chorobach układu moczowego i ginekologicznych. Są więc opinie, że odbiór tego leku w ciągu 3 dni wykazał wysoką skuteczność w nawracającym zapaleniu pęcherza u kobiet. Został on profilaktycznie przepisany po diatermocoagulacji erozji szyjki macicy po podaniu wewnątrzmaciczne środki antykoncepcyjne, po aborcje, pomyślnie zastosowany na zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie najądrza.

Nie będąc antybiotykiem, nie wpływa na florę pochwową i jelitową, nie powoduje dysbioza. Według doniesień pacjentów lek ten jest źle tolerowany. Najczęściej występowały działania niepożądane z przewodu pokarmowego, rzadziej - od strony ośrodkowego układu nerwowego i reakcje alergiczne skóry, bardzo rzadko - przejściowe zmiany parametrów testów wątrobowych. Lek nie działa hepato-, nephro- i ototoksycznie.

  • «... były mdłości, falowanie w żołądku, brak apetytu»;
  • «... Byłem bardzo chory, nie mogłem nic jeść, ale ukończyłem leczenie»;
  • «... Po przyjęciu pojawiła się bezsenność. Podejrzewam, że lek, tak jak wcześniej dobrze spał»;
  • «... rzucał upał i zimny pot, panikowy strach".

Wielu pacjentów z zapalenie spojówek, zapalenie powiek i zapalenie rogówki przepisać krople do oczu z substancją czynną ofloksacyna (Uniflox, Floxal, Danzil), opinie o których są pozytywne. Pacjenci stosowali je 4-5 razy dziennie zapalenie powiek i zapalenie spojówek i zaznaczył znaczną poprawę w ciągu 2-3 dni. Ze względu na wysoką biodostępność substancji czynnej krople można stosować nawet przy głębszych zmianach - zapalenie jajowodów, sklerytów i zapalenie tęczówki.

Cena Ofloxacin, gdzie kupić

Możesz kupić lek w dowolnej aptece. Koszt zależy od producenta. Cena Ofloksatsina w tabletkach 200 mg produkcji rosyjskiej (Ozone, Makiz pharma, OJSC Sintez) waha się od 26 rubli. do 30 rubli. za 10 tabletek, a koszt tabletek 400 mg № 10 od 53 do 59 rubli. Ofloxacin Teva, produkowany tylko w tabletkach 200 mg, jest droższy - 163-180 rubli. Maść do oczu (Kurgan Synthesis OJSC) kosztuje od 38 do 64 rubli. w różnych aptekach.

Cena ofloxacin na Ukrainie wynosi 11-14 UAH. (tabletki), 35-40 UAH. (roztwór do infuzji).

Ofloksacyna

Spis treści

Wzór strukturalny

Rosyjska nazwa

Łacińska nazwa substancji Ofloxacin

Nazwa chemiczna

(±) -9-fluoro-2,3-dihydro-3-metylo-10- (4-metylo-1-piperazynylo) -7-okso-7H-pirydo [1,2,3, -de] -1, Kwas 4-benzoksazyno-6-karboksylowy

Wzór brutto

Grupa farmakologiczna substancji Ofloksacyna

Klasyfikacja Nosologiczna (ICD-10)

Kod CAS

Charakterystyka substancji Ofloksacyna

Środek antybakteryjny fluorochinolonów grupy II. Krystaliczny proszek o lekko żółtawym zabarwieniu, bezwonny, gorzki smak. Słabo rozpuszczalny w wodzie i alkoholu. Masa cząsteczkowa 361,4.

Farmakologia

Hamuje DNA-igraz (topoizomeraza II i IV), przerywa proces supertalowania i sieciowania pęknięć DNA, obniża podział komórek, powoduje strukturalne zmiany w cytoplazmie i śmierć mikroorganizmów.

Ma szeroki zakres działań. Dotyczy to głównie mikroorganizmów gram-ujemnych i niektórych gram-dodatnich. Skuteczny przeciwko mikroorganizmom odpornym na większość antybiotyków i preparatów sulfonamidowych. Możliwa oporność krzyżowa bakterii na działanie ofloksacyny i innych fluorochinolonów. Spektrum działania obejmuje: E. coli, Salmonella spp., Enterobacter spp., Serratia spp., Citrobacter spp., Yersinia spp., Haemophilus influenzae, Haemophilus ducreyi, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Pseudomonas spp., in t.ch. Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter spp., Aeromonas hydrophilia, Bordetella parapertussis, Bordetella pertussis, Klebsiella spp., in t.ch. Klebsiella pneumoniae, Moraxella (Branhamella) catarrhalis, Morganella morganii, Providencia spp., Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Shigella sonnei, Helicobacter pylori, Mycoplasma spp., Ureaplasma urealyticum, Vibrio spp., Gardnerella vaginalis, Chlamydia sp., Legionella pneumophila, Staphylococcus spp., Streptococcus spp., Enterococcus faecalis, Listeria monocytogenes, Propionibacterium acnes, Clostridium perfringens, Mycobacterium tuberculosis (w tym szczepy odporne na wiele leków).

Po spożyciu całkowicie wchłonięty z przewodu pokarmowego (około 95%), bezwzględna biodostępność - 96%. Po przyjęciu ofoksacyny w postaci dawkowania konwencjonalnych tabletek Cmaks w osoczu osiąga się po 1-2 godzinach, po zażyciu długodziałających tabletek - przez 6-8 godzin. Łączenie z białkami osocza - 32%. Widoczna objętość dystrybucji 100 litrów. T1/2 po otrzymaniu tabletek konwencjonalnych. - 4.5-7 godzin wnika do komórek (leukocytów), makrofagi większości narządów i tkanek, wysokiego stężenia w moczu, żółci, ślina, plwocina, wydzieliny prostaty, nerki, wątroby, pęcherzyka żółciowego, skórę, płuca, przechodzi przez BBB i barierę łożyskową. W wątrobie (około 5%) przekształca się w N-tlenek ofloksacyny i demetylofloksacyny. Jest wydalany głównie przez nerki w niezmodyfikowanej postaci (80-90%); niewielka część jest przydzielana z żółcią, kałem, mlekiem matki (klirens pozanenalny jest mniejszy niż 20%). Po pojedynczym podaniu 200 mg w moczu jest wykrywany w ciągu 20-24 h. W chorobach wątroby i / lub nerek, wydalanie może być spowolnione. Ponowne powołanie nie powoduje kumulacji.

Zastosowanie substancji Ofloksacyna

Choroby zakaźne i zapalne wywołane przez wrażliwe mikroorganizmy, w tym. infekcje dróg oddechowych (zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli), zaostrzenie -organov ENT (zapalenie zatok, zapalenie gardła, zapalenie ucha, zapalenie krtani, tchawicy), skóry i tkanek miękkich, kości i stawów, brzucha, miednicy, nerki, zakażenia dróg moczowych (odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego cewki moczowej) narządów płciowych (w tym rzeżączki, gruczołu krokowego), zakażenia chlamydiami, posocznicy, gruźlica (złożonej terapii skojarzonej), zapobieganiu infekcji u pacjentów z obniżoną odpornością.

W okulistyce: bakteryjnej owrzodzeń rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie powiek, zapalenie woreczka łzowego, meybomit, zapalenie rogówki, chlamydii infekcji oczu, zapobieganie powikłań infekcyjnych w okresie pooperacyjnym po zabiegach usuwania ciała obcego oraz uszkodzenia oczu.

Praktyka ENT: ostre i przewlekłe bakteryjne zewnętrzne i środkowe zapalenie ucha, zapalenie ucha z perforacją błony bębenkowej lub tympanopunktura; zapobieganie powikłaniom infekcyjnym w interwencjach chirurgicznych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość (w tym na inne fluorochinolony, chinolony), padaczka (w tym historii), zaburzenia czynności ośrodkowego układu nerwowego obniżony próg drgawkowy (w tym po urazie głowy, udar mózgu, zapalenie OUN), porażka ścięgien z wcześniejszym leczeniem fluorochinolonami, wiek do 18 lat (do zakończenia wzrostu szkieletu). W przypadku postaci lokalnych: przewlekłe, nie-bakteryjne zapalenie spojówek lub zapalenie ucha.

Zastosowanie w ciąży i laktacji

Możliwe jest stosowanie w ciąży (także w postaci postaci leczniczych do stosowania miejscowego), jeśli oczekiwany efekt terapii przekracza potencjalne ryzyko dla płodu (nie przeprowadzono odpowiednich i ściśle kontrolowanych badań bezpieczeństwa u kobiet w ciąży).

Efekty teratogenne. Ofloksacyny nie miał działania teratogennego po podaniu zwierzętom ciąży w okresie organogenezy: szczurom w dawkach większych niż 810 mg / kg / dzień, co jest 11 razy Ingestion MRDC i 9000 razy - gdy jest stosowany w formie kropli do oczu; królikom w dawkach większych niż 160 mg / kg / dzień, które przekraczają MPD odpowiednio po 4 i 1800 razy. Dawki odpowiadające 50 i 10 MPHR do podawania doustnego były toksyczne dla płodu - obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów i zwiększenie śmiertelności płodów u szczurów i królików.

Kategoria działania FDA - C.

Przy jednorazowym przyjęciu 200 mg oflaksyny u kobiet karmiących piersią, jej stężenie w mleku matki jest podobne do stężenia w osoczu. Od ofloksacyna może spowodować potencjalnie poważnych działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią, którzy, kobiety karmiące piersią należy przerwać karmienie piersią lub przyjmowania lub ofloksacyna (biorąc pod uwagę znaczenie leku dla matki).

Skutki uboczne substancji Ofloksacyna

Ze strony układu pokarmowego: niestrawność, nudności, wymioty, biegunka, brak łaknienia, bóle brzucha, suchość w jamie ustnej, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i bilirubiny w osoczu krwi, zapalenie wątroby, żółtaczka, wola, rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego.

Z układu nerwowego i narządów zmysłów: zawroty głowy, ból głowy, bezsenność, niepokój, obniżenie szybkości reakcji, mieszanie, wzrost ciśnienia, drżenia, drgawki, koszmary, halucynacje, psychozy, parestezje, fobie, brak koordynacji, smak, zapach, podwójne widzenie, widzenie, zaburzenia percepcji kolorów śródczaszkowego utrata przytomności.

Od strony układu sercowo-naczyniowego i krwi (hematopoeza, hemostaza): zapaść sercowo-naczyniowa, hemolityczna i niedokrwistość aplastyczna, trombocytopenia tym plamica małopłytkowa, leukopenia, neutropenia, agranulocytoza, pancytopenia.

Z układu moczowo-płciowego: ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, zaburzenia wydalania nerkowego ze zwiększeniem mocznika i kreatyniny, zapalenie pochwy.

Reakcje alergiczne: wysypka skórna, świąd, obrzęk naczynioruchowy, Włącznie. krtani, gardła, twarzy, struny głosowe, skurcz oskrzeli, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, zespół Stevens-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny.

Inne: hipoglikemia (u pacjentów z cukrzycą), zapalenie naczyń, zapalenie ścięgna, bóle mięśni, bóle stawów, nadkażenie, nadwrażliwość na światło.

W przypadku stosowania w okulistyce: uczucie pieczenia i dyskomfort w oczach, zaczerwienienie, swędzenie i suchość spojówki, światłowstręt, łzawienie; rzadko - zawroty głowy, nudności.

Po wkropleniu do kanału słuchowego: swędzenie w okolicy kanału słuchowego, gorzki smak w jamie ustnej; rzadko - reakcje ogólnoustrojowe (egzema, zawroty głowy, hałas i ból w uszach, suchość błony śluzowej jamy ustnej).

Interakcja

Środki zobojętniające zawierające Al 3+, Ca 2+, Mg 2+, sole żelaza, środki przeczyszczające sól, sukralfat, cynk zmniejszają wchłanianie i zmniejszają aktywność (przerwa między dawkami powinna wynosić co najmniej 2 godziny). Przy jednoczesnym przyjmowaniu NLPZ i chinolonów (w tym ofloksacyny) może wzrosnąć ryzyko stymulacji ośrodkowego układu nerwowego i rozwoju drgawek drgawkowych. Przy jednoczesnym podawaniu ofloksacyny z teofiliną, T można przedłużyć1/2 i zwiększyć Css teofilina, co zwiększa ryzyko toksyczności teofiliny. Furosemid i metotreksat hamują wydalanie i mogą zwiększać toksyczność. Zwiększa stężenie glibenklamidu. Nie mieszać roztworu z heparyną (ryzyko opadów).

Przedawkowanie

Objawy: senność, nudności, wymioty, zawroty głowy, dezorientacja, zahamowanie, dezorientacja.

Leczenie: płukanie żołądka, utrzymanie funkcji życiowych.

Drogi podawania

Wewnątrz, w / w, miejscowo (podspojówkowo, w zewnętrznym przewodzie słuchowym).

Środki ostrożności dotyczące substancji Ofloksacyna

Po zniknięciu objawów klinicznych leczenie trwa przez 2-3 dni. Ostrożnie wyznaczyć pacjentów z miażdżycą naczyń mózgowych. Stała obserwacja łączne stosowanie z kofeiną insuliny, teofilina, cyklosporyna, niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki przeciwzakrzepowe, doustne (w tym warfaryna) i leków metabolizowanych przez cytochrom P450.

Dzieci są używane tylko w przypadku zagrożenia życia (ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych). Z szybkim wprowadzeniem / możliwym obniżeniem ciśnienia krwi.

Nie wstrzykiwać podspojówkowo lub nie wchodzić do przedniej komory oka. Podczas stosowania form oftalmicznych nie zaleca się noszenia soczewek kontaktowych. Możliwe jest łączne stosowanie kropli do oczu i maści oftalmicznych, z użyciem ostatniej maści.

Podczas zabiegu nie należy narażać na działanie promieni słonecznych lub promieniowania UV. Zaleca się zaniechanie działań wymagających szybkości reakcji psychomotorycznych (jazda, praca z potencjalnie niebezpiecznymi mechanizmami) i spożywanie alkoholu.

Ofloksacyna - dawkowanie, wskazania, działania niepożądane antybiotyków

Antybiotyk Ofloxacin jest lekiem przeciwdrobnoustrojowym o szerokim zakresie zastosowań, który jest przepisywany w leczeniu zakażeń bakteryjnych różnych narządów i układów funkcjonalnych. Ma działanie bakteriobójcze i bakteriostatyczne, zatrzymując reprodukcję patogenów wrażliwych na ten lek.

Właściwości farmakologiczne leku

Główny składnik aktywny w preparacie - ofloksacyna (ofloksacyny), działa skutecznie na mikroorganizmy wielokrotnie odporne na inne antybiotyki, które hamują syntezę DNA (ansamycyn, nitrofuranu, trimetroprim, sulfanilamidu).

Przeciwbakteryjny lek Ofloksacyna należy do grupy fluorochinolonów drugiej generacji, które kończą aktywność bakteryjnego gyrazy DNA, co prowadzi do naruszenia syntezy DNA i podziału komórek.

Właściwości przeciwbakteryjne leku dotyczą drobnoustrojów Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, a także w pewnym stopniu patogennych drobnoustrojów, które są przenoszone częściej przez płeć. Oporność mikroflory (oporność na lek) rozwija się wystarczająco wolno. Efekt po antybiotykoterapii, aktywność przeciwbakteryjna leku po jego usunięciu, jest wyraźnie widoczna.

Aktywnie działa przeciwko niektórym Gram-dodatnim mikroorganizmom: gronkowcom, paciorkowcom, zwłaszcza paciorkowcom beta-hemolitycznym.

Wykazuje działanie bakteriobójcze na wiele bakterii Gram-ujemnych: Salmonella, Citrobacteria, Enterobacteria i inne, w tym drobnoustroje oporne na antybiotyki z serii penicylin.

W przypadku ofloksacyny bakterie beztlenowe, które są zdolne do rozwoju w warunkach beztlenowych (z wyjątkiem Bacteroides ureolyticus) nie są wrażliwe.

Odpowiadając na pytanie, Ofloksacyna jest antybiotykiem lub nie, można przytoczyć definicję: "antybiotyki są substancjami pochodzenia naturalnego lub syntetycznego, które są zdolne do stłumienia niektórych mikroorganizmów." W związku z tym Ofloxacin jest syntetycznym antybiotykiem aktywnym przeciwko wymienionym wcześniej bakteriom.

Dawkowanie i metody aplikacji

Zgodnie z instrukcją użycia, antybiotyk Ofloxacin występuje w innej postaci dawkowania:

  • tabletki Ofloxacin - 1 tabletka zawiera 200 mg substancji czynnej i składników pomocniczych, które dają niezbędne właściwości podczas wytwarzania leku; w każdym blistrze na 6 lub 10 tabletek;
  • maść do oczu 0,3% - jest w aluminiowych tubach w ilości 3 lub 5 gramów, które wraz z instrukcją są umieszczane w kartonowym pudełku;
  • roztwór do infuzji 0,2% - 100 ml roztworu w szklanej butelce, 1 butelka w tekturowym pudełku.

Dawka leku zależy od rodzaju i czasu trwania zakażenia, ogólnego samopoczucia pacjenta i jest wybierana do konsultacji z lekarzem specjalistą.

  1. Tabletki Ofloxacin są przyjmowane doustnie przed posiłkiem lub podczas posiłku w całej postaci bez miażdżenia lub żucia, przemywania czystą wodą. Terapeutyczna dawka mieści się w zakresie od 1 tabletki (200 mg) do 4 tabletek (800 mg) na dzień. Czasami dozwolone jest przepisanie 2 tabletek Ofloxacin (400 mg) w pojedynczej dawce na dobę (rano do przyjmowania).

Średni przebieg terapii trwa 7-10 dni, a leczenie należy kontynuować przez co najmniej trzy dni po ustąpieniu objawów. Całkowity czas stosowania ofloksacyny nie powinien przekraczać 8 tygodni leczenia.

Dopuszczalna dawka tabletek na dzień, wskazana w instrukcji stosowania, w leczeniu zakażenia:

  • narządy oddechowe i narządy słuchu - dwie tabletki (400 mg);
  • narządy trawienne - dwie tabletki (400 mg);
  • układ moczowy i narządy płciowe - dwie tabletki (400 mg) z niepowikłaną infekcją dolnych dróg moczowych - jedna tabletka (100 mg);
  • skóra i tkanki miękkie - dwie tabletki (400 mg);
  • kości i stawy - dwie tabletki (400 mg);
  • w leczeniu rzeżączki - dwie tabletki (400 mg) w tym samym czasie.

W niektórych przypadkach (z ciężkim nasileniem choroby, z niedostateczną asymilacją leku) dozwolone jest zwiększenie dawki do 3-4 tabletek (do 800 mg). Następnie antybiotyk przyjmuje się dwa razy dziennie, rano i wieczorem. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek można regulować w dół.

Zastosowanie ofloksacyny jednocześnie ze środkami zobojętniającymi kwas (w celu zmniejszenia kwasowości w żołądku) powoduje zmniejszenie działania przeciwdrobnoustrojowego, ponieważ w tym przypadku tworzą się nierozpuszczalne związki. Dlatego Ofloksatsin, podobnie jak każdy inny antybiotyk, należy przyjmować na 2 godziny przed podaniem tych leków.

  1. W przypadku takich chorób stosuje się maść Ofloxacin:
  • infekcje bakteryjne oczu, rogówki i powiek (zapalenie powiek, zapalenie spojówek itp.);
  • ropne zapalenie korzenia rzęs (jęczmienia);
  • zapalenie dakawitis, zapalenie przewodu łzowego;
  • infekcje chlamydiowe oczu.

Podczas leczenia maść stosuje się 2-3 razy dziennie, a w przypadku infekcji chlamydiami - 5 razy dziennie, kuracja trwa nie dłużej niż 2 tygodnie. Maść, którą należy traktować z najwyższą ostrożnością, nakłada się bezpośrednio na gałkę oczną, pociągając dolną powiekę. Wycisnąć z tubki kroplę maści 0,10-0,15 g, zamknąć powieki i delikatnie rozprowadzić maść.

  1. W celu wprowadzenia leczenia infuzyjnego zalecane jest dożylne podanie jednej dawki leku w objętości 200-400 ml z częstotliwością 1-2 razy dziennie. Roztwór terapeutyczny wprowadza się stopniowo przez 30-60 minut.

Sugeruje się mieszanie ofloksacyny z izotonicznym roztworem glukozy, fruktozy lub chlorku sodu. Do procedury użyj świeżo przygotowanego roztworu.

Pozajelitowa terapia płynna polega na stosowaniu roztworu z ofloksacyną w leczeniu układu oddechowego, przewodu pokarmowego i układu moczowego, zakażenia kości i stawów, w leczeniu chorób skóry i tkanek miękkich.

Uwagi specjalne

Pacjenci przyjmujący ten lek powinni unikać ekspozycji na światło słoneczne lub sztuczne promieniowanie UV.

Uwaga kierowców: ofloksacyna jest określana na liście leków, które zmieniają szybkość reakcji, dlatego zdolność do kierowania i uczestniczenia w ogólnym przepływie ruchu jest ograniczona. Zaleca się ograniczenie zarządzania samochodem lub innymi skomplikowanymi mechanizmami podczas stosowania leku.

Stosowanie Ofloxacin jest wykluczone podczas karmienia piersią i karmienia piersią, jeśli nie można przepisać innego leczenia, konieczne jest ograniczenie procesu laktacji.

Przepisanie tego leku pacjentom w wieku poniżej 18 lat jest dozwolone tylko wtedy, gdy istnieje istotne wskazanie lub gdy nie jest możliwe zaoferowanie alternatywnej opcji leczenia. Dawka jest obliczana na podstawie masy ciała dziecka: średnia dzienna dawka leku wynosi 8-15 mg / kg.

Wskazania do stosowania ofloksacyny

Antybiotyk Ofloxacin jest przepisywany w leczeniu ostrych, uporczywych i powtarzających się infekcji bakteryjnych:

  • drogi oddechowe (zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc);
  • narządy oddechowe, węchowe, słuchowe (zapalenie gardła, krtani, zatok przynosowych, zapalenie ucha środkowego);
  • powierzchnia skóry i tkanki miękkie (niszczycielskie wrzody, furunculosis);
  • układ kostno-stawowy (zapalenie kości i szpiku, reumatoidalne zapalenie stawów, ropne powikłania po złamaniach);
  • narządów trawiennych i jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej, zapalenie jelit);
  • układ nerwowy (z pierwotnym i wtórnym zapaleniem opon mózgowych);
  • narządy miednicy małej i układu moczowo-płciowego (odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pochwy, zapalenie okrężnicy, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie gruczołu krokowego);
  • w przypadku ZPP (rzeżączka, chlamydia).

Są one stosowane w celu zapobiegania chorobom u pacjentów z osłabioną odpornością na tle neutropenii (zmniejszenie liczby neutrofili), gdy wzrasta prawdopodobieństwo zakażenia infekcjami bakteryjnymi i grzybiczymi.

Skutki uboczne i przeciwwskazania

W trakcie leczenia, co jest wskazane w instrukcji stosowania leku, Ofloxacin może powodować działania niepożądane:

  • w przewodzie żołądkowo-jelitowym - ból żołądka i jelit, brak apetytu, pragnienie nudności i wymiotów, niestrawność; stała biegunka w pierwszych 2 tygodniach leczenia wskazuje na rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, a następnie natychmiast przerwać przyjmowanie tego leku i przeprowadzić niezbędne leczenie, bez stosowania leków hamujących redukcję ścian jelit;
  • o funkcji wątroby i dróg żółciowych - bardzo rzadko dochodzi do zapalenia wątroby i podwyższonego poziomu enzymów wątrobowych i bilirubiny w surowicy krwi (żółtaczka cholestatyczna);
  • na nerkach i drogach moczowych - bardzo rzadko występuje ostre zapalenie nerek (śródmiąższowe zapalenie nerek) aż do naruszenia funkcji wydalniczej; problemy z oddawaniem moczu (opóźnienie lub przyspieszenie);
  • w układzie sercowo-naczyniowym - tachykardia (szybkie bicie serca), zapalenie naczyń (zapalenie ścian naczyń), zmniejszenie napięcia naczyń krwionośnych;
  • w ośrodkowym układzie nerwowym - ból i ociężałość w głowie, nagłe drgawki, uczucie odrętwiałych kończyn, zaburzenia koordynacji; rzadko - podwójne widzenie, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe, zaburzony zmysł węchu i postrzeganie kolorów, utrata równowagi; lęk, stan uciskany, który może ujawnić się natychmiast po pierwszej dawce leku, następnie należy zawiesić leczenie i powiadomić lekarza obserwującego;
  • w układzie odpornościowym bardzo rzadko - reakcje nadwrażliwości (anafilaktyczne, anafilaktoidalne, obrzęk naczynioruchowy) ze śladami uduszenia;
  • w układzie krwiotwórczym - bardzo rzadko dochodzi do zmniejszenia liczby krwinek, w krótkim czasie po zaprzestaniu stosowania leku przywracane są normalne wskaźniki odzysku;
  • w układzie mięśniowo-szkieletowym - bóle mięśni i stawów, zapalenia promieniowe więzadeł (zapalenie ścięgna), torebki stawowe (zapalenie błony maziowej); bardzo rzadko - patologiczne zerwanie ścięgien;
  • reakcje alergiczne na skórze w postaci swędzenia i erupcji, rzadko - zlokalizowanie krwotoków, wielopostaciowy rumień wysiękowy, zwiększona wrażliwość skóry na promienie UV.

Czasami pacjenci skarżą się na tachykardię (przyspieszone bicie serca), ból mięśniowo-stawowy, ogólne osłabienie. Stosowanie leku u kobiet może wywołać kandydozę pochwową, w związku z czym zaleca się ciągłe monitorowanie ginekologa.

U pacjentów z cukrzycą hipoglikemiczne działanie insuliny i środków doustnych można zwiększyć, aby zmniejszyć poziom glukozy. W przypadku przepisywania pacjentowi z chorobami wątroby lub nerek, stężenie ofloksacyny w osoczu krwi powinno być dokładnie monitorowane. W przypadku ciężkiej niewydolności wątroby lub nerek prawdopodobieństwo zatrucia toksycznego znacznie wzrasta. W takich przypadkach należy dostosować dawkę lub anulować lek.

Nie należy stosować ofloksacyny ze zwiększoną wrażliwością na ofloksacynę i wszystkie pochodne fluorochinolonu. Lek ten nie jest przeznaczony do leczenia epilepsji, chorób psychicznych, zaburzeń krążenia mózgowego, po urazie czaszkowo-mózgowym. Nie jest przepisywany w przypadku zapalenia węzłów chłonnych i migdałków, w pneumokokowym zapaleniu płuc, w tym celu wybiera się lek z innej grupy antybiotyków.

Przez cały okres stosowania leku antybiotycznego należy wykluczyć stosowanie napojów alkoholowych i środków odurzających.

Interakcja z różnymi lekami

Połączenie leku z lekami przeciwnadciśnieniowymi może spowodować gwałtowny spadek ciśnienia krwi, w takim przypadku konieczne jest sprawdzenie funkcji układu sercowo-naczyniowego i dostosowanie dawki.

W połączeniu z Ofloksacyną i glikokortykosteroidami (hormony wytwarzane przez kory nadnerczy) ryzyko uszkodzenia ścięgien, szczególnie u osób starszych, jest znacznie zwiększone.

W połączeniu z lekami, które mają właściwości alkaliczne (wodorowęglan sodu, inhibitory anhydrazy węglanowej), ofloksacyna może wywoływać rozwój krystalurii (gromadzenie soli w organizmie).

Takie leki, jak metotreksat, cymetydyna i inne, które hamują eliminację leku, przyczyniają się do zwiększenia stężenia ofloksacyny w osoczu krwi.

Przy jednoczesnym podawaniu teofiliny, warfaryny, metyloksantyny, cyklosporyny, lek wydłuża okres karencji tych środków, dlatego należy dostosować ich dawkowanie.

Powołanie NLPZ, syntetycznego AMP o wysokiej aktywności przeciwko bakteriom beztlenowym i patogenom infekcji pierwotniakowych w połączeniu z ofloksacyną prowadzi do skurczów konwulsyjnych i zwiększa możliwość działania toksycznego.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania leku Ofloksacyna: ból w różnych częściach ciała, zawroty głowy, popęd do nudności i wymioty, dezorientacja, zahamowanie, senność, zdezorientowana świadomość. W przypadku przedawkowania wykonuje się płukanie żołądka, a następnie zaleca się leczenie objawowe.

Aby przywrócić ciało, przeprowadza się detoksykację w celu usunięcia toksycznych substancji, zwiększonego nawodnienia w celu uzupełnienia zapasów płynów ustrojowych i leczenia odczulającego. Nie jest wskazane specyficzne antidotum, procedura hemodializy lub dializy otrzewnowej nie jest w tym przypadku uznana za skuteczną.

Wniosek

Antybiotyk Ofloksacyna jest skutecznym lekiem stosowanym do leczenia etiudropii chorób zakaźnych. Opinie na temat leku są w większości pozytywne: rozprzestrzenianie się infekcji zatrzymuje się, poprawia się samopoczucie. Przestrzeganie dawek i warunków ubocznych leczenia jest minimalne i można je łatwo wyeliminować.

Antybiotyki fluorochinolonów

Fluorochinolony są syntetycznymi antybiotykami o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Wrażliwość na leki zawierające antybiotyki z listy fluorochinolonów pokazuje mikroflorę gram-ujemną, gram-dodatnią i atypową.

Grupa fluorochinolonów

Fluorochinolony to grupa leków przeciwbakteryjnych otrzymywana przez fluorowanie (dodawanie atomów fluoru) cząsteczki chinolonów - oksynolowych, nalidyksowych, pipemidowych. W praktyce medycznej antybiotyki weszły w lata 80-te ubiegłego wieku.

Fluorochinolony działają bakteriobójczo, hamując aktywność kilku enzymów bakteryjnych niezbędnych do rozmnażania czynników zakaźnych.

Antybiotyki przez długi czas zachowują aktywność po wstrzyknięciu do krwi lub połknięciu. Pozwala to na stosowanie leku z częstotliwością odbioru 1 lub 2 razy dziennie.

Szeroki zakres aktywności przeciwdrobnoustrojowej i wyraźne właściwości bakteriobójcze umożliwiają stosowanie fluorochinolonów w monoterapii, bez przepisywania środków przeciwdrobnoustrojowych z innych klas.

Dostępność biologiczna antybiotyków wynosi 80-100%. Jedzenie nie zmniejsza biodostępności leków w tabletkach, chociaż nieco spowalnia wchłanianie leków.

Klasyfikacja

Fluorochinolony są pochodnymi chinolonu. W klasyfikacji leków przeciwbakteryjnych chinolony / fluorochinolony chinolony są uważane za jedno pokolenie.

W klasyfikacji chinolonów / fluorochinolonów leki są zgrupowane jako leki:

  • 1 pokolenie - chinolony (preparaty Palin, Negra, Nevigramon);
  • 2 pokolenia - ofloksacyna, pefloksacyna, norfloksacyna, lomefloksacyna, cyprofloksacyna;
  • 3 pokolenia - lewofloksacyna, sparfloksacyna, hemifloksacyna;
  • 4 pokolenia - moksyfloksacyna.

Zastosowanie antybiotyków

Fluorochinolony są skuteczne przeciwko czynnikom zakaźnym:

  • narządy oddechowe - dolne, górne drogi oddechowe;
  • skóra, tkanka łączna;
  • układ moczowo-płciowy;
  • organy trawienia;
  • kości, stawy;
  • oko;
  • układ nerwowy.

Najbardziej wyraźne właściwości bakteriobójcze w stosunku do:

  • Gram-ujemna mikroflora - salmonella, gonococcus, shigella, enterobacter, synechnoid, pręt hemofilny;
  • mikroflora atypowa - chlamydia, mikoplazma, prątki.

Przeciwko gram-dodatnim gronkowcom, paciorkowce, aktywność pneumokokowa są niższe w przypadku leków drugiej generacji. Fluorochinolony z 2, 3 pokolenia przeciwko infekcjom wywołanym przez mikroflorę beztlenową są nieskuteczne.

Generacja 3 i 4 jest wysoce aktywna dla gronkowców, pneumokoków, paciorkowców. Nowe fluorochinolony nazywane są fluorochinolonami oddechowymi i są szeroko stosowane w leczeniu zapalenia płuc, zapalenia oskrzeli, chorób laryngologicznych u dorosłych.

Fluorochinolony drugiej generacji

Najczęściej badanymi i często stosowanymi fluorochinolonami są: ofloksacyna, cyprofloksacyna, pefloksacyna. Wczesne fluorochinolony są stosowane głównie przeciwko infekcjom jelitowym, leczą choroby przenoszone drogą płciową, choroby układu moczowego.

Cyprofloksacyna jest podawana przede wszystkim w leczeniu zakażeń jelitowych, ropnego zapalenia nerek, zapalenia pęcherza, infekcji wywołanych przez Pseudomonas aeruginosa. Przeczytaj więcej o tej grupie antybiotyków na stronie "Ciprofloxacin".

Ofloksacyna

Przemysł farmaceutyczny produkuje ofloksacynę w postaci tabletek, maści ocznych, roztworów do infuzji, co umożliwia ich szerokie stosowanie w praktyce medycznej przeciwko chorobom różnych narządów.

Lista ofloksacyny - antybiotyków z grupy fluorochinolonów drugiej generacji zawiera preparaty o nazwach:

Leki zawierające ofloksacynę są leczone infekcjami wywołanymi przez nietypową mikroflorę, gruźlicę, rzeżączkę, zapalenie gruczołu krokowego.

Używane ofloksacyny w postaci maści do oczu i do leczenia chorób oczu. Maść do oczu Ofloksacyna jest przepisywana dzieciom, począwszy od 1 roku.

Jednak tabletki, zastrzyki ofloksacyny są dozwolone, zgodnie z instrukcjami, dopiero po ukończeniu 18 lat.

Pefloksacyna

Lista pefloksacyny obejmuje leki:

  • Pefloksacyna-AKOS - w postaci tabletek, koncentrat do wstrzykiwań;
  • Perti;
  • Unikpef;
  • Peloków;
  • Abaktal.

Pefloksacyny stosuje się przeciwko:

  • zapalenie pęcherzyka żółciowego;
  • zapalenie przydatków;
  • zapalenie otrzewnej;
  • zapalenie stercza;
  • Choroby laryngologiczne - zapalenie ucha, zapalenie zatok, zapalenie gardła, zapalenie migdałków.

Pefloksacyna-Akos określone wobec zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-ujemnych aerobowych - Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella, Helicobacter pylori.

Wrażliwość na antybiotyk i pokazują tlenowych bakterii Gram-dodatnich - Staphylococcus, Streptococcus i wewnątrzkomórkowymi pasożytami, które obejmują Legionella, Chlamydia, Mycoplasma.

Pefloksacyny są dostępne w postaci tabletek i roztworów do wstrzykiwań. Z tego powodu można je stosować w terapii krokowej, zaczynając od wstrzyknięć dożylnych, a następnie przechodząc na przyjmowanie tabletek.

Lomefloxacin

Lomefloxacin obejmują:

  • Lomeflox;
  • Maksakvin;
  • Chlorowodorek Lomefloxacin;
  • Xenacvin;
  • Lomacin.

Lomefloxacins są zalecane do stosowania przeciwko infekcjom nerek, pęcherza moczowego, moczowodów, dróg żółciowych. Są skuteczne przeciwko ropnym infekcjom skóry, zakażonym oparzeniom, otwartym ranom.

Kiedy złe Przenośność ryfampicyna - podstawowe antybiotyki, zabijając tubercle bacillus, lomefloksatsin stosowany w leczeniu gruźlicy z izoniazyd, etambutol, pyrazynamidu, streptomycyny.

Norfloksacyna

Grupa norfloksacyny obejmuje preparaty:

Norfloksacyna jest leczona głównie infekcjami dróg moczowych i jelit, ponieważ w tych narządach dochodzi do akumulacji leków w stężeniu terapeutycznym.

Antybiotyki z tej grupy są stosowane przeciwko zapaleniu prostaty, zapaleniu cewki moczowej, salmonellozie, shigellozie. W postaci kropli do oczu antybiotyk jest przepisywany na zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek.

Jak krople do uszu Normax norfloxacin jest przepisywany na zapalenie ucha u dzieci, począwszy od wieku 12 lat.

Trzecia generacja fluorochinolonów

Antybiotyki z serii fluorochinolonów, należące do trzeciej generacji, znalazły praktyczne zastosowanie przeciwko:

  • choroby wywołane przez Pseudomonas aeruginosa;
  • choroby układu oddechowego.

Tavanik, Aveloks przepisują chroniczne zapalenie oskrzeli, ciężki przebieg zapalenia płuc. Skuteczność tych antybiotyków nie jest gorsza od leczenia cefalosporynami trzeciej generacji w połączeniu z makrolidami.

Nowe fluorochinolony są skuteczne przeciwko infekcjom przenoszonym drogą płciową, takim jak rzeżączka, chlamydie.

Lewofloksacyna

Do leków zawierających lewofloksacynę należą:

Preparaty z tej listy są przepisywane z łagodną i umiarkowaną ciężkością infekcji dróg oddechowych, dróg moczowych, zapalenia gruczołu krokowego.

Antybiotyki są również stosowane w leczeniu wrzodów żołądka, jeśli pojawiły się w wyniku zakażenia bakteriami Helicobacter pylori.

Lewofloksacyna jest przepisana na owrzodzenie razem z amoksycyliną i omeprazolem lub jego analogiem. Z alergią na penicyliny, amoksycylinę zastępuje się tinidazolem.

Sparfloxacin

Lista sparfloksacyny jest reprezentowana przez jeden lek w tabletkach Sparflö. Produkowana wcześniej Respar i Sparbact została przerwana.

Sparflot jest przepisywany dorosłym po 18 roku życia z chorobami:

  • POChP;
  • zapalenie płuc;
  • infekcja jamy brzusznej;
  • zapalenie ucha, zapalenie zatok wywołane w szczególności przez Pseudomonas aeruginosa, gronkowce;
  • infekcje skóry;
  • zapalenie kości i szpiku;
  • trąd;
  • gruźlica.

Sparfloxacin jest najbardziej skuteczny w chorobach skóry wywołanych zakażeniem gronkowcem i prątkami.

Gemifloksacyna

Hemifloksacyna to lek Fakt. Antybiotyk przepisuje na zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ostre zapalenie zatok u dorosłych.

Dla dzieci Włókna są zakazane przez 18 lat. Podczas przyjmowania tabletek, oprócz typowych działań niepożądanych związanych z fluorochinolonami, możliwe są:

  • porażka ścięgien, zwłaszcza w starszym wieku;
  • arytmii, jeśli pacjent ma zaburzenie EKG w postaci wydłużonego odstępu QT.

Spektrum aktywności gemifloksacyna w porównaniu z innymi fluorochinolony rozszerzone o aktywności przeciwko paciorkowcom są odporne na działanie penicyliny, cefalosporyny, makrolidy.

Lek jest przepisywany raz dziennie, przebieg leczenia zapalenia płuc trwa od 7 do 14 dni. Czas trwania leczenia przewlekłego zapalenia oskrzeli lub ostrego zapalenia zatok wynosi 5 dni

Czwarta generacja fluorochinolonów

Preparaty zawierające moksyfloksacynę jako substancję czynną:

Moksyfloksacyny są uwalniane w tabletkach i jako roztwory do podawania dożylnego, co jest wygodne do stosowania w stopniowej terapii infekcji dróg oddechowych.

Antybiotyki zawierające moksyfloksacynę wywołują zapalenie płuc wywołane przez typową i nietypową mikroflorę, w tym pręt hemofilny, mykoplazmy, chlamydie, klebsiella.

Moksyfloksacynę stosuje się w ostrych, ciężkich stanach, przeciwko zapaleniu zatok, zapaleniu oskrzeli, zapaleniu otrzewnej.

Przeciwwskazania antybiotyków

Fluorochinolony w tabletkach i zastrzykach są zabronione:

  • do 18 lat;
  • w ciąży;
  • z laktacją;
  • z epilepsją, niedokrwistością hemolityczną, niewydolnością nerek;
  • w przypadku uczulenia na fluorochinolony.

Podczas leczenia nie można prowadzić samochodu i pracować z ruchomymi maszynami. Antybiotyki mogą powodować zmniejszenie zdolności koncentracji, spowolnić szybkość reakcji.

W leczeniu fluorochinolonów zwiększa się ryzyko zerwania ścięgien u wszystkich pacjentów. W specjalnej grupie ryzyka:

  • osoby powyżej 60 lat;
  • kobiety;
  • ludzie przyjmujący glikokortykosteroidy;
  • pacjenci z reumatoidalnym zapaleniem stawów;
  • pacjentów po transplantacji nerki, serca, płuc.

Aby wykluczyć możliwość zerwania ścięgien, podczas przyjmowania antybiotyków konieczne jest zmniejszenie wysiłku fizycznego.

Skutki uboczne fluorochinolonów

Najczęstsze skargi z użyciem fluorochinolonów są związane z zaburzeniem układu trawiennego. Pacjent może doświadczyć:

  • nudności;
  • zgaga;
  • zaburzenie stolca;
  • słaby apetyt;
  • wymioty;
  • ból w jamie brzusznej.

Efektem ubocznym przyjmowania antybiotyków może być uszkodzenie chrząstki, ścięgien. Ten efekt uboczny występuje częściej u osób starszych, ale czasami pojawia się w młodym wieku.

Możliwe reakcje układu nerwowego objawiające się:

  • zawroty głowy;
  • zaburzenia snu;
  • ból głowy;
  • rzadko drgawki.

Podczas leczenia konieczne jest ograniczenie ekspozycji na światło słoneczne, ponieważ pod wpływem światła ultrafioletowego można rozwinąć chorobę skóry związaną z fotodermitem.

Czasami zwiększa się toksyczność fluorochinolonów w wątrobie. Oznaki uszkodzenia wątroby są manifestowane:

  • najczęściej - wysoka aktywność enzymów wątrobowych aminotransferaz, która przebiega bezobjawowo;
  • rzadziej - żółtaczka cholestatyczna, zapalenie wątroby;
  • rzadko - z martwicą wątroby.

Ciągłe stosowanie fluorochinolonów może prowadzić do infekcji grzybiczej (kandydozy) błon śluzowych, błoniastego zapalenia okrężnicy - ostrego zapalenia jelita grubego.

Możliwe są zmiany w ogólnej analizie krwi. Odchylenia stanowią następującą listę chorób:

  • niedokrwistość hemolityczna;
  • zmniejszenie liczby leukocytów;
  • zmniejszone płytki krwi;
  • agranulocytoza.

Funkcje leczenia fluorochinolonami

W leczeniu chorób układu moczowego cyprofloksacyna, lewofloksacyna, ofloksacyna, norfloksacyna wykazały się dobrze.

Przedstawiciele 2. generacji fluorochinolonów są z powodzeniem stosowane w leczeniu przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego. Abaktal, Zanotsin przepisuje 0.4 g dwa razy dziennie, a gdy przepisywany jest Maxackwin, wystarczy przyjąć jedną dawkę z 0,4 g aktywnej lomefloksacyny dziennie.

Fluorochinolony sprawdziły się w leczeniu rzeżączki. Są one przepisywane jednocześnie z antybiotykiem wielu makrolidów jako złożona terapia.

Przeciw bakteryjnemu zapaleniu opon mózgowych stosuje się cyprofloksacynę, pefloksacynę, ofloksacynę i lewofloksacynę. Fluorochinolony są przepisywane w celu zapobiegania zapaleniu opon mózgowych w przypadku ciężkiego wycieku zapalenia ucha, zapalenia zatok szczękowych i innych chorób laryngologicznych.

Preparaty fluorochinolowe są przepisywane z powodu oporności na antybiotyki z serii penicylin i nieskuteczności leczenia makrolidami i cefalosporynami. Środkami z wyboru dla oporności patogennej mikroflory na środki przeciwdrobnoustrojowe innych klas są hemifloksacyna i moksyfloksacyna.

Preparaty do stosowania miejscowego

Do leczenia oczu stosuje się ciekłe formy fluorochinolonów w postaci kropli. Preparaty do użytku zewnętrznego są wytwarzane przez przemysł farmaceutyczny w leczeniu dzieci i dorosłych.

Krople do oczu mają różne stężenie substancji czynnej, która może być:

  • levofloxacini - krople Signtsef, Oftakwix, L-Optik;
  • moksyfloksacyna - Vigamox, Maxiflox;
  • Lomex - Lofox.

Zapalenie ucha jest leczone kroplami do uszu zawierającymi ofloksacynę - Uniflox, Danzil - krople na uszy i oczy.

Choroby zakaźne skóry są leczone maściami zawierającymi ofloksacyna - maści Floxal, Ofloksacyna, połączony lek Oflomelid.

Oflomelid, oprócz antybiotyku, zawiera znieczulającą lidokainę i środek przyspieszający naprawę tkanek. Umożliwia to skuteczne stosowanie Oflomelid z głębokimi oparzeniami, owrzodzeniami troficznymi, odleżynami, przetokami u dorosłych.

Jak przyjmować antybiotyki w tabletkach

Przyjmowanie fluorochinolonów w tabletkach nie może być łączone z preparatami żelaza, bizmutu, cynku.

W ciągu dnia konieczne jest pobranie wystarczającej ilości płynu, nie mniej niż 1, 2 litry. Biorą pigułkę antybiotykową z całą szklanką wody.

Schemat leczenia powinien być ściśle przestrzegany, ale w przypadku pominięcia leku w późniejszym czasie nie można podwoić dawki.

Podczas całego cyklu leczenia i po 3 dniach po ostatniej dawce nie można się opalać. Pojawienie się objawów wskazujących na możliwość wystąpienia działań niepożądanych służy jako podstawa do wycofania leku i wizyty u lekarza.

Leczenie dzieci

Leki zawierające fluorochinolony są zabronione w leczeniu dzieci ze względu na ryzyko:

  • zespół konwulsyjny;
  • spowolnienie wzrostu kości;
  • negatywny wpływ leków na chrząstkę, więzadła, ścięgna.

Ale przy szczególnie ciężkich zakażeniach wywołanych przez Pseudomonas aeruginosa, w mukowiscydozie, lekarz może przepisać leczenie fluorochinolonem dziecku pod stałym nadzorem lekarskim.

Fluorochinolony w okresie ciąży i laktacji

Fluorochinolony mają działanie teratogenne, tj. Negatywnie wpływają na powstawanie płodu, dlatego jest to zabronione podczas ciąży. Jeśli kobieta zażyje antybiotyki z tej grupy z laktacją, wtedy dziecko może mieć wybrzuszony ciemiędrzyczek, wodogłowie.

Nie ma dowodów na działanie teratogenne w czasie ciąży przeciwko moksyfloksacynie. Leki zawierające moksyfloksacynę można stosować w czasie ciąży pod nadzorem lekarza i biorąc pod uwagę potencjalne ryzyko dla płodu i korzyści dla matki.

Jednak moksyfloksacyna przenika do mleka kobiecego, dlatego przyjmowanie antybiotyków powoduje czasowe przerwanie karmienia piersią.