Główny
Analizy

Antybiotyki w zakażeniach dróg moczowych u kobiet i mężczyzn

Pozostaw odpowiedź 20,097

Choroby układu moczowego są częstymi towarzyszami ludzkości. Do ich obróbki stosowane są specjalne preparaty. Antybiotyki w chorobie układu moczowo-płciowego, wyznaczone przez lekarza prowadzącego, można przyjmować zarówno w domu, jak i w szpitalu. Kursowi terapeutycznemu towarzyszą okresowe badania moczu i krwi.

W jakich chorobach stosuje się środki przeciwbakteryjne?

Antybiotyki są przepisywane w celu wykrycia procesu zapalnego w nerkach. Wynika to z kilku czynników. Przede wszystkim dlatego, że antybiotyki w układzie moczowym pomagają usunąć stan zapalny i ból spowodowany procesem. Leki te są w stanie zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji przez krwioobieg do sąsiednich narządów układu moczowego i innych układów.

Współcześni urologowie używają uniwersalnego pojęcia zapalenia nerek, aby opisać procesy zapalne w nerkach. Obejmuje on takie choroby, jak odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, pionowe zapalenie nerek, gruźlica nerek. Skuteczność działania na przyczynę zapalenia zależy od stopnia rozwoju choroby. Im szybciej osoba zwróci się do lekarza, tym szybciej odzyska zdrowie.

Ważne! Antybiotyki są uważane za skuteczną metodę leczenia wszystkich typów chorób nerek, pęcherza moczowego i układu moczowego.

Antybiotykoterapia: rodzaje leków

Nowoczesny segment rynku farmaceutycznego ma wiele różnych leków. Konieczna jest konsultacja lekarska, aby dowiedzieć się, jaka jest przyczyna i wybrać odpowiedni lek do leczenia problemów w układzie moczowo-płciowym. Eksperci używają w praktyce beta-laktamów i niektórych innych antybiotyków do leczenia układu moczowo-płciowego.

Beta-laktamy

Są to preparaty do zapalenia, które mają silny wpływ na szeroką gamę bakterii. Preparaty tej grupy powoływane są w połączeniu z innymi lekami, które poprawiają działanie głównego leku. Antybiotyki stosowane w leczeniu infekcji narządów moczowych mają szkodliwy wpływ na organizmy Gram-ujemne i Gram-dodatnie oraz zabijają gronkowce, które są oporne na działanie wielu leków. Należą do nich aminopenicyliny, pincillins anty-omdlenia.

Obejmuje to także cefalosporyny - grupę tabletek stworzonych do leczenia infekcji dróg moczowych i wywołanych przez różne patogeny. Lek jest oferowany 4 typy lub pokolenia, z których każdy jest wyposażony w określony zakres efektów i jest w stanie pomóc wyeliminować wiele poważnych chorób nerek. Ta grupa okazała się pozytywna, szczególnie czwarte pokolenie.

Inne antybiotyki w leczeniu zakażeń układu moczowo-płciowego

Są to tabletki, które są równie skuteczne w zapaleniach nerek i pęcherza moczowego, w szczególności w antybiotykach z grupy fluorochinolonów. Tabletki te są wskazane w przypadkach, gdy życie pacjenta jest zagrożone. Są również stosowane w leczeniu chorób przewlekłych w stadium zaostrzeń. Do tej grupy należą aminoglikozydy, stosowane w zaburzeniach funkcji układu moczowo-płciowego. Ale zapalenie cewki moczowej leczy mikrolidy. Tetraceclines są stosowane w leczeniu zapalenia nerek wywołanego przez nietypową florę.

Ponadto urologowie zalecają stosowanie antybiotyków o szerokim spektrum działania. Leki te są wyjściem z różnych sytuacji i mogą wyeliminować przyczyny chorób nerek i dróg moczowych. Aby wybrać najskuteczniejszy antybiotyk stosowany w leczeniu infekcji dróg moczowych, należy skonsultować się z lekarzem i zidentyfikować prawdziwego czynnika wywołującego zakażenie.

Najbardziej skuteczny lek na drogi moczowe

Ważne jest, aby wiedzieć, że do tej pory nie ma uniwersalnego środka na wszystkie rodzaje jadeitu. Każdy rodzaj leczenia należy dobierać indywidualnie w zależności od wyników badań i analiz.

Specjalista powinien dokonać dokładnej diagnozy, a następnie przepisać leki. Popularnymi środkami do leczenia chorób układu moczowego są:

  • Klasyczne antybiotyki - Furadonina, Furagina, Furazolidon, Palin, Azytromycyna.
  • Leki drugiego etapu - antybiotyki, powołany w szpitalu. Należą do nich aminoglikozydy. Leki te mają silne działanie przeciwdrobnoustrojowe, a niektóre z nich mają dużą listę przeciwwskazań. Większość lekarzy zaleca Amikacin.
  • Zioła i produkty z nich, używane wraz z antybiotykami i innymi tabletkami. Nazywa się je antypsychotycznymi roślinami. Lepiej jest je przyjmować, aby zapobiec rozwojowi zaostrzeń i podczas okresów możliwego pogorszenia stanu zdrowia.
  • Witaminy i immunomodulatory, które znajdują się na liście leków do leczenia układu moczowo-płciowego u kobiet i mężczyzn. Poprawiają i przyspieszają działanie niezbędnych leków z infekcjami układu moczowo-płciowego.
Powrót do spisu treści

Zasady wyboru antybiotyków w leczeniu kobiet i mężczyzn

U mężczyzn i kobiet infekcje układu moczowo-płciowego są traktowane niemal identycznie. Wyjątkiem są choroby na tle ciąży i laktacji. W tym przypadku lekarze przepisują "Amoksycylinę" i fitoterapię, aby wzmocnić działanie antybiotyku. W leczeniu zapalenia pęcherza zaleca się uroseptics "Phytolizy" lub "Kanefron". W trudnych przypadkach lekarz może przepisać "lewofloksacynę", "ofloksacynę". W odmiedniczkowym zapaleniu nerek stosuje się "Pefloxacin", "Ciprofloxacin", "5-NOC".

Nieprzyjemne objawy są usuwane za pomocą fitoterapii i obfitego picia. Leczenie przeciwbakteryjne w przypadku choroby nerek przeprowadza się za pomocą opisanych środków i tabletek w domu. Lekarze często zalecają nietoksyczne popularne leki, aw rzadkich przypadkach zaostrzeń w szpitalu wykonuje się antybiotykoterapię. Tak więc dzisiaj istnieje kilka sposobów na przywrócenie układu moczowo-płciowego poprzez leczenie różnych chorób nerek i pęcherza moczowego. Lekarz stara się wyznaczyć odpowiedni schemat terapii przeciwbakteryjnej i wzmocnić fitoterapię, co przyspieszy powrót do zdrowia.

Najbardziej skuteczne: przegląd antybiotyków przeciw zapaleniu układu moczowo-płciowego u mężczyzn i kobiet

Zapalenie układu moczowo-płciowego w ostatnich latach jest coraz bardziej powszechne, szczególnie dla ludzi młodych. I ogromna większość i nie podejrzewa ich obecności w ciele.

Infekcje te mogą powstać z wielu powodów, między innymi z infekcji pasożytami i wirusami, które często są przenoszone drogą płciową.

Można je podzielić na dwie grupy: pierwsza dotyczy układu moczowo-płciowego, a druga dotyczy tylko genitaliów. Leczenie antybiotykami przeciw zapaleniu układu moczowo-płciowego jest często stosowane u takich pacjentów.

Jakie są choroby układu moczowo-płciowego?

Najczęstsze schorzenia układu moczowo-płciowego wśród mężczyzn to:

  • zapalenie cewki moczowej. Jest to zapalenie cewki moczowej. Kiedy to nastąpi, pacjent ma zaczerwienienie, przyklejenie i wydzielanie z cewki moczowej, występują częste popędy i bolesne oddawanie moczu;
  • zapalenie gruczołu krokowego. Obejmuje głównie mężczyzn powyżej 30 lat. Choroba jest zapaleniem gruczołu krokowego. Wraz z nią pacjent odczuwa skurcze w pachwinie i kroczu, temperatura wzrasta i pojawiają się dreszcze.

W przypadku samicy najczęściej spotykane są takie choroby:

  • odmiedniczkowe zapalenie nerek. Rozpoznanie jest stanem zapalnym jamy nerkowej. Przy tym występują objawy: skurcze w bokach i okolicy lędźwiowej, ból w obrębie łonowego, gorsze z oddawaniem moczu, częste pragnienia połączone z małymi wydzielinami, gorączka;
  • zapalenie pęcherza. Choroba jest bardzo powszechna, a wraz z nią pęcherz ulega zapaleniu. W trakcie jego przebiegu obserwuje się mętny mocz, częste poprzetrzałe oddawanie moczu z towarzyszącym bólem;
  • zapalenie cewki moczowej. Płynie tak samo, jak u mężczyzn.

Przyczyny

Przyczynami zapalenia układu moczowo-płciowego mogą być:

  • infekcje wirusowe;
  • uszkodzenia mechaniczne;
  • przechłodzenie;
  • aktywacja mikroflory oportunistycznej;
  • niewystarczająca lub nadmierna aktywność seksualna;
  • odporność na upadki;
  • nieprzestrzeganie higieny osobistej;
  • dostanie się bakterii z krocza do cewki moczowej.

Objawy

Objawy różnych chorób układu moczowo-płciowego są często podobne do siebie. Mogą to być:

  • zwiększona częstotliwość oddawania moczu (objawiająca się gruczolakiem prostaty, zapaleniem pęcherza, odmiedniczkowym zapaleniem nerek, zapaleniem prostaty i zapaleniem kłębuszków nerkowych);
  • wydzielanie z cewki moczowej (objawia się u mężczyzn z zapaleniem cewki moczowej, infekcją układu moczowo-płciowego i zapaleniem gruczołu krokowego);
  • trudności z oddawaniem moczu (objawiające się gruczolakiem prostaty i zapaleniem gruczołu krokowego);
  • zaczerwienienie genitaliów u mężczyzn (objawiające się zakażeniem układu moczowo-płciowego, alergiami i zapaleniem cewki moczowej);
  • dreszcze;
  • przerywane oddawanie moczu (objawiające się gruczolakiem prostaty, przewlekłym i ostrym zapaleniem gruczołu krokowego);
  • niewygodny wytrysk;
  • skurcze w kroczu (objawiające się u mężczyzn z chorobą prostaty);
  • ból w górnej części kości łonowej u kobiet (objawiający się zapaleniem pęcherza i odmiedniczkowym zapaleniem nerek);
  • brak libido;
  • wzrost temperatury.

Antybiotyki

Zapalenie gruczołu krokowego obawia się tego środka, jak ognia!

Musisz tylko złożyć wniosek.

Antybiotyki są podzielone na kilka grup, z których każda charakteryzuje się cechami osobowościowymi pod względem mechanizmu działania.

Niektóre leki mają wąskie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, podczas gdy inne - szerokie.

Jest to druga grupa, która jest stosowana w leczeniu zapalenia układu moczowo-płciowego.

Penicyliny

Leki te są pierwszą z otwartych osób ABP. Przez wystarczająco długi okres czasu były one uniwersalnym środkiem antybiotykoterapii.

Ale potem zmutowane patogenne mikroorganizmy, które przyczyniły się do stworzenia specyficznych systemów obronnych, wymagało to udoskonalenia preparatów medycznych.

Zakażenia układu moczowo-płciowego są leczone takimi lekami z rozważanej grupy:

  • Amoksycylina. Jest to preparat o działaniu przeciwdrobnoustrojowym. Skuteczność Amoksycyliny jest dość podobna do następującego leku przeciwbakteryjnego. Jednak główną różnicą jest zwiększona odporność na kwasy. Z powodu tej cechy lek nie ulega zniszczeniu w środowisku żołądka. Do leczenia układu moczowo-płciowego zaleca się również stosowanie analogów leku Amoksycylina: Flemoxin Solutab i Hiconcil. Przepisują również złożone antybiotyki, takie jak: Clavulenta, Amoxiclav, Augmentin;
  • Ampicylina. Jest to półsyntetyczny lek przeznaczony do stosowania doustnego, jak również pozajelitowego. Blokując biosyntezę ściany komórkowej, jej działanie jest bakteriobójcze. Charakteryzuje się dość niską toksycznością, a także wysoką biodostępnością. Jeśli konieczne jest zwiększenie oporności na beta-laktamazy, lek ten można przepisać w połączeniu z Sulbactamem.

Cefalosporyny

Leki te należą do grupy beta-laktamów, różnią się od penicylin zwiększoną odpornością na niszczące działanie patogennych enzymów flory. Są przepisane przede wszystkim do stosowania doustnego.

Wśród cefalosporyn takie antybiotyki są stosowane w leczeniu układu moczowo-płciowego:

  • Zeclor, Alfazet, Cefaclor, Taratsev. Dotyczą one drugiej generacji cefalosporyn i są przepisywane przez lekarza wyłącznie do stosowania doustnego;
  • Cefuroksym, a także jego analogi Zinatsef i Zinnat. Wytwarzane są w kilku postaciach dawkowania. Może być przepisywany nawet w dzieciństwie (w pierwszych miesiącach życia dziecka) z powodu ich niskiej toksyczności;
  • Ceftriakson. Dostępne w postaci proszku. Podobne substytuty tego leku to Lendacin i Rocefin;
  • Cephalexin. Jest to lek, którego działanie jest ukierunkowane na usunięcie procesów zapalnych we wszystkich narządach układu moczowo-płciowego. Jest on przeznaczony do odbioru wyłącznie w środku i ma minimalną listę przeciwwskazań;
  • Cefoperazone. Jest przedstawicielem trzeciej generacji cefalosporyn. Lek ten jest dostępny w postaci zastrzyków i jest przeznaczony do stosowania dożylnego i domięśniowego;
  • Cefapim. Jest przedstawicielem czwartej generacji grupy antybiotyków i jest przepisywany wyłącznie do podawania doustnego.

Fluorochinolony

Ten rodzaj antybiotyków jest najskuteczniejszy na dzień dzisiejszy w związku z różnymi chorobami zakaźnymi układu moczowo-płciowego u mężczyzn i kobiet.

Są potężnymi syntetycznymi środkami działania bakteriobójczego. Jednak zakres ich stosowania jest ograniczony przez kategorie wiekowe, ponieważ ten typ antybiotyku ma raczej wysoką toksyczność. Również nie przypisany do ciąży i laktacji.

Najpopularniejsze leki z grupy fluorochinolonów obejmują:

  • Ofloksacyna. Jest to antybiotyk-fluorochinolon, znany ze swojego szerokiego zastosowania ze względu na jego wysoką skuteczność i działanie przeciwdrobnoustrojowe;
  • Norfloksacyna. Jest przepisywany do podawania doustnego, dożylnego lub domięśniowego;
  • Cyprofloksacyna. To narzędzie szybko się wchłania i radzi sobie z różnymi bolesnymi objawami. Jest przeznaczony do stosowania pozajelitowego. Lek ma kilka analogicznych środków, z których najbardziej popularnymi są Ciprobay i Ciprinol;
  • Pefloksacyna. Jest to produkt leczniczy przeznaczony do leczenia infekcji układu moczowo-płciowego, stosowany jest pozajelitowo i doustnie.

Leki z grupy fluorochinolonów są zabronione do użycia:

  • osoby poniżej 18 roku życia;
  • podczas ciąży;
  • Osoby z rozpoznanym zapaleniem ścięgien;
  • podczas laktacji.

Aminoglikozydy

Ten rodzaj leków przeciwbakteryjnych jest przepisywany do podawania pozajelitowego.

Najbardziej znanymi przedstawicielami grupy aminoglikozydów są:

  • Gentamicin. Jest lekiem drugiej generacji antybiotyków - aminoglikozydów. Nie jest dobrze zaadsorbowany w przewodzie żołądkowo-jelitowym, więc musi być podawany dożylnie lub domięśniowo;
  • Amikacin - aminoglikozyd, którego skuteczność jest maksymalnie osiągana przy stosowaniu przeciwko infekcjom dróg moczowych o skomplikowanym typie.

Przeciwwskazania:

  • kobiety w okresie laktacji;
  • dzieci w młodym wieku;
  • podczas ciąży.

Powiązane filmy wideo

Jakie antybiotyki powinienem przyjmować ze stanem zapalnym? Odpowiedzi w wideo:

Zapalenie układu moczowo-płciowego można leczyć na wiele sposobów, w tym leki. Antybiotyki są wybierane przez lekarza dla każdego przypadku oddzielnie, wszystkie możliwe czynniki są brane pod uwagę, określa się najbardziej odpowiednie preparaty. Mogą różnić się wpływem na niektóre narządy, tryb podawania i inne cechy.

  • Eliminuje przyczyny zaburzeń krążenia
  • Delikatnie łagodzi stany zapalne w ciągu 10 minut po zażyciu

Przegląd 5 grup antybiotyków w leczeniu układu moczowo-płciowego u mężczyzn i kobiet

Jednym z najczęstszych powodów, aby zadzwonić dzisiaj do urologa są infekcje dróg moczowych, których nie należy mylić ze STI. Te ostatnie są przenoszone drogą płciową, podczas gdy MPI rozpoznaje się w każdym wieku i występuje z innych powodów.

Uszkodzenie bakteryjne narządów układu wydalniczego towarzyszy ciężkiemu dyskomfortowi - bólowi, pieczeniu, częstemu pragnieniu opróżnienia pęcherza - a przy braku terapii stają się chroniczne. Optymalna opcja leczenia - stosowanie nowoczesnych antybiotyków, które pozwalają szybko i bez komplikacji pozbyć się patologii.

Czym jest MPI?

Infekcje układu moczowo-płciowego przez zawierać kilka rodzajów zapalenia dróg moczowych, włączając nerki z moczowodu (tworzą górne odcinki FPA), jak i pęcherza moczowego i cewki moczowej (dolne części):

  • Odmiedniczkowe zapalenie nerek - zapalenie miąższu nerki i układ rurowy, towarzyszy bolesne odczucie w talii różnej intensywności i zatrucia (gorączka, nudności, osłabienie, dreszcze).
  • Zapalenie pęcherza moczowego jest procesem zapalnym w pęcherzu moczowym, którego objawami są częste poprzetryskiwanie z towarzyszącym uczuciem niepełnego opróżniania, obcinania bólu, a czasem krwi z moczem.
  • Cewki moczowej - pokonanie cewki moczowej (tzw. Cewki moczowej) jest spowodowane patogennymi mikroorganizmami, w których ropne wydzielina pojawia się w moczu, a oddawanie moczu staje się bolesne.

Istnieje kilka przyczyn infekcji dróg moczowych. Oprócz uszkodzeń mechanicznych patologia powstaje na tle hipotermii i obniżenia odporności, gdy aktywuje się mikroflora oportunistyczna. Ponadto infekcja często występuje z powodu nieprzestrzegania higieny osobistej, kiedy bakterie wchodzą do cewki moczowej z krocza. Kobiety chorują znacznie częściej niż mężczyźni w niemal każdym wieku (z wyjątkiem osób starszych).

Antybiotyki w leczeniu MPI

W zdecydowanej większości przypadków infekcja ma charakter bakteryjny. Najczęstszym patogenem jest przedstawiciel enterobakterii - E. coli, wykrywany u 95% pacjentów. Mniej powszechne są S.saprophyticus, proteus, klebsiella, entero i streptococci. Tak więc, nawet przed badaniami laboratoryjnymi najlepszym rozwiązaniem jest leczenie antybiotykami infekcji układu moczowo-płciowego.

Nowoczesne leki przeciwbakteryjne są podzielone na kilka grup, z których każda ma specjalny mechanizm działania bakteriobójczego lub bakteriostatycznego. Niektóre leki charakteryzują się wąskim spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, to jest mają one katastrofalny wpływ na ograniczoną liczbę gatunków bakterii, podczas gdy inne (szerokie spektrum) są przeznaczone do zwalczania różnych typów patogenów. To antybiotyki z drugiej grupy są stosowane w leczeniu infekcji dróg moczowych.

Penicyliny

Pierwszy z otwartych PUPZ przez długi czas był niemal powszechnym środkiem antybiotykoterapii. Jednak z czasem zmutowane drobnoustroje zmutowały i stworzyły specjalne systemy ochronne, które wymagały poprawy leków. W chwili obecnej naturalne penicyliny straciły znaczenie kliniczne, a zamiast nich stosuje się półsyntetyczne, połączone i chronione inhibitorami antybiotyki z serii penicylin. Zakażenia dróg moczowo-płciowych są leczone następującymi lekami z tej serii:

  • Ampicylina. Półsyntetyczny preparat do stosowania doustnego i pozajelitowego, działający bakteriobójczo poprzez blokowanie biosyntezy ściany komórkowej. Charakteryzuje się raczej wysoką biodostępnością i niską toksycznością. Jest szczególnie aktywny przeciwko proteus, Klebsiella i Escherichia coli. W celu zwiększenia oporności na beta-laktamazy przepisywany jest również preparat łączony Ampicillin / Sulbactam.
  • Amoksycylina. Z widma aktywności i skuteczności przeciwdrobnoustrojowej podobnym do poprzedniego ABP, ale ma wysoką odporność na działanie kwasów (nie zniszczone w kwaśnym środowisku żołądka). Używane i jego analogi i Flemoxin Solutab Hikontsil i połączone antybiotyki do leczenia układu moczowo-płciowego (kwas klawulanowy) - amoksycyliny / kwasu klawulanowego, augmentyna, Amoksiklav, Flemoklav Soljutab.

Na przykład wrażliwość E. coli wynosi nieco ponad 60%, co wskazuje na niską skuteczność antybiotykoterapii i potrzebę stosowania ABP w innych grupach. Z tego samego powodu antybiotyk-sulfanilamid Co-trimoksazol (Biseptol) praktycznie nie jest stosowany w praktyce urologicznej.

Cefalosporyny

Kolejna grupa beta-laktamów o podobnym działaniu, różnym od penicylin, zwiększona odporność na niszczące działanie patogennych enzymów flory. Istnieje kilka generacji tych leków, z których większość przeznaczona jest do podawania pozajelitowego. Z tej serii do leczenia układu moczowo-płciowego u mężczyzn i kobiet stosuje się następujące antybiotyki:

  • Cephalexin. Skuteczne lekarstwo na zapalenie wszystkich narządów narządów moczowo-płciowych w celu spożycia przy minimalnej liście przeciwwskazań.
  • Cefaklor (Zeclor, Alfacet, Tarracef). Odnosi się to do cefalosporyny drugiej generacji, jak również podawać doustnie.
  • Cefuroksym i jego analogi Zinatsef i Zinnat. Produkowany w kilku postaciach dawkowania. Może być przepisywany nawet dzieciom w pierwszych miesiącach życia z powodu niskiej toksyczności.
  • Ceftriakson. Jest sprzedawany jako proszek do sporządzania roztworu, który jest podawany pozajelitowo. Substytutami są Lendacin i Rocefin.
  • Cefoperazon (Cefobide). Reprezentant trzeciej generacji cefalosporyn, którym podaje się dożylnie lub domięśniowo infekcje układu moczowo-płciowego.
  • Cefepim (Maksipim). Czwarta generacja antybiotyków z tej grupy do stosowania pozajelitowego.

Leki te są szeroko stosowane w urologii, ale niektóre z nich są przeciwwskazane u kobiet w ciąży i karmiących piersią.

Fluorochinolony

Najskuteczniejsze antybiotyki w zakażeniach dróg moczowych u mężczyzn i kobiet. Są to silne syntetyczne leki o działaniu bakteriobójczym (śmierć mikroorganizmów następuje z powodu naruszenia syntezy DNA i zniszczenia ściany komórkowej). Ze względu na toksyczność i przepuszczalność bariery łożyskowej dzieci w ciąży i karmiące piersią nie są przypisane.

  • Cyprofloksacyna. Jest przyjmowany doustnie, pozajelitowo, wchłania się i szybko eliminuje bolesne objawy. Ma kilka analogów, w tym Ciprobay i Ciprinol.
  • Ofloksacyna (Ofloxin, Tarivid). Antybiotyk-fluorochinolon, szeroko stosowany nie tylko w praktyce urologicznej ze względu na jego skuteczność i szeroką gamę efektów przeciwdrobnoustrojowych.
  • Norfloksacyna (Nycycin). Kolejny lek do stosowania doustnego, jak również w / in i / m. Ma te same wskazania i przeciwwskazania.
  • Pefloksacyna (Abaktal). Działa również na większość tlenowych patogenów, przyjmowanych pozajelitowo i do wewnątrz.

Te antybiotyki są również widoczne w mykoplazmie, ponieważ działają na drobnoustroje wewnątrzkomórkowe lepiej niż wcześniej powszechnie stosowane tetracykliny. Cechą charakterystyczną fluorochinolonów jest negatywny wpływ na tkankę łączną. Z tego powodu leki nie mogą być stosowane do 18 roku życia, w okresie ciąży i karmienia piersią, a także osób, u których zdiagnozowano zapalenie ścięgien.

Aminoglikozydy

Klasa środków przeciwbakteryjnych przeznaczonych do podawania pozajelitowego. Działanie bakteriobójcze uzyskuje się przez hamowanie syntezy białek głównie beztlenowców Gram-ujemnych. Jednocześnie leki tej grupy charakteryzują się dość wysokim wskaźnikiem nefro- i ototoksyczności, co ogranicza zakres ich stosowania.

  • Gentamicin. Lek drugiej generacji antybiotyków - aminoglikozydów, który jest słabo adsorbowany w przewodzie żołądkowo-jelitowym i dlatego jest podawany dożylnie i domięśniowo.
  • Nethylmycin (Netromycin). Odnosi się do tego samego pokolenia, ma podobne działanie i listę przeciwwskazań.
  • Amicacin. Kolejny aminoglikozyd, skuteczny w infekcjach dróg moczowych, szczególnie skomplikowany.

Ze względu na długi okres półtrwania wymienione leki są stosowane tylko raz dziennie. Są przepisywane dzieciom od najmłodszych lat, jednak kobiety w okresie laktacji i kobiety w ciąży są przeciwwskazane. Antybiotyki aminoglikozydy pierwszej generacji w leczeniu zakażeń MVP nie są już stosowane.

Nitrofurany

Antybiotyki o szerokim spektrum działania na infekcje układu moczowo-płciowego o działaniu bakteriostatycznym, przejawiające się zarówno w odniesieniu do mikroflory gram-dodatniej, jak i gram-ujemnej. W tym przypadku oporność patogenów praktycznie nie jest tworzona. Preparaty te są przeznaczone do podawania doustnego, a żywność zwiększa ich biodostępność. W leczeniu zakażeń stosuje się MVP Nitrofurantoinę (nazwa handlowa Furadonin), którą można podawać dzieciom od drugiego miesiąca życia, ale nie może być w ciąży i karmić piersią.

Osobny opis zasługuje na antybiotyk trometamol Fosfomycin, który nie należy do żadnej z wyżej wymienionych grup. Jest sprzedawany w aptekach pod nazwą handlową Monural i jest uważany za uniwersalny antybiotyk dla zapalenia układu moczowo-płciowego u kobiet. Ten środek bakteriobójczy dla nieskomplikowanych postaci zapalenia MVP jest przepisywany przez jednodniowy kurs - 3 gramy fosfomycyny raz. Dozwolone do użycia w każdej chwili ciąży, praktycznie bez efektów ubocznych, mogą być stosowane w pediatrii (od 5 lat).

Kiedy iw jaki sposób antybiotyki stosowane są w MPI?

W normalnym moczu zdrowego człowieka jest praktycznie sterylne, ale cewka posiada własną mikroflorę śluzowe, tak bezobjawowych bakteriurii (obecność patogenów w moczu) rozpoznaje się dość często. Ten stan nie pojawia się na zewnątrz i nie wymaga leczenia w większości przypadków. Wyjątkiem są kobiety w ciąży, dzieci i osoby z niedoborem odporności.

Jeśli w moczu znajdują się duże kolonie Escherichia coli, konieczne jest leczenie antybiotykami. W tej chorobie występuje w postaci ostrej lub przewlekłej z ciężkimi objawami. Ponadto, w celu zapobiegania nawrotom (gdy zaostrzenie występuje więcej niż dwa razy w ciągu sześciu miesięcy), przepisuje się antybiotykoterapię dla długotrwałych kursów o niskiej dawce. Poniżej przedstawiono schematy stosowania antybiotyków w infekcjach układu moczowo-płciowego u kobiet, mężczyzn i dzieci.

Odmiedniczkowe zapalenie nerek

Łagodne i umiarkowane postacie choroby są leczone doustnymi fluorochinolonami (np. Ofloxacin 200-400 mg dwa razy dziennie) lub amoksycyliną chronioną przez inhibitor. Lekami rezerwowymi są cefalosporyny i ko-trimoksazol. Ciąży, hospitalizacja z początkowego leczenia cefalosporyny pozajelitowego (cefuroksym), a następnie przenieść do tabletek - ampicyliny lub amoksycyliny, w tym kwas klawulanowy. Dzieci w wieku poniżej 2 lat są również umieszczane w szpitalu i otrzymują te same antybiotyki co kobiety w ciąży.

Zapalenie pęcherza moczowego i zapalenie cewki moczowej

Co do zasady, zapalenie pęcherza i niespecyficzny proces zapalny w cewce moczowej przebiegają jednocześnie, więc nie ma różnicy w ich terapii antybiotykami. Nieskomplikowane zakażenie u dorosłych jest zwykle leczone przez 3-5 dni za pomocą fluorochinolonów (Ofloksacyna, Norfloksacyna i inne). Rezerwa to amoksycylina / klawulanian, furadonina lub monural. Skomplikowane formy są traktowane podobnie, ale przebieg antybiotykoterapii trwa co najmniej 1-2 tygodnie. W przypadku kobiet w ciąży lekami z wyboru są Amoksycylina lub Monural, alternatywą jest Nitrofurantoina. Dzieciom przepisuje się 7-dniowy cykl doustnych cefalosporyn lub amoksycylinę z klawulanianem potasu. Fundusze rezerwowe to Monural lub Furadonin.

Dodatkowe informacje

Należy pamiętać, że u mężczyzn każda postać MPI jest uważana za skomplikowaną i leczoną zgodnie z odpowiednim schematem. Ponadto powikłania i ciężki przebieg choroby wymagają obowiązkowej hospitalizacji i leczenia lekami pozajelitowymi. Pacjenci ambulatoryjni zwykle otrzymują leki do spożycia. Co do środków ludowych, nie ma specjalnego efektu terapeutycznego i nie może zastąpić antybiotykoterapii. Stosowanie naparów i bulionów traw jest dopuszczalne tylko w porozumieniu z lekarzem jako dodatkowe leczenie.

Powierz swoje zdrowie profesjonalistom! Umów się na wizytę u najlepszego lekarza w swoim mieście już teraz!

Dobry doktor jest generałem, który na podstawie twoich symptomów postawi prawidłową diagnozę i zaleci skuteczne leczenie. Na naszym portalu możesz wybrać lekarza z najlepszych klinik w Moskwie, St. Petersburgu, Kazaniu i innych miastach Rosji i uzyskać rabat w wysokości do 65% przy przyjęciu.

* Kliknięcie przycisku przeniesie Cię do specjalnej strony witryny z formularzem wyszukiwania i rekordem do specjalisty profilu, który Cię interesuje.

* Dostępne miasta: Moskwa i region, Petersburg, Jekaterynburg, Nowosybirsk, Kazań, Samara, Perm, Niżny Nowogród, Ufa, Krasnodar, Rostów nad Donem, Czelabińsk, Woroneż, Iżewsk

Antybiotyki do infekcji układu moczowo-płciowego u kobiet

W przypadku infekcji, które dostają się do organizmu poprzez kontakty seksualne (patrz tutaj o infekcjach seksualnych), zarówno narządy rozrodcze, jak i narządy moczowe są dotknięte jednocześnie, ponieważ są one funkcjonalnie powiązane. Przebieg antybiotyków, który jest koniecznie przepisywany w takich przypadkach, może być prowadzony zarówno w szpitalu, jak iw domu.

Funkcje terapii antybakteryjnej

Głównym celem leczenia antybiotykami jest niszczenie niektórych patogennych mikroorganizmów wykrytych podczas diagnozy.

Po takich badaniach diagnostycznych, jak reakcja łańcuchowa polimerazy, bakterie bakteriologiczne, DNA i antygeny są identyfikowane z patogenną bakterią. Podczas badań rozpoznaje się również wrażliwość patogenu na różne leki przeciwbakteryjne, to decyduje o przebiegu leczenia.

Terapia antybiotykami ma sens w procesach zapalnych charakteryzujących się upośledzeniem oddawania moczu, ropnym wydzielaniem, zaczerwienieniem tkanek śluzowych narządów płciowych. Ich stosowanie przyczynia się do usuwania zapalenia, zespołu bólowego i zapobiega dalszemu rozprzestrzenianiu się infekcji na pobliskie narządy i układy organizmu. Namacalny i dostatecznie szybki wynik terapii antybiotykowej zależy od wczesnego leczenia pacjenta, gdy choroba jest na wczesnym etapie.

Rodzaje antybiotyków i ich podstawowe właściwości

Środki antybakteryjne to substancje, które są wykorzystywane do spowalniania wzrostu i namnażania patogennych mikroorganizmów, aby je zniszczyć. Mogą być organiczne, to znaczy produkowane na bazie bakterii, ale jednocześnie są katastrofalne dla patogennych wirusów. Dziś są też leki złożone i syntetyczne.

Leki te są klasyfikowane:

  • według rodzaju działania i składu chemicznego;
  • Na spektrum działania (wąskie i szerokie).

Leki bakteriobójcze powodują zakłócenie życia patogenu, co prowadzi do jego śmierci. Bakteriostatyczny - spowolnić procesy wzrostu, zmniejszyć żywotność, zatrzymać narażenie organizmów patogennych na organizm.

Istnieje kilka głównych rodzajów antybiotyków:

Penicyliny (leki klasy beta-laktamowe)

Właściwości - wyraźny efekt bakteriobójczy, polegający na stłumienie syntezy ściany komórkowej drobnoustroju, która prowadzi do ich śmierci. Skład chemiczny tej grupy jest aktywna wobec Gram-dodatnich i Gram-ujemnych bakterii - krętków, enterokoków, paciorkowców, gronkowców, Nesser, promieniowców, większość Corynebacterium.

Przygotowania - penicyliny, penicylina, Fenoksymetylopenicylina związków o szerokim zakresie działania - na ampicylinę Hikontsil, Flemoksin Soljutab. Środki o przedłużonym działaniu - Extensillin, Bicillin, Retarpen. Półsyntetycznych leków - oksacylina, aktywna przeciwko gronkowcom.

W leczeniu stanów zapalnych układu moczowo-płciowego często stosuje się antybiotyki penicyliny - Pipracil, karbenicylinę i Sekuropen.

Cefalosporyny

Właściwości - środki przeciwdrobnoustrojowe są klasyfikowane jako substancje mniej toksyczne, ale również szkodliwe dla patogenów. Substancje czynne działają bezpośrednio na DNA bakterii i wirusów.

Przygotowania Generacja I - Cefaleksyna, Cefazolina, są skuteczne przeciwko bakteriom Gram-dodatnim. Aksetylu cefuroksymu, cefaklor, pochodne cefuroksymu II oraz innych faz nie są stosowane, ponieważ niższych późniejszych cefalosporyny - cefiksym, ceftibutenu (postać tabletki), cefotaksym, ceftazydym (leki do podawania pozajelitowego). Kompozycje z tej serii, w tym Cefepime, są stosowane głównie w warunkach szpitalnych, ze skomplikowanymi infekcjami.

Aminoglikozydy

Właściwości - cechą leków jest skuteczność tłumienia żywotności bakterii Gram-ujemnych. Jednak bakterie pochodzenia pirogennego i enterokoki są odporne na ich substancje czynne.

Przygotowania - Gentamycyna, Amikacyna, Tobramycyna, Nethylmycin, Streptomycin. Na tle bezpieczniejszych fluorochinolonów i cefalosporyn nowej generacji, fundusze te prawie nie zostały ostatnio przypisane do uroinfekcji.

Tetracykliny

Właściwości - mają bakteriostatyczne, przygnębiające działanie na chlamydie, mykoplazmy, gonokoki, ziarniaki Gram-dodatnie. Hamować syntezę białek drobnoustrojów.

Przygotowania, najczęściej przepisywana na choroby zakaźne układu moczowo-płciowego - tetracyklinę, doksycyklinę, minocyklinę, limecyklinę. Są to antybiotyki o szerokim spektrum działania, które są skuteczne w zakażeniach o różnej etiologii.

Fluorochinolony

Właściwości - fluorochinolony powodują śmierć patogennych bakterii i wirusów, ponieważ hamują syntezę DNA białka komórkowego patogenu. Aktywnie zachowują się wobec gonokoków, chlamydiów, mykoplazm, bakterii ropotwórczych - paciorkowców i gronkowców.

Narkotyki - lomefloksacyna, ofloksacyna, cyprofloksacyna, norfloksacyna, enoksacyną, ofloksacyny stosowany w leczeniu rzeżączki, Mycoplasma, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie pęcherza zakaźną chlamydia. Obecnie istnieją 4 generacji fluorochinolon o szerokim spektrum skuteczne dla różnych rodzajów zakażeń narządów moczowych i płciowych.

Nitrofurany

Właściwości - mają wyraźne działanie bakteriobójcze, spektrum działania - trichomonady, lamblie, gram-ujemne, bakterie Gram-dodatnie, paciorkowce.

Przygotowania - Nitrofurantoina, Furazolidon, Furazydyna, Nifuroxazide. Najczęściej stosowane są w przypadku nieskomplikowanych infekcji układu moczowo-płciowego - niskie dawki ze względu na toksyczność, a także ze względu na działania niepożądane.

Oprócz głównych grup antybiotyków, zastosowanie w praktyce medycznej makrolidy. Są aktywne wobec gronkowców, paciorkowców, legionelli, chlamydii, mykoplazmy. Leki te są szczególnie skuteczne w leczeniu chlamydii, nie-gonokokowego zapalenia cewki moczowej.

Głównym działaniem jest działanie bakteriostatyczne, chociaż działanie bakteriobójcze można osiągnąć zwiększając dawkę.

Preparaty z serii - Klarytromycyna, Erytromycyna, Azytromycyna, Roksytromycyna. W przypadku zakażeń układu moczowo-płciowego stosowana jest głównie azytromycyna. Znaczące jest to, że odporność wirusów i bakterii na te leki jest bardzo powolna.

Jak wybrać środki przeciwbakteryjne do leczenia infekcji narządów moczowo-płciowych?

Pomimo różnic w budowie narządów moczowych u mężczyzn i kobiet, infekcja może wpływać na nerki, pęcherz moczowy, kanał cewki moczowej, moczowody. Równolegle rozwijają się ogniska zapalne w sąsiednich narządach. Różne drobnoustroje, dostając się do organizmu na różne sposoby, powodują wiele chorób:

  • zapalenie pęcherza - zapalenie pęcherza moczowego;
  • zapalenie cewki moczowej wpływa na cewkę moczową;
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek i inne choroby zakaźne w nerkach, charakteryzujące się zmianami w układzie rurkowym, tkankach miseczek i miednicy, kłębuszkowym aparatem sparowanego narządu.

Oczywiście w celu leczenia lekarz przepisuje lek, który przynosi minimalne szkody dla zdrowia pacjenta, w oparciu o indywidualne cechy jego ciała.

Wszystkie te dolegliwości wymagają użycia pewnego rodzaju antybiotyków, które są dobierane z uwzględnieniem wrażliwości bakterii chorobotwórczych na nie:

  • Z zapaleniem pęcherza - Penicyliny (Amosin, cefaleksyna, Ekoklav) fluorochinolony (nolitsin, lewofloksacyna, norfloksacyna, Tsiprolet), cefalosporyny (cefotaksym, Azaran, Zinnat). Z tetracyklin można zastosować Unidox. Ostre zapalenie pęcherza moczowego jest leczone środkami przeciwbakteryjnymi przez 5 dni, z przewlekłą postacią wymagającą przebiegu od 7 do 10 dni.
  • Z zapaleniem cewki moczowej - Fluorochinolony (Pefloksabol, Pefloksacyna) stosuje się nie dłużej niż 10 dni. Tetracykliny, głównie doksycyklina, do 7 dni. Jeśli choroba występuje w łagodnej postaci, stosuje się makrolidy - azytromycynę, hemomycynę do 3 dni. Przy dobrej tolerancji przepisane są penicyliny - Amoxiclav, Timentin do 14 dni.
  • Z odmiedniczkowym zapaleniem nerek i inne choroby układu nerek - cefalosporyny (Tseforal Soljutab, klaforan, cefaleksyna) są skuteczne w ropne zapalenie, używane 3-5 dni. W przypadku E. coli i niszczenie enterokoków - Penicyliny (penicylina i amoksycylinę), nie więcej niż 12 dni. Z powikłaniami fluorochinolonów - lewofloksacyna, moksyfloksacyna. Na początku etapu Amikacin, Gentamycin, jest przepisywany przez krótki czas.

Oprócz tych chorób u mężczyzn i kobiet na tle infekcji zakaźnych, mogą rozwinąć się inne choroby, które są unikalne dla męskiego i żeńskiego ciała.

Antybiotykoterapia zakażeń układu moczowego u mężczyzn

Męskie choroby zakaźne, jak również kobiety, są leczone według ściśle ustalonego schematu.

Zasady dotyczące antybiotykoterapii są następujące:

  • Identyfikacja winowajcy i jego wrażliwości na leki przeciwbakteryjne za pomocą sprzętu i diagnostyki laboratoryjnej.
  • Powołanie najskuteczniejszego, oszczędzającego na leki toksyczne.
  • Wybór postaci leku, jego dawkowania, czasu trwania leczenia.
  • Jeśli to konieczne, połączenie różnych środków.
  • Monitorowanie i kontrola przebiegu leczenia za pomocą analiz.

U mężczyzn, oprócz ogólnych chorób narządów moczowych, mogą występować inne patologie, które są nieodłączne tylko w męskiej połowie. Ważne jest, aby wiedzieć, które antybiotyki i inne leki eliminujące chorobotwórcze środowisko są stosowane w tych chorobach.

Zapalenie gruczołu krokowego

Zapalenie gruczołu krokowego jest zakaźną chorobą tkanki prostaty. Leczenie zapalenia gruczołu krokowego odbywa się w kilku kierunkach:

  • Antybakteryjny przebieg obejmujący stosowanie leków, takich jak Doksycyklina, Ceftriakson, Jemamycyna, Lewofloksacyna.
  • Leki przeciwzapalne - świece Diklofenak, Propolis DN, Voltaren.
  • Przeciwbólowe czopki Proctosus.

Urolog może dodatkowo przepisać leki immunomodulujące, kompleksy witaminowe i probiotyki, a także alfa-blokery Doxazosin, Tamsulosin, Terazozin. Odpowiednia fizjoterapia jest używana - elektroforeza, ogrzewanie, laseroterapia, specjalne kąpiele.

Vesiculitis

Choroba pęcherzyków nasiennych. W leczeniu zapalenia pęcherzyka należy stosować:

  • Antybiotyki - erytromycyna, makroben, sumamed (makrolidy), metacyklina i doksycyklina (tetracykliny).
  • Leki przeciwzapalne - Ketonal, Indometacin.
  • Antyseptyczne - Furamag, Furadonin.
  • Spazmolityczne i przeciwbólowe czopki - Ibuprofen, Anestezolum, Diklofenak.

Przyjmuje się odbiór środków immunostymulujących (Pyrogenal, Tactivin, tinctures of ginseng). Aby poprawić krążenie krwi - Venoruton, Dartiline, Escuzan. W niektórych przypadkach zalecana terapia błotna, procedury fizjoterapeutyczne, leki łagodzące, aby skorygować stan układu nerwowego.

Zapalenie najądrza

Zakażenie spowodowane chorobą najądrza. Zapalenie najądrza leczone jest następującymi lekami:

  • Antybiotyki - Minocyklina, Doksycyklina, Lewofloksacyna.
  • Środki przeciwgorączkowe - Paracetamol, Aspirin.
  • Leki przeciwzapalne są zwykle przepisywane przez ibuprofen lub diklofenak.
  • Środki znieczulające - Ketoprofen, Drotaverin, Papaverin.

W ostrej fazie choroby zaleca się stosowanie zimnych okładów. Podczas remisji w fazie przewlekłej - sesje rozgrzewkowe. W ciężkich warunkach zaleca się hospitalizację.

Balanoposthitis

Zapalenie głowy i napletka jest zaraźliwe. W przypadku boreliozy, antybiotyki są wybierane w zależności od rodzaju patogenu. Głównymi środkami przeciwgrzybiczymi do stosowania miejscowego są Clotrimazole, Mikogal, Candide. Można również stosować leki przeciwbakteryjne o szerokim działaniu, w szczególności lewomekol oparty na lewomycetynie i metylouracylu. Leki przeciwzapalne są przepisywane Lorinden, Lokakorten.

Ponadto przepisane są leki przeciwhistaminowe, które łagodzą obrzęki i eliminują reakcje alergiczne.

Leczenie zakażeń układu moczowego u kobiet

Wśród chorób szczególnie kobiecych spowodowanych przez czynniki zakaźne są 3 najczęstsze choroby, które rozważamy poniżej.

Salpingoophoritis (zapalenie przydatków) - patologia jajników i przydatków u kobiet

Adnexitis mogą być wywołane przez Chlamydia, Trichomonas, gonokoków i innych mikrobów, a więc mogą być przypisane do różnych grup antybiotyków - tetracyklina, metronidazol, kotrimoksazol. Często są one łączone ze sobą - Gentamycyną z Cefotaksymem, Tetracykliną i Norsulfazolem. Monoterapia w rzeczywistości nie ma zastosowania. Wprowadzenie może być zastrzykiem, ale zapewnione jest również spożycie doustne (w środku).

Oprócz środków przeciwbakteryjnych stosuje się antyseptyki, resorpcję i środki znieczulające - Furadoninę, aspirynę, sulfadymuzynę. Czopki dopochwowe i doodbytnicze z lekami przeciwbakteryjnymi i efektem przeciwbakteryjnym - Macmirror, Polizinaks, Geksikon, itp., Mają dobry efekt. W przebiegu przewlekłym choroby zaleca się kąpiele, okłady, woski parafinowe, które wykonuje się w domu na receptę.

Salpingitis - obustronny proces zapalny jajowodów

Jajowodu jest najczęściej spowodowana przez gonococcus i chlamydii, więc leczenie antybiotykami stosuje się w różnych grupach - azytromycyna, doksycyklina, gentamycyna, cefotaksym, klindamycyna, cefotaksym.

Lekami stosowanymi w celu łagodzenia stanu zapalnego są Panadol, Nurofen, Ibuprofen, Butadion. W celu ochrony flory jelitowej za pomocą antybiotyków stosuje się Bifidumbacterin, Vitaflor, Lineks. Kobietom przepisuje się spożycie witaminy E, kwasu askorbinowego, rutyny i immunomodulatorów - Polyoxidonium, Imunofana.

W celu resorpcji zrostów w jajowodach zaleca się stosowanie fibrynolizy - Lydase, Longidase.

Zapalenie pochwy (zapalenie jelita grubego)

Zapalenie błony śluzowej pochwy. Zapalenie płodu traktowane jest w sposób złożony. Głównym celem terapii jest normalizacja mikrośrodowiska pochwy, wzmacniając pracę układu odpornościowego.

Od antybiotyków stosowane są leki o szerokim działaniu, posiadające jednocześnie działanie przeciwgrzybicze i usuwające stany zapalne - Vokadin, Terzhinan. Zapewniając terapię wspomagającą, więc musisz wziąć takie probiotyki, jak Lineks i Bifidumbacterin. Ginekolog może przepisać kompleksy minerałów i niezbędnych witamin, przeprogramować sesje ultrafioletowe, napromieniowanie laserem, co przyspieszy leczenie.

Współczesna medycyna oferuje różne sposoby rozwiązania problemu zakaźnych zmian narządów płciowych i układu moczowego. Pacjent musi tylko skonsultować się z lekarzem w odpowiednim czasie i przejść niezbędne badania. Wtedy możesz liczyć na szybki i pomyślny powrót do zdrowia.

Leki przeciwbakteryjne

Penicyliny

Rozpoczęcie leczenia chorób zapalnych rozpoczyna się od penicylin w połączeniu z kwasem klawulowym lub sulbaktamem (chronione penicyliny). Najbardziej optymalne są mianowania Augmentin, Trifamox, Amoxiclav, Flemoclav. Leki te są skuteczne przeciwko gronkowcom, paciorkowcom, Escherichia coli, Enterococci, zakażeniu białkiem.

Chronione penicyliny są dobrze tolerowane przez pacjentów, są niezbędne podczas stosowania w praktyce pediatrycznej, u kobiet w okresie ciąży (ciąża).

Wśród skutków ubocznych są reakcje alergiczne i zaburzenia trawienia.

Leki oblicza się w dawce 40-60 mg / kg na dzień dla dorosłej populacji i 20 do 50 mg na dzień dla dzieci. Dzienna dawka powinna być podzielona na 2-3 zastrzyki. W pierwszych dniach terapii pokazano przebieg wstrzykiwania preparatów, z dalszą zmianą podawania doustnego.

Cefalosporyny

Cefalosporyny drugiej generacji są równoważne chronionym penicylinom. Stosowany ze stabilnością drobnoustrojów do augmentiny, amoksykalu i innych przedstawicieli lub w przypadku ich braku. Wykazano, że cefalosporyny pokoleń III i VI wykazują nieskuteczność dwóch pierwszych grup leków lub wykrywają florę Pseudomonas (pokolenie VI). Leki te są bardziej aktywne niż penicyliny z powodu wydalania leku i jego metabolitów przez nerki, są wykazane w niewydolności nerek, w tym.

Do leczenia nerek i pęcherza moczowego najczęściej stosuje się cefotaksym, ceftazydym, ceftriakson, ceftriabol, cefobid. Od wprowadzenia leku należy porzucić w wykrywaniu chorób układu wątrobowo-żółciowego, żółtaczka u noworodków. Spośród skutków ubocznych izolowane są zjawiska reakcji podobnej do disulfiramu (częste niestrawne wymioty, ból brzucha, niedociśnienie tętnicze, tachykardia). Lek podaje się w dawce 50-100 mg / kg dla dzieci i dorosłych co 12 godzin, ale nie więcej niż 1,0 g na jedną dawkę.

Macrolides

Często stosowany w przypadku bakteriologicznej izolacji infekcji wewnątrzkomórkowych: mykoplazmy, chlamydii i innych. W odniesieniu do gronkowicy, entero- i paciorkowców, Escherichia są nieskuteczne. Przypisać w połączeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi. Leki reprezentujące serię makrolidów to erytromycyna, azytromycyna, klarytromycyna. Leki te nie wpływają na mikroflorę jelitową i nie wymagają podawania preparatów bifidum. Jednak wszystkie są w stanie wydłużyć interwał PQ na kardiogramie, powodując tachykardię. Przygotowania należy wykonać zgodnie z adnotacją.

Carbopines

Rezerwowa grupa środków przeciwbakteryjnych obejmuje preparaty zawierające pierścień beta-laktamowy. Meropinem, Meronem, Imipenem, Tienam, Djenema są wysoce skuteczne przeciwko flory Gram-dodatniej i Gram-ujemnej, ale nie wpływają na Pseudomonas aeruginosa. Stosowany tylko w przypadku braku innych alternatywnych metod leczenia lub urosepsy. Leki te mogą zakłócać przepływ krwi w nerkach, mają wysoką toksyczność dla nefronów i komórek układu nerwowego, powodują częste reakcje alergiczne i zmiany dyspeptyczne. Przepisywanie leków zgodnie z dawkami podanymi w adnotacji. Przeciwwskazane w ciąży, wyjątki są wskazania życiowe.

Aminoglikozydy

Leki mają silne działanie bakteriobójcze, które są wrażliwe na Proteus, Pseudomonas aeruginosa, Escherichia, Staphylococcus, Klebsiels. Przedstawicielami tej grupy leków są gentamycyna i amikacyna. Przeciwwskazane do stosowania u dzieci i kobiet w czasie ciąży z powodu możliwych działań niepożądanych (utrata słuchu, nefrotoksyczność, uszkodzenie aparatu przedsionkowego). Zalecana droga podawania pozajelitowego.

Uroseptics

Nitrofuran i jego pochodne

Ta grupa leków jest stosowana przez długi czas (faza ostrego leczenia i faza podtrzymująca). Przedstawicielami nitrofuranów są Furazolidon, Furagin, Furamag, Furacilin. Leki te mają szerokie spektrum działania przeciw opornym na antybiotyki szczepom bakterii. Najbardziej aktywny w stosunku do strepto-, staphylococcus i enterococcus, Trichomonas i Klebsiella. Leki są dopuszczone do przyjęcia w okresie dzieciństwa i laktacji u kobiet, ale są przeciwwskazane w okresie ciąży.

Wadą tej grupy jest wysoki poziom rozwoju działań niepożądanych i niepożądanych, takich jak hepatotoksyczność, hamowanie hemopoeza, reakcje alergiczne, zaburzenia dyspeptyczne, zespół niedrożności oskrzeli i rzadko obrzęk płuc.

Niefluorowane chinolony

Preparaty z tej grupy działają na Pseudomonas aeruginosa, Proteus, Klebsiella i Escherichia coli. Są również bardzo zadowoleni z negatywnych skutków, takich jak poprzednia grupa (pancytopenia, niedokrwistość hemolityczna, zaburzenia w przewodzie pokarmowym, cholestaza). Kategorycznie przeciwwskazane stosowanie niefluorowanych chinolonów z alkoholem, nitrofurany, nie stosować w niewydolności nerek na żadnym etapie.

Należy zauważyć, że tabletka uroantiseptyczna podlega podziałowi, co jest korzystne dla ich zastosowania w praktyce pediatrycznej. Leki przyjmowane są w fazie ostrego zapalenia i jako leczenie przeciwwysyłkowe (połowa lub trzeciorzędowa dawka leku przed snem przez okres od 3 do 6 miesięcy).

Phytoperspars

Ta grupa leków jest reprezentowana przez leki takie jak Kanefron, Uroenefren, Tsiston i inne. Leki te składają się z kolekcji ziół stosowanych w urologii i mają działanie przeciwzapalne, moczopędne, przeciwskurczowe i przeciwgorączkowe. leki te są przepisywane tylko w fazie podtrzymującej (antyretrowirusowej) przez co najmniej 3-4 miesiące.

Zaletą fitopreparatów jest to, że są one dozwolone u osób z niewydolnością nerek, u dzieci, kobiet w ciąży i karmiących piersią. Przeciwwskazania to indywidualna nietolerancja jakiegokolwiek składnika leku.

Przy niezależnym stosowaniu fitopreparatów niemożliwe jest osiągnięcie pełnego powrotu do zdrowia. Środki te są wykorzystywane jedynie jako pomocnicza terapia lekami uroantiseptycznymi i przeciwbakteryjnymi.

Rozkurczowe i niesteroidowe leki przeciwzapalne, które są przewidziane w ramach zespołu bólowego wyrażona NLPZ - na początku choroby, aby zmniejszyć procesy, zmiany i wysięk w tkance. Najczęściej stosowane leki są pierwszą grupą No-spa, Platifillin, Drotaverinum, Spazmalgon, a drugi - Ketanov, ketorolak, Nimisil, Nimesulide, Baralgan, diklofenak.

Terapia infuzyjna

W celu detoksykacji i odwodnienia stosuje się napary z roztworami soli glukozy 1: 1 lub 2: 1. Mniej powszechnie stosowany roztwór Ringera, Polysorb i ze znaczną hiperkaliemią, preparaty wapnia (glukonian wapnia, chlorek wapnia i inne). Objętość wlewów obliczana jest przez stosunek masy ciała (minimum 30 mg / kg / dzień, podzielony na 3 przyjęcia).

Inne leki

Należą deagreganty Curantil, pentoksyfilina), przeciwgorączkowe (ibuprofen, paracetamol, Nurofen, Nimisil) surowy komples witaminy, nikotynowego i kwasu askorbinowego. Leki te nie zawsze jest konieczne stosowanie w przypadku zapalnych chorób nerek i pęcherza moczowego.

Kiedy przepisywane są leki przeciwbakteryjne dla mężczyzn i kobiet?

Antybiotyki stosowane w leczeniu układu moczowo-płciowego u mężczyzn i kobiet są przepisywane w następujących przypadkach:

  • zapalenie lub niewydolność nerek;
  • zakażenie dróg moczowych;
  • ostre osłabienie organizmu pod wpływem współistniejącej patologii;
  • choroby przewlekłe.

Po szczegółowym badaniu diagnostycznym i wykryciu niszczących zmian, przy stanach zapalnych oddziałów spowodowanych infekcjami układu moczowo-płciowego, wskazane jest leczenie przeciwbakteryjne.

Powrót do spisu treści

Rodzaje i przykłady zastosowanych środków przeciwbakteryjnych do zakażenia układu moczowo-płciowego

Farmaceuci opracowali wiele leków stosowanych w infekcjach dróg moczowych. Optymalne leki to polisotydowe, złożone środki z serii penicylin o szerokim spektrum działania, cefalosporyny, fluorochinolony. Rodzaje leków przeciwbakteryjnych, ich krótka charakterystyka i przykłady są wyszczególnione w tabeli:

Powrót do spisu treści

Beta-laktamy

Antybiotyki stosowane w leczeniu zakażeń dróg moczowych o szerokim spektrum działania. Są one stosowane w połączeniu z innymi lekami, które mogą uzupełniać działanie terapeutyczne każdego z nich. Działa szkodliwie na bakterie Gram-ujemne i Gram-dodatnie, niszcząc gronkowce, które są odporne na wiele rodzajów środków przeciwbakteryjnych. Są wśród nich: aminopenicyliny, antysensowne penicyliny.

Najpopularniejsze antybiotyki do infekcji układu moczowo-płciowego:

  • "Amoxiclav";
  • "Amoksycylina" itp., Leczenie procesów zapalnych o różnym pochodzeniu.

Powrót do spisu treści

Inne środki

Typowe antybiotyki, które mają pozytywny efekt terapeutyczny:

  • "Azytromycyna" jest najlepszym produktem farmaceutycznym przeznaczonym do leczenia infekcji układu moczowo-płciowego u kobiet i mężczyzn w skomplikowanej postaci (zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej), wywołanej przez chlamydię. Jest to skuteczny lek, który niszczy patogeny. Aby leczyć infekcję w ustalonej dawce, czas trwania terapii dla każdego pacjenta jest indywidualny.
  • "Gentamycyna" - uniwersalna antybiotykowa grupa aminoglikozydów. Skutecznie radzi sobie z różnego rodzaju grzybami, bakteriami i wirusami. Jest stosowany w leczeniu nerek i dróg moczowych, z ciężkimi postaciami zapalenia nerek i endometrium, ale ma wiele niepożądanych zdarzeń.

Powrót do spisu treści

Jak wybrać?

Antybiotyki nie mogą być przyjmowane bez powołania lekarza, ponieważ gdy samoleczenie i przyjmowanie niewłaściwej dawki leku wywołuje oporność na bakterie, dalszy odbiór środków nie przyniesie korzyści, a jedynie pogorszy obecny stan pacjenta.

Przyjmowanie antybiotyków należy rozpocząć dopiero po ich mianowaniu na lekarza.

Wybór najbardziej odpowiedniego produktu leczniczego jest obowiązkiem lekarza prowadzącego, który musi początkowo przeprowadzić szczegółowe badanie pacjenta i przeprowadzić określone badania w celu zidentyfikowania rodzaju patogenu. Następnie, wybór najbardziej odpowiedniego leku do leczenia infekcji dróg moczowych, z uwzględnieniem wszystkich skutków ubocznych, stanu i indywidualnych cech pacjenta.

Infekcje dróg rodnych i są ze sobą ściśle powiązane i spowodowanych przez tego samego typu czynniki zakaźne: bakterie, wirusy, pierwotniaki, grzyby. Wyróżnione jako nieswoistego zapalenia aktywowany saprofitycznych lub obowiązkowo flory (Staphylococcus, Streptococcus, E. coli, grzybów z albicans rodzaju Candida) z osłabieniem odporności ogólnym lub miejscowym i specyficznych procesów w tle zakażonych bakteriami, takimi jak Mycoplasma ureoplazmy, gonokoków, Treponema pallidum. Również do konkretnych procesów obejmują hlamidiazah gdy winny działa jedynie z właściwości bakterii i wirusów, w tym samym czasie. Wirusowe zmiany przedstawione wirusa brodawczaka ludzkiego i opryszczka narządów płciowych.
Zmiany w obrębie narządów płciowych u kobiet są reprezentowane przez zapalenie sromu, zapalenie jelita grubego, zapalenie szyjki macicy, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie jajnika. U mężczyzn - zapalenie balanitis i balanoposthitis, zapalenie cewki moczowej, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie jąder i najądrza. Infekcje dróg moczowych pojawiają się łatwiej u kobiet ze względu na specyfikę anatomicznej struktury krocza. U mężczyzn zapalenie cewki moczowej jest najczęstsze, a zmiany chorobowe związane z częściami (zapalenie pęcherza) są zwykle wtórne i występują w przypadku zaburzeń przepływu moczu (nieprawidłowości anatomiczne, gruczolak prostaty, kamica nerkowa).
Główne objawy tej grupy chorób - bolesne oddawanie moczu, pieczenie i świąd w okolicy narządów płciowych, nasiloną aktywnością seksualną. Ponadto, zaburzenia wydzieliny z dróg rodnych (ropnych, zmieszane z krwią w procesie bakteryjnego, zsiadłe uszkodzeń grzybiczych, błony śluzowe w czasie infekcji wirusowej) oraz zmian w moczu: ciemnienie zmętnienie i zanieczyszczeń białkowych i (lub) we krwi.
Rozpoznanie zakażeń przeprowadza się na podstawie bakteriologicznych metod badań (wysiewanie zeskrobek na pożywkach) i serologicznych badań krwi (oznaczanie miana swoistych przeciwciał klasy M i G, dające pojęcie o procesie ostrym lub przewlekłym).
Oczywiście leczenie może rozpocząć się dopiero po diagnozie i weryfikacji patogenu. W przeciwnym razie ostry proces szybko staje się przewlekły i może prowadzić do poważnych powikłań i odwiecznego przepływu.

Preparaty do leczenia zakażeń dróg moczowych i narządów płciowych.

I. Antybiotyki.
1. Leki mają działanie bakteriobójcze w wyniku naruszenia syntezy białek ściany mikrobiologicznej.
A. Półsyntetyczne preparaty: oksacylina, amoksycylina (flemoksyna), ampicylina, tikarcylina, karbenicylina.
B. Ingibitorozaschischennye leki amoksycylina klavulonat (flemoklav, panklav, augmentin, amoxiclav) sulbaktam ampicylinę (unazin, sultamicilin, ampisid)
B. Połączone (ampiox).
2. - Bez laktamu o działaniu bakteriobójczym.
1 generacja: cefazolina, cefaleksyna;
2. generacji: cefaklor, cefuroksym;
3 pokolenie: ceftriakson, cefiksym, cefazymime, cefoperazon, ceftibuten, cefotaksym;
4 pokolenie: cefepime.
3.. Przez zakłócenie bakteriobójcze mikroby DNA sinteziroaniya. Ofloksacyna (zanotsin, kiroll, glaufos,), lomefloksacyna (lomatsin, ksenakvin, lomefloks), norfloksacyna (kvinoloks, lokson, negafloks) cyprofloksacyna (ifitsipro, kvintor, zindolin,), lefloksatsin, gatifloksacynę, sparfloksacyna (Sparflo), moksifloksacynę, lewofloksacyna.
4.. Klarytromycyna, azytromycyna (aztałowa, sumowana chemomycyna), josamycyna.
5.
1 generacja: streptomycyna, kanamycyna, neomycyna;
2. generacji: sisomycyna, netilmycyna, tobramycyna, gentamycyna;
3 pokolenie: amikacyna.
6. Tetracyklina, oksytetracyklina, chlortetracyklina.
Wybór antybiotyków wygląda tak. Zakażenia chlamydiami to głównie makrolidy i fluorochinolony. Mycoplasma to tetracykliny. Gonokokki -azitromitsin, cefalosporyny, penicyliny (pipraks) ftorhtinolony (norilet, raksar), aminoglikozydy (netromycin). Ureoplazma jest wrażliwa na doksycyklinę lub azytromycynę.

II. Nitrofurany zakłócają procesy utleniania w komórkach drobnoustrojów. Są stosowane w leczeniu infekcji dróg moczowych, mogą być bakteriostatykami i bakteriocydami. Nitrofurantoina (nifurtoinol, furadonin), furazidine (furomax, fumor),

III. Leki przeciwwirusowe.
1.
A. Przeciwstawne. Acyklowir (Zovirax), walacyklowir (Valtrex), pencyklowir (famcyklowir, Famvir).
B. Inhibitory kanałów jonowych (avovirem).
B. Specyficzne białko opiekuńcze GA. (arbidol).
D. Inhibitory neuraminidazy (peramiwir, repenaza, tamiflu)
D. Inhibitory białka NP (ingawiryny).
2. Interferony alfa i gamma blokują transmisję wirusowych RNA, prezentację antygenów wirusowych. Viferon, interferon, influferon, kipferon.
3. Zainicjuj syntezę własnego interferonu. Amiksin, tsikloferon, kagocel.

IV. Leki przeciwgrzybicze.
1. Działanie fungistatyczne.
A. Imidazoles. Ketokonazol (oronazol, nizoral).
B. Triazole. Irunin, diflucane, flukanazol, flukostat, itrakonazol (grzybica), mycosyst.
2. Antybiotyki są przeciwgrzybicze. Amfoterycyna B, pimafucyna (natamycyna), leworin, nystatyna.

V. Anty-pierwotniak. Metronidazol. Skuteczny w przypadku rzęsistkowicy.

VI. Środki antyseptyczne stosowane w zapobieganiu zakażeniom przenoszonym drogą płciową.
1. W oparciu o jod - betadynę w świecach lub roztworze.
2. W oparciu o leki zawierające chlor: chlorheksydynę w roztworze, miramistin (roztwór, czopek, żel).
3. W oparciu o gibitan - roztwór i czopki "Hexicon".

Głównymi formami uwalniania leków do leczenia infekcji układu moczowo-płciowego są tabletki i roztwory do wstrzykiwań. Oprócz przypadków infekcji grzybiczych zewnętrznych narządów płciowych, leczenie zewnętrzne nie jest skuteczne, a systematyczne podawanie leków jest wymagane. Pogwałcenie schematów leczenia, nieodpowiednie dawkowanie lub próby miejscowego leczenia infekcji dróg moczowych i narządów płciowych przyczyniają się do przewlekłego stanu zapalnego. Samoleczenie w przypadku infekcji narządów płciowych i infekcji dróg moczowych jest niedozwolone. Leczenie powinno być wykonywane na receptę lekarza i monitorowane za pomocą testów laboratoryjnych.