Główny
Analizy

Lek na zapalenie pęcherza moczowego u mężczyzn

Choroba zapalna pęcherza moczowego jest powszechna wśród przedstawicieli kobiet. Jednak mężczyźni mogą przechodzić nieprzyjemną chorobę, której towarzyszy ból i skurcze w jamie brzusznej. Wykrywanie jego objawów sugeruje wczesne odwoływanie się do lekarza, aby przepisał odpowiednie leki.

Niż w leczeniu zapalenia pęcherza u mężczyzn

Ponieważ zapalenie pęcherza moczowego jest spowodowane przez bakterie, należy zażywać antybiotyki w celu zwalczania tych patogenów. Należy przepisywać leki przeciwdrobnoustrojowe, lekarz musi unikać możliwości wystąpienia reakcji alergicznych i działań niepożądanych. Oprócz nich konieczne są środki przeciwskurczowe i leki, które eliminują stany zapalne, aby uwolnić osobę od silnego bólu.

Antybiotyki do zapalenia pęcherza moczowego

  • Monural to antybiotyk stosowany w urologii.

Lek przeciw zapaleniu pęcherza u mężczyzn powinien być stosowany, gdy:

  • bakteryjne zapalenie pęcherza moczowego w ostrej postaci;
  • obecność zakażeń w drogach moczowych po operacji;
  • okresowy nawrót ostrego zapalenia pęcherza;
  • zapobieganie infekcjom podczas zabiegu.

Wyprodukowane w formie granulek. Głównym aktywnym składnikiem leku jest fosfomycyna. Środek działa destrukcyjnie na ściany komórkowe bakterii. Zabronione jest picie Monuralu pacjentom z ciężką niewydolnością nerek, dzieciom poniżej piątego roku życia oraz pacjentom z reakcją alergiczną na ten lek. Dorośli powinni zażywać lek przez 1 dzień, dawka wynosi 3 g. Granulki leku należy rozcieńczyć wodą w ilości 1/3 wyrobu, picie 60 minut przed rozpoczęciem jedzenia lub po nim w tej samej przerwie.

  • Cystone jest lekiem homeopatycznym o działaniu przeciwzapalnym.
  • łodyga-bliźniak bicot;
  • marenu w kształcie serca;
  • skalnica języka;
  • wiara ashy;
  • oneschemum z bracteous;
  • szorstka słoma;
  • blotting do spania;
  • pachnąca bazylia;
  • oczyszczona mumia;
  • krzemian z wapna;
  • fasola końska;
  • skrzyp polny;
  • pachnąca paronia;
  • żółta mimoza;
  • nasiona teaku.

Kiedy brać: z procesami zapalnymi w pęcherzu; jeśli zostanie znaleziona kamica; do leczenia dny moczanowej i krystalurii. Dawkowanie: 2 tabletki dwa razy dziennie. Działanie leku na zapalenie pęcherza moczowego u mężczyzn jest przeciwbakteryjne, spazmolityczne, litolityczne, przeciwzapalne.

  • Nolitsin odnosi się do leków przeciwbakteryjnych, które pokazują wynik w eliminacji zapalenia pęcherza.

Następujące choroby mogą być przyczyną zażywania narkotyków:

  • zapalenie cewki moczowej;
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • zapalenie gruczołu krokowego (bakteryjne i przewlekłe);
  • zapalenie pęcherza;
  • rzeżączka, która przebiega bez powikłań;
  • zapalenie szyjki macicy;
  • zapalenie endometrium;
  • zapobieganie nawrotom chorób zakaźnych.

Lek ma przeciwwskazania:

  • reakcje alergiczne na substancję czynną (norfloksacynę) i inne składniki;
  • wiek do 18 lat.

Schemat dawkowania dla męskiego zapalenia pęcherza: 0,4 g dwa razy dziennie. Przebieg wizyty wynosi 3-5 dni. Przedawkowanie może zagrażać wystąpieniem nudności, wymiotów, osłabienia stolca, senności, obrzękiem twarzy, drgawkami. Nolicin ma imponującą listę efektów ubocznych, które wpływają na wszystkie systemy ciała. W związku z tym wskazane jest zasięgnięcie porady lekarza przed użyciem.

  • Furadonina - tabletki z zapaleniem pęcherza moczowego u mężczyzn, których lista składników obejmuje nitrofurantoinę.

Podobny efekt zapewnia lek Furamag. Nie zaleca się stosowania leku w przypadku naruszeń w zakresie wydalania nerki, marskości wątroby, zapalenia wątroby w postaci przewlekłej, porfirii, niewydolności serca. W przypadku mężczyzn, wymagana ilość leku wynosi 50-100 mg na raz, należy pić lek 4 razy dziennie. Zaleca się leczenie furadoniną w ciągu tygodnia.

  • Palin jest środkiem antyseptycznym stosowanym w urologii. Zawiera kwas pipemidowy.

Nadaje się do leczenia zapalenia cewki moczowej, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza i zapalenie gruczołu krokowego. Lekarstwo na zapalenie pęcherza u mężczyzn następujące Przeciwwskazania porfirię, czynność nerek i wątroby, ciąża i karmienie piersią są uczulone na składniki leku, wieku poniżej 14 lat, choroby ośrodkowego układu nerwowego. Pij Palin trzeba 0,2 g 2 razy / dzień przed śniadaniem i obiadem.

  • Lewomycetyna, jako antybiotyk przeznaczony do eliminacji szerokiego zakresu nazw bakterii, może mieć działanie lecznicze na zapalenie pęcherza.

Dawkowanie: 0,5 g 3-4 razy / dobę. Lek ma przeciwwskazania:

  • choroby wątroby, które zakłócają jego funkcjonowanie;
  • łuszczyca;
  • wyprysk;
  • dolegliwości skórne wywołane przez grzyby;
  • ciąża i okres karmienia piersią.

Leki na zapalenie pęcherza moczowego u mężczyzn

Antybiotyki walczą z czynnikami zakaźnymi w pęcherzu moczowym, pomagając pozbyć się zapalenia pęcherza po pewnym czasie. Jednak wielu pacjentów doświadcza silnego bólu w obszarze ciała, który musi zostać zatrzymany, aby dana osoba mogła normalnie wykonywać ważne funkcje. W tym celu odpowiednie są leki przeciwskurczowe i niesteroidowe leki przeciwzapalne.

Spasmolytics

Preparaty przeciwskurczowe stanowią dużą grupę środków przeciwbólowych. Ponieważ pęcherz jest tworzony przez gładki rodzaj tkanki mięśniowej, gdy pojawia się stan zapalny, zaczyna się kurczyć z dużą szybkością powodując skurcz w narządzie. Taki proces powoduje ból i ból podczas oddawania moczu. Spasololity pomagają wyeliminować nieprzyjemne i bolesne odczucia w zapaleniu pęcherza, normalizując częstotliwość skurczów mięśni.

Nowoczesny przemysł farmaceutyczny wytwarza dużą liczbę takich leków. Najpopularniejszym z nich jest No-shpa. Można go kupić w postaci tabletek lub w postaci płynnej. Średnia liczba tabletek wymagana do zapalenia pęcherza: 3-6 sztuk. Nie należy stosować leku do wątroby, niewydolności serca lub nerek oraz reakcji alergicznych na lek.

Oprócz No-Shpa znani są także inni przedstawiciele przeciwskurczowego:

Leki przeciwzapalne

Zalecane leki przeciwzapalne w zapaleniu pęcherza u mężczyzn:

  • Ibuprofen.
  • Nimesil.
  • Diklofenak.
  • Ketorolac.
  • Ketoprofen.
  • Indometacyna.

Leki te łagodzą objawy:

  • zaburzenie mikrokrążenia, wynikające z pojawienia się obrzęku;
  • ból;
  • skurcz tkanki mięśniowej;
  • niesprawność w funkcjonowaniu chorego narządu.

Nie zaleca się stosowania leczenia objawowego tymi lekami przez długi czas, ponieważ mogą one powodować komplikacje:

  • wrzodziejące lub erozyjne uszkodzenie przewodu pokarmowego;
  • udar;
  • zakrzepica;
  • krwawienie;
  • wzrost ciśnienia krwi.

Jakie leki przeciwzapalne z zapaleniem prostaty pomagają?

Leczenie zapalenia gruczołu krokowego wiąże się z użyciem kilku leków i dodatkowych funduszy. Tylko wtedy, gdy podejście kompleksowe nastąpi szybkie i pełne wyleczenie. Istnieją wysoce wyspecjalizowane grupy leków i leków objawowych. Ponieważ choroba ma charakter zapalny, podstawą leczenia są leki przeciwzapalne z zapaleniem prostaty. Pomagają one usunąć stany zapalne i związane z nimi bolesne odczucia. O jakich narkotykach mówią i jak je stosować?

Leki przeciwzapalne na zapalenie gruczołu krokowego

Funkcje przeciwzapalne w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego

Zapalenie gruczołu krokowego jest chorobą zapalną gruczołu krokowego występującą w postaci ostrej lub przewlekłej. Z powodzeniem poddaje się leczeniu zachowawczemu za pomocą specjalnej grupy leków. W większości przypadków obejmuje leki przeciwzapalne, które eliminują stany zapalne i łagodzą ból.

Do leczenia stosuje się zwykle niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ, NLPZ) - rodzaj leków o działaniu przeciwgorączkowym, przeciwbólowym, przeciwzapalnym. Mechanizm działania polega na powstrzymaniu produkcji w organizmie prostaglandyn, które biorą udział w rozwoju stanu zapalnego.

Z ostrym zapaleniem gruczołu krokowego, ciężką bolesnością w pachwinie, pieczeniem podczas oddawania moczu, podwyższoną temperaturą ciała i złym stanem zdrowia w wyniku ogólnego zatrucia organizmu. Wszystkie te objawy mogą pojawić się nagle i złapać człowieka z zaskoczenia. Pomoc w nagłych wypadkach w tym przypadku będzie miała NSAID:

  • zmniejszyć intensywność procesu zapalnego;
  • zmniejszyć przekrwienie gruczołowe;
  • zatrzymać rozmnażanie szkodliwych mikroorganizmów;
  • znormalizować temperaturę;
  • zatrzymują stan gorączkowy;
  • wyeliminuje ból i skurcz.

Środki z tej grupy wydawane są w różnych formach. W przypadku zapalenia gruczołu krokowego leki przeciwzapalne stosuje się w dwóch podstawowych postaciach dawkowania:

Preparaty do leczenia i profilaktyki zapalenia gruczołu krokowego

  • tabletki - mają ogólnoustrojową i szybką pomoc, wchłaniają się do krwi przez przewód pokarmowy;
  • świece - lokalnie i długotrwale, przenikając przez ściany odbytnicy.

Odpowiedni i skuteczny lek powinien być wybrany przez lekarza prowadzącego na podstawie diagnozy i skarg pacjenta. Dozwolony jednorazowy odbiór jako nagły przypadek. Długotrwałe samodzielne traktowanie jest surowo zabronione.

Tabletki przeciwzapalne z zapaleniem prostaty

Tabletki z zapaleniem gruczołu krokowego są wygodne w stosowaniu. Trzeba tylko pić jedną tabletkę iw ciągu 20-30 minut pojawi się znaczna ulga. Są bardzo skuteczne jako pomoc doraźna w wysokiej temperaturze i silnym zespole bólowym. Ale jest jeden ważny niuans: z długotrwałym stosowaniem ma negatywny wpływ na przewód pokarmowy i nerki. Dlatego są one wyznaczane przez lekarza pod ścisłym schematem dawkowania.

Najczęściej w urologii stosuje się NLPZ w oparciu o ibuprofen, ketoprofen, diklofenak. Mają najmniejszą ilość efektów ubocznych i najlepszy efekt przeciwzapalny.

Aktywnym składnikiem jest diklofenak sodowy w ilości 50 mg lub 100 mg. Łagodzi gorączkę i bóle w ciele, zmniejsza intensywność procesu zapalnego, znacznie zmniejsza obrzęk tkanek i bolesność. Jest przyjmowany na 1 tabletkę nie więcej niż 3 razy dziennie, najlepiej podczas posiłków (w celu zmniejszenia podrażnienia błony śluzowej żołądka). Maksymalna dawka na dzień nie powinna przekraczać 150 mg. Przeciwwskazane problemy z wrzodami trawiennymi i hemopoezą.

Zastrzyki Dicloberte z zapaleniem gruczołu krokowego

  1. "Solpaflex".

Przeciwzapalne kapsułki na bazie ibuprofenu zawierają 300 mg aktywnego składnika. Mają działanie przeciwgorączkowe, przeciwbólowe i przeciwzapalne. Dawkowanie u dorosłych: 1-2 kapsułki dwa razy dziennie, nie więcej niż 4 kapsułki dziennie. Nie należy przyjmować z alergiami, zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, hematopoezą, zaburzeniami czynności wątroby i nerek.

NLPZ z grupy ketoprofenu, pochodnej kwasu propionowego. Szybko wchłaniany w przewodzie pokarmowym, ma długie działanie przeciwbólowe. Produkowane w tabletkach i kapsułkach o różnych stężeniach. Zalecany schemat spożycia zakłada 1 tabletkę 2 razy dziennie po posiłku. Aby zatrzymać ostry atak, wystarczy jedna aplikacja. Na tle długotrwałego podawania może wystąpić ból brzucha, niestrawność, nudności, ból głowy, krwawienie, zaburzenia słuchu i wzroku.

Leki przeciwzapalne nie powinny być nadużywane, aby uniknąć poważnych działań niepożądanych. Przedłużoną terapię zapalenia gruczołu krokowego należy prowadzić pod ścisłym nadzorem lekarza. Wszystkie zalecenia i spotkania muszą zostać przeprowadzone.

Leki przeciwzapalne z prostaty w postaci świec

Urologowie wolą przepisywać czopki męskie na podawanie doodbytnicze. Mają wiele ważnych zalet: działają bezpośrednio w miejscu wstrzyknięcia, przenikają do tkanki gruczołu krokowego, nie mają negatywnego wpływu na organizm, w tym na przewód pokarmowy, przez długi czas. W tym przypadku istnieje znaczny minus - świece nie są w stanie szybko usunąć zapalenia, ponieważ muszą pokonać wiele barier do rozwiązania. Specjaliści zauważają, że ta forma leków przeciwzapalnych jest skuteczna w długotrwałej i ogólnoustrojowej terapii.

Czopki doodbytnicze na zapalenie gruczołu krokowego

Skład świec z zapalenia gruczołu krokowego może obejmować kilka składników, które nie tylko powstrzymują stan zapalny, ale także poprawiają krążenie krwi, niszczą bakterie, wspomagają regenerację tkanek, znieczulają, przywracają oddawanie moczu. Połączony preparat może zawierać:

  • antybiotyk;
  • środek przeciwbólowy;
  • tiotriazolina;
  • prostatyna;
  • prostatilen;
  • olej z rokitnika zwyczajnego;
  • propolis.

Najpopularniejsze są następujące leki:

Czopki do podawania doodbytniczego na bazie diklofenaku. Wchłania się przez tkanki jelitowe, przenikając bezpośrednio do zapalenia gruczołu. Działanie przeciwbólowe występuje około godziny po wstrzyknięciu. Sposób stosowania: jedną świeczkę rano i wieczorem wkłada się do odbytu tak głęboko, jak to możliwe, aż do całkowitego rozpuszczenia. Dozwolony dzień to nie więcej niż 150 mg substancji czynnej. Efektywnie połącz tabletkę "Voltaren" ze świecami. W takim przypadku zaleca się podawanie czopka tylko w nocy. Nie używaj formy odbytu z proctitis lub hemoroidów.

  1. "Simpletons."
Prostytutowa świeca odbytnicza, 15 szt

Odnosi się do grupy leków - fitoprotekerów. Są to świece na bazie naturalnych składników: propolisu, pergi, miodu, mleczka pszczelego. Ma wyraźne działanie przeciwzapalne i przeciwutleniające, normalizuje proces oddawania moczu, niszczy patogenną mikroflorę, zapobiega hiperplazji prostaty. Czopek podaje się raz dziennie przed pójściem spać. Czas trwania kursu leczenia wynosi co najmniej 2 tygodnie. Efekty uboczne występują rzadko, zwykle w postaci skórnych alergii na okolice odbytu.

Lek zawierający ekstrakt z prostaty i składnik przeciwbakteryjny lomefloksacyny. W wyniku zastosowania eliminowane są stany zapalne, obrzęki, bakterie ulegają zniszczeniu, zmniejsza się ból, poprawia się skład wydzielania gruczołu krokowego. Świece stawiane są po zabiegach oczyszczających. Zabieg przeprowadza się raz dziennie, najlepiej przed snem. Czas trwania leczenia wynosi co najmniej 10 dni.

Przeciwzapalne czopki z zapaleniem gruczołu krokowego okazały się skuteczne w praktyce i dlatego często są przepisywane jako jeden z elementów leczenia ostrej i przewlekłej patologii u mężczyzn.

Dodatkowe leki przeciwzapalne dla prostaty

NLPZ nie są w stanie wyleczyć zapalenia gruczołu krokowego. Chronicznej patologii często towarzyszy proces bakteryjny, który zatrzymuje się wyłącznie za pomocą antybiotyków. A ostra forma objawia się silną i bolesną symptomatologią, którą powinny ułatwiać leki. Złożony schemat leczenia zapalenia gruczołu krokowego może obejmować:

  • antybiotyki - mają silne działanie bakteriobójcze, niszcząc patogenną mikroflorę gruczołu ("Ciprofloxacin", "Amoxiclav", "Levofloxacin");
  • środki przeciwbólowe i przeciwskurczowe - znieczulają i likwidują skurcz mięśni i zwieracza ("Nurofen", "Drotaverin", "Buskopan");
  • alfa-adrenoblockery - ułatwiają oddawanie moczu i odpływ moczu (Doxazosin, Tamsulosin, Omnik);
  • środki zwiotczające mięśnie - złagodzić napięcie w gruczole, zmniejszyć ból ("Diazepam", "Baklofen", "Midokalm");
  • hormony - przywracają hormonalne tło i siłę seksualną mężczyzny (Omnadren, Flutamide);
  • fitopreparaty - pomocnicze środki naturalne, tzw. suplementy diety (Prostamol Uno, Tandenan, Tykveol).

Skuteczne i szybkie wyleczenie nie jest możliwe bez dodatkowej fizjoterapii, diety i zdrowego stylu życia, umiarkowanej aktywności i dobrego samopoczucia. Postępuj zgodnie ze wszystkimi zaleceniami lekarza, weź prawidłowo przepisane leki i zachowuj zdrowie!

Środki przeciwzapalne i ich zastosowanie w zapaleniu stercza

Leki przeciwzapalne są jednym z najbardziej poszukiwanych kierunków w przemyśle farmaceutycznym.

Leki tej kategorii są skutecznie stosowane w leczeniu urazów, procesów zapalnych, ostrych chorób przewlekłych.

Leki przeciwzapalne o podobnych wskaźnikach leków różnią się sposobem, w jaki wpływają na organizm ludzki.

Istnieją dwie główne grupy PVS:

  • niesteroidowe (niehormonalne) leki przeciwzapalne (NLPZ);
  • niehormonalny, ma właściwości przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwgorączkowe;
  • steroidowe (hormonalne) leki przeciwzapalne (SPVS).

Niesteroidowe (NLPZ)

Zasadą NLPZ jest zapobieganie tworzeniu się substancji zwanych prostaglandynami, które mogą wywoływać gorączkę, a także ból i skurcze mięśni.

Zadanie to osiąga się poprzez blokowanie enzymów cyklooksygenazy typu 1 i 2 (COX-1 i COX-2). Z ich pomocą produkowana jest prostaglandyna.

NLPZ-y są bardziej bezpieczne i wszechstronny w porównaniu SPV ale ma jedną wadę - to blokuje COX-1, które są wytwarzane z zastosowaniem substancji, zapobiegając zniszczeniu błonę śluzową żołądka, który jest narażony na zawartość kwasu solnego w kompozycji soku żołądkowego.

Ze względu na rozwój nowoczesnej farmakologii udoskonalono selektywne NLPZ. Nowoczesne NLPZ blokują tylko COG-2. I, w przeciwieństwie do SPVS, nie wywierają wpływu hormonalnego. W związku z tym NLPZ podzielono na dwie kategorie: nieselektywną i selektywną.

NLPZ są szeroko stosowane w leczeniu różnych chorób, z których główne to:

  • artroza;
  • reumatoidalne zapalenie stawów;
  • osteochondroza;
  • ból pleców;
  • ból głowy;
  • migrena;
  • ostra dna;
  • bolesne miesiączkowanie (ból menstruacyjny);
  • ból kości wywołany przerzutami;
  • umiarkowany ból spowodowany stanem zapalnym lub urazem tkanek miękkich;
  • ból pooperacyjny;
  • ból w chorobie Parkinsona;
  • gorączka (gorączka);
  • niedrożność jelit;
  • kolka nerkowa;
  • zapalenie gruczołu krokowego.

Leki niesteroidowe, takie jak SPVS, mają listę przeciwwskazań, wśród których:

  • Wrzód żołądka;
  • owrzodzenie dwunastnicy;
  • choroba nerek (w niektórych przypadkach dozwolone jest ograniczone przyjmowanie NLPZ);
  • zwiększona lub zmniejszona krzepliwość krwi;
  • okres ciąży;
  • okres karmienia piersią dziecka;
  • reakcje alergiczne ciała pacjenta na tę grupę leków.

Ponadto mogą wystąpić działania niepożądane, wyrażone jako zmiana w płynności krwi i stan zapalny lub podrażnienie ścian żołądka.

Nieselektywne

Nieselektywne NLPZ są przestarzałymi lekami, które mają szkodliwy wpływ na przewód pokarmowy, neutralizując COX-1.

Nieselektywne NSAID pochodzą z kwasów:

  • acetylosalicylowy - Aspiryna i jej odmiany, Diflunizal, Salasat;
  • arylopropionowy - Ibuprofen, Flurbiprofen, Naproksen, Ketoprofen, kwas Tiaprofenic;
  • antranil - Fluphenam i kwasy Mefenamowe;
  • aryloacetyczny - Diclofenac, Fenclofenac, Fentiazac;
  • heteroarylacetyczny - Ketorolac, Amtolmethine;
  • kwas metanosulfonowy - Analgin;
  • kwas indolowy / indenooctowy - Indometacyna, Sulindak;
  • enolikovoj, w szczególności oksikamy - Piroxicam, Tenoxicam, Meloxicam, Lornoxicam.

Selektywny

Selektywnymi NLPZ - nowoczesne kuracje medyczne wpływające tylko COX-2, pozwalając COX-1 substancje zwalniające, które uniemożliwiają zniszczenie błony śluzowej żołądka.

Selektywne NLPZ to:

  • luminicoxib - Prexis;
  • parekoksyb - Dinastat;
  • rofekoksyb - Denebol;
  • celekoksyb - Celebrex;
  • etorikoksib - Arkosia.

Leki przeciwzapalne w urologii u mężczyzn

Preparaty o działaniu przeciwzapalnym w leczeniu chorób urologicznych u mężczyzn są stosowane w następujących przypadkach:

  • zapalenie cewki moczowej;
  • zapalenie stercza;
  • zapalenie pęcherza;
  • kamica nerkowa;
  • balanoposthitis.

Jedną z najczęstszych chorób wymagających stosowania NLPZ jest zapalenie gruczołu krokowego. Choroba ta jest spowodowana zapaleniem gruczołu krokowego z powodu infekcji, hipotermii, stresu, siedzącego trybu życia i obniżonej odporności.

W połączeniu z antybiotykami szeroko stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne z zapaleniem gruczołu krokowego. NLPZ stosuje gruczołu krokowego osłabić reakcję organizmu na odwrócenie procesu chorobowego uruchomiony, a także w zwalczaniu przewlekłego zapalenia, charakterystycznych dla choroby.

Stosując leki przeciwzapalne z zapaleniem gruczołu krokowego, można uzyskać pozytywne wyniki w ciągu kilku godzin, a mianowicie:

  • złagodzenie lub całkowite złagodzenie bólu;
  • normalizacja temperatury ciała;
  • przywrócenie normalnego oddawania moczu;
  • poprawa ogólnego samopoczucia pacjenta.

Roztwór do wstrzykiwań Diklofenak

Leki przeciwzapalne z zapaleniem prostaty, które są najczęściej stosowane jako główne leczenie:

Dodatkowo stosuje się leki pomocnicze:

Czopki i roztwór do wstrzykiwań Prostatilen

Powyższe leki przeciwzapalne z zapaleniem gruczołu krokowego najskuteczniej wpływają na organizm przy przyjmowaniu w postaci świec. Ale w niektórych przypadkach dozwolone jest stosowanie doustne.

Obowiązkowe stosowanie leków przeciwzapalnych z przewlekłym zapaleniem gruczołu krokowego. Oprócz wszystkich powyższych leków o przewlekłym charakterze choroby stosuje się indometacynę. Skutecznie radzi sobie z objawami choroby, ale ma wiele różnych przeciwwskazań. Dlatego indometacyna jest przepisywana tylko w nagłych sytuacjach.

Oprócz leków z grupy NLPZ, inne leki są również przepisywane w celu skutecznego leczenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego:

  • antybiotyki: Moksyfloksacyna, hemifloksacyna, lewofloksacyna;
  • alfa-blokery: Alfuzozin, Finasteryd, Artesin;
  • witaminy.

Steroid (SPVS, WVTR) on

Zapalenie gruczołu krokowego obawia się tego środka, jak ognia!

Musisz tylko złożyć wniosek.

Steroid PVA - leki hormonalne, lepsze od NLPZ pod względem działania na organizm, ale z długotrwałym uzależnieniem. Ponadto, SPVS ma listę przeciwwskazań i silnych skutków ubocznych, dlatego są oni mianowani przez lekarzy tylko w przypadku specjalnej potrzeby.

Najczęstsze leki:

  • Kortyzon;
  • Maxidex;
  • Grzech deksametazonu;
  • Oftan-deksametazon;
  • Prednizolon;
  • Sininal Sin;
  • Berlikort;
  • Kenalog;
  • Nazakort;
  • Polcortolone;
  • Triamsinolon;
  • Flucinar;
  • Fluorort;
  • Betametazon.

Zastosowanie PTCA jest skuteczne w leczeniu chorób ogólnoustrojowych i łagodzenia objawów w tkankach łącznych i stawach:

PTCA może być również stosowana do leczenia nosa i gardła oraz innych niezakaźnych procesów zapalnych w połączeniu z antybiotykami.

Skutki uboczne powodowane przez leki z grupy SPVS mogą zależeć od kilku czynników: dawkowania, metod przyjmowania i właściwości leku. Gdy miejscowe stosowanie PTCA może wykazywać osłabienie odporności na choroby.

Przy systematycznym, ciągłym stosowaniu preparatu istnieje ryzyko wyświetlenia listy chorób:

  • nadciśnienie tętnicze;
  • wrzody żołądka steroidowe;
  • steroidowe zapalenie naczyń;
  • nadmierne owłosienie;
  • Zespół Cushinga;
  • cukrzyca steroidowa;
  • psychoza;
  • utrata potasu;
  • dystrofia mięśnia sercowego;
  • osteoporoza;
  • gruźlica;
  • retencja wody i sodu.

Przeciwwskazania do stosowania PTCA wynikają z obecności następujących objawów i chorób:

  • gruźlica i inne choroby zakaźne;
  • osteoporoza, w tym w okresie pomenopauzalnym;
  • skłonność do zakrzepicy;
  • cukrzyca;
  • wrzód trawienny dwunastnicy i żołądka;
  • zaburzenia psychiczne;
  • nadciśnienie tętnicze;
  • okres ciąży;
  • obecność zakaźnego procesu w drogach oddechowych, a także w stawach.

Powiązane filmy wideo

O czopkach przeciwzapalnych do leczenia zapalenia gruczołu krokowego:

Leki przeciwzapalne są skutecznymi lekami potrzebnymi we współczesnej medycynie. Są w stanie poprawić kondycję organizmu pacjenta w jak najkrótszym czasie. Podobnie jak wszystkie leki, leki przeciwzapalne mają listę ograniczeń. Głównym problemem związanym ze stosowaniem leków przeciwzapalnych jest to, że często leki tego typu są postrzegane jako panaceum na wszystkie choroby i stosowane bez przepisywania lekarza. Jest to niebezpieczne, ponieważ po wyeliminowaniu objawów choroby powstaje pseudo poczucie odzyskania. Ale przyczyna objawów prawdopodobnie nie zostanie rozwiązana i może zacząć się rozwijać, co będzie miało poważne konsekwencje. Ponadto, przy nadużywaniu NLPZ i NLPZ, mogą wystąpić różnego rodzaju działania niepożądane i negatywne reakcje związane z przeciwwskazaniami leków z tej grupy.

  • Eliminuje przyczyny zaburzeń krążenia
  • Delikatnie łagodzi stany zapalne w ciągu 10 minut po zażyciu

Przegląd 5 grup antybiotyków w leczeniu układu moczowo-płciowego u mężczyzn i kobiet

Jednym z najczęstszych powodów, aby zadzwonić dzisiaj do urologa są infekcje dróg moczowych, których nie należy mylić ze STI. Te ostatnie są przenoszone drogą płciową, podczas gdy MPI rozpoznaje się w każdym wieku i występuje z innych powodów.

Uszkodzenie bakteryjne narządów układu wydalniczego towarzyszy ciężkiemu dyskomfortowi - bólowi, pieczeniu, częstemu pragnieniu opróżnienia pęcherza - a przy braku terapii stają się chroniczne. Optymalna opcja leczenia - stosowanie nowoczesnych antybiotyków, które pozwalają szybko i bez komplikacji pozbyć się patologii.

Czym jest MPI?

Infekcje układu moczowo-płciowego przez zawierać kilka rodzajów zapalenia dróg moczowych, włączając nerki z moczowodu (tworzą górne odcinki FPA), jak i pęcherza moczowego i cewki moczowej (dolne części):

  • Odmiedniczkowe zapalenie nerek - zapalenie miąższu nerki i układ rurowy, towarzyszy bolesne odczucie w talii różnej intensywności i zatrucia (gorączka, nudności, osłabienie, dreszcze).
  • Zapalenie pęcherza moczowego jest procesem zapalnym w pęcherzu moczowym, którego objawami są częste poprzetryskiwanie z towarzyszącym uczuciem niepełnego opróżniania, obcinania bólu, a czasem krwi z moczem.
  • Cewki moczowej - pokonanie cewki moczowej (tzw. Cewki moczowej) jest spowodowane patogennymi mikroorganizmami, w których ropne wydzielina pojawia się w moczu, a oddawanie moczu staje się bolesne.

Istnieje kilka przyczyn infekcji dróg moczowych. Oprócz uszkodzeń mechanicznych patologia powstaje na tle hipotermii i obniżenia odporności, gdy aktywuje się mikroflora oportunistyczna. Ponadto infekcja często występuje z powodu nieprzestrzegania higieny osobistej, kiedy bakterie wchodzą do cewki moczowej z krocza. Kobiety chorują znacznie częściej niż mężczyźni w niemal każdym wieku (z wyjątkiem osób starszych).

Antybiotyki w leczeniu MPI

W zdecydowanej większości przypadków infekcja ma charakter bakteryjny. Najczęstszym patogenem jest przedstawiciel enterobakterii - E. coli, wykrywany u 95% pacjentów. Mniej powszechne są S.saprophyticus, proteus, klebsiella, entero i streptococci. Tak więc, nawet przed badaniami laboratoryjnymi najlepszym rozwiązaniem jest leczenie antybiotykami infekcji układu moczowo-płciowego.

Nowoczesne leki przeciwbakteryjne są podzielone na kilka grup, z których każda ma specjalny mechanizm działania bakteriobójczego lub bakteriostatycznego. Niektóre leki charakteryzują się wąskim spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, to jest mają one katastrofalny wpływ na ograniczoną liczbę gatunków bakterii, podczas gdy inne (szerokie spektrum) są przeznaczone do zwalczania różnych typów patogenów. To antybiotyki z drugiej grupy są stosowane w leczeniu infekcji dróg moczowych.

Penicyliny

Pierwszy z otwartych PUPZ przez długi czas był niemal powszechnym środkiem antybiotykoterapii. Jednak z czasem zmutowane drobnoustroje zmutowały i stworzyły specjalne systemy ochronne, które wymagały poprawy leków. W chwili obecnej naturalne penicyliny straciły znaczenie kliniczne, a zamiast nich stosuje się półsyntetyczne, połączone i chronione inhibitorami antybiotyki z serii penicylin. Zakażenia dróg moczowo-płciowych są leczone następującymi lekami z tej serii:

  • Ampicylina. Półsyntetyczny preparat do stosowania doustnego i pozajelitowego, działający bakteriobójczo poprzez blokowanie biosyntezy ściany komórkowej. Charakteryzuje się raczej wysoką biodostępnością i niską toksycznością. Jest szczególnie aktywny przeciwko proteus, Klebsiella i Escherichia coli. W celu zwiększenia oporności na beta-laktamazy przepisywany jest również preparat łączony Ampicillin / Sulbactam.
  • Amoksycylina. Z widma aktywności i skuteczności przeciwdrobnoustrojowej podobnym do poprzedniego ABP, ale ma wysoką odporność na działanie kwasów (nie zniszczone w kwaśnym środowisku żołądka). Używane i jego analogi i Flemoxin Solutab Hikontsil i połączone antybiotyki do leczenia układu moczowo-płciowego (kwas klawulanowy) - amoksycyliny / kwasu klawulanowego, augmentyna, Amoksiklav, Flemoklav Soljutab.

Na przykład wrażliwość E. coli wynosi nieco ponad 60%, co wskazuje na niską skuteczność antybiotykoterapii i potrzebę stosowania ABP w innych grupach. Z tego samego powodu antybiotyk-sulfanilamid Co-trimoksazol (Biseptol) praktycznie nie jest stosowany w praktyce urologicznej.

Cefalosporyny

Kolejna grupa beta-laktamów o podobnym działaniu, różnym od penicylin, zwiększona odporność na niszczące działanie patogennych enzymów flory. Istnieje kilka generacji tych leków, z których większość przeznaczona jest do podawania pozajelitowego. Z tej serii do leczenia układu moczowo-płciowego u mężczyzn i kobiet stosuje się następujące antybiotyki:

  • Cephalexin. Skuteczne lekarstwo na zapalenie wszystkich narządów narządów moczowo-płciowych w celu spożycia przy minimalnej liście przeciwwskazań.
  • Cefaklor (Zeclor, Alfacet, Tarracef). Odnosi się to do cefalosporyny drugiej generacji, jak również podawać doustnie.
  • Cefuroksym i jego analogi Zinatsef i Zinnat. Produkowany w kilku postaciach dawkowania. Może być przepisywany nawet dzieciom w pierwszych miesiącach życia z powodu niskiej toksyczności.
  • Ceftriakson. Jest sprzedawany jako proszek do sporządzania roztworu, który jest podawany pozajelitowo. Substytutami są Lendacin i Rocefin.
  • Cefoperazon (Cefobide). Reprezentant trzeciej generacji cefalosporyn, którym podaje się dożylnie lub domięśniowo infekcje układu moczowo-płciowego.
  • Cefepim (Maksipim). Czwarta generacja antybiotyków z tej grupy do stosowania pozajelitowego.

Leki te są szeroko stosowane w urologii, ale niektóre z nich są przeciwwskazane u kobiet w ciąży i karmiących piersią.

Fluorochinolony

Najskuteczniejsze antybiotyki w zakażeniach dróg moczowych u mężczyzn i kobiet. Są to silne syntetyczne leki o działaniu bakteriobójczym (śmierć mikroorganizmów następuje z powodu naruszenia syntezy DNA i zniszczenia ściany komórkowej). Ze względu na toksyczność i przepuszczalność bariery łożyskowej dzieci w ciąży i karmiące piersią nie są przypisane.

  • Cyprofloksacyna. Jest przyjmowany doustnie, pozajelitowo, wchłania się i szybko eliminuje bolesne objawy. Ma kilka analogów, w tym Ciprobay i Ciprinol.
  • Ofloksacyna (Ofloxin, Tarivid). Antybiotyk-fluorochinolon, szeroko stosowany nie tylko w praktyce urologicznej ze względu na jego skuteczność i szeroką gamę efektów przeciwdrobnoustrojowych.
  • Norfloksacyna (Nycycin). Kolejny lek do stosowania doustnego, jak również w / in i / m. Ma te same wskazania i przeciwwskazania.
  • Pefloksacyna (Abaktal). Działa również na większość tlenowych patogenów, przyjmowanych pozajelitowo i do wewnątrz.

Te antybiotyki są również widoczne w mykoplazmie, ponieważ działają na drobnoustroje wewnątrzkomórkowe lepiej niż wcześniej powszechnie stosowane tetracykliny. Cechą charakterystyczną fluorochinolonów jest negatywny wpływ na tkankę łączną. Z tego powodu leki nie mogą być stosowane do 18 roku życia, w okresie ciąży i karmienia piersią, a także osób, u których zdiagnozowano zapalenie ścięgien.

Aminoglikozydy

Klasa środków przeciwbakteryjnych przeznaczonych do podawania pozajelitowego. Działanie bakteriobójcze uzyskuje się przez hamowanie syntezy białek głównie beztlenowców Gram-ujemnych. Jednocześnie leki tej grupy charakteryzują się dość wysokim wskaźnikiem nefro- i ototoksyczności, co ogranicza zakres ich stosowania.

  • Gentamicin. Lek drugiej generacji antybiotyków - aminoglikozydów, który jest słabo adsorbowany w przewodzie żołądkowo-jelitowym i dlatego jest podawany dożylnie i domięśniowo.
  • Nethylmycin (Netromycin). Odnosi się do tego samego pokolenia, ma podobne działanie i listę przeciwwskazań.
  • Amicacin. Kolejny aminoglikozyd, skuteczny w infekcjach dróg moczowych, szczególnie skomplikowany.

Ze względu na długi okres półtrwania wymienione leki są stosowane tylko raz dziennie. Są przepisywane dzieciom od najmłodszych lat, jednak kobiety w okresie laktacji i kobiety w ciąży są przeciwwskazane. Antybiotyki aminoglikozydy pierwszej generacji w leczeniu zakażeń MVP nie są już stosowane.

Nitrofurany

Antybiotyki o szerokim spektrum działania na infekcje układu moczowo-płciowego o działaniu bakteriostatycznym, przejawiające się zarówno w odniesieniu do mikroflory gram-dodatniej, jak i gram-ujemnej. W tym przypadku oporność patogenów praktycznie nie jest tworzona. Preparaty te są przeznaczone do podawania doustnego, a żywność zwiększa ich biodostępność. W leczeniu zakażeń stosuje się MVP Nitrofurantoinę (nazwa handlowa Furadonin), którą można podawać dzieciom od drugiego miesiąca życia, ale nie może być w ciąży i karmić piersią.

Osobny opis zasługuje na antybiotyk trometamol Fosfomycin, który nie należy do żadnej z wyżej wymienionych grup. Jest sprzedawany w aptekach pod nazwą handlową Monural i jest uważany za uniwersalny antybiotyk dla zapalenia układu moczowo-płciowego u kobiet. Ten środek bakteriobójczy dla nieskomplikowanych postaci zapalenia MVP jest przepisywany przez jednodniowy kurs - 3 gramy fosfomycyny raz. Dozwolone do użycia w każdej chwili ciąży, praktycznie bez efektów ubocznych, mogą być stosowane w pediatrii (od 5 lat).

Kiedy iw jaki sposób antybiotyki stosowane są w MPI?

W normalnym moczu zdrowego człowieka jest praktycznie sterylne, ale cewka posiada własną mikroflorę śluzowe, tak bezobjawowych bakteriurii (obecność patogenów w moczu) rozpoznaje się dość często. Ten stan nie pojawia się na zewnątrz i nie wymaga leczenia w większości przypadków. Wyjątkiem są kobiety w ciąży, dzieci i osoby z niedoborem odporności.

Jeśli w moczu znajdują się duże kolonie Escherichia coli, konieczne jest leczenie antybiotykami. W tej chorobie występuje w postaci ostrej lub przewlekłej z ciężkimi objawami. Ponadto, w celu zapobiegania nawrotom (gdy zaostrzenie występuje więcej niż dwa razy w ciągu sześciu miesięcy), przepisuje się antybiotykoterapię dla długotrwałych kursów o niskiej dawce. Poniżej przedstawiono schematy stosowania antybiotyków w infekcjach układu moczowo-płciowego u kobiet, mężczyzn i dzieci.

Odmiedniczkowe zapalenie nerek

Łagodne i umiarkowane postacie choroby są leczone doustnymi fluorochinolonami (np. Ofloxacin 200-400 mg dwa razy dziennie) lub amoksycyliną chronioną przez inhibitor. Lekami rezerwowymi są cefalosporyny i ko-trimoksazol. Ciąży, hospitalizacja z początkowego leczenia cefalosporyny pozajelitowego (cefuroksym), a następnie przenieść do tabletek - ampicyliny lub amoksycyliny, w tym kwas klawulanowy. Dzieci w wieku poniżej 2 lat są również umieszczane w szpitalu i otrzymują te same antybiotyki co kobiety w ciąży.

Zapalenie pęcherza moczowego i zapalenie cewki moczowej

Co do zasady, zapalenie pęcherza i niespecyficzny proces zapalny w cewce moczowej przebiegają jednocześnie, więc nie ma różnicy w ich terapii antybiotykami. Nieskomplikowane zakażenie u dorosłych jest zwykle leczone przez 3-5 dni za pomocą fluorochinolonów (Ofloksacyna, Norfloksacyna i inne). Rezerwa to amoksycylina / klawulanian, furadonina lub monural. Skomplikowane formy są traktowane podobnie, ale przebieg antybiotykoterapii trwa co najmniej 1-2 tygodnie. W przypadku kobiet w ciąży lekami z wyboru są Amoksycylina lub Monural, alternatywą jest Nitrofurantoina. Dzieciom przepisuje się 7-dniowy cykl doustnych cefalosporyn lub amoksycylinę z klawulanianem potasu. Fundusze rezerwowe to Monural lub Furadonin.

Dodatkowe informacje

Należy pamiętać, że u mężczyzn każda postać MPI jest uważana za skomplikowaną i leczoną zgodnie z odpowiednim schematem. Ponadto powikłania i ciężki przebieg choroby wymagają obowiązkowej hospitalizacji i leczenia lekami pozajelitowymi. Pacjenci ambulatoryjni zwykle otrzymują leki do spożycia. Co do środków ludowych, nie ma specjalnego efektu terapeutycznego i nie może zastąpić antybiotykoterapii. Stosowanie naparów i bulionów traw jest dopuszczalne tylko w porozumieniu z lekarzem jako dodatkowe leczenie.

Powierz swoje zdrowie profesjonalistom! Umów się na wizytę u najlepszego lekarza w swoim mieście już teraz!

Dobry doktor jest generałem, który na podstawie twoich symptomów postawi prawidłową diagnozę i zaleci skuteczne leczenie. Na naszym portalu możesz wybrać lekarza z najlepszych klinik w Moskwie, St. Petersburgu, Kazaniu i innych miastach Rosji i uzyskać rabat w wysokości do 65% przy przyjęciu.

* Kliknięcie przycisku przeniesie Cię do specjalnej strony witryny z formularzem wyszukiwania i rekordem do specjalisty profilu, który Cię interesuje.

* Dostępne miasta: Moskwa i region, Petersburg, Jekaterynburg, Nowosybirsk, Kazań, Samara, Perm, Niżny Nowogród, Ufa, Krasnodar, Rostów nad Donem, Czelabińsk, Woroneż, Iżewsk

Apteka w domu

Współczesna urologia pozwala pozbyć się wielu problemów zdrowotnych, które pojawiają się w tej dziedzinie medycyny. A przede wszystkim sukces leczenia zależy od prawidłowego wyboru leków. Jak różnorodne są choroby tej delikatnej sfery, jest tak wiele środków, które mogą pomóc w leczeniu konkretnej choroby. Czasami zależą nie tylko od zdrowia, ale także od życia pacjenta. Na przykład, środek moczopędny, taki jak Furosemide (lub Lasix), tak szybko daje pożądany efekt, który jest stosowany nie tylko w ostrej niewydolności nerek, ale także w obrzęku płuc i mózgu.

W zależności od natury choroby i przyczyny problemu zdrowotnego, urologowie stosują preparaty różnych grup leczniczych. Są to leki moczopędne, antybiotyki, przeciwskurczowe i homeopatyczne. Każdy z nowoczesnych leków stosowanych w urologii, posiada szereg wskazań i przeciwwskazań do stosowania, więc w każdym przypadku samoleczenia bez konsultacji z wykwalifikowanym urologa.

Diuretyki

W przypadku obrzęku serca i nerek oraz nadciśnienia często stosuje się Dichlorotiazyd i cyklometazol, leki, które wielokrotnie zwiększają wydalanie potasu z moczem, a także sodu i chloru z organizmu. Tak więc oba środki są równie skuteczne przy zasadowicy i kwasicy. Efekty uboczne są wystarczająco poważne: hipokaliemia, zwiększony pozostały azot, wtórna cukrzyca. Narkotyki starają się nie aplikować na dnę, cukrzycę, ciężką niewydolność nerek i wątroby.
Suchy proszek Mannitol korzystnie odróżnia od innych leków moczopędnych możliwość zastosowania w ostrej niewydolności nerek. Lek ma wyraźne działanie moczopędne, poprawia krążenie krwi w nerkach, usuwa substancje nefrotoksyczne z moczem. Takie właściwości pozwalają leczyć ten lek obrzękiem różnego pochodzenia i zatrucia.
Diakarb różni się od analogów niską toksycznością. Ten moczopędny jest skuteczny w marskości wątroby, jaskry, obrzęku pochodzenia sercowego oraz w zatruciu u kobiet w ciąży. Przeciwwskazania do tego leku to ostra niewydolność nerek i wątroby, choroba Addisona. Wśród skutków ubocznych można zaobserwować parestezje w kończynach i senność, niemal natychmiast znikające po wycofaniu leku.

Leki przeciwbakteryjne

5-nok - jeden z najsłynniejszych preparatów przeciwbakteryjnych i przeciwdrobnoustrojowych. Środek działa zarówno na bakterie Gram-ujemne, jak i Gram-dodatnie. Jest stosowany w leczeniu zapalenia cewki moczowej, zapalenia pęcherza, zapalenia najądrza i odmiedniczkowego zapalenia nerek. 5-nok jest skutecznie przyjmowany z niektórymi rodzajami grzybów i innych mikroorganizmów. Przeciwwskazania obejmują zaćmę, niewydolność nerek i wątroby, nadwrażliwość na nitroksolinę, ciążę i laktację. Na liście efektów ubocznych znajdują się naruszenia w przewodzie pokarmowym, reakcje alergiczne w postaci wysypki lub pokrzywki.
Szerokie spektrum działania ma również roślinny preparat leczniczy Kanefron-N, który zyskał ostatnio bardzo popularną popularność. Skutecznie eliminuje choroby zapalne układu moczowo-płciowego, takie jak ostre i przewlekłe zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej, odmiedniczkowe zapalenie nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, kłębuszkowe zapalenie nerek. Ponadto lek jest znany ze swoich właściwości profilaktycznych, z tendencją do tworzenia kamieni i piasku w pęcherzu i nerkach. Kanefron-N eliminuje skurcze w drogach moczowych. Lek należy stosować ostrożnie w przypadku problemów z wątrobą i podczas ciąży.
Lewofloksacyna jest lekiem przeciwdrobnoustrojowym należącym do grupy chinolonów o szerokim spektrum działania. Lek jest przeznaczony do leczenia zakaźnych i zapalnych procesów wywołanych przez wrażliwe mikroorganizmy. Jedną z zalet leczenia lewofloksacyną jest wygoda stosowania (raz dziennie) i prawie całkowity brak przeciwwskazań. Efekty uboczne mogą być nudnościami, biegunką, zawrotami głowy i bezsennością.

Spasmolytics

Jednym z najskuteczniejszych środków przeciwskurczowych stosowanych w urologii jest Spasmox. Preparat ten stosuje się w leczeniu trudności w oddawaniu moczu, moczenie nocne, nietrzymanie moczu nerwowo dysfunkcji pęcherza. Lek ma wiele przeciwwskazań. To zatrzymanie moczu, miastenia gravis, tachyarytmii, jaskra, zapalenie przełyku, refluks żołądkowo-jelitowych chorób, atonia jelit, niewydolność nerek, porażenie mózgowe i inne.
But-spa, znane ze swojej wyjątkowej zdolności do leczenia spazmów o innej naturze, jest również stosowane w urologii. Lek obniża zwiększony ton pęcherza, znieczula i zmniejsza potrzebę oddawania moczu.
Relaksując gładkie mięśnie szyi pęcherza pomagają alfa-blokery, na przykład Alfuzosin. Jest szczególnie skuteczny w bólu, który występuje z zapaleniem pęcherza moczowego lub zapaleniem cewki moczowej. Lek pomaga nawet z silnym zespołem bólowym. W takim przypadku najlepiej jest uzupełnić odbiór przeciwskurczowy jakimkolwiek lekiem przeciwhistaminowym. Pomoże to wyeliminować obrzęk tkanki.

Inne środki

Vitaprost należy do grupy leków stosowanych w urologii z zapaleniem gruczołu krokowego. Środki pomocy ostrej i przewlekłej postaci tej choroby, jak również używany do stabilizacji po chirurgii gruczołu krokowego.
Prostatilen leczy również zapalenie gruczołu krokowego. Środek jest naturalnym enzymem wyizolowanym z prostaty bydła i ma złożony wpływ. Lek pomaga przywrócić funkcję prostaty, mimo że prowadzi do nieprawidłowości - procesu patologicznego lub naturalnego starzenia się. Dodatkową zaletą jest wzrost odporności w wyniku leczenia prostatylenem.

Prezentuję wideo na temat urologii. Film ten jest wykonany w nieco nudnym wykładzie, ale jest wiele informacji do rozważenia.

Jest to wykład dr Pavlova na temat urologii.

Zakażenie układu moczowego: leczenie lekami

Antybiotyki, leki, leki na zapalenie nerek i pęcherza moczowego

Ostatnio częstotliwość wykrywania chorób układu moczowego wzrasta zarówno u kobiet, jak iu mężczyzn. Proces zapalny tej lokalizacji charakteryzuje się naruszeniem ogólnego stanu, wysokiej gorączki, zjawisk dysurycznych, a także podatnych na przewlekłe choroby i nawroty.

Istnieją dwie metody leczenia chorób nerek i pęcherza: lek i lek. Drugi stół atrybut Pevzneru №7 lub 7a, nadużywania alkoholu, ograniczając białka spożycie pokarmu i stanowisko odwadniania tłuszczu (np obturacyjna odmiedniczkowe zapalenie nerek), leczeniu sanitarnych i zdrowotnych w remisji lub odzysku okresu.

Wśród farmakologicznego leczenia choroby nerek i pęcherza najczęściej stosowanymi grupami leków są leki przeciwbakteryjne i uroantysetyki, bez których leczenie nie jest możliwe.

Leki przeciwbakteryjne

Penicyliny

Rozpoczęcie leczenia chorób zapalnych rozpoczyna się od penicylin w połączeniu z kwasem klawulowym lub sulbaktamem (chronione penicyliny). Najbardziej optymalne są mianowania Augmentin, Trifamox, Amoxiclav, Flemoclav. Leki te są skuteczne przeciwko gronkowcom, paciorkowcom, Escherichia coli, Enterococci, zakażeniu białkiem.

Chronione penicyliny są dobrze tolerowane przez pacjentów, są niezbędne podczas stosowania w praktyce pediatrycznej, u kobiet w okresie ciąży (ciąża).

Wśród skutków ubocznych są reakcje alergiczne i zaburzenia trawienia.

Leki oblicza się w dawce 40-60 mg / kg na dzień dla dorosłej populacji i 20 do 50 mg na dzień dla dzieci. Dzienna dawka powinna być podzielona na 2-3 zastrzyki. W pierwszych dniach terapii pokazano przebieg wstrzykiwania preparatów, z dalszą zmianą podawania doustnego.

Cefalosporyny

Cefalosporyny drugiej generacji są równoważne chronionym penicylinom. Stosowany ze stabilnością drobnoustrojów do augmentiny, amoksykalu i innych przedstawicieli lub w przypadku ich braku. Wykazano, że cefalosporyny pokoleń III i VI wykazują nieskuteczność dwóch pierwszych grup leków lub wykrywają florę Pseudomonas (pokolenie VI). Leki te są bardziej aktywne niż penicyliny z powodu wydalania leku i jego metabolitów przez nerki, są wykazane w niewydolności nerek, w tym.

Do leczenia nerek i pęcherza moczowego najczęściej stosuje się cefotaksym, ceftazydym, ceftriakson, ceftriabol, cefobid. Od wprowadzenia leku należy porzucić w wykrywaniu chorób układu wątrobowo-żółciowego, żółtaczka u noworodków. Spośród skutków ubocznych izolowane są zjawiska reakcji podobnej do disulfiramu (częste niestrawne wymioty, ból brzucha, niedociśnienie tętnicze, tachykardia). Lek podaje się w dawce 50-100 mg / kg dla dzieci i dorosłych co 12 godzin, ale nie więcej niż 1,0 g na jedną dawkę.

Macrolides

Często stosowany w przypadku bakteriologicznej izolacji infekcji wewnątrzkomórkowych: mykoplazmy, chlamydii i innych. W odniesieniu do gronkowicy, entero- i paciorkowców, Escherichia są nieskuteczne. Przypisać w połączeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi. Leki reprezentujące serię makrolidów to erytromycyna, azytromycyna, klarytromycyna. Leki te nie wpływają na mikroflorę jelitową i nie wymagają podawania preparatów bifidum. Jednak wszystkie są w stanie wydłużyć interwał PQ na kardiogramie, powodując tachykardię. Przygotowania należy wykonać zgodnie z adnotacją.

Carbopines

Rezerwowa grupa środków przeciwbakteryjnych obejmuje preparaty zawierające pierścień beta-laktamowy. Meropinem, Meronem, Imipenem, Tienam, Djenema są wysoce skuteczne przeciwko flory Gram-dodatniej i Gram-ujemnej, ale nie wpływają na Pseudomonas aeruginosa. Stosowany tylko w przypadku braku innych alternatywnych metod leczenia lub urosepsy. Leki te mogą zakłócać przepływ krwi w nerkach, mają wysoką toksyczność dla nefronów i komórek układu nerwowego, powodują częste reakcje alergiczne i zmiany dyspeptyczne. Przepisywanie leków zgodnie z dawkami podanymi w adnotacji. Przeciwwskazane w ciąży, wyjątki są wskazania życiowe.

Aminoglikozydy

Leki mają silne działanie bakteriobójcze, które są wrażliwe na Proteus, Pseudomonas aeruginosa, Escherichia, Staphylococcus, Klebsiels. Przedstawicielami tej grupy leków są gentamycyna i amikacyna. Przeciwwskazane do stosowania u dzieci i kobiet w czasie ciąży z powodu możliwych działań niepożądanych (utrata słuchu, nefrotoksyczność, uszkodzenie aparatu przedsionkowego). Zalecana droga podawania pozajelitowego.

Uroseptics

Nitrofuran i jego pochodne

Ta grupa leków jest stosowana przez długi czas (faza ostrego leczenia i faza podtrzymująca). Przedstawicielami nitrofuranów są Furazolidon, Furagin, Furamag, Furacilin. Leki te mają szerokie spektrum działania przeciw opornym na antybiotyki szczepom bakterii. Najbardziej aktywny w stosunku do strepto-, staphylococcus i enterococcus, Trichomonas i Klebsiella. Leki są dopuszczone do przyjęcia w okresie dzieciństwa i laktacji u kobiet, ale są przeciwwskazane w okresie ciąży.

Wadą tej grupy jest wysoki poziom rozwoju działań niepożądanych i niepożądanych, takich jak hepatotoksyczność, hamowanie hemopoeza, reakcje alergiczne, zaburzenia dyspeptyczne, zespół niedrożności oskrzeli i rzadko obrzęk płuc.

Niefluorowane chinolony

Preparaty z tej grupy działają na Pseudomonas aeruginosa, Proteus, Klebsiella i Escherichia coli. Są również bardzo zadowoleni z negatywnych skutków, takich jak poprzednia grupa (pancytopenia, niedokrwistość hemolityczna, zaburzenia w przewodzie pokarmowym, cholestaza). Kategorycznie przeciwwskazane stosowanie niefluorowanych chinolonów z alkoholem, nitrofurany, nie stosować w niewydolności nerek na żadnym etapie.

Należy zauważyć, że tabletka uroantiseptyczna podlega podziałowi, co jest korzystne dla ich zastosowania w praktyce pediatrycznej. Leki przyjmowane są w fazie ostrego zapalenia i jako leczenie przeciwwysyłkowe (połowa lub trzeciorzędowa dawka leku przed snem przez okres od 3 do 6 miesięcy).

Phytoperspars

Ta grupa leków jest reprezentowana przez leki takie jak Kanefron, Uroenefren, Tsiston i inne. Leki te składają się z kolekcji ziół stosowanych w urologii i mają działanie przeciwzapalne, moczopędne, przeciwskurczowe i przeciwgorączkowe. leki te są przepisywane tylko w fazie podtrzymującej (antyretrowirusowej) przez co najmniej 3-4 miesiące.

Zaletą fitopreparatów jest to, że są one dozwolone u osób z niewydolnością nerek, u dzieci, kobiet w ciąży i karmiących piersią. Przeciwwskazania to indywidualna nietolerancja jakiegokolwiek składnika leku.

Przy niezależnym stosowaniu fitopreparatów niemożliwe jest osiągnięcie pełnego powrotu do zdrowia. Środki te są wykorzystywane jedynie jako pomocnicza terapia lekami uroantiseptycznymi i przeciwbakteryjnymi.

Rozkurczowe i niesteroidowe leki przeciwzapalne, które są przewidziane w ramach zespołu bólowego wyrażona NLPZ - na początku choroby, aby zmniejszyć procesy, zmiany i wysięk w tkance. Najczęściej stosowane leki są pierwszą grupą No-spa, Platifillin, Drotaverinum, Spazmalgon, a drugi - Ketanov, ketorolak, Nimisil, Nimesulide, Baralgan, diklofenak.

Terapia infuzyjna

W celu detoksykacji i odwodnienia stosuje się napary z roztworami soli glukozy 1: 1 lub 2: 1. Mniej powszechnie stosowany roztwór Ringera, Polysorb i ze znaczną hiperkaliemią, preparaty wapnia (glukonian wapnia, chlorek wapnia i inne). Objętość wlewów obliczana jest przez stosunek masy ciała (minimum 30 mg / kg / dzień, podzielony na 3 przyjęcia).

Inne leki

Należą deagreganty Curantil, pentoksyfilina), przeciwgorączkowe (ibuprofen, paracetamol, Nurofen, Nimisil) surowy komples witaminy, nikotynowego i kwasu askorbinowego. Leki te nie zawsze jest konieczne stosowanie w przypadku zapalnych chorób nerek i pęcherza moczowego.