Główny
Objawy

Vesiculitis - objawy i leczenie, przyczyny

Vesiculitis to zapalenie pęcherzyków nasiennych wywołanych przez zakażenie. Bardzo rzadko występuje w izolacji. Najczęściej towarzyszy mu zapalenie cewki moczowej (zapalenie cewki moczowej), prostaty (zapalenie gruczołu krokowego) i jąder (zapalenie jąder). Czasami jest to powikłanie przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego.

W większości przypadków rozwija się przewlekłe zapalenie pęcherzyków płucnych, które towarzyszy przebiegowi przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego. Głównym powodem pojawienia się choroby jest infekcja, która przenika do pęcherzyka nasiennego z gruczołu krokowego lub tylnej części cewki moczowej. Istnieją również krwiotwórcze (krwi) i limfogenne szlaki infekcji.

Przyczyny

Dlaczego występuje zapalenie pęcherzyków i co to jest? Występowanie zapalenia pęcherzyków zwykle wiąże się z infekcją. Czynnik sprawczy często wchodzi do pęcherzyków przez krew, limfę lub nasieniowody.

Choroba może powodować:

  1. Choroby zakaźne i zapalne: grypa, SARS, zapalenie migdałków, zapalenie migdałków.
  2. Infekcyjne i zapalne choroby układu moczowo-płciowego: prostaty (zapalenie gruczołu krokowego), cewki moczowej (zapalenie cewki moczowej), jąder (zapalenie jąder).
  3. Choroby przenoszone drogą płciową (choroby przenoszone drogą płciową): rzeżączka, chlamydia, rzęsistkowica, zakażenie mykoplazmą itp.

Czynnikami wywołującymi rozwój choroby są:

  • siedzący tryb życia i wynikające z niego stagnacyjne zjawiska w małej miednicy;
  • przechłodzenie;
  • nieregularne, dysharmonijne życie seksualne;
  • zbyt rzadka lub nadmierna aktywność seksualna, regularna praktyka przerwanego stosunku seksualnego;
  • częste zaparcia z powodu niedożywienia i braku aktywności;
  • obecność przewlekłych zakażeń w organizmie, w tym próchnicy;
  • nadużywanie alkoholu i nikotyny.

Najczęstszym źródłem infekcji pęcherzyka nasiennego jest gruczoł krokowy. Wraz z nią pęcherzyk jest połączony bezpośrednio, poprzez przewód wytryskowy. Z infekcją wywołaną przez zapalenie gruczołu krokowego nie utrudnia poruszania się przez krótką "rurkę" i osiada w pęcherzyku, powodując zapalenie pęcherzyka. Dlatego częstość występowania zapalenia pęcherzyków płucnych wyraźnie koreluje z zapaleniem gruczołu krokowego i jest uważana za jego powikłanie w 10-30%.

Objawy zapalenia pęcherzyków

Choroba może występować w postaci ostrej i przewlekłej. Ostry typ zapalenia pęcherzykowego charakteryzuje się szybkim rozwojem objawów:

  1. Poczucie bólu lub ciężkości w kroczu lub odbytnicy.
  2. Ból często ustępuje pęcherzowi, dolnej części pleców, mosznie.
  3. Zwiększona bolesność przy oddawaniu moczu lub defekacji.
  4. Częste oddawanie moczu z pieczeniem i niezdolność do tolerowania.
  5. Objawy mogą wystąpić na tle temperatury ciała do 39 stopni Celsjusza i powyżej.
  6. Być może obecność krwi w ostatnich porcjach moczu (końcowa hematuria).
  7. Częste erekcje, zanieczyszczenia, szybka pobudliwość.
  8. W przypadku wytrysku (wytrysku) można odczuwać silny ból w prąciu i gruczole krokowym.
  9. Oznaki zatrucia organizmu: osłabienie, złe samopoczucie, zmniejszony apetyt, nudności, ból głowy, ból w obszarach stawów i kości.

W przypadku niewłaściwego leczenia ostre zapalenie pęcherzyka staje się przewlekłe. Obserwowano przewlekłe zapalenie pęcherzyków płucnych:

  1. Ból podczas erekcji i wytrysku w ciągu 2-3 godzin po stosunku seksualnym;
  2. Występowanie zanieczyszczeń (mimowolny wytrysk);
  3. Zmiana odczuć podczas orgazmu;
  4. Bolesne odczucia w sacrum;
  5. Zaburzenia oddawania moczu są czasami rejestrowane.

Często przewlekłe zapalenie pęcherzyków płucnych jest całkowicie bezobjawowe, a pacjent przychodzi do lekarza z pojedynczym zarzutem o domieszaniu krwi w nasieniu. Ponadto, okresowo rejestruje się ropie wydalanie z moczem (ropomocz) lub plemniki (piospermia), co zmniejsza liczbę plemników (azoospermia).

W przypadku braku leczenia przewlekłe zapalenie pęcherzyków może ulec nasileniu. Czasami choroba rozprzestrzenia się na najądrza, co powoduje niepłodność u pacjenta.

Diagnostyka

Diagnostyka jest oparta na charakterystycznych objawów vesiculitis dane cyfrowe badanie odbytnicy, do podawania doodbytniczego danych ultradźwiękowych (Trus) ogólny i testy biochemiczne krwi i moczu, jak również do badania bakteriologicznego pęcherzyków nasiennych. W przypadku przewlekłych pęcherzyków należy zbadać spermogram.

Diagnostykę różnicową zapalenia pęcherzyka należy prowadzić z zapaleniem gruczołu krokowego, gruźlicą pęcherzyków nasiennych, mięsakiem pęcherzyków nasiennych, zapaleniem cewki moczowej, zapaleniem mieszków włosowych.

Komplikacje

Powikłania zapalenia pęcherzyków to:

  1. Obturacyjna postać niepłodności męskiej - wysychanie i całkowita nieodwracalna utrata funkcji rozrodczych.
  2. Empyema pęcherzyków nasiennych jest najcięższym powikłaniem zapalenia pęcherzyków. Choroba jest ropnym procesem patologicznym, objawiającym się zatruciem i zespołami bólowymi, co skutkuje brakiem leczenia sepsy i śmierci.
  3. Zapalenie najądrza jest stanem zapalnym najądrza, często prowadzącym do całkowitej utraty funkcji seksualnej.

Prognozy dotyczące szybkiego leczenia zapalenia pęcherzyków płucnych są korzystne. Wraz z rozwojem komplikacji - stosunkowo korzystne.

Leczenie zapalenia pęcherzyka

W przypadku potwierdzenia rozpoznania ostrego zapalenia pęcherzyka, leczenie rozpoczyna się od przepisania leków przeciwbakteryjnych. Antybiotyki na zapalenie pęcherzyków wybiera się na podstawie wielu cech: leku bakteriobójczego, skuteczności w patologii obszaru narządów płciowych, odpowiedniej ceny leku. Lekami z tej patologii będą preparaty z serii fluorochinolonów i makrolidów.

Ponadto, przepisać takie leki:

  1. Niesteroidowe leki przeciwzapalne do użytku wewnętrznego i zewnętrznego (czopki doodbytnicze i mikroukłady).
  2. Aby zmniejszyć ból podczas defekacji, zaleca się stosowanie środków przeczyszczających.
  3. Do stymulacji odporności stosować witaminy, mikroelementy, immunomodulatory: "Pyrogenal", "Viferon", "Levamisol".
  4. Środki przeciwbólowe.
  5. Środki przeczyszczające.
  6. Dieta.
  7. Reszta łóżka.
  8. Obfity drink.

Po ostrej fazie choroby - fizjoterapia: UHF, laseroterapia, ultrasonografia, elektroforeza, magnetoterapia. Stosuje się metodę masażu pęcherzyków nasiennych. Gorąca kąpiel. Możesz także z powodzeniem leczyć za pomocą środków ludowych.

Leczenie przewlekłego zapalenia pęcherzyków płucnych odbywa się według podobnego schematu: antybiotyki + leki przeciwzapalne w ogólności i forma lokalna, fizjoterapia, masaż. Różnica polega na tym, że antybiotyki są starannie wybierane na podstawie danych bakteryjnej sperma siewu zastosować kilka kolejnych kursów ze zmianą leku, leczenie przeciwzapalne jest prowadzona z wykorzystaniem leków hormonalnych. Jeśli leczenie jest nieskuteczne, przebijanie przeprowadza się po przemyciu pęcherzyków nasiennych roztworami antyseptycznymi. W niektórych przypadkach wskazane jest usunięcie pęcherzyków nasiennych.

Ponadto pacjenci z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka powinni przestrzegać diety o ograniczonej zawartości wędzonych, solonych, tłustych, pikantnych potraw. Bardzo ważne jest, aby tacy ludzie unikali chorób zakaźnych, na przykład zapalenia zatok, zapalenia migdałków, próchnicy. Należy pilnować, aby nie było zaparcia.

Zapobieganie

W przypadku zapalenia pęcherzykowego profilaktyka polega na wczesnym i racjonalnym leczeniu głównego ogniska zakażenia (w tym rzeżączki, kiły itp.), Diety, odmowy picia alkoholu. Konieczne jest również unikanie mikrourazów i normalizowanie życia seksualnego, nie dopuszczając do okresów zbyt długiej abstynencji lub nadużyć seksualnych.

Jak leczyć zapalenie pęcherzyków za pomocą środków ludowej

Vesiculitis jest chorobą męskiego układu rozrodczego, który jest stanem zapalnym pęcherzyków nasiennych (gruczołów odpowiedzialnych za wytwarzanie płynu nasiennego). Objawy choroby: naruszenie funkcji seksualnych i bólu u mężczyzn. Ważne jest, aby w odpowiednim czasie diagnozy i leczenia choroby, ponieważ bez odpowiedniego leczenia, osoba może rozwinąć się przewlekłe postać choroby, co z kolei może spowodować trwałą bezpłodność. Zapalenie Vesiculitis może być zakaźne i niezakaźne. Infekcyjne zapalenie pęcherzyków płucnych wywoływane jest przez bakteryjne, wirusowe, grzybicze zakażenie. Nieinfekcyjna postać choroby rozwija się w obecności zastoju w gruczołach płciowych mężczyzny lub w żylnym łóżku narządów miednicy.

Kiedy występuje zapalenie pęcherzyków, leczenie można wykonać za pomocą środków ludowej. Taka terapia ma działanie przeciwdrobnoustrojowe, zmniejsza stan zapalny, stymuluje regenerację uszkodzonej tkanki i wzmacnia obronę organizmu.

Pęcherzyki nasienne i ich funkcja

Pęcherzyki nasienne są dwoma męskimi gruczołami płciowymi. Anatomicznie znajdują się one nad gruczołem prostaty. Ich przednia część dotyka pęcherza, a część tylna - odbytnicy. Forma gruczołów jest wydłużona, długość 5-6 cm, szerokość 2-4 cm, grubość 1-2 cm, mają reliefową powierzchnię. Gruczoły otwierają się na nasieniowody.

Pęcherzyki nasienne spełniają następujące funkcje:

  • rozwój substancji, które dostarczają zasoby energetyczne plemnikom;
  • opracowanie substancji ochronnych;
  • przetwarzanie resztek płynu nasiennego.

Pęcherzyki nasienne wytwarzają 50-60% całkowitej kompozycji plemników. Ważną substancją, która jest w nich syntetyzowana, jest fruktoza, która jest głównym źródłem energii dla przemieszczających się plemników. To stężenie fruktozy w spermie jest wskaźnikiem zdrowia męskiego układu rozrodczego.

Chemiczne i fizyczne parametry wydzielania sekrecyjnego są również bardzo ważne dla aktywności plemników. Nasienie zdrowego mężczyzny powinno mieć wartość pH 7,3. To jest tajny pęcherzyków nasiennych plemników zapewnia normalną kwasowość i bierze udział w tworzeniu się koloidu ochronnego substancja, która zapobiega śmierci plemników w środowisku kwaśnym żeńskich wydzielin pochwowych. Zapewnia to płodność plemników.

Również w pęcherzykach nasiennych, płyn nasienny i nasienie są usuwane podczas niespełnionych stosunków seksualnych. Wchłanianie komórek plemników odbywa się za pomocą specjalnych komórek fagocytujących spermatofagów.

Przyczyny zapalenia pęcherzyka

Pęcherzyki często występuje u mężczyzn w średnim wieku (35-45 lat), ale może uderzyć i młodych ludzi i młodzieży, a także osób powyżej 50. Choroba jest często związane z rozwiązłości ludzi nowoczesnych i wysokiej częstości występowania chorób przenoszonych drogą płciową. Zapalenie opon mózgowych u mężczyzn jest stanem zapalnym pęcherzyków nasiennych.

Choroba może mieć charakter zakaźny lub być spowodowana procesami stagnacji. Istnieją następujące przyczyny zastoinowego zapalenia pęcherzyka płucnego:

  • zastój w gruczołach płciowych mężczyzny;
  • procesy stagnacyjne w żylnym łożysku narządów miednicy lub moszny;
  • połączony efekt tych dwóch czynników.

Infekcyjne zapalenie pęcherzyków nasiennych dzieli się na specyficzne i niespecyficzne.

Nieswoiste zapalenie pęcherzyków może być spowodowane przez:

  • bakterie;
  • wirusy;
  • mykoplazmę;
  • grzyby chorobotwórcze;
  • chlamydia.

Bakteryjne niespecyficzne zakaźne zapalenie pęcherza moczowego najczęściej jest spowodowane:

  • infekcja gronkowcem lub streptokokami;
  • Escherichia coli i bakterie z grupy Escherichia coli;
  • Pseudomonas aeruginosa.

Specyficzne zakaźne zapalenie pęcherzyków płucnych jest związane z rozwojem rzeżączki, rzęsistkowicy, gruźlicy lub mieszanego zakażenia.

Infekcje gronkowcowe i paciorkowcowe przeważają u młodych ludzi i stanowią powikłanie zapalenia cewki moczowej. U osób starszych zakaźne zapalenie pęcherzyków płucnych jest częściej powodowane przez E. coli i inne bakterie z grupy jelitowej. Wynika to z częstych przypadków rozwoju zapalenia pęcherza u takich osób i wtórnej infekcji pęcherzyków nasiennych.

Wirusowe zapalenie pęcherzyków rozwija się jako powikłanie po poprzedniej grypie lub ARVI. W niektórych przypadkach wirusowe zapalenie pęcherzyków jest spowodowane infekcją herpeswirusa. Jeśli zapalenie pęcherzyków jest wirusowe, wówczas analiza płynu nasiennego pod kątem zanieczyszczenia bakteryjnego będzie negatywna.

Zapalenie pęcherzyków żółciowych często rozwija się na tle długotrwałej terapii antybiotykowej lub podawania kortykosteroidów. W każdym razie grzybicze zakażenie narządów wewnętrznych wskazuje na znaczny spadek odporności pacjenta i wymaga dodatkowego badania ogólnego stanu zdrowia człowieka.

Przewlekłe zapalenie pęcherzyków w większości przypadków jest spowodowane przez czynniki zakaźne, które powodują choroby przenoszone drogą płciową: chlamydie, ureaplasma, opryszczka narządów płciowych i inne.

Infekcja pęcherzyków nasiennych może występować na kilka sposobów:

  1. Z prądem krwi. Przez to prowadzi do chorób zakaźnych narządów miednicy i przewlekłych procesów zakaźnych innych narządów: zapalenie migdałków, zapalenie zatok, próchnicy zębów, zapaleniu płuc, zapalenie błony śluzowej żołądka i innych chorób.
  2. Przez kontakt. Zakażenie może opadać przez wzrost (lub kanałów nasieniowodów) do cewki moczowej, zapalenie cewki moczowej, funikulitah, deferentitah lub w dół poprzez moczowód podczas odmiedniczkowe zapalenie nerek i kłębuszkowe zapalenie nerek.
  3. W układzie limfatycznym. Taka infekcja występuje, gdy infekcja rozwija się w pobliskich narządach: zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie odbytu i inne.

Stagnacyjne zapalenie pęcherzyków rozwija się na tle wielu czynników:

  • przerwał stosunek seksualny;
  • niepełny wytrysk;
  • brak regularnego życia seksualnego, abstynencja;
  • systematyczne przechłodzenie;
  • siedzący tryb życia siedzący;
  • choroby zakaźne narządów miednicy;
  • choroby żylne;
  • złe nawyki: nadużywanie alkoholu, palenie.

W niezwykle rzadkich przypadkach zapalenie pęcherzyków płucnych rozwija się na tle następujących czynników:

  • reakcja alergiczna;
  • choroby autoimmunologiczne;
  • choroby metaboliczne;
  • uraz mechaniczny układu rozrodczego;
  • zatrucie.

Objawy zapalenia pęcherzyków

Pacjent ma następujące objawy choroby:

  • ból w okolicy pachwiny i miednicy, który może promieniować do sacrum;
  • ból jest częściej jednostronny, ponieważ nawet w przypadku porażki obu gruczołów stopień rozwoju pęcherzyków nie jest taki sam;
  • ból może zwiększyć się podczas ruchów jelit i z pełnym pęcherzem;
  • ból podczas erekcji i wytrysku, po stosunku seksualnym ból utrzymuje się przez kilka godzin;
  • u niektórych pacjentów dochodzi do wniknięcia krwi do nasienia;
  • mimowolny wytrysk, nocne zanieczyszczenia;
  • może nastąpić naruszenie oddawania moczu;
  • W przypadku zakaźnych pęcherzyków może wystąpić wydzielanie ropy z moczem i nasieniem.

W przypadku ostrego zapalenia pęcherzyków nasiennych objawy pojawiają się nagle. Często ta postać choroby pojawia się jako powikłanie po chorobie zakaźnej, czy ostrej infekcji bakteryjnej lub chorobach wirusowych (grypa, ARVI, opryszczka). Osoba ma objawy typowe dla ostrego zapalenia pęcherzyka, a leczenie należy rozpocząć natychmiast. Choroba zaczyna się od gorączki i ostrego bólu w pachwinie i kości krzyżowej. Możliwe jest oddzielenie śluzu lub ropy od cewki moczowej krwinkami żył.

Przewlekłe zapalenie pęcherzyków nie rozpoczyna się dramatycznie. Objawy choroby mogą być nieobecne lub łagodne. Ogólnie rzecz biorąc, pacjent skarży się na niewielki ból, wadliwe oddawanie moczu i pogorszenie jakości życia seksualnego. Często ten rodzaj zapalenia pęcherzykowego jest powodowany przez procesy zastoju w żylnym łożysku narządów miednicy i moszny.

Zapalenie Vesiculitis, szczególnie w postaci przewlekłej, może prowadzić do zmniejszenia żywotności plemników i niepłodności u mężczyzn.

Diagnoza patologii

Do diagnozy stosuje się następujące badania:

  1. Badanie odbytnicze. Nad gruczołem prostaty lekarz określa wydłużone nowotwory, których palpacja powoduje ból.
  2. Badania laboratoryjne wydzielania pęcherzyków nasiennych. Dzięki mikroskopii tajemnicy, erytrocytów, ropnych inkluzji, wykrywane są komórki bakteryjne.
  3. Kontrastowe badanie pęcherzykowe. Zdefiniuj wzrost wielkości gruczołu, naruszenie zwolnienia ich ścian.
  4. Badanie ultrasonograficzne moszny i narządów miednicy. Określono zmianę wielkości i kształtu pęcherzyków nasiennych, naruszenie struktury innych narządów.
  5. Obrazowanie rezonansu komputerowego i magnetycznego. Pozwala to dokładniej określić dysfunkcję gruczołów. To kosztowne badanie w większości przypadków nie jest konieczne.
  6. Badanie laboratoryjne krwi, moczu, nasienia. W badaniach laboratoryjnych plemników określić kształt, wielkość i ruchliwość plemników, stężenie fruktozy, obecność komórek bakterii i erytrocytów.

Leczenie zapalenia pęcherzyka

Leczenie choroby zależy od przyczyn patologii. Podejścia do leczenia zakaźnego i niezakaźnego zapalenia pęcherzyków są różne. Zakaźną postać choroby leczy się za pomocą środków przeciwdrobnoustrojowych, natomiast w leczeniu procesów zastoju stosuje się środki normalizujące przepływ krwi w żylnym łożysku narządów miednicy. Leczenie objawowe stosuje się również w celu poprawy stanu pacjenta.

W terapii przydatne jest zastosowanie masażu prostaty i ciepłych okładów do krocza, co pozwala poprawić przepływ krwi do dotkniętego obszaru i przyspieszyć powrót do zdrowia. Leczenie powinno również obejmować pełnowartościową dietę bogatą w witaminy i podawanie leków immunomodulujących. Oznacza to wzmocnienie układu odpornościowego i pomaga w zwalczaniu infekcji.

Wskazane jest stosowanie środków ludowej w leczeniu zapalenia pęcherzyka. Takie leczenie ma złożony pozytywny wpływ na organizm człowieka: pomaga zwalczać czynnik powodujący zakażenie, wzmacnia system odpornościowy i stymuluje przepływ krwi. Należy pamiętać, że leczenie środkami ludowymi powinno być długotrwałe i systematyczne. Aby uzyskać lepszy efekt, lepiej połączyć różne środki.

  1. Grushanka. W 1 szklance wrzącej wody, 1 ul. l. trawa wintergreen, nalegać 3 godziny, a następnie filtrowane. Weź 4 krople infuzji 4 razy dziennie przed posiłkami.
  2. Pietruszka. W terapii użyj korzenia tej rośliny. Świeże korzenie pocierać i zalać wrzącą wodą w tempie 1 łyżka. l. surowce roślinne na 1 szklankę wrzącej wody. Domagaj się nocy termosu, a następnie filtruj. Weź 1 łyżkę. l. ten napar cztery razy dziennie przez pół godziny przed posiłkami.
  3. W leczeniu stosuje się również wywar z nasion pietruszki. Aby przygotować wywar z 2 łyżki. l. Nasiona funta, zalać pół litra wrzącej wody, stać na małym ogniu przez 10 minut, a następnie nalegać noc i filtr. Weź 50 ml wywaru 3-4 razy dziennie.
  4. Zbiór ziół 1. Rozetrzeć i wymieszać 5 g kwiatów i liści dziurawca, 10 g liści szałwi, 15 g topoli i 25 g korzenia łopianu. W 500 ml wrzącej wody parzona 2 łyżki. l. taka kolekcja, nalegaj na noc w termos, filtr następnego ranka. Weź ¼ szklanki tego naparu trzy razy dziennie przez pół godziny przed posiłkami. Leczenie trwa 1-2 miesiące. Kolekcja pomaga w zwalczaniu drobnoustrojów - patogenów, pęcherzyków płucnych, a także ma działanie immunomodulujące.
  5. Zbiór ziół numer 2. Dokładnie miele się i miesza z 10 g ziela skrzypu i liści pokrzywy 15 g kopru i brona pole, 25 g kwiatów nagietka i trawy Yarrow. W pół litra przegotowanej wody parzyło 2 łyżki. l. taki zbiór, nalegać w termosie przez 2 godziny, a następnie filtrować. Weź 1/3 szklanki trzy razy dziennie. Rosół ten wzmacnia układ odpornościowy, wspomaga szybką regenerację tkanki i działa przeciwzapalnie.
  6. Zbiór ziół numer 3. Mielić i mieszać w równej objętości w kolorze czarnego bzu, rumianku i lipy oraz trawy dziurawca zwyczajnego. W 400 wrzątku ukraść 2 łyżki. l. zbierania, nalegać w termosie przez 2 godziny, a następnie filtrować. Weź 200 ml leku dwa razy dziennie.
  7. Sokoterapiya. Bardzo przydatne w leczeniu choroby są świeżo wyciśnięte soki warzywne i owocowe. Soki można mieszać, do smaku dodaje się miód. Pij trzy szklanki różnych soków dziennie.
  8. Wanny. Przydaje się ciepłe kąpiele z wywarciami ziołowymi. Kąpiele te rozgrzewają się, zwiększają przepływ krwi do dotkniętego obszaru, mają działanie przeciwzapalne i łagodzące. Zastosować kąpiel z kwiatów rumianku wywaru, nagietek, zioła, szałwia, skrzyp, krwawnik pospolity, pokrzywa, dębu i kory wierzby i innych roślin leczniczych. 200 g ziół parzy się w 1 litrze wrzącej wody, kładzie się na godzinę i wylewa do kąpieli. Wykąp się wieczorem przed snem. Czas trwania procedury wynosi 15 minut.
  9. Enemy. Przydatne jest umieszczenie lewatywy za pomocą ciepłego wywaru z ziół leczniczych. Zioła przyjmują to samo, co w przypadku kąpieli. Lewatywa wykonywana jest co noc przed snem przez 10 dni.

Komplikacje

Jeśli nie rozpoczniesz leczenia w odpowiednim czasie, pacjent może doświadczać powikłań zapalenia pęcherzyków płucnych:

  1. Ropienie pęcherzyków nasiennych.
    Bez odpowiedniej terapii może rozpocząć się ropny proces zapalny. Pacjent odczuje ostry ból w pachwinie i kości krzyżowej. Występuje również wzrost temperatury i objawy zatrucia: dreszcze, osłabienie, ból głowy. Ropny proces zakaźny może rozprzestrzenić się na sąsiednie narządy. Bakterie-patogeny mogą dostać się do krwiobiegu, pacjent rozwija się sepsa, co może doprowadzić do zgonu.
  2. Niepłodność.
    Niepłodność może być spowodowana przedłużonym przewlekłym przebiegiem choroby.
  3. Zaburzenia seksualne.
    Bez odpowiedniej terapii jakość życia seksualnego pacjenta może się zmniejszyć, może wystąpić zaburzenie erekcji, akt seksualny towarzyszy bolesnym odczuciom.

Zapobieganie

W celu zapobiegania zapaleniu pęcherzyków, mężczyzna o dojrzałości płciowej powinien wykonywać szereg działań:

  1. Terminowo identyfikować i traktować procesy infekcyjne;
  2. Unikaj hipotermii;
  3. Ćwicz seks chroniony i unikaj nieuregulowanego seksu;
  4. Prowadzić aktywną drogę życia, angażować się w kulturę fizyczną, aby uniknąć długotrwałego siedzącego trybu życia;
  5. Życie seksualne powinno być regularne;
  6. Unikaj złych nawyków: picie alkoholu, palenie;
  7. Unikaj obrażeń pachwiny;
  8. Normalizuj dietę i jedz wystarczająco dużo świeżych owoców i warzyw;
  9. Wzmocnienie układu odpornościowego.

Napisz komentarze na temat swoich doświadczeń w leczeniu chorób, pomóż innym czytelnikom strony!
Udostępnij materiały w sieciach społecznościowych i pomóż znajomym i rodzinie!

Vesiculitis. Pęcherzyki nasienne. Zapalenie pęcherzyków nasiennych. Leczenie, objawy, diagnoza

  • Może wystąpić rozładowanie cewki moczowej, szaro-białe, mętne;
  • Oddawanie moczu staje się szybkie i bolesne;
  • Ból nasila się w trakcie i po defekacji, pojawiają się próchnicy, częste fałszywe impulsy do defekacji;
  • Po wypróżnieniu pojawiają się śluzowe wydzielina z cewki moczowej;
  • Temperatura ciała wzrasta do postaci gorączkowych, pojawiają się dreszcze.

  • Przeprowadzono również analizy ELISA i PCR w odniesieniu do ukrytych infekcji i chorób przenoszonych drogą płciową;
  • Uzi układu rozrodczego. Pożądane jest, aby przeprowadzić badania transrectal pęcherzyków nasiennych, które wykazuje wzrost ekspansji uszczelnienia pęcherzyków nasiennych, pojawienie się torbieli wnęk spójność do otaczających tkanek i nacieku zapalnego;


Z reguły te dane z badań są wystarczające do określenia rozpoznania zapalenia pęcherzykowego i przyczyn jego wystąpienia. Jeżeli lekarz nadal istnieją wątpliwości w diagnostyce, on wyznacza TK miednicy organów, vesiculography lub pęcherzyk nasienny biopsji pod kontrolą USG.

  • Wyeliminuj przewlekłe ogniska zakażenia w organizmie: godz. zapalenie gruczołu krokowego, godz. zapalenie odbytnicy, próchnica zębów, godz. zapalenie migdałków, godz. zapalenie zatok i tym podobne.
  • Być chronionym przed chorobami przenoszonymi drogą płciową;
  • Unikaj hipotermii;
  • Jak najszybciej wyeliminować zaparcia;
  • Jeśli praca wiąże się z siedzeniem, ćwicz gimnastykę terapeutyczną co dwie godziny;
  • Prowadzić regularne życie seksualne, bez ekscesów i długiej abstynencji;
  • Dobre jedzenie;
  • Nie uprawiaj sportów ciężkich;
  • Ogranicz używanie alkoholu.

Życzymy zdrowia!
Artykuł został przygotowany przez androloga: Smernitsky VS

Zapalenie pęcherzyków nasiennych (zapalenie pęcherzyka płucnego): definicja i objawy

Pęcherzyki nasienne są sparowanym organem układu rozrodczego mężczyzn, który znajduje się powyżej górnej krawędzi prostaty. Pęcherzyki są małe tworzenie workowaty (długość 8,6 cm, szerokość 1,5 cm 2, o grubości 0,5-1 cm), z których część przednia przylega do pęcherza, a następnie powrót do ścianki pęcherzowo-odbytniczego przegrody.

Narząd składa się z ciała i szyi, mijając wypływające kanały. Dolne dwie trzecie pęcherzyków nasiennych znajduje zaotrzewnowej i tylko górna trzecia otrzewnej jest chroniony. Pęcherzyki nasienne wykonywania podstawowych funkcji rozrodu: produkować około 75% płynu nasiennego, co w fiolce w czasie nasieniowodów wytrysku miesza się z nasienia, a następnie w cewki jest połączona z prostaty wydzielniczej rozładowania i odprowadzane.

Zapalenie pęcherzyków nasiennych (pęcherzyków) jest poważną chorobą, która często nosi charakter zakaźny, pogarszają jakość nasienia i może prowadzić do niepłodności. Przyczyny tej choroby są stany patologiczne, takie jak bakterie gonococcus, Escherichia coli, Staphylococcus i innych. Pęcherzyki często rozwija się na tle przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego (prostaty), jądra (jąder), jąder najądrza (najądrzy), cewki moczowej (moczowej), ale czasami jako powikłanie choroby wieńcowej lub ostrych zakażeń wirusowych dróg oddechowych, w tym grypy.

Do czynników prowokujących należą:

  1. Długotrwała wymuszona pozycja siedząca związana z pracą lub stylem życia.
  2. Zaburzenia w diecie prowadzące do zaparć.
  3. Ogólna hipotermia ciała, a także narządów miednicy małej.
  4. Zmniejszona odpowiedź immunologiczna.
  5. Nieregularne życie seksualne, długotrwała abstynencja lub nadmierna aktywność.

W zależności od przyczyny choroby zakażenie przenika do pęcherzyków nasiennych wzdłuż ścieżki wstępującej (przez nasieniowody) lub przez krew. Zapalenie pęcherzyka może być ostre i przewlekłe, co bezpośrednio determinuje objawy zapalenia pęcherzyków nasiennych.

Obraz kliniczny

Główne objawy ostrej choroby:

  • hipertermii do 38 ° C i powyżej, często z gorączką;
  • ból w okolicy pachwiny, krocza i odbytu, które są wzmacniane w trakcie defekacji i wytrysku;
  • częste oddawanie moczu;
  • krew w nasieniu, częste bolesne erekcje i zanieczyszczenia.

Główne objawy przewlekłego zapalenia pęcherzyka płucnego:

  • ból w okolicy kręgosłupa krzyżowego, krocza i odbytnicy, wydzielający się na zewnątrz narządów płciowych;
  • nasilenie bólu podczas wzwodu, a także wytrysk;
  • domieszka krwi w płynie nasiennym (hemospermia).

Leczenie zapalenia pęcherzyków płucnych o różnych formach

Leczenie zapalenia pęcherzyka zależy od postaci choroby. Na początku ostrej fazy pacjent musi przestrzegać ścisłego leżenia w łóżku, łagodnego, zapobiegawczego zaparcia.

Leczenie farmakologiczne zwykle obejmuje następujące leki:

  1. Spasmolityki (No-shpa, Papaverin) i środki przeciwbólowe (Analgin, Diklofenak) w postaci tabletek lub czopków, w celu wyeliminowania zespołu bólowego i zapalenia. W szczególnie ciężkich przypadkach przepisać środki przeciwbólowe (Promedol, Omnipon).
  2. Roztwór bromku sodu 3% do zmniejszenia aktywności seksualnej.
  3. Środki przeciwbakteryjne: fluorochinolony (cyprofloksacyna, lewofloksacyna), pochodne nitrofuranu (furadonin, Furagin), sulfonamidy (Biseptolum, sulfadimetoksyna).

Po normalizacji reżimu temperaturowego pacjenta, procedury termiczne są pokazane w postaci:

  1. Siedzące kąpiele ziołowe (temperatura wody od 37 do 40 ° C), które powinny być wykonywane przez 15 do 20 minut trzy razy dziennie.
  2. Stosowanie parafiny lub stosowanie cieplejszego w obszarze krocza.
  3. Gorące mikropłytki (t - 40 ° C), w których do znieczulenia i eliminacji stanu zapalnego można dodać antypirynę.

W przypadku nagromadzenia ropy (ropniaka pęcherzyków nasiennych) istnieje ryzyko wpadnięcia do jamy brzusznej lub narządów miednicy, przy użyciu interwencji chirurgicznej - otwarcia przez krocze. W większości przypadków, przy wszystkich wymaganiach lekarza, ostry stan zapalny powoduje całkowite wyleczenie, bez powikłań. Czasami w procesie dwustronnym może rozwinąć się niepłodność.

Wyciek w łagodnej postaci, przewlekłe leczenie zapalenia pęcherzyka płucnego zaczyna się również od zachowawczych metod w domu. Farmakoterapia obejmuje:

  1. Znieczulenie, przy pomocy środków przeciwbólowych (Analgin, Renalgan) i przeciwskurczowych (Drotaverina, Papaverina);
  2. Stosowanie antybiotyków, najlepiej po określeniu wrażliwości patogenów na nie. Lekami z wyboru są fluorochinolony (lewofloksacyna, cyprofloksacyna), nitrofurany (Furagin, furadonin), cefalosporyny (cefaleksyny ceftriakson), makrolidy (erytromycyna, azytromycyna), tetracykliny (doksycykliny). W celu uzyskania pełnego odzysku, to ważne jest, aby środek przeciwbakteryjny, drogi podawania, dawkowanie i czas trwania leczenia zależy od lekarza.
  3. Dobry efekt i przyspieszenie regeneracji daje zastosowanie immunomodulatorów (Viferon, Levomizol).

Jeśli to konieczne, chirurgia (w trakcie rozwoju infekcji ropnej długim czasem konieczne vezikuloektomii) i / lub antybiotykami wstrzyknięciu pacjent jest hospitalizowany. Ponadto, wszędzie tam, gdzie ma miejsce leczenie, wymagany jest pewien reżim, zabronione są ciężkie ćwiczenia fizyczne, odpoczynek w łóżku, oszczędna dieta.

Ogromne znaczenie ma zastosowanie dodatkowych terapii:

  • Aby wzmocnić odporność lokalną, użyj UHF;
  • procesy odnowy dotkniętych tkanek stymulują akupunkturę, kąpiele błotne i zastosowania, kąpiele z wodą mineralną;
  • w celu poprawy ukrwienia i odżywienia krocza i narządów miednicy stosuje się masaż terapeutyczny i trening fizyczny.

Na etapie rekonwalescencji, w celu zwiększenia skuteczności głównego leczenia, można zastosować środki folk, po obowiązkowym uzgodnieniu z lekarzem prowadzącym.

  • W celu zapobiegania zaparciom może pić przez 20 minut przed jedzeniem pół szklanki sok z warzyw (na przykład ogórek, buraki cukrowe i marchew zmieszane w równych proporcjach).
  • Aby wyeliminować proces zapalny i wzmocnić odporność, używaj świec z propolisem, kupuj w aptece lub gotuj w domu. Można znaleźć również w urologicznej pozytywną informacje zwrotne forum na temat wykorzystania pyłku zmieszanych w równych proporcjach z miodem, łyżeczkę do herbaty 4 razy dziennie (leczenie wynosiła 1,5 miesięcy).
  • Efekt przeciwzapalny to wywary ziołowe. Wziąć 2 łyżki stołowe wymieszanych w równych ilościach z rumianku, krwawnika, nagietka i rzepy, wlać do termosu, zalać 2 szklankami wrzącej wody i nalegać na 3 godziny. Odcedź trzecią część szklanki przed głównymi posiłkami.

Aby zapobiec rozwojowi zapalenia pęcherzyków, należy unikać hipotermii, przedłużonego siedzenia, stresujących sytuacji, prowadzić zdrowe życie seksualne, nie zapomnieć o prezerwatywach, aby zapobiec przenoszeniu zakażeń podczas seksu. Jest to ważne podczas leczenia jakiejkolwiek przewlekłej choroby zapalnej, w tym zapalenia zatok, zapalenia migdałków, zapalenia cewki moczowej, zapalenia gruczołu krokowego, zapalenia gruczołu krokowego itp. Pływanie, bieganie. W diecie powinny znaleźć się warzywa, owoce w świeżej formie oraz w postaci soków.

Vesiculitis (zapalenie pęcherzyków nasiennych): przyczyny, oznaki, jak leczyć

Vesiculitis jest patologią męskiego układu moczowo-płciowego charakteryzującą się rozwojem procesu zapalnego w pęcherzykach nasiennych zlokalizowanych w pobliżu gruczołu krokowego. Choroba występuje w postaci ostrej lub przewlekłej, jest jednostronna lub obustronna. Vesiculitis często łączy się z zapaleniem gruczołu krokowego i objawia podobne objawy kliniczne - ból i dysfunkcję seksualną.

Pęcherzyki nasienne są połączonym, gruczołowym narządem odpowiedzialnym za wydzielanie płynnej części ejakulatu, który miesza się z plemnikami i wydzieliną gruczołu krokowego. Pęcherzyki są połączone z nasieniowodem, przez które nasienie opuszcza ludzkie ciało i wchodzi do środowiska zewnętrznego. Pęcherzyki mają kształt wrzeciona i bulwiastą powierzchnię. Chronią plemniki, dostarczają im zasobów energetycznych i wykorzystują pozostałości płynu nasiennego.

struktura męskiego układu rozrodczego

Pęcherzyki nasienne syntezują sekret zawierający fruktozę. Jest nieodzownym źródłem energii dla plemników, wspierających ich metabolizm i aktywność motoryczną, hormonalny status człowieka i jego zdolność do zapłodnienia. Niepowodzenie w pracy pęcherzyków nasiennych może prowadzić do pogorszenia się układu moczowo-płciowego i rozwoju zapalenia pęcherzyków.

Etiologia

Vesiculitis jako niezależna choroba jest bardzo rzadka z powodu głębokiego rozmieszczenia pęcherzyków nasiennych w małej miednicy, gdzie patogenne czynniki biologiczne penetrują z wielkim trudem. Zwykle zapalenie pęcherzyków płucnych rozwija się na tle zapalenia cewki moczowej, zapalenia najądrza lub powszechnego procesu zakaźnego - grypy, zapalenia gardła, zapalenia kości i szpiku. Pojawienie się zapalenia pęcherzyków jest prawie zawsze związane z rozwiniętym zapaleniem gruczołu krokowego. Dotknięty gruczoł krokowy jest źródłem infekcji pęcherzyków nasiennych, które są bezpośrednio z nim związane. Pęcherzyki nasienne zapewniają wyrzut spermy podczas wytrysku. W przypadku zapalenia gruczołu krokowego zakażenie przenika do fiolki przez krótki przewód, powodując rozwój zapalenia pęcherzyków.

Przyczyny zapalenia pęcherzyka płucnego:

  • Patogeny niespecyficzne infekcje - Staphylococcus, Streptococcus, E. coli, Klebsiella, Proteus, Pseudomonas aeruginosa, Enterococcus, wirusa grypy, wirusa opryszczki, wirusa cytomegalii, Mycoplasma, Candida.
  • Choroby przenoszone drogą płciową - rzeżączka, kiła, ureaplasmosis, chlamydia, gardnerellez.
  • Czynnikami sprawczymi konkretnej infekcji są prątki gruźlicy.
  • Stagnacja sekrecji w pęcherzykach nasiennych, stercza lub krwi żylnej w mosznie i narządach miednicy.
  • Alergia.
  • Sezonowa awitaminoza.
  • Zaburzenia metaboliczne.
  • Uraz mechaniczny lub zapalenie narządów miednicy.
  • Wpływ narkotyków i chemikaliów.
  • Naruszenie układu odpornościowego.

Czynniki przyczyniające się do rozwoju choroby:

  1. Częste zaparcia u pacjentów z patologią jelitową,
  2. Przerwany stosunek seksualny,
  3. Praca siedząca,
  4. Dochłodzenie,
  5. Długotrwała abstynencja seksualna,
  6. Siedzący tryb życia,
  7. Niedobór odporności,
  8. Masturbacja,
  9. Złe nawyki,
  10. Stres,
  11. Hemoroidy, zapalenie odbytnicy.

Zakażenie występuje hematogennie od ognisk chronicznej infekcji występującej w organizmie - próchnicy, zapaleniu zatok, zapaleniu migdałków, zapaleniu płuc, zapaleniu pęcherzyka żółciowego, piodermii.

Drobnoustroje przenikają do pęcherzyków nasiennych przez rosnącą i malejącą drogę moczowodu z zapaleniem cewki moczowej i odmiedniczkowego zapalenia nerek, jak również wzdłuż nasieniowodu z zapaleniem najądrza.

Na naczyniach limfatycznych infekcja rozprzestrzenia się z zapaleniem gruczołu krokowego, zapaleniem odbytnicy, zapaleniem paraprocytów, zakrzepowym zapaleniem żył.

Symptomatologia

Ostre zapalenie pęcherzyków zaczyna się nagle. U pacjentów temperatura ciała wzrasta do wartości gorączkowych, dreszczy, bólu głowy i innych objawów zatrucia. Następnie pojawia się ostry, nieznośny ból w kroczu, w pachwinie, powyżej łonowości i głęboko w miednicy, promieniując w dolną część pleców i nasilając się podczas wypróżniania, wytrysku i wypełnionego pęcherza.

W spermie są kropelki krwi, proces oddawania moczu zostaje przerwany, śluz jest uwalniany z cewki moczowej. Pacjenci skarżą się na częste oddawanie moczu i częste nocne erekcje. W ciężkich przypadkach ropa pojawia się w moczu i nasieniu, jakość i ilość plemników maleje. Proces ten często odbywa się na tle przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego i można go pomylić z jego zaostrzeniem. To zapalenie nazywa się zapalenie pęcherzyka stercza.

Jeśli pojawią się objawy zapalenia pęcherzyków nasiennych, należy natychmiast skonsultować się z urologiem. Vesiculitis jest poważnym problemem, który może prowadzić do nieoczekiwanych konsekwencji i rozwoju niepłodności.

Przewlekła postać patologii objawia się umiarkowanym lub słabym, bolącym bólem w kroczu, w polu sacrum i odbytnicy z napromienianiem w narządach płciowych. Przewlekłe zapalenie pęcherzyka płucnego charakteryzuje się objawami związanymi z upośledzeniem oddawania moczu i objawami natury seksualnej. Pacjenci rozwijają dysfunkcję seksualną: erekcja i wytrysk stają się przyspieszone i bolesne, biochemiczna kompozycja zmian plemników, ból utrzymuje się po stosunku seksualnym w ciągu 3 godzin, a orgazm znika. Istnieją zanieczyszczenia - mimowolne wytrysku i trudności w oddawaniu moczu - zaburzenia oddawania moczu.

Choroba często występuje bezobjawowo. Oznaki patologii są wykrywane przez przypadek podczas badania.

W ostrym stanie zapalnym występują objawy ogólnego zaburzenia układu moczowo-płciowego, aw przypadku przewlekłego zapalenia przeważają objawy natury seksualnej.

Powikłania zapalenia pęcherzyków to:

  • Empyema pęcherzyków nasiennych jest najcięższym powikłaniem zapalenia pęcherzyków. Choroba jest ropnym procesem patologicznym, objawiającym się zatruciem i zespołami bólowymi, co skutkuje brakiem leczenia sepsy i śmierci.
  • Zapalenie najądrza jest stanem zapalnym najądrza, często prowadzącym do całkowitej utraty funkcji seksualnej.
  • Obturacyjna postać niepłodności męskiej - wysychanie i całkowita nieodwracalna utrata funkcji rozrodczych.

Diagnostyka

Specjalista-urolog po zbadaniu dolegliwości i badaniu pacjenta przechodzi do badania doodbytniczego, podczas którego ustala się ból odbytnicy. Pacjent przykucnął, a lekarz wykonuje manipulację diagnostyczną palcem wskazującym.

W pęcherzyku znajduje się wrzecionowata bolesna formacja, znajdująca się nad prostatą. Aby potwierdzić lub odeprzeć oczekiwaną diagnozę, potrzebne są wyniki dodatkowych metod badawczych - laboratoryjnych i instrumentalnych.

  1. W ogólnej analizie krwi i moczu Częste oznaki stanu zapalnego.
  2. Badanie mikrobiologiczne zawartość pęcherzyków nasiennych prowadzi się w laboratorium bakteriologicznym. Materiał jest wybierany przez lekarza podczas masażu prostaty. Sekret wysiewany jest do pożywki w celu izolacji i pełnej identyfikacji przyczyny choroby.
  3. Badanie mikroskopowe wydzielania pęcherzyków nasiennych może wykrywać leukocyty, erytrocyty, zmienione plemniki, bakterie. Makroskopowo stwierdzono masę podobną do galaretki z domieszką ropy, spermy i krwi.
  4. Wynikiem badań plemników jest hemospermia, zmniejszenie objętości ejakulatu, obecność mikroorganizmów, leukocytów, zmienionych plemników, obniżenie poziomu fruktozy i zwiększenie lepkości plemników. Szybkość ruchu plemników jest zmniejszona.

USG narządów miednicy - jedna z metod diagnostyki zapalenia pęcherzyka

Leczenie

Ostre zapalenie pęcherza wymaga pilnego wezwania lekarza, a następnie przestrzegania ścisłego leżenia w łóżku.

  • Etiotropowe leczenie zapalenia pęcherzyka płucnego - antybiotykoterapia. Pacjenci przepisują antybiotyki o szerokim spektrum działania z grupy penicylin, makrolidów; fluorochinolony i cefalosporyny: Sumamed, Bactrim, Erytromycyna, Doksycyklina, Furagina.
  • Aby wyeliminować czynnik stagnacyjny, użyj angioprotectorów - Trental, Detralex, Escuzan, Venus.
  • Aby złagodzić objawy patologii, leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe stosuje się w postaci tabletek lub zastrzyków.
  • Aby zmniejszyć ból podczas defekacji, zaleca się stosowanie środków przeczyszczających.
  • Do stymulacji odporności stosować witaminy, mikroelementy, immunomodulatory: "Pyrogenal", "Viferon", "Levamisol". Wzmacniają ogólne mechanizmy ochrony organizmu przed infekcjami i wzmacniają lokalne struktury na poziomie układu moczowo-płciowego.

Po łagodzenie ostrego zapalenia nakazują rehabilitacja - diatermię, lazerolechenie UHF terapię, terapeutyczne micro enema, kąpiele lecznicze, masa doodbytniczego pęcherzyków błota.

Leczenie przewlekłego zapalenia pęcherzyka jest długotrwałe, złożone. Jama pęcherzyka jest płukana przez cewkę moczową, drenując pęcherzyki nasienne ropnym zapaleniem. Leczenie chirurgiczne wskazuje na ropniak pęcherzyków. Najpierw są nakłute, a następnie ropa jest usuwana i osuszana. Podczas operacji usunięcia pęcherzyków pęcherzyk nasienny zostaje wycięty.

Tradycyjna medycyna

W domu leczenie farmakologiczne zapalenia pęcherzyków może zostać uzupełnione medycyną ludową:

  1. Pacjentom zaleca się przyjmowanie długich wywarów z ziół leczniczych: pokrzywy, nagietka, kopru włoskiego, krwawnika, skrzypu polnego. Mają działanie przeciwzapalne, przeciwdrobnoustrojowe, uspokajające, metaboliczne, immuno-wzmacniające.
  2. Napar z szałwi, korzenia łopianu, dziurawca ma działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze, gojenie się ran, działanie przeciwbólowe i immunostymulujące.
  3. Ciepłe, siedzące kąpiele z rumianku łagodzą stany zapalne, podrażnienia i zmniejszają wrażliwość skóry, aktywują mechanizmy obrony immunologicznej.
  4. Sok z marchwi, buraków i ogórków ma działanie moczopędne, sprzyja płukaniu dróg moczowych, zwiększa ogólną odporność organizmu. Są one zmieszane w równych proporcjach i trzy razy dziennie przed posiłkami.
  5. Świece z propolisem na noc, tampony z odbytu błotnego są wstrzykiwane do odbytu.
  6. Pacjentom przepisuje się gorące mikrobloty z naparem kwiatów nagietka, rumianku, eukaliptusa, wody mineralnej.
  7. Aby wzmocnić odporność, należy wziąć nalewkę Echinacea, Eleutherococcus. Leki te zwiększają ogólną odporność organizmu, dodają siły do ​​zwalczania infekcji.

Zapobieganie

Środki zapobiegawcze w przypadku zapalenia pęcherzyków płucnych:

  • Odpowiednie leczenie podstawowej patologii,
  • Odkażanie ognisk przewlekłego zakażenia za pomocą lokalnych środków antyseptycznych i przeciwbakteryjnych,
  • Zgodność z higieną osobistą,
  • Zabieg sanatoryjny z kąpielami błotnymi,
  • Zapobieganie hipotermii, zaparciom, stresowi,
  • Zwalczanie złych nawyków,
  • Używanie prezerwatyw,
  • Regularne życie seksualne,
  • Zajęcia sportowe,
  • Zdrowe jedzenie.

Ostre i przewlekłe zapalenie pęcherzyków płucnych: przyczyny, objawy i taktyka leczenia

W postaci wyizolowanej, zapalenie pęcherzyków nasiennych (synonimy - zapalenie pęcherzyków, zapalenie spermatocytitis) jest rzadkie. Najczęściej jest identyfikowany z zapaleniem gruczołu krokowego i innymi chorobami układu moczowo-płciowego u mężczyzn. Przewlekłe zapalenie pęcherzyka jest rejestrowane częściej niż ostre zapalenie pęcherzyków.

Rozważmy dalszą anatomię, główne przyczyny, metody diagnostyki i leczenia zapalenia pęcherzyka.

1. Anatomia i funkcja

Pęcherzyki nasienne (pęcherzyki) są parami narządów zlokalizowanymi między prostatą, odbytnicą i pęcherzem. Wewnątrz pęcherzyka znajdują się nasieniowody. Takie ścisłe ułożenie narządów prowadzi do tego, że zapalenie, zaczynając w jednym z nich, może szybko rozprzestrzenić się na pęcherzyki nasienne.

Seminaria Vesiculae mają:

  1. 1 powierzchnia przednia, szczelnie przyspawana do dna pęcherza;
  2. 2 tylna powierzchnia przylegająca do brodawki odbytnicy;
  3. 3 podstawa bańki to jej górny zaokrąglony koniec;
  4. 4 Ciało bańki jest jej rozszerzoną środkową częścią;
  5. 5 dolna część, która przechodzi do przewodu wytryskowego. Dolna część jest węższa i gładsza niż ciało, leży u podstawy gruczołu krokowego.

Trzon pęcherzyka nasiennego składa się z następujących warstw:

  • zewnętrzna - tkana łączona;
  • muskularne - podłużne znajdują się na zewnątrz, a w wewnętrznej części warstwy okrągłych włókien mięśniowych;
  • wewnętrzna - błona śluzowa.

W rzeczywistości pęcherzyk nasienny to torebka o wymiarach 5 x 2 x 1 cm, która ma wewnątrz strukturę komórkową i otwiera się w nasadce nasieniowodu. Jeśli częściowo usuniesz powierzchowne i muskularne warstwy, seminicje pęcherzyków wyglądają jak mocno zakrzywione rurki o długości do 10-12 cm w wyprostowanej formie.

Figura 1 - Anatomia pęcherzyków nasiennych (pęcherzyk nasienny): po lewej stronie w przekroju. Ilustracja źródłowa - Medscape.com

1.1. Struktura wewnętrzna pęcherzyków nasiennych

Błona śluzowa ma liczne wypukłości, co powoduje powstawanie wielu wzajemnie połączonych komórek (pęcherzyków). Komórki nabłonkowe wytwarzają sekret, który stanowi 50-60% płynu nasiennego. Konieczne jest utrzymanie życia plemników, a także ich ochrona przed niekorzystnymi skutkami. Zarządza produkcją tego sekretnego hormonu testosteronu. Istnieją również spermiofagi, które niszczą stare plemniki.

1.2. Podaż krwi i unerwienie

Pęcherzyki nasienne otrzymują unerwienie od włókien nerwowych splotu nasieniowodu. Mimowolne skurcze muszli mięśniowej w momencie wytrysku doprowadziły do ​​wydalenia sekretu z zawartymi plemnikami do przewodu wytryskowego.

Dopływ krwi do pęcherzyków seminales:

  • tętnica nasieniowodu, środkowa tętnica odbytnicza, dolna tętnica pęcherza moczowego;
  • splot żylny pęcherza moczowego;
  • odpływ limfy - do wewnętrznych węzłów chłonnych biodrowych.

Obecnie większość ekspertów uważa, że ​​seminaria pęcherzyków spełniają następujące funkcje:

  • Udział w procesie wytrysku - kurczenie się warstwy mięśniowej pęcherzyków powoduje mieszanie się sekretu pęcherzyków nasiennych z wydzielaniem gruczołu krokowego i kieruje powstałe plemniki do cewki moczowej.
  • Zniszczenie starych plemników z spermofagami.
  • Zapewnienia żywotności plemników - komórkach nabłonka pęcherzyków nasiennych wytwarzać fruktozę, dając męskiej energii komórek potrzebnych zarodków i syntezy alkalicznych tajnego okrywającą plemników i chronić je w kontakcie z pochwy od niepożądanych skutków śluzu szyjki macicy.

2. Co to jest zapalenie pęcherzyków?

Vesiculitis to zapalenie pęcherzyków nasiennych, wywołane przez bakteryjne infekcje wirusowe, rzadziej związane z upośledzonym przepływem krwi do tkanek. Głównymi przyczynami zapalenia spermatocystycznego zawsze były trichomonady, gonokoki Neisser, chlamydia Chlamydia trachomatis.

W ostatnich badaniach (Park SH i inni, 2015) został pokazany i roli mikroflory nieswoistej (Escherichia coli, Staphylococcus, Enterococcus faecalis). Czasami dochodzi do gruźliczego zapalenia pęcherzyków. Część pacjentów nie może ustalić typu chorobotwórczego mikroorganizmu.

W porównaniu z gruczołem prostaty pęcherzyki nasienne są znacznie mniej zaangażowane w proces zapalny, więc zapalenie spermatocytów nie jest powszechną dolegliwością.

2.1. Kod spermatocystitis zgodnie z ICD X

Według międzynarodowej klasyfikacji chorób X rewizji, zapalenie pęcherzyka ma szyfr N 49,0 (choroby zapalne pęcherzyka nasiennego).

2.2. Przyczyny zapalenia pęcherzyka

W młodym wieku jest bardziej powszechne Trichomonas, rzeżączkę i gronkowcowe i starszych odgrywa ważną rolę zakażenia E. coli. Grzybowe Pęcherzyki mogą pojawić się u osób o obniżonej odporności, na przykład przewlekłego podawania glikokortykoidów, leków cytotoksycznych, jak również niedobory odporności pierwotne i wtórne.

Ścieżki infekcji w seminariach pęcherzyków są następujące:

  1. 1 Hematogenny. Czynnik sprawczy przez naczynia krwionośne pochodzi z istniejących ognisk infekcji, na przykład z zapaleniem jelita grubego, zapaleniem migdałków, zapaleniem kości i szpiku, SARS i tym podobnymi.
  2. 2 Limfogeniczne. Charakterystyczne dla rozprzestrzeniania się zakażenia z sąsiednich narządów - z zapaleniem odbytnicy, zapaleniem gruczołu krokowego, zapaleniem paraprocytów.
  3. 3 Canalic:
    • wznosząc się, gdy infekcja pochodzi z cewki moczowej z zapaleniem cewki moczowej, obecność zwężeń cewki moczowej;
    • zstępujące, gdy infekcja rozprzestrzenia się wraz z obecnością moczu w odmiedniczkowym zapaleniu nerek i innych UTI.

2.3. Czynniki ryzyka

Czynnikami ryzyka wystąpienia zapalenia pęcherzyków są:

  1. 1 Hipodinamy, praca osiadła.
  2. 2 Nadmiar seksualny, masturbacja z wprowadzeniem różnych ciał do cewki moczowej.
  3. 3 Przerwane współżycie (szczególnie na tle zapalenia cewki moczowej, gruczołu krokowego).
  4. 4 Obecność chorób przenoszonych drogą płciową (chlamydia, rzęsistkowica, rzeżączka).
  5. 5 Nieregularne życie seksualne.
  6. Stany niedoboru odporności, hipotermia.
  7. 7 Zakażenia innych narządów moczowo-płciowych.

3. Klasyfikacja i etapy procesu zapalnego

Z natury przepływu, zapalenie pęcherzyków jest ostre i przewlekłe. Vesiculitis ostry etap jest taki sam, jak każdy inny ostry stan zakaźny: początek, wysokość choroby jak i podczas rekonwalescencji, co może prowadzić do całkowitego wyleczenia albo przejściem w postaci przewlekłej. W związku z tym przewlekłe zapalenie pęcherzyka ma etapy zaostrzenia i remisji choroby.

Etapy procesu zapalnego z zapaleniem spermatocym są następujące:

  1. 1 Płytkowy, nieżyjący pęcherzyk. Zapalenie dotyczy tylko zewnętrznej warstwy błony śluzowej pęcherzyka nasiennego. Obserwuje się przekrwienie, obrzęk, zgrubienie (infiltrację). Tajemnica może zawierać ślady krwi, jej objętość wzrasta.
  2. 2 Głębokie. Proces zapalny rozciąga się na głębsze warstwy, w tym na mięśnie. Prowadzi to do zagęszczania i zagęszczania ściany pęcherzyka nasiennego, mogą tworzyć się ropnie.
  3. 3 Empyema. Podczas zakładania flory pyogenicznej obserwuje się intensywne ropne zmiany w tkankach z pęcherzyków, pojawiają się puste przestrzenie wypełnione ropą.
  4. 4 Zapalenie oskrzeli. Proces zapalny wpływa nie tylko na pęcherzyk nasienny, ale także na otaczającą celulozę.

Obrzęk i zapalenie parwaczyków zwykle przypisuje się powikłaniom choroby podstawowej.

Przewlekłe zapalenie, które istnieje przez długi czas, może prowadzić do atrofii tych narządów. Zasadniczo można wyróżnić następujące etapy procesu:

  1. 1 Zagęszczanie błony śluzowej, naruszenie wypływu zawartości pęcherzyków. Zjawiska stagnacyjne dodatkowo pogarszają proces zapalny i powodują dalszy wzrost nabłonka i pogrubienie ścian tego narządu.
  2. 2 Zanik i stwardnienie błony śluzowej. W wyniku stanu zapalnego strukturę zastępuje się tkanką łączną. W nasieniu występuje zmniejszenie ilości fruktozy i innych składników niezbędnych do normalnego funkcjonowania plemników.
  3. 3 Zanik mięśni i zewnętrzna warstwa pęcherzyka nasiennego. Głęboki stan zapalny prowadzi do zastąpienia warstwy mięśniowej tkanką łączną, więc bąbelki stopniowo tracą zdolność całkowitego kurczenia się podczas wytrysku. Vesiculae seminale zwiększają objętość, pojawia się postępująca dysfunkcja erekcji.

3.1. Co to jest niebezpieczne zapalenie pęcherzyków?

Oprócz ropniaka i zapalenia paravezulitis, istnieją inne poważne powikłania:

  1. 1 Zapalenie żył splotu moczowego (zakrzepowe zapalenie żył) - z ostrym pęcherzykiem.
  2. 2 Tworzenie przetoki (na przykład, gdy ropień otwiera się do odbytu, pęcherza, jamy brzusznej) i dalsze rozprzestrzenianie się infekcji (również w ostrym procesie).
  3. 3 Niepłodność męska.
  4. 4 Przewlekłe zapalenie błony śluzowej cewki moczowej, prostaty itp.

4. Obraz kliniczny ostrego zapalenia pęcherzyka płucnego

Jako niezależna choroba, ostre zapalenie pęcherzyka jest rzadkie: zwykle występuje na tle ostrego zapalenia gruczołu krokowego i zapalenia cewki moczowej (często STD). Ostateczną diagnozę należy postawić na podstawie obrazu klinicznego, charakteru przebiegu choroby oraz danych z badania laboratoryjno-instrumentalnego.

Objawy ostrego zapalenia pęcherzyka są niespecyficzne i mogą wystąpić w innych chorobach układu moczowo-płciowego:

  • Zwiększone zmęczenie, ogólne osłabienie.
  • Wzrost temperatury (nie wyższej niż 37,5-38 stopni).
  • Częsta potrzeba oddania moczu.
  • Ból w kroczu, odbytnicy, odbycie.
  • Ślady krwi w spermie (hemospermia).
  • Bolesny wytrysk.

Typowe objawy charakterystyczne dla ostrego zapalenia pęcherzyków nasiennych, - jednoczesnego wystąpienia w bólu defekacji nad spojenia łonowego i pojawienie się wyładowania w cewce moczowej, podobnie plemników, z dużą liczbą ropą.

Dzięki cyfrowemu badaniu doodbytniczemu (dalej PRI) przez odbytnicę lekarz może dotykać lub kulkowaty, podłużny, bardzo bolesny pęcherzyk nasienny.

Na ultradźwięków wykazała wzrost pęcherzyków nasiennych i odkształcenia, ropne wgłębienie (ropnia), nieznaczne zmniejszenie objętości vesiculae seminales przed i po ejakulacji (zwykle są zmniejszone prawie 2 razy). W przypadku pęcherzyków można uwidocznić wzrost rozmiarów formacji, zmianę reliefu błony śluzowej, pogrubienie ścian.

CT, MRI w celu potwierdzenia rozpoznania są rzadko stosowane, głównie w diagnostyce różnicowej zapalenia spermatocystycznego z procesem nowotworowym. Metody te pozwalają również na zwiększenie wielkości pęcherzyków nasiennych, zgrubienie ścian i innych zmian charakterystycznych dla ostrego zapalenia.

  1. 1 spermogramu - obecność erytrocytów, leukocytów, mikroorganizmy, zmniejszenie ilości fruktozy w nasieniu. Mogą również wystąpić zmienione plemniki. Zmniejszona objętość wytrysku.
  2. 2 Ogólna analiza kliniczna krwi - przyspieszenie ESR, wzrost liczby leukocytów (leukocytoza).
  3. 3 Ogólna analiza moczu - w próbce może znajdować się ropa, krew i bakterie. Jeśli zachowana jest drożność wyrzutu ejakulacyjnego, to w pierwszej części moczu - ropa, obfitość komórek nabłonka, martwe plemniki, bakterie.

Nieleczone ostre zapalenie pęcherzyków często zmienia się w postać przewlekłą.

5. Cechy postaci przewlekłej

Wraz z zaostrzeniem przewlekłego zapalenia pęcherzyków obserwuje się takie same objawy, jak w przypadku ostrego zapalenia pęcherzyka, ale ich nasilenie jest mniej wyraźne. Wraz z postępem choroby zauważalne są objawy charakterystyczne dla zaniku pęcherzyków nasiennych i utraty ich funkcji. Objawy te są dość stałe i występują zarówno w okresie zaostrzenia, jak i podczas remisji zapalenia spermatocytu:

  1. 1 Naruszenie procesu wytrysku (bolesność, osłabienie).
  2. 2 Wygaśnięcie plemników.
  3. 3 Nieuzasadnione bóle dokuczliwego charakteru w obszarze odbytnicy, odbytu, łonowości, kości krzyżowej, jąder, krocza.
  4. 4 Zwiększony ból podczas ruchów jelit lub oddawania moczu, a także podczas wytrysku.

W Pri Satural pęcherzyki mogą być wyczuwalne w postaci gęstych pasm. W badaniu ultrasonograficznym obserwuje się pogrubienie ścian, zmiany zanikowe w warstwie mięśniowej i błonie śluzowej.

Dane z badań laboratoryjnych dla przewlekłych pęcherzyków:

  • Badanie cytologiczne moczu - w późniejszych stadiach mogą wystąpić komórki o zmienionym jądrze i przypominające przejściowy rak.
  • Spermogram - zmniejszenie ilości ejakulatu, obecność w nim śluzu, wzrost liczby leukocytów, erytrocytów, zmniejszenie liczby plemników lub całkowity ich brak.

W niektórych przypadkach przewlekłe zapalenie pęcherzyków przez długi czas jest całkowicie bezobjawowe.

6. Środki diagnostyczne

Rozpoznanie zapalenia spermatocystycznego odbywa się w kilku etapach:

  1. 1 Badanie lekarskie. Zbieranie wywiadu, identyfikacja charakterystycznych dolegliwości, badanie urologiczne, PRI. Pobranie treści seminariów pęcherzyków w celu analizy i wyizolowania potencjalnego patogenu.
  2. 2 Przeprowadzanie ultrasonografii przezodbytniczej. Jest to wystarczająco informatywna metoda badań, za pomocą której można potwierdzić diagnozę z dużą dokładnością.

Zazwyczaj analiza danych zawartości pęcherzyków nasiennych, badania ultrasonograficznego i ogólnego jest wystarczająca do potwierdzenia rozpoznania. Dodatkowe badania laboratoryjne i instrumentalne (igła doodbytniczego vesiculography, MRI, skanowanie CT, mocz, krew, itd.) Aby wyjaśnić istotę choroby, w celu oceny nasilenia zapalenia i są stosowane do diagnostyki różnicowej.

7. Taktyka zarządzania pacjenta

Leczenie zapalenia pęcherzyków jest złożone i jest przepisywane zgodnie z trzema podstawowymi zasadami:

  1. 1 Eliminacja, jeśli to możliwe, przyczyny zapalenia pęcherzyków - leczenie etiotropowe (antybiotyki).
  2. 2 Zapobieganie progresji choroby, zapobieganie powikłaniom - terapia patogenetyczna.
  3. 3 Ulga ogólnego stanu pacjenta - leczenie objawowe.

W leczeniu zapalenia pęcherzyka za pomocą środków ludowej w domu jest niedopuszczalne, zwłaszcza w ostrej formie.

7.1. Leki przeciwbakteryjne

W przypadku bakteryjnego spermatocyjitis antybiotyki są przepisywane z uwzględnieniem wrażliwości głównego patogenu. Dopóki lekarz nie uzyska informacji o patogenach, leki można podawać empirycznie. W leczeniu zapalenia pęcherzyka zaleca się następujące antybiotyki:

  1. 1 Niespecyficzna flora (E. coli, staphylococcus):
    • fluorochinolony - ofloksacyna, cyprofloksacyna;
    • makrolidy - erytromycyna, azytromycyna, klarytromycyna;
    • nitrofurany - nitrofurantoina, furazydyna.
  2. 2 W rzadkich lub uogólnionych infekcjach (ureaplasma, proteus, Klebsiella, mykoplazmoza, gardnerella, rzeżączka itp.):
    • makrolidy (mykoplazmy, chlamydie) - azytromycyna, klarytromycyna, josamycyna;
    • tetracykliny (chlamydia) - doksycyklina;
    • cefalosporyny (gonokoki) - ceftriakson, ceftibuten, ceftazydym;
    • gardnerellez, rzęsistkowica - metronidazol, makmiror.

7.2. Leczenie objawowe

Gdy temperatura wzrasta, pokazane są środki przeciwgorączkowe (NLPZ), z silnym zespołem bólowym - NLPZ, przeciwskurczowe w postaci tabletek i doodbytniczych czopków. Aktywnie badali możliwości fizjoterapii (laseroterapia, UHF i inne techniki), chociaż baza danych nie została zebrana.

7.3. Leczenie chirurgiczne

Interwencje operacyjne są wskazane w przypadku powikłań, na przykład z ropniakiem, ropniami (drenażem, przemywaniem solą fizjologiczną lub antyseptycznym, usuwaniem ropnych treści). W bardzo rzadkich przypadkach należy zastosować usunięcie pęcherzyków nasiennych.

7.4. Zapobieganie

Aby uniknąć nawrotu choroby, należy przestrzegać następujących zaleceń specjalistów:

  1. 1 Utrzymuj zdrowy styl życia, nie nadużywaj alkoholu, nie pal, nie przechładzaj.
  2. 2 Ćwicz regularnie.
  3. 3 uniknąć stagnacji w obszarze miednicy (nie pozostają długo w pozycji „siedzenie”, należy zrobić aktywnych przerw).
  4. 4 Żyj normalnym życiem seksualnym bez seksualnych ekscesów, zabezpieczaj seks, przeprowadzaj coroczne badania przesiewowe w kierunku STI.
  5. 5 Terminowe leczenie przewlekłych infekcji UTI (zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek itp.) I dezynfekcja innych ognisk zakażeń.